ข้ามไปเนื้อหา

กอบศักดิ์ ชุติกุล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กอบศักดิ์ ชุติกุล
เอกอัครราชทูตไทยประจำเชโกสโลวาเกีย[a]
ดำรงตำแหน่ง
9 มกราคม พ.ศ. 2534 – 30 กันยายน พ.ศ. 2537
(3 ปี 8 เดือน 21 วัน)
กษัตริย์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
นายกรัฐมนตรีชาติชาย ชุณหะวัณ
อานันท์ ปันยารชุน
สุจินดา คราประยูร
ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้าจำรัส ชมภูพล
ถัดไปวรพจน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด30 สิงหาคม พ.ศ. 2494
จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
เสียชีวิต26 เมษายน พ.ศ. 2569 (74 ปี)
พรรคการเมืองชาติไทย (2519–2550)
คู่สมรสหม่อมหลวงลักษสุภา กฤดากร
ศิษย์เก่า
อาชีพ
วิชาชีพข้าราชการพลเรือน

กอบศักดิ์ ชุติกุล (30 สิงหาคม พ.ศ. 2494 – 26 เมษายน พ.ศ. 2569) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวไทย อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำเชโกสโลเวีย อดีตรองหัวหน้าพรรคชาติไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตผู้สมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2547

ประวัติ

[แก้]

กอบศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2494 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนโตของพยง ชุติกุล และหม่อมราชวงศ์เลิศลักษณา ชุติกุล (ราชสกุลเดิม ชยางกูร)[1] มีพี่น้อง 3 คน เมื่อมีอายุ 1 ปี บิดาได้พาไปอยู่ที่โตเกียว พออายุได้ 4 ขวบกลับมาเข้าเรียนที่โรงเรียนสมถวิล และศึกษาต่อระดับปริญญาตรีศิลปศาสตร์ (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย, ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอก สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ที่มหาวิทยาลัยเซาท์อีสต์เทิร์น วอชิงตัน ดี.ซี.

กอบศักดิ์เคยสมรสกับหม่อมหลวงลักษสุภา กฤดากร มีบุตรสองคน หนึ่งในนั้นคือ ถิร ชุติกุล ซึ่งเป็นนักแสดง

กอบศักดิ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2569 ด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือด สิริอายุ 76 ปี มีพิธีสวดอภิธรรมระหว่างวันที่ 27 เมษายน – 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2569 ที่วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

การทำงาน

[แก้]

กองศักดิ์ เริ่มรับราชการเป็นเลขานุการตรีประจำกรมการเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2515 ต่อมาอยู่กองเอเชียตะวันออก รัฐบาลไทยกำลังจะเปิดสัมพันธ์กับจีน ถูกจับปลอมตัวแอบแฝงกับคณะนักกีฬาของไทยไปปักกิ่งหลายครั้ง จนเปิดสัมพันธ์ทางการทูตสำเร็จ เคยเป็นล่ามประจำตัวนายกรัฐมนตรี (เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) เมื่อปี พ.ศ. 2521

ดำรงตำแหน่ง สส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทย[2] เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544, รองประธานคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ คนที่ 4 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2544 และรองหัวหน้าพรรคชาติไทย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2544

นอกจากนี้ยังเป็นผู้ร่างคำแถลงลาออกของนายกรัฐมนตรี (เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523, เลขานุการเอกสถานทูตไทยประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี., เลขานุการเอกคณะผู้แทนถาวรไทยประจำสหประชาชาติ, รองอธิบดีกรมการเมือง และขึ้นเป็นข้าราชการ ระดับ 10 เอกอัครราชทูต ประจำกระทรวง ปี พ.ศ. 2531, เอกอัครราชทูต สถานเอกอัคราชทูต ณ กรุงปราก ปี พ.ศ. 2533, เอกอัครราชทูตประจำสาธารณรัฐเชกและสโลวัก ปี พ.ศ. 2534 และเป็น อธิบดีกรมอาเซียน ปี พ.ศ. 2537, อธิบดีกรมเศรษฐกิจปี พ.ศ. 2538, อธิบดีกรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 และโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ, อธิบดีกรมเศรษฐกิจ กระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2542, กรรมการที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544

ในกลางปี พ.ศ. 2547 กอบศักดิ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร โดยได้รับการสนับสนุนจากสมัคร สุนทรเวช อดีตผู้ว่าฯคนก่อน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ ต่อมาเมื่อแยกประเทศเชโกสโลวาเกียออกเป็น 3 ประเทศ คณะรัฐมนตรีมีมติให้เปลี่ยนชื่อตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตไทยประจำเช็ก เมื่อปี พ.ศ. 2536

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[ลิงก์เสียถาวร]
  2. ↑ "ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2022-05-31. สืบค้นเมื่อ 2011-05-26.
  3. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๔
  4. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๓ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๑๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๙
  5. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๓ ข หน้า ๓๓๓, ๒๙ มกราคม ๒๕๔๒