โสนกินดอก
-
สำหรับจีนัสของโสน ดูที่ โสน
| โสนกินดอก | |
|---|---|
 |
|
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Plantae |
| หมวด: | Magnoliophyta |
| ชั้น: | Magnoliopsida |
| อันดับ: | Fabales |
| วงศ์: | Fabaceae |
| วงศ์ย่อย: | Faboideae |
| เผ่า: | Robinieae |
| สกุล: | Sesbania |
| ชนิด: | Sesbania javanica |
| ชื่อทวินาม | |
| Sesbania javanica Miq. |
|
โสนกินดอก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Sesbania javanica)เป็นพืชประจำถิ่นในทวีปเอเชียและแอฟริกา เป็นไม้ในตระกูลปาปิโอนีอี เป็นพืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติทั่วไปในที่ชื้นแฉะ โดยเฉพาะตามริมคลองและริมคันนา และเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ชื่อสามัญอื่นๆคือ โสน โสนดอกเหลือง ทางพายัพ เรียก ผักฮองแฮง ทางกะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน เรียก สีปรีหลา เป็นต้นไม้พุ่มขนาดกลาง ลำต้นสูงเปราะบาง ไม่มีแก่น มีกิ่งก้านเล็กน้อยตอนบน ใบเล็กเป็นฝอยคล้ายใบมะขามหรือใบกระถิน ดอกสีเหลืองคล้ายดอกแคหรือดอกถั่ว มีฝักเมื่อแก่จัด คล้ายฝักถั่วเขียวแต่ยาวกว่ามาก สูงประมาณ 2-3 เมตร
การใช้ประโยชน์ [แก้]
ในประเทศไทยนิยมนำไปปรุงอาหาร ดอกโสนมีวิตามินเอสูง ดอกโสนนำไปลวกแล้วกินกับน้ำพริกหรือนำไปดองกับน้ำซาวข้าว กินกับน้ำพริกปลาทู นำไปชุบไข่ทอด แกงส้มหรือแกงใส่ไข่มดแดง ใช้ทำขนมดอกโสน ซึ่งมีลักษณะคล้ายขนมขี้หนู แต่เอาดอกโสนมาคลุกเพิ่ม อาหารชาววังเรียกขนมนี้ว่าขนมโสนน้อยเรือนงาม
อ้างอิง [แก้]
- อลิศชา ใจงาม. รอบรู้เรื่องพรรณไม้ สำนักพิมพ์ฟ้าใส, หน้า 36.
- เส้นทางขนมไทย. กทม. แสงแดด. 2553. หน้า 77 - 79
