เกา เหิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เกา เหิง
高恆
จักรพรรดิราชวงศ์ฉีเหนือ
ครองราชย์ค.ศ. 577
ก่อนหน้าเกา เว่ย์
ถัดไปเกา เซ่าอี่
พระราชบิดาเกา เว่ย์
พระราชมารดาหมู่ เซ่อหลี่
ประสูติค.ศ. 570
สวรรคตค.ศ. 577

เกา เหิง (จีน: 高恆; ค.ศ. 570–577), หรือรู้จักกันในประวัติศาสตร์ว่า ฉีโย่วจู๋ ((北)齊幼主) เป็นจักรพรรดิของราชวงศ์ฉีเหนือในเวลาสั้น ๆ ในค.ศ. 577 ฉีเหนืออยู่ภายใต้การโจมตีครั้งใหญ่โดยราชวงศ์โจวเหนือ เกา เว่ย์พระราชบิดาของเกา เหิง ซึ่งตอนนั้นเป็นจักรพรรดิต้องการพยายามเบี่ยงเบนลางร้ายที่แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงสถานะจักรพรรดิ พระองค์จึงทรงมอบบัลลังก์ให้เกา เหิง ในปีต่อมาหลังจากที่ทรงหลบหนี กองทัพราชวงศ์โจวเหนือก็เดินทางมาถึง พระองค์ถูกจับและนำตัวไปยังเมืองหลวงของราชวงศ์โจวเหนือ ฉางอัน ในฤดูหนาว ค.ศ. 577 จักรพรรดิโจวอู่สั่งให้พระองค์รวมทั้งสมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเกาฆ่าตัวตาย ดินแดนฉีเหนือถูกยึดโดยโจวเหนือ แม้ว่าเกา เซ่าอี่ ลูกพี่ลูกน้องของเกา เว่ย์ จะได้รับตำแหน่งจักรพรรดิในการลี้ภัยเป็นเวลาหลายปีภายใต้การคุ้มครองของเผ่าทูเจี๋ย