ดอกส้มสีทอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดอกส้มสีทอง
ดอกทองสีส้ม.jpg
สร้างโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
เขียนโดยบทประพันธ์: ถ่ายเถา สุจริตกุล
บทโทรทัศน์: ศัลยา
กำกับโดยโชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
แสดงนำอารยา เอ ฮาร์เก็ต
วิทยา วสุไกรไพศาล
มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล
ฉัตรชัย เปล่งพานิช
จริยา แอนโฟเน่
รินลณี ศรีเพ็ญ
เบญจวรรณ อาร์ดเนอร์
หลุยส์ สก็อต
อภิษฎา เครือคงคา
ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์
วนิดา เติมธนาภรณ์
จำนวนตอน16 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิตประวิทย์ มาลีนนท์
อรุโณชา ภาณุพันธ์
ความยาวตอน120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่ายสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศครั้งแรก30 มีนาคม พ.ศ. 2554
ออกอากาศ30 มีนาคม พ.ศ. 2554 –
19 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ลำดับเหตุการณ์
ก่อนหน้าโดยมงกุฎดอกส้ม
ติดตามโดยเรยา
แหล่งข้อมูลอื่น
[ดอกส้มสีทอง เว็บไซต์]

ดอกส้มสีทอง เป็นละครสะท้อนสังคมที่ออกฉายทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยเป็นภาคต่อจากละครเรื่องมงกุฎดอกส้ม ละครพัฒนาจากบทประพันธ์ในชื่อเดียวกันเรื่อง ดอกส้มสีทอง บทประพันธ์ของ ถ่ายเถา สุจริตกุล[1]

โครงเรื่อง[แก้]

นักแสดง[แก้]

บทบาทในเรื่อง นักแสดงปี พ.ศ. 2554 นักแสดงปี พ.ศ. 2540 (สมมุติ)
เรยา วงษ์เศวต (ฟ้า) อารยา เอ ฮาร์เก็ต สุวนันท์ คงยิ่ง
ก้องเกียรติ เจนพานิชย์สกุล (คุณชายใหญ่) วิทยา วสุไกรไพศาล อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร
ณฤดี เจนพานิชย์สกุล (คุณดี๋) มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล กัญญารัตน์ จิรรัชชกิจ
สินทร ชลธี (สิน) วรวุฒิ นิยมทรัพย์ ปราบ ยุทธพิชัย
เด่นจันทร์ ชลธี (เด่น) อภิษฎา เครือคงคา สุวัจนี ไชยมุสิก
เกียรติกร เจนพานิชย์สกุล (ซีเค) หลุยส์ สก็อต อัมรินทร์ สิมะโรจน์
เจ้าสัวเชงสือเกียง ฉัตรชัย เปล่งพานิช รุจน์ รณภพ
เม่งฮวย (คุณนายที่ 1) จริยา แอนโฟเน่ อัญชลี ไชยศิริ
เยนหลิง (คุณนายที่ 2) รินลณี ศรีเพ็ญ ดวงดาว จารุจินดา
ซิลเวีย (คุณนายที่ 5) เบญจวรรณ อาร์ดเนอร์ ฟร้อนท์ มอนท์โกเมอรี่
ลำยอง ปวีณา ชารีฟสกุล ปนัดดา โกมารทัต
นัท ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ
โจ โฆษวิส ปิยะสกุลแก้ว ดอน พฤกษ์พยุง
อาอื้ม พิศมัย วิไลศักดิ์ บรรเจิดศรี ยมาภัย
พุ่ม อัญชลี ไชยศิริ วงศ์ทอง ผลานุสนธิ์
อาจิว วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์ ไชยวัฒน์ อินทรสังขนาวิน
อาเง็ก จรรยา ธนาสว่างกุล ทิพยา ลุกยี
อาฮุ้ง อณูวรรณ ปรีญานนท์ สลิลลา ณ เชียงใหม่
อาจู ปาจรีย์ ณ นคร ทัศนีย์ สีดาสมุทร
นักแสดงรับเชิญ
คำแก้ว (คุณนายที่ 4) วนิดา เติมธนาภรณ์ ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์
เหมเกว่/โรส (คุณนายที่ 3) ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์
กรองกาญจน์ เจนพานิชย์สกุล (หมวยใหญ่) ณิชชาพัณณ์ ชุณหะวงศ์วสุ น้ำทิพย์ เสียมทอง
ไทรรัตน์ โชคชัย บุญวรเมธี
เรืองยศ สุพจน์ จันทร์เจริญ มาฬิศร์ เชยโสภณ
ดาว กฤติยา วุฒิหิรัญปรีดา
อาโกวตี้ พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา ชะม้าย ไวยเวหา
อาเซ็ง เพทาย พลอยมีค่า
เรยา (วัยเด็ก) ด.ญ.ชาร์เลท วาศิตา แฮเมเนา
กองแก้ว ด.ญ.นันท์นภัส เลิศนามเชิดสกุล
กรรณิการ์ ด.ญ.กัญปภัส ฤดีขจรไชย
เกียรติกร (วัยเด็ก) ด.ช.รจนกร อยู่หน้า

การวิจารณ์[แก้]

กระแสวิจารณ์เชิงลบ[แก้]

เมื่อออกฉาย กระแสของละครเรื่องนี้ได้ก่อให้เกิดเป็นการวิพากษ์วิจารณ์ในสังคมอย่างกว้างขวาง โดยมีผู้ต้องการให้เปลี่ยนเนื้อหา โดยเรียกร้องผ่านไปยังกระทรวงวัฒนธรรม เนื่องจากมองว่าตัวละครเอก คือ เรยา มีพฤติกรรมชอบแย่งสามีคนอื่นและมีฉากเพศสัมพันธ์มากเกินไป ไม่เหมาะสมกับเด็กและเยาวชน[2] แต่ทางผู้จัดอ้างว่าไม่สามารถเปลี่ยนเนื้อหาได้[3] ซึ่งละครเรื่องนี้ได้ถูกจัดเรตให้เป็น น.13+ ต่อมาได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นเรต น.18+ [4] ในที่สุดหลังการถกกับ นายองอาจ คล้ามไพบูลย์ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ดูแลสื่อมวลชนภายในประเทศ ได้ข้อสรุปว่า จะตัดบางฉากที่ไม่เหมาะสมออก[5]

วลี "ฟ้ารักพ่อ"[แก้]

ในปี พ.ศ. 2562 ช่วงการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 วลี "ฟ้ารักพ่อ" ที่มาจากละครเรื่องนี้ ได้รับความนิยมในโลกออนไลน์สืบเนื่องจากเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ พร้อมด้วยสมาชิกพรรคได้เดินทางไปชมงานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์–จุฬาฯ ครั้งที่ 73 ณ สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ ระหว่างนั้นก็มีนักศึกษาทั้งสองสถาบันได้ขอเข้าไปทักทายและขอถ่ายรูปเป็นจำนวนมาก ผู้ใช้สื่อสังคมออนไลน์จึงได้ใช้แฮชแท็กดังกล่าวสะท้อนความนิยม และธนาธรก็ใช้วลี "พ่อก็รักฟ้า" เพื่อขอบคุณผู้ที่เข้ามาทักทาย และขอคะแนนเสียงให้กับพรรคฯ ในการเลือกตั้งครั้งนี้[6] ตั้งแต่นั้นมากลุ่มผู้สนับสนุนพรรคอนาคตใหม่จึงเรียกแทนตนเองว่า "ฟ้า" และมักเรียกนายธนาธรว่า "พ่อ" หรือ "พ่อฟ้า"

รางวัล[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]