ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
Regno di Sardegna
ราชอาณาจักร

 

 

 

ค.ศ. 1720–ค.ศ. 1861
 

ธง (ค.ศ. 1816–1848) ตราแผ่นดิน
ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย ค.ศ. 1815 (เขียว): แผ่นดินใหญ่ พีดมอนต์ โดย ซาวอย, นีซ, เจนัว และเกาะซาร์ดิเนีย.
เมืองหลวง คาเกลียริ ตามกฎหมาย, ตูริน ตามความเป็นจริง
ภาษา อิตาลี, ฝรั่งเศส, ภาษาพีดมอนต์, ภาษาอ็อคซิตาน
ศาสนา โรมันคาทอลิก
รัฐบาล ราชาธิปไตย
President
 -  ค.ศ. 172030 วิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2
 -  ค.ศ. 184961 วิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 2
การปกครอง รัฐสภา
 -  Upper house สภาเซเนต
 -  Lower house Italian Chamber of Deputies
ประวัติศาสตร์
 -  ราชวงศ์ซาวอยได้ซาร์ดิเนีย 24 สิงหาคม ค.ศ. 1720
 -  การรุกรานของนโปเลียน ค.ศ. 1796
 -  การประชุมแห่งเวียนนา 9 มิถุนายน ค.ศ. 1815
 -  ราชธรรมนูญอัลแบร์ติโน (Statuto Albertino) 4 มีนาคม ค.ศ. 1848
 -  สนธิสัญญาซูริค 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859
 -  การรวมประเทศอิตาลี 17 มีนาคม ค.ศ. 1861
พื้นที่
 -  ค.ศ. 1838 70,000 km² (27,027 sq mi)
ประชากร
 -  ค.ศ. 1838 ประมาณการ 4,650,368 
     ความหนาแน่น 66.4 /km²  (172.1 /sq mi)
สกุลเงิน สคูโดซาร์ดิเนีย (เกาะ, ค.ศ. 1720-1816)
สคูโดพีดมอนต์ (แผ่นดินใหญ่, ค.ศ. 1720-1816)
ลีราซาร์ดิเนีย (ค.ศ. 1816-1861)

ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรพีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย-พีดมอนต์ (อังกฤษ: Kingdom of Sardinia หรือ Piedmont-Sardinia หรือ Sardinia-Piedmont) เป็นดินแดนที่เป็นของตระกูลซาวอย[1] (House of Savoy) ในปี ค.ศ. 1720 เมื่อวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2ได้รับเกาะซาร์ดิเนียตามข้อตกลงของสนธิสัญญาลอนดอนเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับสูญเสียซิซิลีแก่จักรวรรดิออสเตรีย นอกจากตัวเกาะซาร์ดิเนียแล้วราชอาณาจักรซาร์ดิเนียก็ยังประกอบด้วยซาวอย, พีดมอนต์ และ นีซ ลิกูเรียรวมทั้งเจนัวมาเพิ่มต่อมาในปี ค.ศ. 1815 ตามข้อตกลงในการประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ชื่อของราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการจึงเป็น “ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย, ไซปรัส, และ เยรูซาเลม อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย และมอนต์เฟอร์รัต, ราชรัฐพีดมอนต์ ” (ราชวงศ์ซาวอยยังคงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรไซปรัส และ ราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่ทั้งสองราชอาณาจักรตกไปเป็นของจักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลานานก่อนหน้านั้นแล้ว) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ คริสต์ศตวรรษที่ 19 ศูนย์กลางของการปกครองและเศรษกิฐของซาร์ดิเนียอยู่ที่ตูรินในพีดมอนต์บนแผ่นดินใหญ่อิตาลี ในปี ค.ศ. 1860 นีซและซาวอยก็ถูกยกให้ฝรั่งเศสเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการสนับสนุนของฝรั่งเศสในการการรวมตัวของประเทศอิตาลี (Italian unification) ในปี ค.ศ. 1861 ซาร์ดิเนียก็กลายเป็นรัฐก่อตั้งของราชอาณาจักรอิตาลีใหม่และยุติการเป็นราชอาณาจักรตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

อ้างอิง[แก้]

  1. CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Savoy[1]

ดูเพิ่ม[แก้]