จักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน
北齊文宣帝
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีเหนือ
ครองราชย์9 มิถุนายน ค.ศ. 550[1][2] – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 559
ถัดไปจักรพรรดิฉีเฝย์
จักรพรรดินีจักรพรรดินีเจ้าซิน
พระนามเต็ม
รัชศก
เทียนเป่า (天保): 9 มิถุนายน ค.ศ. 550 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 560[1][3]
พระนามหลังสิ้นพระชนม์
จักรพรรดิเหวินเซฺวียน (文宣皇帝) ("civil and responsible"), briefly Emperor Jǐngliè (景烈皇帝) ("decisive and achieving") (565–570)
วัดประจำรัชกาล
Xiǎnzu (顯祖), briefly Wēizōng (威宗) (565–570)
ราชวงศ์ฉีเหนือ
พระราชบิดาเกา ฮวน
พระราชมารดาจักรพรรดินีอู่หมิง
ประสูติค.ศ. 526[4]
สวรรคต25 พฤศจิกายน ค.ศ. 559[4][1]

จักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน ((北)齊文宣帝) (ค.ศ. 526–559), พระนามเดิม เกา หยาง (高洋), พระนามจีน จึจิ้น (子進), พระนามเซียนเปย์ โหวหนีกั้น (侯尼干) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของราชวงศ์ฉีเหนือ พระองค์เป็นบุตรชายคนที่สองของเกา ฮวนนายพลผู้ยิ่งใหญ่ของราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก หลังจากการตายของพี่ชายของเขาและผู้สืบทอดตำแหน่งของเกา ฮวน ซึ่งเป็นลูกชายคนโตชื่อ เกา เฉิงในปี ค.ศ. 549 เกาหยางก็กลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก ในปี ค.ศ. 550 พระองค์บังคับให้จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจิงมอบราชบัลลังก์แก่พระองค์ ทำให้ราชวงศ์เว่ย์ตะวันออกสิ้นสุดและเริ่มต้นราชวงศ์ฉีเหนือ

ในช่วงต้นรัชสมัยของจักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียน พระองค์เป็นที่รู้จักในเรื่องความเอาใจใส่ด้านการทหาร และเสริมสร้างความแข็งแกร่งของกองทัพราชวงศ์ฉีเหนืออยู่ในระดับสูงสุด นอกจากนี้พระองค์ยังพยายามทำให้ภาระภาษีเท่ากันและลดการฉ้อรัฐโดยเสนอเงินเดือนให้ข้าราชการอย่างเพียงพอ พระองค์มอบหมายงานของราชสำนักส่วนใหญ่ให้กับหยาง หยิ่นซึ่งเป็นผู้ที่มีความสามารถ และในเวลาไม่นานทำให้งานในราชสำนักมีประสิทธิภาพและกองทัพแข็งแกร่ง ในปีต่อ ๆ มา จักรพรรดิฉีเหวินเซฺวียนได้รับความทุกข์ทรมานจากโรคพิษสุราเรื้อรังและอาจถึงขั้นวิกลจริต[5] บันทึกประวัติศาสตร์จีนบันทึกความโกรธบ้าเลือดของพระองค์ อย่างไรก็ตาม ในรัชกาลของพระองค์ด้วยความช่วยเหลือจากที่ปรึกษาชาวจีนสามารถถือได้ว่าเป็นการปกครองที่ดีและมีประสิทธิภาพ[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Academia Sinica Chinese-Western Calendar Converter.
  2. Zizhi Tongjian, vol. 163.
  3. Zizhi Tongjian, vol. 168.
  4. 4.0 4.1 Book of Northern Qi, vol. 4.
  5. Andrew Eisenberg (1 January 2008). Kingship in Early Medieval China. BRILL. p. 99. ISBN 978-90-04-16381-2.
  6. Andrew Eisenberg (1 January 2008). Kingship in Early Medieval China. BRILL. p. 102. ISBN 978-90-04-16381-2.