จักรพรรดิเว่ย์เซี่ยนเหวิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรพรรดิเว่ย์เซี่ยนเหวิน
北魏獻文帝
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือ
ครองราชย์ค.ศ. 465–471[1]
ก่อนหน้าจักรพรรดิเว่ย์เหวินเฉิง
ถัดไปจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวเหวิน
จักรพรรดินีจักรพรรดินีซื่อ
พระนามเต็ม
สกุล: ทั่วป๋า (拓拔; tuò bá)
พระนาม: หง (弘, hóng)
รัชศก
เทียนอาน (天安) / หฺวางซิ่ง (皇興): ค.ศ. 466–467 / ค.ศ. 467–471
พระนามหลังสิ้นพระชนม์
จักรพรรดิเซี่ยนเหวิน (獻文皇帝, Xiànwén Huángdì),
literary meaning:
"wise and civil"
วัดประจำรัชกาล
เสียนจู่ (顯祖, xiǎn zǔ)
พระราชบิดาจักรพรรดิเว่ย์เหวินเฉิง
พระราชมารดาจักรพรรดินีหยวน
ประสูติค.ศ. 454
สวรรคตค.ศ. 476

จักรพรรดิเว่ย์เซี่ยนเหวิน ((北)魏獻文帝) (ค.ศ. 454–476), พระนามเดิม ทั่วป๋า หง, พระนามเซียนเปย์ ตี้โต้วยิ่น (第豆胤) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือของจีนที่นำโดยเผ่าเซียนเปย์ พระองค์เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกในประวัติศาสตร์จีน ที่ทรงสละราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุ 17 พรรษา ให้จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวเหวินพระราชโอรสวัย 4 ขวบของพระองค์ แล้วทรงมีตำแหน่งเป็นไท่ช่างหฺวัง ในปี ค.ศ. 471 ยังคงครองอำนาจต่อไปจนกระทั่งสวรรคตในปี ค.ศ. 476 การชำระประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการระบุคลุมเครือว่าพระองค์อาจจะถูกปลงพระชนม์โดยพระราชมารดาบุญธรรมพระพันปีเฟิง

อ้างอิง[แก้]

  1. Grousset, Rene (1970). The Empire of the Steppes. Rutgers University Press. pp. 64. ISBN 0-8135-1304-9.