สงครามไครเมีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สงครามไครเมีย
Panorama dentro.JPG
ภาพวาดพาโนรามา The Siege of Sevastopol (1904)
วันที่ ตุลาคม ค.ศ. 1853 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1856
สถานที่ คาบสมุทรไครเมีย, คอเคซัส, คาบสมุทรบอลข่าน, ทะเลดำ, ทะเลบอลติก, ทะเลขาว, ตะวันออกไกล
ผลลัพธ์ ฝ่ายพันธมิตรได้รับชัยชนะ, สนธิสัญญาปารีส
คู่ขัดแย้ง
ธงชาติของจักรวรรดิรัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
กำลัง
รวม: 1,000,000
รวม: 720,000
  • จักรวรรดิรัสเซีย 700,000 Russians[1]
  • Flag of the First Bulgarian Legion, 1862 3,000 Bulgarian legion
  • Principality of Montenegro 2,000 Serbian-Montenegrin legion
  • ราชอาณาจักรกรีซ 1,000 Greek legion
กำลังพลสูญเสีย
รวม: เสียชีวิต 300,000–375,000 นาย[2]

Ottoman flag Ottoman Empire
Total dead est. 175,300[1]

ฝรั่งเศส French Empire
Total dead: 95,000,[2] of which:
10,240 killed in action;
20,000 died of wounds;
c. 60,000 died of disease

ธงชาติของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ British Empire
Total dead: 21,097 of which :
2,755 killed in action;
2,019 died of wounds;
16,323 died of disease

แม่แบบ:Country data Kingdom of Sardinia
2,050 died from all causes[3]
total dead est. 50,000[4]

รวม: เสียชีวิต 220,000 นาย:
80,000 killed in action
40,000 died of wounds
100,000 died of disease[5]

สงครามไครเมีย (อังกฤษ: Crimean War, ตุลาคม ค.ศ. 1853 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1856)[6][7] เป็นสงครามระหว่างจักรวรรดิรัสเซียฝ่ายหนึ่ง กับพันธมิตรอันประกอบด้วยจักรวรรดิฝรั่งเศส จักรวรรดิอังกฤษ จักรวรรดิออตโตมัน และราชอาณาจักรซาร์ดิเนียอีกฝ่ายหนึ่ง สงครามนี้เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันอันยาวนานระหว่างมหาอำนาจยุโรปเพื่อมีอิทธิพลเหนือดินแดนของออตโตมันที่เสื่อมอำนาจลง สงครามส่วนใหญ่เกิดขึ้นในคาบสมุทรไครเมีย แต่ยังมีการทัพขนาดเล็กในอนาโตเลียตะวันตก คอเคซัส ทะเลบอลติก มหาสมุทรแปซิฟิก และทะเลขาว

สงครามไครเมียเป็นที่รู้จักกันเนื่องด้วยข้อผิดพลาดทางพลาธิการและยุทธวิธีระหว่างการทัพทางบกของทั้งสองฝ่าย ส่วนกองทัพเรือนั้น การทัพฝ่ายสัมพันธมิตรประสบความสำเร็จในการทำลายเรือส่วนใหญ่ของกองทัพเรือรัสเซียในทะเลดำ แม้กระนั้น บางครั้งสงครามดังกล่าวถูกมองว่าเป็นหนึ่งในสงคราม "สมัยใหม่" ครั้งแรก ๆ เพราะมัน "ได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิคซึ่งส่งผลกระทบต่อเส้นทางสงครามในอนาคต" ซึ่งรวมไปถึงการใช้ทางรถไฟและโทรเลขในทางยุทธวิธีเป็นครั้งแรกด้วย[8] นอกจากนี้ สงครามดังกล่าวยังมีชื่อเสียงจากผลงานของฟลอเรนซ์ ไนติงเกลและแมรี ซีโคล ผู้บุกเบิกการประกอบกิจพยาบาลขณะให้การดูแลทหารอังกฤษที่ได้รับบาดเจ็บ[9]

สงครามไครเมียเป็นหนึ่งในสงครามครั้งแรก ๆ ที่มีการบันทึกอย่างกว้างขวาง ทั้งเป็นลายลักษณ์อักษรและภาพถ่าย ที่โดดเด่นเป็นผลงานของวิลเลียม รัสเซลล์ ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ และโรเจอร์ เฟนตัน ตามลำดับ ข่าวส่งถึงอังกฤษจากไครเมียเป็นครั้งแรกที่สาธารณชนได้รับทราบข้อมูลเกี่ยวกับความเป็นไปของสงครามแบบวันต่อวัน

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Военная Энциклопедия, М., Воениздат 1999, т.4, стр.315
  2. 2.0 2.1 Napoleon III, Pierre Milza, Perrin edition, 2004
  3. John Sweetman, Crimean War, Essential Histories 2, Osprey Publishing, 2001, ISBN 1-84176-186-9, p.89
  4. Clive Pointing, The Crimean War: The Truth Behind the Myth, Chatto & Windus, London, 2004, ISBN 0-7011-7390-4, p.344
  5. Зайончковский А. М. Восточная война 1853—1856. СПб:Полигон, 2002
  6. Kinglake (1863:354)
  7. Sweetman (2001:7)
  8. Royle. Preface
  9. Oxford Dictionary of National Biography.