จักรพรรดิฉีเฟ่ย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิฉีเฟ่ย์
北齊廢帝
จักรพรรดิราชวงศ์ฉีเหนือ
ครองราชย์4 ธันวาคม ค.ศ.559[1][2] – 8 กันยายน 560[1][2]
ก่อนหน้าจักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน
ถัดไปจักรพรรดิฉีเสี้ยวเจ้า
จักรพรรดินีLi Nansheng of Zhao
พระนามเต็ม
รัชศก
เฉียนหมิง (乾明, Qíanmíng): 12 กุมภาพันธ์ 5ค.ศ.60[2] – 8 กันยายน 560[2][3]
พระนามหลังสิ้น
เจ้าชายหมิ่นเต้าแห่งจี่หนาน
(濟南閔悼王, "careful and untimely dead") (full)
ราชวงศ์ราชวงศ์ฉีเหนือ
พระราชบิดาจักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน
พระราชมารดาจักรพรรดินีเจ้าซิน
ประสูติค.ศ. 545[1]
สวรรคตค.ศ. 561[1]

จักรพรรดิฉีเฟ่ย์ ((北)齊廢帝) (545–561), พระนามเดิม เกา ยิน (高殷), พระนามจีน เจิ้งเต้า (正道), พระนามหลังสวรรคต เจ้าชายหมิ่นเต้าแห่งจี่หนาน (濟南閔悼王) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีเหนือในช่วงเวลาสั้น ๆ พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิองค์แรก จักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน (เกาหยาง) และพระองค์ได้เป็นจักรพรรดิหลังจากจักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียนสวรรคตในปีค.ศ. 559 อย่างไรก็ตามในขณะทรงพระเยาว์ ขุนนางได้ต่อสู้แย่งชิงอำนาจ และในปีค.ศ. 560 เกา หยานพระปิตุลาของจักรพรรดิฉีเฟ่ย์ เจ้าชายแห่งฉางซาน สังหารอัครเสนาบดีหยาง หยินและเข้ายึดอำนาจ ในไม่ช้าก็ปลดจักรพรรดิฉีเฟ่ย์และขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิฉีเสี้ยวเจ้า ในปี ค.ศ. 561 ด้วยความกลัวว่าจักรพรรดิฉีเฟ่ย์จะชิงบัลลังก์คืน จักรพรรดิฉีเสี้ยวเจ้าจึงสั่งให้ประหารพระองค์

อ้างอิง[แก้]