ข้ามไปเนื้อหา

คาอินและอาเบล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพจิรกรรม คาอินสังหารอาเบล โดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ (ป. ค.ศ. 1600)

ในหนังสือปฐมกาลของคัมภีร์ไบเบิล คาอิน (อังกฤษ: Cain, /keɪn/; ฮีบรูไบเบิล: קַיִן, อักษรโรมัน: Qayīn, in pausa קָיִן‎, Qāyīn; กรีกโบราณ: Κάϊν, อักษรโรมัน: Káïn; อาหรับ: قابيل/قايين, อักษรโรมัน: Qābīl / Qāyīn) และ อาเบล (อังกฤษ: Abel, /ˈeɪbəl/; ฮีบรูไบเบิล: แม่แบบ:Script/Hebr, อักษรโรมัน: Heḇel, in pausa הָבֶל, Hāḇel; กรีกโบราณ: Ἅβελ, อักษรโรมัน: Hábel; อาหรับ: هابيل, อักษรโรมัน: Hābīl) เป็นบุตรชายสองคนแรกของอาดัมกับเอวา[1] คาอินที่เป็นพี่ชายเป็นคนเพาะปลูก ส่วนอาเบลที่เป็นน้องชายเป็นคนเลี้ยงแกะ ทั้งสองพี่น้องต่างถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ โดยต่างคนต่างนำเครื่องบูชามาจากผลผลิตในงานของตน พระยาห์เวห์พอพระทัยเครื่องบูชาของอาเบล แต่ไม่พอพระทัยเครื่องบูชาของคาอิน คาอินจึงสังหารอาเบลด้วยความอิจฉา พระยาห์เวห์ทรงถือการกระทำของคาอินเป็นฆาตกรรม จึงทรงสาปคาอินและทรงตัดสินให้คาอินใช้ชีวิตแบบเร่ร่อน จากนั้นคาอินจึงไปอาศัยในแผ่นดินโนด (נוֹד, 'เร่ร่อน') ที่ซึ่งคาอินสร้างเมืองขึ้นและเริ่มต้นเชื้อสายของตนโดยเริ่มด้วยเอโนคผู้เป็นบุตรชาย ดังนั้นคาอินจึงเป็นมนุษย์ฺคนแรกที่เกิดจากมนุษย์คู่แรก ส่วนอาเบลก็เป็นมนุษย์คนแรกที่เสียชีวิต

เรื่องเล่าในหนังสือปฐมกาล

[แก้]
ภาพจิตรกรรม คาอินนำอาเบลไปสู่ความตาย โดยเจมส์ ทิซโซต์ (ป. ค.ศ. 1900)

เรื่องราวที่คาอินสังหารอาเบลและผลที่ตามมาถูกเล่าในปฐมกาล 4:1–18:[2]

ฝ่ายชายนั้นมีเพศสัมพันธ์กับเอวาภรรยาของเขา นางก็ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชื่อคาอิน นางจึงกล่าวว่า "ฉันได้รับผู้ชายคนหนึ่งด้วยความช่วยเหลือของพระยาห์เวห์"[i] ต่อมานางก็ให้กำเนิดน้องชายของเขาชื่ออาเบล[ii] อาเบลเป็นคนเลี้ยงแกะ ส่วนคาอินเป็นคนเพาะปลูก อยู่มาวันหนึ่งคาอินนำพืชผลจากผืนดินมาเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ ส่วนอาเบลก็นำแกะหัวปีจากฝูงและไขมันของแกะมาถวาย พระยาห์เวห์พอพระทัยอาเบลและของถวายของเขา แต่คาอินกับของถวายของเขานั้น พระองค์ไม่พอพระทัย คาอินก็โกรธยิ่งนัก ก้มหน้าลง พระยาห์เวห์จึงตรัสถามคาอินว่า

"ทำไมเจ้าโกรธ?
ทำไมหน้าเจ้าบูดบึ้ง?
ถ้าเจ้าทำดี
เจ้าก็จะเป็นที่ยอมรับไม่ใช่หรือ?
ถ้าเจ้าทำไม่ดี
บาปก็หมอบอยู่ที่ประตู
อยากตะครุบเจ้า
เจ้าจะต้องเอาชนะบาปนั้น"

ฝ่ายคาอินพูดกับอาเบลน้องชายของเขาว่า "ให้เราไปที่ทุ่งนากันเถอะ"[iii] เมื่ออยู่ในทุ่งด้วยกัน คาอินก็โถมเข้าฆ่าอาเบลน้องชายของเขา

พระยาห์เวห์ตรัสถามคาอินว่า "อาเบลน้องชายของเจ้าอยู่ที่ไหน?" คาอินจึงทูลว่า "ข้าพระองค์ไม่ทราบ ข้าพระองค์เป็นผู้ดูแลน้องหรือ?"[iv] พระองค์ตรัสว่า "เจ้าทำอะไรลงไป? เสียงของโลหิตน้องของเจ้าร้องดังขึ้นมาจากดินถึงเรา บัดนี้ เจ้าจึงถูกสาปจากดินที่อ้าปากรับโลหิตของน้องจากมือเจ้า[v] เมื่อเจ้าเพาะปลูกบนดินจะไม่เกิดผลมาก เจ้าจะต้องหลบหนีและพเนจรไปในโลก" ฝ่ายคาอินทูลพระยาห์เวห์ว่า "โทษของข้าพระองค์หนักเหลือที่ข้าพระองค์จะทนได้ ดูเถิด วันนี้พระองค์ทรงขับไล่ข้าพระองค์ออกจากแผ่นดิน และจากพระพักตร์พระองค์ไป ข้าพระองค์จะต้องหลบซ่อนและจะกลายเป็นผู้หลบหนีพเนจรไปในโลก ใครพบข้าพระองค์ก็จะฆ่าข้าพระองค์เสีย" พระยาห์เวห์ตรัสแก่คาอินว่า "ไม่ได้ ทุกคนที่ฆ่าคาอิน จะมีโทษเจ็ดเท่า" แล้วพระยาห์เวห์ทรงทำเครื่องหมายไว้ที่ตัวคาอิน เพื่อว่าทุกคนที่พบเขาจะได้ไม่ฆ่าเขา

คาอินออกไปพ้นพระพักตร์พระยาห์เวห์ไปอยู่แผ่นดินโนด ทางทิศตะวันออกของเอเดน คาอินมีเพศสัมพันธ์กับภรรยาของเขา นางก็ตั้งครรภ์ และคลอดบุตรชายชื่อเอโนค คาอินสร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่ง ให้ชื่อเมืองนั้นว่า เอโนค ตามชื่อบุตรของเขา

หมายเหตุการแปล

[แก้]
  1. ↑ 4:1 – คำว่า "มีเพศสัมพันธ์" ในภาษาฮีบรูใช้คำกริยาที่มีความหมายตรงตัวว่า "รู้จัก" สื่อถึงความใกล้ชิดหรือความรู้ในเรื่องเพศ รวมถึงการครอบครอง ชื่อ "คาอิน" ที่มีความหมายว่า "ช่างโลหะ" คล้ายกับคำกริยาที่มีความหมายว่า "ได้รับ" แต่ก็มีความหมายว่า "สร้าง" ได้เช่นกัน (Alter 2008:29).
  2. ↑ 4:2 – ชื่อของอาเบลอาจมีความเกี่ยวข้องกับ "ไอน้ำ" หรือ "ควันในอากาศ" (Alter 2008:29).
  3. ↑ 4:8 – "ให้เราไปที่ทุ่งนากันเถอะ" ไม่ปรากฏในต้นฉบับเมโซเรติก แต่ปรากฏในฉบับอื่น ๆ รวมถึงฉบับเซปตัวจินต์และเบญจบรรณสะมาริตัน
  4. ↑ 4:9 – วลี "ข้าพระองค์เป็นผู้ดูแลน้องหรือ?" แปลจากวลีภาษาฮีบรูว่า "Hă-šōmêr 'āḥî 'ānōḵî?" คำว่า "ผู้ดูแล" มาจากคำกริยา shamar (שמר) ที่มีความหมายว่า 'พิทักษ์, ดูแล, เฝ้าระวัง, รักษา'
  5. ↑ 4:10–12 – คาอินถูกสาป min-ha-adamah ที่มีความหมายว่า "จากดิน" เป็นรากศัพท์เดียวกันกับคำว่า "มนุษย์" และอาดัม

ในศาสนาอิสลาม

[แก้]

ในศาสนาอิสลามเรียกว่า กอบีลและฮาบีล ทั้งสองเป็นบุตรของอาดัม ทั้งสองมีปัญหาเรื่องคู่ครองเพราะกอบีลชอบอักลิมา ซึ่งเป็นคู่ครองของฮาบีล นบีอาดัมจึงตัดสินว่า ให้นำสิ่งของมาถวายอัลลอฮ์ กอบีลนำพืชผลที่ไม่ค่อยดีมา ส่วนฮาบีลนำแกะที่ดีที่สุดมาถวาย อัลลอฮ์ทรงรับของฮาบีล กอบีลโกรธมาก และทำการฆ่าฮาบีล[4] ต่อมาอัลลอฮ์ทรงประทานบุตรชายแก่นบีอาดัม นาม ชีษ หรือ เสท

พงศาวลี

[แก้]
 
 
 
 
 
 
 
 
อาดัม[a]
 
เอวา[a]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คาอิน[a]
 
 
 
อาเบล[a]
 
 
 
เสท[b]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เอโนค[c]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เอโนช[d]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
​อิราด[e]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เคนัน[f]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เม‌หุ‌ยา‌เอล[e]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มาหะลาเลล[g]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
​เม‌ธู‌ชา‌เอล[e]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยาเรด[h]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อาดาห์[i]
 
ลาเมค[e]
 
 
 
​ศิล‌ลาห์[i]
 
 
 
เอโนค[j]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยา‌บาล[k]
 
ยู‌บาล[l]
 
ทู‌บัล‍คา‌อิน[m]
 
นาอามาห์[m])
 
เมธูเสลาห์[n]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ลาเมค[o]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โนอาห์[p]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เชม[q]
 
ฮาม[q]
 
ยาเฟท[q]
  1. 1 2 3 4 ปฐมกาล 4:1
  2. ↑ ปฐมกาล 4:25; 5:3
  3. ↑ ปฐมกาล 4:17
  4. ↑ ปฐมกาล 4:26; 5:6–7
  5. 1 2 3 4 ปฐมกาล 4:18
  6. ↑ ปฐมกาล 5:9–10
  7. ↑ ปฐมกาล 5:12–13
  8. ↑ ปฐมกาล 5:15–16
  9. 1 2 ปฐมกาล 4:19
  10. ↑ ปฐมกาล 5:18–19
  11. ↑ ปฐมกาล 4:20
  12. ↑ ปฐมกาล 4:21
  13. 1 2 ปฐมกาล 4:22
  14. ↑ ปฐมกาล 5:21–22
  15. ↑ ปฐมกาล 5:25–26
  16. ↑ ปฐมกาล 5:28–30
  17. 1 2 3 ปฐมกาล 5:32

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Schwartz, Loebel-Fried & Ginsburg 2004, p. 447.
  2. ↑ Alter, Robert, trans. 2008. "Genesis 4." In The Five Books of Moses. p. 29.
  3. ↑ ปฐทกาล 4:1 -18 พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน
  4. ↑ อัลกุรอาน 5:27-32

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]