ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
Regno di Sardegna |
| ราชอาณาจักร |
← 
← 
← 
← 
|
ค.ศ. 1720–ค.ศ. 1861 |
→
→
|
|
 |
 |
| ธง (ค.ศ. 1816–1848) |
ตราแผ่นดิน |
|
|
ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย ค.ศ. 1815 (เขียว): แผ่นดินใหญ่ พีดมอนต์ โดย ซาวอย, นีซ, เจนัว และเกาะซาร์ดิเนีย. |
| เมืองหลวง |
คาเกลียริ ตามกฎหมาย, ตูริน ตามความเป็นจริง |
| ภาษา |
อิตาลี, ฝรั่งเศส, ภาษาพีดมอนต์, ภาษาอ็อคซิตาน |
| ศาสนา |
โรมันคาทอลิก |
| รัฐบาล |
ราชาธิปไตย |
| President |
| - ค.ศ. 1720–30 |
วิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 |
| - ค.ศ. 1849–61 |
วิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 2 |
| สภา |
รัฐสภา |
| - Upper house |
สภาเซเนต |
| - Lower house |
Italian Chamber of Deputies |
| ประวัติศาสตร์ |
|
| - ราชวงศ์ซาวอยได้ซาร์ดิเนีย |
24 สิงหาคม ค.ศ. 1720 |
| - การรุกรานของนโปเลียน |
ค.ศ. 1796 |
| - การประชุมแห่งเวียนนา |
9 มิถุนายน ค.ศ. 1815 |
| - ราชธรรมนูญอัลแบร์ติโน (Statuto Albertino) |
4 มีนาคม ค.ศ. 1848 |
| - สนธิสัญญาซูริค |
10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859 |
| - การรวมประเทศอิตาลี |
17 มีนาคม ค.ศ. 1861 |
| ขนาดพื้นที่ |
| - ค.ศ. 1838 |
70,000 กม.2 (27,027 ตร. ไมล์) |
| ประชากร |
| - ค.ศ. 1838 ประเมิน |
4,650,368 |
| ความหนาแน่น |
66.4 /km2 (172.1 /sq mi) |
| เงินตรา |
สคูโดซาร์ดิเนีย (เกาะ, ค.ศ. 1720-1816)
สคูโดพีดมอนต์ (แผ่นดินใหญ่, ค.ศ. 1720-1816)
ลีราซาร์ดิเนีย (ค.ศ. 1816-1861) |
|
ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรพีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย-พีดมอนต์ (อังกฤษ: Kingdom of Sardinia หรือ Piedmont-Sardinia หรือ Sardinia-Piedmont) เป็นดินแดนที่เป็นของตระกูลซาวอย[1] (House of Savoy) ในปี ค.ศ. 1720 เมื่อวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2ได้รับเกาะซาร์ดิเนียตามข้อตกลงของสนธิสัญญาลอนดอนเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับสูญเสียซิซิลีแก่จักรวรรดิออสเตรีย นอกจากตัวเกาะซาร์ดิเนียแล้วราชอาณาจักรซาร์ดิเนียก็ยังประกอบด้วยซาวอย, พีดมอนต์ และ นีซ ลิกูเรียรวมทั้งเจนัวมาเพิ่มต่อมาในปี ค.ศ. 1815 ตามข้อตกลงในการประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ชื่อของราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการจึงเป็น “ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย, ไซปรัส, และ เยรูซาเลม อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย และมอนต์เฟอร์รัต, ราชรัฐพีดมอนต์ ” (ราชวงศ์ซาวอยยังคงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรไซปรัส และ ราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่ทั้งสองราชอาณาจักรตกไปเป็นของจักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลานานก่อนหน้านั้นแล้ว) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ คริสต์ศตวรรษที่ 19 ศูนย์กลางของการปกครองและเศรษกิฐของซาร์ดิเนียอยู่ที่ตูรินในพีดมอนต์บนแผ่นดินใหญ่อิตาลี ในปี ค.ศ. 1860 นีซและซาวอยก็ถูกยกให้ฝรั่งเศสเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการสนับสนุนของฝรั่งเศสในการการรวมตัวของประเทศอิตาลี (Italian unification) ในปี ค.ศ. 1861 ซาร์ดิเนียก็กลายเป็นรัฐก่อตั้งของราชอาณาจักรอิตาลีใหม่และยุติการเป็นราชอาณาจักรตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
อ้างอิง[แก้]
- ↑ CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Savoy[1]
ดูเพิ่ม[แก้]