กบิลพัสดุ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก กรุงกบิลพัสดุ์)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้กล่าวถึงนครโบราณ สำหรับเมืองปัจจุบันในประเทศเนปาล ดูที่ เทศบาลกปิลวัสตุ
สถานที่ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นกบิลพัสดุ์ในแผนที่ประเทศเนปาล: ติลาวรโกฏ ประเทศเนปาล และ ปิปรหวะ ประเทศอินเดีย
จุดหมายแสวงบุญใน
แดนพุทธภูมิ
Dharma wheel.svg
พุทธสังเวชนียสถาน ๔ ตำบล
ลุมพินีวันพุทธคยา
สารนาถกุสินารา
เมืองสำคัญในสมัยพุทธกาล
สาวัตถีราชคฤห์
สังกัสสะเวสาลี
ปาฏลีบุตรคยา
โกสัมพีกบิลพัสดุ์
เทวทหะเกสเรียสถูป
ปาวาพาราณสี
นาลันทา
อารามสำคัญในสมัยพุทธกาล
วัดเวฬุวันมหาวิหาร
วัดเชตวันมหาวิหาร
สถานที่สำคัญหลังพุทธกาล
สาญจิมถุรา
ถ้ำเอลโลราถ้ำอชันตา
มหาวิทยาลัยนาลันทา

กบิลพัสดุ์ หรือ กปิลวัสตุ เป็นนครโบราณในอนุทวีปอินเดีย ราชธานีของชนเผ่าแคว้นศากยะ

เชื่อว่าพระเจ้าสุทโธทนะและพระนางสิริมหามายาเคยอาศัยอยู่ในกบิลพัสดุ์ รวมทั้งพระโคตมพุทธเจ้าจนกระทั่งพระองค์เสด็จออกบวชเมื่อพระชนมายุ 29 พรรษา[1]

คัมภีร์ของพุทธเช่นพระบาลีปิฎกระบุว่ากบิลพัสดุ์เป็นที่อยู่วัยเยาว์ของพระโคตมพุทธเจ้า เนื่องจากเป็นราชธานีของศากยะ ซึ่งพระเจ้าสุทโธทนะ พระบิดาเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นนั้น[1] พระโคตมพุทธเจ้าทรงอาศัยที่นี่จนถึงพระชนมายุ 29 พรรษา of ข้อมูลบางแหล่งอ้างว่าชื่อของกบิลพัสดุ์ตั้งตามฤาษีพราหมณ์ กปีละ[2][3]

การค้นหานครกบิลพัสดุ์[แก้]

ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความพยายามค้นหานครกบิลพัสดุ์โดยใช้เอกสารของ Faxian และ Xuanzang ภิกษุจีนผู้ซึ่งเคยเดินทางมาที่กบิลพัสดุ์ในอดีต[4][5][6][7] นักโบราณคดีบางส่วนระบุเมืองติราวลโกฏ ประเทศเนปาล และบางส่วนระบุเมือง ปิปรหวะ ประเทศอินเดีย เป็นเมืองกบิลพัสดุ์[8][9][10] ทั้งสองเมืองล้วนมีแหล่งโบราณคดีสถูปโบราณ[11][12][13][14]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Trainor, K (2010). "Kapilavastu". ใน Keown, D; Prebish, CS (บ.ก.). Encyclopedia of Buddhism. Milton Park, UK: Routledge. pp. 436–7. ISBN 978-0-415-55624-8.
  2. Kapila, VEDIC SAGE, Encyclopedia Britannica . Link: https://www.britannica.com/biography/Kapila
  3. UP’s Piprahwa is Buddha’s Kapilvastu? ,Shailvee Sharda May 4, 2015, Times of India
  4. Beal, Samuel (1884). Si-Yu-Ki: Buddhist Records of the Western World, by Hiuen Tsiang. 2 vols. Translated by Samuel Beal. London. 1884. Reprint: Delhi. Oriental Books Reprint Corporation. 1969. Volume 1
  5. Beal, Samuel (1911). The Life of Hiuen-Tsiang. Translated from the Chinese of Shaman (monk) Hwui Li by Samuel Beal. London. 1911. Reprint Munshiram Manoharlal, New Delhi. 1973. Internet Archive
  6. Li, Rongxi (translator) (1995). The Great Tang Dynasty Record of the Western Regions. Numata Center for Buddhist Translation and Research. Berkeley, California. ISBN 1-886439-02-8
  7. Watters, Thomas (1904). On Yuan Chwang's Travels in India, 629-645 A.D. Volume1. Royal Asiatic Society, London.
  8. Tuladhar, Swoyambhu D. (November 2002), "The Ancient City of Kapilvastu - Revisited" (PDF), Ancient Nepal (151): 1–7
  9. Chris Hellier (March 2001). "Competing Claims on Buddha's Hometown". Archaeology.org. สืบค้นเมื่อ 21 March 2011.
  10. Srivastava, KM (1979), "Kapilavastu and Its Precise Location", East and West, 29 (1/4): 61–74, JSTOR 29756506 – โดยทาง JSTOR (ต้องรับบริการ)
  11. Srivastava, KM (1980). "Archaeological Excavations at Piprāhwā and Ganwaria and the Identification of Kapilavastu". The Journal of the International Association of Buddhist Studies. 13 (1): 103–10.
  12. Sharda, Shailvee (May 4, 2015), "UP's Piprahwa is Buddha's Kapilvastu?", Times of India
  13. "Kapilavastu". สืบค้นเมื่อ 1 March 2011.
  14. Huntington, John C (1986), "Sowing the Seeds of the Lotus" (PDF), Orientations, September 1986: 54–56, คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ November 28, 2014