ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557

แผนที่พายุ
พายุลูกแรกก่อตัว: 10 มกราคม พ.ศ. 2557
พายุลูกสุดท้ายสลายตัว: ฤดูกาลยังดำเนินอยู่
พายุแรงที่สุด: หว่องฟ้ง – 900 hPa (mbar), 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ช.ม.) (ความเร็วลม 10 นาที)
ดีเปรสชันเขตร้อน: 26
พายุทั้งหมด: 19
ไต้ฝุ่น: 9
ไต้ฝุ่นรุนแรง: 6 (อย่างไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิต: 449 คน
เสียหายทั้งหมด: 8.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (USD, ค่าเงิน ค.ศ. 2014)
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
2555, 2556, 2557, 2558, 2559

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557 เป็นฤดูกาลในปัจจุบันที่มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2557 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม ดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า โดยเฉลี่ยแล้ว มีพายุก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้เฉลี่ย 27 ลูกต่อปี

เนื้อหา

การพยากรณ์ฤดูกาล[แก้]

การพยากรณ์ขององค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน
วันที่ พายุ
โซนร้อน
พายุไต้ฝุ่น
ทั้งหมด
พายุหมุน
รุนแรง
ดัชนี
ACE
อ้างอิง
เฉลี่ย (2508–2555) 26 16 8 295
6 พฤษภาคม 2557 27 17 11 375 [1]
3 กรกฎาคม 2557 26 16 9 335 [2]
5 สิงหาคม 2557 26 16 9 328 [3]
วันที่ ศูนย์
พยากรณ์
พายุ
โซนร้อน
พายุไต้ฝุ่น
ทั้งหมด
อ้างอิง
5 พฤษภาคม 2557 CMA-STI 26–28 [1]
30 มิถุนายน 2556 CWB 29–32  – [4]
เกิดขึ้นจริง JMA 19 9
เกิดขึ้นจริง JTWC 18 10

ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการณ์คาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น[1] หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย[1][4][5] ช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 VNCHMF คาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวและพัฒนา ที่อาจจะส่งผลกระทบกับประเทศเวียดนาม 1 ถึง 2 ลูก ในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ถึง เมษายน พ.ศ. 2557[6] ภายในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมิถุนายน แนวโน้มสภาพอากาศตามฤดูกาลของ PAGASA ทำนายว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนหนึ่งถึงสองลูกที่จะก่อตัวหรือพัฒนาขึ้น และ/หรือ เคลื่อนตัวเข้าสู่เขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ในขณะที่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน จะมีทั้งหมดสามถึงหกลูก[5] ขณะที่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน จะมีทั้งหมดแปดถึงสิบลูก และขณะที่เดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม จะมีทั้งหมดห้าถึงเจ็ดลูก[5][7] วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 กรมอุตุนิยมวิทยา คาดการณ์ว่าในฤดูกาล 2557 นี้จะมีพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนตัวเข้าสู่ประเทศไทยจำนวน 2 ลูก โดยลูกแรกมีแนวโน้มจะเคลื่อนผ่านประเทศไทยตอนบนในช่วงเดือนสิงหาคมหรือกันยายน และลูกที่สองจะเคลื่อนผ่านประเทศไทยตอนล่างในช่วงเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม[8]

สรุปฤดูกาล[แก้]

พายุ[แก้]

พายุโซนร้อนเหล่งเหลง (อากาตอน)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 10 – 21 มกราคม
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)
  • วันที่ 10 มกราคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปาเลา[9][10]
  • วันที่ 12 มกราคม JMA ได้ลดระดับความรุนแรงลงไปที่หย่อมความกดอากาศต่ำ ขณะที่มันกำลังส่งผลกระทบกับฟิลิปปินส์[11][12]
  • วันที่ 14 มกราคม JMA ได้เพิ่มระดับความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนอีกครั้ง[13]
  • วันที่ 17 มกราคม สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้ใช้ชื่อระบบว่า อากาตอน (Agaton) และได้ใช้การเตือนภัยระดับ 1 ในเลย์เตใต้, ตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของมินดาเนา
  • วันที่ 18 มกราคม ระบบได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อน โดย JMA ได้ประกาศใช้ชื่อ "เหล่งเหลง" ส่วนศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงของพายุเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุโซนร้อนตามลำดับ และใช้รหัสเรียกขาน 01W[14]
  • วันที่ 19 มกราคม JTWC ออกประกาศคำเตือนเป็นครั้งสุดท้ายในช่วงท้ายของวัน[15][16]
  • วันที่ 20 มกราคม ในช่วงต้นวัน เหล่งเหลง ได้อ่อนกำลังลงอย่างเป็นขั้นตอนอย่างรวดเร็ว
  • วันที่ 23 มกราคม เศษของพายุที่เหลืออยู่ได้ถูกกลืนไปโดยแนวปะทะอากาศเย็น[17][18]

น้ำท่วมและดินถล่มส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 70 คนในฟิลิปปินส์[19]

พายุโซนร้อนคาจิกิ (บาชัง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 29 มกราคม – 1 กุมภาพันธ์
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1000 mbar (hPa; 29.53 inHg)
  • วันที่ 23 มกราคม กลุ่มพายุฝนฟ้าคะนองก่อตัวขึ้นในช่วงปลายของวัน
  • วันที่ 29 มกราคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวทางตะวันออกของเกาะแยป[20][21]
  • วันที่ 30 มกราคม ทั้ง JMA และ PAGASA ได้เริ่มติดตามและประกาศทวีความรุนแรงพายุเป็นพายุโซนร้อน โดย JMA ใช้ชื่อสากลว่า "คาจิกิ" และ PAGASA ใช้ชื่อภาษาฟิลิปปินส์ว่า "บาชัง (Basyang)"[22][23]
  • วันที่ 1 กุมภาพันธ์ เนื่องจากสภาวะที่ไม่เอื้ออำนวยในทะเลจีนใต้ คาจิกิ จึงได้สลายตัวไป[24][25]

พายุไต้ฝุ่นฟ้าใส[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 1 พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 26 กุมภาพันธ์ – 6 มีนาคม
ความรุนแรง 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
975 mbar (hPa; 28.79 inHg)
  • วันที่ 16 กุมภาพันธ์ หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณใกล้กับชุก ใกล้กับเส้นศูนย์สูตรและได้รับรหัสเรียกขานว่า Invest 93W และเคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ ตามลมเฉือนแนวตั้ง ดังนั้น มันจึงยังไม่สามารถจัดระเบียบการหมุนเวียนได้อย่างถูกต้อง จนเมื่อมันเคลื่อนไปในพื้นที่ที่อยู่ต่ำกว่าลมเฉือนแนวตั้ง ตัวพายุจึงสามารถที่จะจัดระเบียบการหมุนเวียนลมได้
  • วันที่ 26 กุมภาพันธ์ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ประกาศทวีความรุนแรงองหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น ได้ประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน
  • วันที่ 27 กุมภาพันธ์ JTWC ได้ประกาศทวีความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและใช้รหัสเรียกขานว่า 03W หลายชั่วโมงต่อมา JMA ได้ประกาศทวีความรุนแรงของพายุดีเปรสชันเขตร้อน เป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ "ฟ้าใส"
  • วันที่ 3 มีนาคม JMA ได้ประกาศทวีความรุนแรงของฟ้าใส เป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง
  • วันที่ 5 มีนาคม ฟ้าใส ได้ทวีกำลังเป็นพายุไต้ฝุ่นในช่วงเวลาสั้น ๆ
  • วันที่ 6 มีนาคม ฟ้าใส กลายเป็นพายุกึ่งเขตร้อนอย่างเต็มรูปแบบ
  • วันที่ 8 มีนาคม ฟ้าใส ได้สลายตัวลง เป็นระยะทางหลายกิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 04W (กาโลย)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (TMD)
ดีเปรสชันเขตร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 18 – 24 มีนาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)
  • วันที่ 12 มีนาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นใกล้กับทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะกวม[26]
  • วันที่ 18 มีนาคม JMA ได้รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันก่อตัวทางตะวันออกเฉียงเหนือเยื้องตะวันออกของคอรอร์, ปาเลา[27]
  • วันที่ 21 มีนาคม ระบบได้จะระเบียบการหมุนเวียนลมและ PAGASA ได้ประกาศใช้ชื่อ "กาโลย (Caloy)"
  • วันที่ 22 มีนาคม JTWC ได้ประกาศใช้รหัสเรียกขาน 04W กับระบบ
  • วันที่ 24 มีนาคม ระหว่างที่ระบบกำลังเดินทางผ่านไปบนแผ่นดิน ทำให้ระบบได้อ่อนกำลังลงกลายเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ และสลายตัวในเวลาไม่กี่วันต่อจากนั้น
  • วันที่ 27 มีนาคม ส่วนที่เหลือได้เคลื่อนตัวไปทางตะวันตก ลงสู่ทะเลจีนใต้ และสลายตัวไปจนหมดสิ้นทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเวียดนาม

พายุโซนร้อนเผ่ย์ผ่า (โดเมง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 3 – 10 เมษายน
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
998 mbar (hPa; 29.47 inHg)
  • วันที่ 30 มีนาคม กลุ่มของเมฆพายุฝนฟ้าคะนองได้ก่อตัวขึ้นใกล้กับเส้นศูนย์สูตรและปาปัวนิวกินี โดยกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ ๆ ถูกแบ่งเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำและหย่อมความกดอากาศต่ำ 23P
  • วันที่ 2 เมษายน หย่อมดังกล่าวทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน[28][29]
  • วันที่ 3 เมษายน JTWC ได้ใช้รหัส 05W กับพายุ[30]

พายุโซนร้อนกำลังแรงตาปะฮ์[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
ระดับ 1 พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 27 เมษายน – 2 พฤษภาคม
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)
  • วันที่ 27 เมษายน JMA รายงานว่าพบการก่อตัวของพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน ห่างจากฮากาตญา, กวม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เป็นระยะ 515 กิโลเมตร[31][32] หลังจากนั้น JTWC ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงของพายุเป็น พายุดีเปรสชันเขตร้อน 06W ในขณะที่มันเคลื่อนตัวไปทางเหนือ[33]
  • วันที่ 28 เมษายน เนื่องจากน้ำมีอุณหภูมิอุ่น ทำให้ระบบสามารถพัฒนาเป็นพายุโซนร้อนได้อย่างรวดเร็ว และ JMA ได้ใช้ชื่อ "ตาปะฮ์" หลังจากนั้นระบบก็พัฒนาขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง[34]
  • วันที่ 29 เมษายน JMA ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงของตาปะฮ์ เป็นพายุไต้ฝุ่น[35]
  • วันที่ 30 เมษายน ตาปะฮ์ได้ลดความรุนแรงลงกลายเป็นพายุโซนร้อน[36]
  • วันที่ 2 พฤษภาคม JMA ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงของพายุโซนร้อนตาปะฮ์เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และตัวพายุได้สลายไปจนหมดในเวลาต่อมา[37]

พายุโซนร้อนมิแทก (เอสเตอร์)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
กึ่งพายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 9 – 12 มิถุนายน
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
994 mbar (hPa; 29.35 inHg)
  • วันที่ 6 มิถุนายน หย่อมความกดอากาศต่ำได้ก่อตัวขึ้นใกล้กับเกาะ ในเขตกวนตง, จีน และได้อยู่กับร่องมรสุม
  • วันที่ 7 มิถุนายน ระบบค่อย ๆ เคลื่อนไปทางทิศตะวันออก
  • วันที่ 9 มิถุนายน JMA รายงานว่าระบบทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ซึ่งพัฒนาขึ้นห่างจากเหิงช่วน, ไต้หวัน เป็นระยะ 115 กิโลเมตร[38]
  • วันที่ 10 มิถุนายน PAGASA ได้ใช้ชื่อ "เอสเตอร์" (Ester) ซึ่งมีบางส่วนของระบบพายุทำให้เกิดน้ำท่วมในประเทศฟิลิปปินส์[39]
  • วันที่ 10 มิถุนายน JMA ได้เพิ่มความรุนแรงพายุดีเปรสชันเขตร้อน เป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ "มิแทก"[40] ในขณะเดียวกัน JTWC ได้จัดระดับพายุนี้อยู่ในสถานะ กึ่งเขตร้อน[41]
  • วันที่ 12 มิถุนายน JMA ได้ออกคำแนะนำสำหรับ มิแทก เป็นครั้งสุดท้าย เนื่องจากระบบถูกดูดโดยไซโคลนกึ่งเขตร้อนที่อยู่ทางตอนเหนือของญี่ปุ่น

เนื่องจากมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ที่มีกำลังแรงขึ้นจากพายุโซนร้อนมิแทก นำฝนไปตกที่ประเทศฟิลิปปินส์ PAGASA จึงรายงานว่าฤดูฝนเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 มิถุนายน[42][43]

พายุโซนร้อนฮากีบิส[แก้]

ดูบทความหลักที่: พายุโซนร้อนฮากีบิส (พ.ศ. 2557)
พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 13 – 18 มิถุนายน
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
994 mbar (hPa; 29.35 inHg)
  • วันที่ 8 มิถุนายน คล้ายกับการก่อตัวขึ้นของ มิแทก มีการไหลเวียนของลมขนาดเล็กพัฒนาขึ้นในทะเลจีนใต้
  • วันที่ 11 มิถุนายน ระบบทวีกำลังแรงขึ้นเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ
  • วันที่ 13 มิถุนายน JMA ได้จัดระดับของพายุเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และระบบก็เริ่มเลคื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนืออย่างช้า ๆ
  • วันที่ 14 มิถุนายน JTWC ได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน เพื่อเตือนถึงพายุดีเปรสชันเขตร้อน หลังจากนั้น JTWC ก็ได้เพิ่มระดับความรุนแรงของพายุเป็นพายุดีเปรสชัน 07W และ JMA ได้เพิ่มระดับความรุนแรงพายุดีเปรสชันเขตร้อนเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ "ฮากีบิส"
  • วันที่ 15 มิถุนายน ฮากีบิส ได้พัดเข้าฝั่งแผ่นดินทางภาคใต้ของจีน[44]
  • วันที่ 16 มิถุนายน ทั้งสองหน่วยงานได้หยุดออกคำเตือนเกี่ยวกับพายุ เนื่องจากหลังจากที่ระบบขึ้นฝั่งแล้ว ได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ส่วนเศษของพายุที่เหลือได้เคลื่อนตัวต่อไปทางทิศเหนือ
  • วันที่ 17 มิถุนายน เศษที่เหลือของ ฮากีบิส ได้เคลื่อนตัวโค้งไปทางทิศตะวันออก ทำให้ระบบสามารถกลับมาเป็นพายุโซนร้อนได้อีกครั้ง เป็นผลให้ JMA ออกคำแนะนำเกี่ยวกับ ฮากีบิส อีกครั้ง
  • วันที่ 18 มิถุนายน ฮากีบิส เปลี่ยนแปลงสถานะเป็นพายุหมุนกึ่งเขตร้อน
  • วันที่ 21 มิถุนายน เศษที่เหลือของระบบได้ถูกดูดซึมไป จากการพัฒนาของพายุหมุนกึ่งเขตร้อนทางทิศเหนือ

ประมาณ 13,000 คน ได้รับผลกระทบจากพายุ[45][46] ความสูญเสียทางเศรษฐกิจจาก ฮากิบิส ประมาณ 577 ล้านหยวน สองวันต่อมามียอดเพิ่มขึ้นเป็น 675 ล้านหยวน[47]และรวมไปถึงอีก 131 ล้านดอลลาร์ในวันที่ 20 มิถุนายน[48] ในวันที่ 19 มิถุนายนรัฐบาลออกรายงานว่าพบผู้เสียชีวิต 11 คนในภูมิภาคที่ได้รับผลทบจากฮากีบิส[49]

พายุไต้ฝุ่นนอกูรี (โฟลรีตา)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 4 ซูเปอร์ พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 2 – 11 กรกฎาคม
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
930 mbar (hPa; 27.46 inHg)
  • วันที่ 30 มิถุนายน เกิดการแปรปรวนของลมในเขตร้อนใกล้กับกวม[50]
  • วันที่ 1 กรกฎาคม ต่อไประบบได้ทวีกำลังแรงขึ้นเนื่องจากอุณหภูมิน้ำทะเลที่อุ่นและการพัดพาความร้อน
  • วันที่ 2 กรกฎาคม ระบบทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน
  • วันที่ 3 กรกฎาคม ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้จัดระดับระบบอยู่ในพายุดีเปรสชันเขตร้อนและใช้รหัส 08W[51]
  • วันที่ 4 กรกฎาคม สองหน่วยงานที่รับผิดชอบได้ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงของพายุเป็นพายุโซนร้อน พร้อมด้วยใช้ชื่อ "นอกูรี"[52]
  • วันที่ 5 กรกฎาคม นอกูรี ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรุนแรงและรวดเร็วเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับต่ำ ต่อมามันได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วอีก กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 (ตามสเกลเฮอร์ริเคนของแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน) โดยการจัดระดับของ JTWC และยังมีการพัฒนาของตาพายุอย่างเห็นได้ชัดเจน ในเวลาเดียวกันนั้นพายุได้เคลื่อนตัวเข้าไปในเขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ (PAR) โดยสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้ใช้ชื่อ "โฟลรีตา (Florita)"
  • วันที่ 6 กรกฎาคม นอกูรี ได้เข้าเขตอุณหภูมิน้ำทะเลอุ่นจัด ทำให้มันทวีกำลังแรงขึ้นเป็นซูเปอร์พายุไต้ฝุ่น โดยการจัดระดับของ JTWC
  • วันที่ 7 กรกฎาคม นอกูรีมีกำลังแรงที่สุด[53] และ JTWC ได้ปฏิเสธที่จะใช้ระดับ 5 กับพายุ
  • วันที่ 8 กรกฎาคม นอกูรี อ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3[54]
  • วันที่ 9 กรกฎาคม PAGASA ได้ระบุว่าพายุเดินทางออกจากพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ไปแล้ว[55]

พายุไต้ฝุ่นรามสูร (เกลนดา)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 4 ซูเปอร์ พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 10 – 20 กรกฎาคม
ความรุนแรง 165 กม./ชม. (105 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
940 mbar (hPa; 27.76 inHg)
  • วันที่ 10 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อน ก่อตัวขึ้นบริเวณทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะมาเรียนา และมีการกำหนดรหัส 09W ให้กับพายุ[56][57] ในคืนของวัน JTWC ได้ปรับระดับความรุนแรงของ 09W ลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ในขณะที่ระบบกำลังเคลื่อนผ่านกวม
  • วันที่ 12 กรกฎาคม ระบบเคลื่อนเข้ามาในพื้นที่ที่มีสภาวะเหมาะสม และมีระดับลมเฉือนแนวตั้งต่ำ[58]
  • วันที่ 13 กรกฎาคม JMA ได้ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ "รามสูร"[59] ไปทางทิศตะวันตกที่เหนือไป 15 นอต (28 กม./ชม.), มีการไหลเวียนของระบบที่มั่นคงมากขึ้น[60], รามสูรได้เข้าไปในเขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ PAGASA ได้ใช้ชื่อ "เกลนดา (Glenda)"[61] และในที่สุดระบบก็ค่อยๆพัฒนาขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ในขณะที่มันเข้ามาในสภาวะที่ดี คือน้ำทะเลที่อุ่นและลมเฉือนแนวตั้งที่ต่ำ[62][63] ทั้ง JMA และ JTWC ได้ปรับเพิ่มความรุนแรงของรามสูร เป็นพายุไต้ฝุ่น และตัวพายุมีพัฒนาการของตาพายุเกิดขึ้น
  • วันที่ 15 กรกฎาคม ในช่วงเช้ารามสูร ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 ด้วยความกดอากาศต่ำสุดที่ 945 มิลลิบาร์ ด้วยการติดตามของ JTWC มันที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 และปกคลุมเหนือแผ่นดินของอัลเบย์[64][65] และพายุไต้ฝุ่นได้เคลื่อนผ่านแผ่นดิน
  • วันที่ 16 กรกฎาคม เนื่องจากพายุไต้ฝุ่นรามสูรพัดผ่านบนแผ่นดิน ทำให้มันอ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับต่ำอย่างรวดเร็ว[66]
  • วันที่ 17 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่นรามสูรได้เคลื่อนเข้าสู่ทะเลจีนใต้ และทวีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3
  • วันที่ 18 กรกฎาคม รามสูรเข้าไปในเขตพื้นผิวน้ำทะเลอบอุ่น และกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 อีกครั้งโดย JTWC[67] และเป็นจุดที่มีกำลังแรงสุดอีกครั้ง[68]
  • วันที่ 19 กรกฎาคม จุดศูนย์กลางของพายุอยู่เหนือแผ่นดินเกาะไหหนาน[69] ต่อมาพายุได้อ่อนกำลังลงจนอยู่ที่ระดับ 2 ต่อมาทั้งสองหน่วยงานก็ได้ลดความรุนแรงลงเป็นพายุโซนร้อน ขณะที่พายุผ่านไปยังมณฑลกวางซี และเป็นการขึ้นแผ่นดินเป็นครั้งที่สาม[70][71] ต่อมา JTWC ออกคำเตือนสุดท้ายเกี่ยวกับระบบในช่วงคืนวันนั้น
  • วันที่ 20 กรกฎาคม JMA รายงานว่า รามสูร อ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อนจะสลายไปเหนือมณฑลยูนานของจีน[72][73][74]

ในวันที่ 17 กรกฎาคม จากรายงานของคณะบริหารการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติแห่งชาติฟิลิปปินส์ (NDRRMC) พบว่ามีผู้เสียชีวิตถึง 40 คน และมีความเสียหายเป็นมูลค่ากว่า 1 พันล้าน (ประมาณ 860 ล้านบาท)[75] ส่วนในประเทศจีน มีคนเสียชีวิต 18 คนจากพายุ[76]

พายุไต้ฝุ่นแมตโม (เฮนรี)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 2 พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 16 – 25 กรกฎาคม
ความรุนแรง 140 กม./ชม. (85 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
960 mbar (hPa; 28.35 inHg)
  • วันที่ 13 กรกฎาคม ร่องความกดอากาศต่ำเกิดความแปรปรวนของลมในเขตร้อน[77][78] แต่เนื่องจากบริเวณใกล้ๆกันนั้นมีพายุไต้ฝุ่นรามสูร ทำให้ระบบเริ่มอ่อนกำลังลง
  • วันที่ 14 กรกฎาคม สภาวะแวดล้อมรวมถึงน้ำทะเลที่อุ่นส่งผลดีต่อระบบมากขึ้น
  • วันที่ 16 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เพิ่มระดับความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนระดับอ่อน ขณะที่มะนเริ่มจะแสดงให้เห็นว่ามีแนวโน้มทวีกำลังแรงขึ้น ใน้วลาเดียวกัน ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ออกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนกับระบบ[79][80]
  • วันที่ 17 กรกฎาคม JTWC ออกประกาศเพิ่มระดับความรุนแรงของระบบ เป็นพายุโซนร้อน 10W ขณะที่ JMA ใช้ชื่อ "แมตโม" และเพิ่มระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน
  • วันที่ 18 กรกฎาคม แมตโมเคลื่อนตัวเข้าเขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ PAGASA จึงใช้ชื่อ "เฮนรี (Henry)"[81]
  • วันที่ 19 กรกฎาคม JMA ได้ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงของพายุเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง
  • วันที่ 20 กรกฎาคม พายุค่อยๆกลายเป็นพายุไต้ฝุ่น แต่ JTWC ยังคงจัดระดับอยู่ในระดับพายุโซนร้อนดังเดิม
  • วันที่ 21 กรกฎาคม JTWC เพิ่มระดับความรุนแรงของพายุเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ในเวลาเดียวกันนั้น พายุแมตโมเริ่มมีทิศทางโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ[82]
  • วันที่ 22 กรกฎาคม JMA ได้ลดความรุนแรงของแมตโมเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงอีกครั้ง
  • วันที่ 23 กรกฎาคม JTWC ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงของแมตโมเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 พร้อมกับการพัฒนาของพายุเล็กๆบริเวณศูนย์กลางพายุแมตโม[83]

มีรายงานว่า มีผู้เสียชีวิต 1 คนจากผลกระทบของพายุ[84] และมีอีกอย่างน้อย 48 รายที่เสียชีวิตจากเหตุการเครื่องบินสายการบินทรานส์เอเชีย เที่ยวบิน 222 ประสบอุบัติเหตุในไต้หวัน ซึ่งอาจเกิดจากพายุไต้ฝุ่น[85] วันที่ 24 กรกฎาคมหน่วยงานบริหารมณฑลอี้หลาน รายงานว่าพื้นที่ทางการเกษตรได้รับผลกระทบเป็นเป็นมูลค่าประมาณ 44 ล้านดอลลาร์NT[86]

พายุไต้ฝุ่นหะลอง (โฮเซ)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
ระดับ 5 ซูเปอร์ พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 28 กรกฎาคม – 11 สิงหาคม
ความรุนแรง 195 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
915 mbar (hPa; 27.02 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงนากรี (อินไดย์)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 19 กรกฎาคม – 4 สิงหาคม
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
980 mbar (hPa; 28.94 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเจเนวีว[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
ระดับ 5 ซูเปอร์ พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 7 (เข้ามาในแอ่ง) – 12 สิงหาคม
ความรุนแรง 205 กม./ชม. (125 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
915 mbar (hPa; 27.02 inHg)
  • วันที่ 7 สิงหาคม เฮอร์ริเคนเจเนวิว เคลื่อนตัวเข้าสู่แอ่งแปซิฟิกตะวันตกด้วย ความรุนแรงระดับพายุไต้ฝุ่น

พายุโซนร้อนกำลังแรงเฟิงเฉิน[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 5 – 10 กันยายน
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
980 mbar (hPa; 28.94 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 14W (การ์ดิง)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ดีเปรสชันเขตร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 5 – 8 กันยายน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

พายุไต้ฝุ่นคัลแมกี (ลุยส์)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 1 พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 10 – 17 กันยายน
ความรุนแรง 140 กม./ชม. (85 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
960 mbar (hPa; 28.35 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงฟงวอง (มารีโอ)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 16 – 24 กันยายน
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
980 mbar (hPa; 28.94 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงคัมมูริ[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 22 – 30 กันยายน
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุไต้ฝุ่นฟานฝน (เนเนง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 4 ซูเปอร์ พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 28 กันยายน – 6 ตุลาคม
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
935 mbar (hPa; 27.61 inHg)

พายุไต้ฝุ่นหว่องฟ้ง (ออมปอง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 5 ซูเปอร์ พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 2 – 14 ตุลาคม
ความรุนแรง 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
900 mbar (hPa; 26.58 inHg)

พายุไต้ฝุ่นนูรี (ปาเอง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
ระดับ 5 ซูเปอร์ พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 30 ตุลาคม – 6 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 205 กม./ชม. (125 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
910 mbar (hPa; 26.87 inHg)

พายุไต้ฝุ่นซินลากู (ควีนนี)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 26 – 30 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
990 mbar (hPa; 29.23 inHg)

พายุไต้ฝุ่นฮากูปิต (รูบี)[แก้]

ฮากูปิต (รูบี)
พายุโซนร้อน (สเกลของ JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHS)
Hagupit 2014-12-09 0230Z.jpg
ภาพถ่ายดาวเทียม

JTWC wp2214.gif
แผนที่คาดการณ์
ณ วันที่: วันที่ 10 ธันวาคม, เวลา 03:00 UTC
(เวลา 10:00 น. ตามเวลาประเทศไทย)
พิกัด: 13.4°N 116.4°E
513 กิโลเมตร ทาง WSW ของมะนิลา, ฟิลิปปินส์
ลม: 10 นาที: 85 กม./ชม. (45 นอต; 50 ไมล์/ชม.)
1 นาที: 85 กม./ชม. (45 นอต; 50 ไมล์/ชม.)
ลมกระโชก: 120 กม./ชม. (65 นอต)
ความกดอากาศ: 994 เฮกโตปาสกาล (29.35 นิ้วปรอท)
ทิศทาง: เครื่อนไปทางทิศตะวันตกที่ความเร็ว 12 นอต (22 กม./ชม.; 14 ไมล์/ชม.)

พายุอื่น ๆ[แก้]

วันที่ 10 มกราคม JMA รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวทางตะวันตกเฉียงใต้ของปาเลา[87][88] ต่อมาในวันที่ 12 มกราคม JMA ได้ประกาศลดระดับความรุนแรงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ ผลของระบบทำให้เกิดแผ่นดินถล่มในมินดาเนา[89][90] ช่วงวันที่ 11 มีนาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นในระยะ 195 กม. (121 ไมล์) ทางตะวันออกของมาติ, ฟิลิปปินส์[91]

รายชื่อพายุ[แก้]

ภายในทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกมีสองหน่วยงานที่ทำงานแยกกันในการกำหนดชื่อพายุ โดยจะมี 2 ชื่อ สำหรับสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น จะมีกำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อน โดยพายุต้องมีความเร็วลมเฉลี่ย 10 นาทีประมาณ 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.)[92] ทางทิศเหนือของเส้นศูนย์สูตรระหว่าง 180° และ 100°ตะวันออก ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะกำหนดชื่อให้กับพายุเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของตนเองระหว่าง 135°ตะวันออกและ 115°ตะวันออก และระหว่าง 5°ตะวันออก ถึง 25°ตะวันออก

ชื่อสากล[แก้]

พายุหมุนเขตร้อนที่มีชื่อจากรายการต่อไปนี้ โดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น จะเป็นผู้ตรวจสอบและประกาศใช้รายชื่อต่อไปนี้[93] เป็นชื่อที่สนับสนุนโดย คณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยมี 14 ประเทศสมาชิกเสนอชื่อเรียงตามลำดับในภาษาอังกฤษ[94] ชื่อที่ยังไม่ถูกใช้จะถูกทำเป็น อักษรสีเทา โดยชื่อลำดับต่อไปที่จะถูกใช้คือ "ชังมี"

ชุดที่ 2

  • เหล่งเหลง (1401)
  • คาจิกิ (1402)
  • ฟ้าใส (1403)
  • เผ่ย์ผ่า (1404)
  • ตาปะฮ์ (1405)
  • มิแทก (1406)
  • ฮากีบิส (1407)
  • นอกูรี (1408)
  • รามสูร (1409)
  • แมตโม (1410)
  • หะลอง (1411)

ชุดที่ 3

  • นากรี (1412)
  • เฟิงเฉิน (1414)
  • คัลแมกี (1415)
  • ฟงวอง (1416)
  • คัมมูริ (1417)
  • ฟานทอง (1418)
  • หว่องฟ้ง (1419)
  • นูรี (1420)
  • ซินลากู (1421)
  • ฮากูปิต (1422) (ใช้ในปัจจุบัน)
  • ชังมี (ยังไม่ใช้)
  • เมขลา (ยังไม่ใช้)
  • ฮีโกส (ยังไม่ใช้)
  • บาหวี่ (ยังไม่ใช้)

ฟิลิปปินส์[แก้]

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยรายชื่อของพายุที่จะใช้ในแต่ละปีจะถูกตั้งและประกาศก่อนที่ฤดูการจะเริ่มขึ้น โดยหากชื่อเหล่านี้มีชื่อใดที่ไม่ได้ถูกปลดจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในปี ค.ศ. 2017 โดยรายการที่ได้ใช้ในปีนี้เหมือนกันกับเมื่อปี ค.ศ. 2009 [95]โดยชื่อที่ยังไม่ถูกใช้จะถูกทำเป็น อักษรสีเทา โดยชื่อลำดับต่อไปที่จะถูกใช้คือ "เซเนียง" (Seniang)

  • อากาตอน (Agaton) (1401)
  • บาชัง (Basyang) (1402)
  • กาโลย (Caloy)
  • โดเมง (Domeng) (1404)
  • เอสเตอร์ (Ester) (1406)
  • โฟลรีตา (Florita) (1408)
  • เกลนดา (Glenda) (1409)
  • เฮนรี (Henry) (1410)
  • อินไดย์ (Inday) (1412)
  • โฮเซ (Jose) (1411)
  • การ์ดิง (Karding)
  • ลุยส์ (Luis) (1415)
  • มารีโอ (Mario) (1416)
  • เนเนง (Neneng) (1418)
  • ออมปอง (Ompong) (1419)
  • ปาเอง (Paeng) (1420)
  • ควีนนี (Queenie) (1421)
  • รูบี (Ruby) (1422) (ใช้ในปัจจุบัน)
  • เซเนียง (Seniang) (ยังไม่ใช้)
  • โตมัส (Tomas) (ยังไม่ใช้)
  • อุสมัน (Usman) (ยังไม่ใช้)
  • วีนัส (Venus) (ยังไม่ใช้)
  • วัลโด (Waldo) (ยังไม่ใช้)
  • ยายัง (Yayang) (ยังไม่ใช้)
  • เซนี (Zeny) (ยังไม่ใช้)

พายุเพิ่มเติม

  • อากีลา (Agila) (ยังไม่ใช้)
  • บากวิส (Bagwis) (ยังไม่ใช้)
  • ชีโต (Chito) (ยังไม่ใช้)
  • เดียโก (Diego) (ยังไม่ใช้)
  • เอเลนา (Elena) (ยังไม่ใช้)
  • เฟลีโน (Felino) (ยังไม่ใช้)
  • กุนดิง (Gunding) (ยังไม่ใช้)
  • แฮร์เรียต (Harriet) (ยังไม่ใช้)
  • อินดัง (Indang) (ยังไม่ใช้)
  • เจสซา (Jessa) (ยังไม่ใช้)

ผลกระทบ[แก้]

ตารางนี้แสดงรายการพายุทั้งหมดที่เกิดขึ้นทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปถึงเส้นแบ่งเขตวันสากล ในช่วงปี พ.ศ. 2557 ซึ่งจะระบุชื่อของพายุ, วันที่พายุเริ่มก่อตัว, ความรุนแรง, ข้อมูลพื้นฐานของพายุ, พื้นที่ได้รับผลกระทบ และความเสียหายที่เกิดจากพายุ โดยตัวเลขที่แสดงความเสียหายจะถูกระบุเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ปี ค.ศ. 2014 และความเสียหาย การสูญเสียจากพายุ จะนับตั้งแต่พายุเริ่มรวมตัวจนถึงพายุถึงความรุนแรงสูงสุด

ชื่อพายุ ช่วงวันที่ ระดับความรุนแรง
ขณะมีกำลังสูงสุด
ลมเร็วสูงสุด
เฉลี่ยใน 10 นาที
ความกดอากาศ พื้นที่ผลกระทบ ความเสียหาย
(USD)
ผู้เสียชีวิต อ้างอิง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 10 – 12 มกราคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ปาเลา ปาเลา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
เหล่งเหลง
(อากาตอน)
10 – 21 มกราคม พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ &000000001290000000000012.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 70 [19]
คะจิกิ
(บาชัง)
29 มกราคม – 1 กุมภาพันธ์ พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) 1000 hPa (29.53 นิ้วปรอท) ไมโครนีเซีย แยป
ปาเลา ปาเลา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&0000000000000000000000 น้อย 6 [96]
ฟ้าใส 26 กุมภาพันธ์ – 6 มีนาคม พายุไต้ฝุ่น 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) 975 hPa (28.79 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 11 – 12 มีนาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
04W
(กาโลย)
18 – 24 มีนาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
เผ่ย์ผ่า
(โดเมง)
2 – 15 เมษายน พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) 998 hPa (29.47 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 19 – 21 เมษายน พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) กวม กวม
ปาเลา ปาเลา
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
ตาปะฮ์ 27 เมษายน – 2 พฤษภาคม พายุโซนร้อนกำลังแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
มิแทก (เอสเตอร์) 9 – 12 มิถุนายน พายุโซนร้อน 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) 994 hPa (29.35 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
สาธารณรัฐจีน ไต้หวัน
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
ฮากีบิส 13 – 18 มิถุนายน พายุโซนร้อน 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) 994 hPa (29.35 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ประเทศจีน จีน
สาธารณรัฐจีน ไต้หวัน
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
&0000000131000000000000131 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 11
นอกูรี (โฟลรีตา) 2 – 11 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) 930 hPa (27.46 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
กวม กวม
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
&0000000156000000000000156 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 3 [97]
รามสูร (เกลนดา) 10 – 20 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่น 165 กม./ชม. (105 ไมล์/ชม.) 940 hPa (27.76 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
กวม กวม
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ประเทศจีน จีน
เวียดนาม เวียดนาม
&00000071300000000000007.13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 195 [98][99][100]
แมตโม (เฮนรี) 16 – 25 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่น 140 กม./ชม. (85 ไมล์/ชม.) 960 hPa (28.35 นิ้วปรอท) ปาเลา ปาเลา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
สาธารณรัฐจีน ไต้หวัน
ประเทศจีน จีน
เกาหลี
&0000000567000000000000567 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 62 [85][101][102][103]
หะลอง (โฮเซ) 28 กรกฎาคม – 11 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่น 195 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.) 915 hPa (27.02 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
&00000000038800000000003.88 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 9 [104]
นากรี (อินไดย์) 19 กรกฎาคม – 4 สิงหาคม พายุโซนร้อนกำลังแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) 980 hPa (28.94 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา
ปาเลา ปาเลา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
ประเทศจีน จีน
ประเทศเกาหลี เกาหลี
&0000000000116000000000116 พันดอลลาร์สหรัฐ 16 [105][106][107][108]
เจเนวีว 7 – 12 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่น 205 กม./ชม. (125 ไมล์/ชม.) 915 hPa (27.02 นิ้วปรอท) ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 19 สิงหาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ประเทศจีน จีน
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 27 – 29 สิงหาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1004 hPa (29.65 inHg) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ประเทศจีน จีน
เวียดนาม เวียดนาม
ลาว ลาว
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 4 – 5 กันยายน พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1006 hPa (29.71 นิ้วปรอท) ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
เฟิงเฉิน 5 – 10 กันยายน พายุโซนร้อนกำลังแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) 980 hPa (28.94 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
14W (การ์ดิง) 5 – 8 กันยายน พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ประเทศจีน จีน
เวียดนาม เวียดนาม
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
คัลแมกี (ลุยส์) 10 – 17 กันยายน พายุไต้ฝุ่น 140 กม./ชม. (85 ไมล์/ชม.) 960 hPa (28.35 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ประเทศจีน จีน
เวียดนาม เวียดนาม
ลาว ลาว
ไทย ไทย
ประเทศพม่า พม่า
&000000007510000000000075.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 33 [109][110][111]
แรงฟงวอง (มารีโอ) 16 – 24 กันยายน พายุโซนร้อนกำลังแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) 980 hPa (28.94 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
สาธารณรัฐจีน ไต้หวัน
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
ประเทศจีน จีน
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้
&000000007550000000000075.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 21 [112][113]
คัมมูริ 22 – 30 กันยายน พายุโซนร้อนกำลังแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
ฟานฝน (เนเนง) 28 กันยายน – 6 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) 935 hPa (27.61 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
&000000004150000000000041.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 11 [114]
หว่องฟ้ง (ออมปอง) 2 – 14 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่น 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.) 900 hPa (26.58 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
สาธารณรัฐจีน ไต้หวัน
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้
&000000004890000000000048.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 9 [115][116][117]
สรุปฤดูกาล
26 ลูก 10 มกราคม – ปัจจุบัน   215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.) 900 hPa (26.58 นิ้วปรอท)   &00000082414960000000008.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 449


ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งอ้างอิงภายนอกและหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาในภูมิภาค[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 Saunders, Mark; Lea, Adam (May 6, 2014). Extended Range Forecast for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2014. Tropical Storm Risk Consortium. Archived from the original on May 7, 2014. http://www.tropicalstormrisk.com/docs/TSRNWPForecastMay2014.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2014. 
  2. Saunders, Mark; Lea, Adam (July 3, 2014). Extended Range Forecast for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2014. Tropical Storm Risk Consortium. Archived from the original on July 3, 2014. http://www.tropicalstormrisk.com/docs/TSRNWPForecastMay2014.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ July 3, 2014. 
  3. Saunders, Mark; Lea, Adam (August 5, 2014). Extended Range Forecast for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2014. Tropical Storm Risk Consortium. Archived from the original on August 5, 2014. http://www.tropicalstormrisk.com/docs/TSRNWPForecastAug2014.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ August 5, 2014. 
  4. 4.0 4.1 (.doc) Three to Five Typhoons Tend to Impinge upon Taiwan during 2014 (รายงาน). Taiwan Central Weather Bureau. June 27, 2014. http://www.cwb.gov.tw/V7/news/Newsbb/EN/062714presse.doc. เรียกข้อมูลเมื่อ July 7, 2014. 
  5. 5.0 5.1 5.2 Servando, Nathaniel T (August 13, 2012). January — June 2013 (Seasonal Climate Outlook). Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. Archived from the original on July 5, 2013. http://www.webcitation.org/6HtcJbDyL. เรียกข้อมูลเมื่อ March 1, 2013. 
  6. "Winter — Spring Season Outlook (From November 2013 to April 2014)". Vietnamese National Center for Hydro Meteorological forecasts. October 4, 2013. Archived from the original on October 14, 2013. สืบค้นเมื่อ October 14, 2013. 
  7. Malano, Vicente (7 July 2014). "SEASONAL CLIMATE OUTLOOK July – December 2014". http://www.pagasa.dost.gov.ph/climate-agromet/climate-prediction/seasonal-climate-outlook. 
  8. http://www.tmd.go.th/programs%5Cuploads%5Cforecast%5C2014-07-28_Seasonal_111758.pdf
  9. "Warning and Summary – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  10. "Tropical Cyclone Advisory – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  11. "Warning and Summary – January 12, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  12. "Warning and Summary – January 12, 2014 1800 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  13. "Warning and Summary – January 14, 2014 0600 UTC". Japan Meteorological Agency. 14 January 2014. สืบค้นเมื่อ 14 January 2014. 
  14. "Tropical storm Lingling is forecast to strike the Philippines at about 18:00 GMT on 18 January.". สืบค้นเมื่อ January 18, 2014. 
  15. "Tropical Cyclone Advisory – January 18, 2014 0900 UTC". Japan Meteorological Agency. 18 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  16. "Tropical Depression 01W (Lingling) Warning Number 008". Joint Typhoon Warning Center. 19 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  17. "Tropical Cyclone Advisory – January 20, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 20 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  18. "Warning and Summary – January 21, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 21 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  19. 19.0 19.1 "SitRep No. 32 – Effects of Tropical Depression Agaton". National Disaster Risk Reduction and Management Council. 30 January 2014. สืบค้นเมื่อ 30 January 2014. 
  20. "Warning and Summary – January 29, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 29 January 2014. สืบค้นเมื่อ 29 January 2014. 
  21. "Tropical Cyclone Advisory – January 29, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 29 January 2014. สืบค้นเมื่อ 29 January 2014. 
  22. {{cite web|title=LPA approaching Phl now a tropical cyclone |url=http://www.philstar.com/nation/2014/01/30/1284732/pagasa-lpa-approaching-phl-now-tropical-cyclone%7Cpublisher=Louis Bacani|accessdate=January 30, 2014
  23. "Tropical Storm Kajiki ( Bagyo Basyang ) Intensifies Prior to Landfall". robspeta. สืบค้นเมื่อ January 31, 2014. 
  24. "Tropical Cyclone Advisory – February 1, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 1 February 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  25. "Tropical Depression 02W (Kajiki) Warning Number 009". Joint Typhoon Warning Center. 1 February 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  26. "Possible Tropical Next Week, A Westpacwx In Depth Outlook". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ March 13, 2014. 
  27. "Warning and Summary – March 18, 2014 0600 UTC". Japan Meteorological Agency. 18 March 2014. สืบค้นเมื่อ 18 March 2014. 
  28. "Warning and Summary – April 2, 2014 1800 UTC". Japan Meteorological Agency. 2 April 2014. สืบค้นเมื่อ 3 April 2014. 
  29. "Tropical Cyclone Advisory – April 3, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 3 April 2014. สืบค้นเมื่อ 3 April 2014. 
  30. "Tropical Depression 05W (Five) Warning Number 001". Joint Typhoon Warning Center. 3 April 2014. สืบค้นเมื่อ 3 April 2014. 
  31. "Warning and Summary – April 27, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. April 27, 2014. สืบค้นเมื่อ April 27, 2014. 
  32. "Tropical Cyclone Advisory – April 27, 2014 0600 UTC". Japan Meteorological Agency. April 27, 2014. สืบค้นเมื่อ April 27, 2014. 
  33. "Tropical Depression 06W (Six) Warning Number 001". Joint Typhoon Warning Center. April 27, 2014. สืบค้นเมื่อ April 27, 2014. 
  34. "Tropical Cyclone Advisory – April 28, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. April 28, 2014. สืบค้นเมื่อ April 28, 2014. 
  35. "Typhoon 06W (Tapah) Warning Number 007". Joint Typhoon Warning Center. April 29, 2014. สืบค้นเมื่อ April 29, 2014. 
  36. "Tropical Cyclone Advisory – April 30, 2014 1800 UTC". Japan Meteorological Agency. April 30, 2014. สืบค้นเมื่อ May 1, 2014. 
  37. "Tropical Cyclone Advisory – May 1, 2014 0600 UTC". Japan Meteorological Agency. May 1, 2014. สืบค้นเมื่อ May 1, 2014. 
  38. "Warning and Summary – June 9, 2014 0600 UTC". Japan Meteorological Agency. 9 June 2014. สืบค้นเมื่อ 9 June 2014. 
  39. "LPA intensifies into "Tropical Depression Ester"". ANC. สืบค้นเมื่อ June 10, 2014. 
  40. "Tropical Storm Mitag Forms South of Okinawa". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ June 11, 2014. 
  41. "Significant Tropical Weather Outlook for the Western and South Pacific Ocean June 11, 2014 0615z". Joint Typhoon Warning Center. June 11, 2014. Archived from the original on June 12, 2014. สืบค้นเมื่อ June 12, 2014. 
  42. "It's official: Wet season is here". Jeannette Andrade. สืบค้นเมื่อ June 10, 2014. 
  43. "Rainy season is here; Signal No. 1 in 3 areas". ABS-CBNnews, Dharel Placido. สืบค้นเมื่อ June 10, 2014. 
  44. "Tropical storm Hagibis hits Guandong - China". สืบค้นเมื่อ June 15, 2014. 
  45. "Typhoon Hagibis affects 13,000 in S China". สืบค้นเมื่อ June 16, 2014. 
  46. "http://news.xinhuanet.com/english/china/2014-06/16/c_133410912.htm". สืบค้นเมื่อ June 16, 2014. 
  47. "Tropical storm ” Hagibis ” hit 675 million in direct economic losses in Fujian". สืบค้นเมื่อ June 17, 2014. 
  48. "Twin Tornadoes, EF-4s, Oh My!: The Week in Severe Weather". สืบค้นเมื่อ June 20, 2014. 
  49. "Asia Pacific Region: Weekly Regional Humanitarian Snapshot 17 - 23 June 2014". สืบค้นเมื่อ June 23, 2014. 
  50. "Long Range Tropical Threat Outlook This Week". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ June 30, 2014. 
  51. "Prognostic Reasoning for Tropical Storm 08W (Eight) Warning Nr 04". Joint Typhoon Warning Center. Archived from the original on 3 July 2014. สืบค้นเมื่อ 5 July 2014. 
  52. "Tropical Storm Neoguri Threatens Southern and Western Japan 台風 八晩". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ July 4, 2014. 
  53. "Prognostic Reasoning for Typhoon 08W (Neoguri) Warning Nr 16". Joint Typhoon Warning Center. Archived from the original on 6 July 2014. สืบค้นเมื่อ 6 July 2014. 
  54. Morgan, Leigh. "Typhoon Neoguri tracking toward Japan is powerful -- but no longer super typhoon". Al.com. Birmingham News. สืบค้นเมื่อ 8 July 2014. 
  55. "Typhoon Florita exits Philippines". สืบค้นเมื่อ July 8, 2014. 
  56. "JMA WWJP25 Warning and Summary July 10, 2014 00z". Japan Meteorological Agency. July 10, 2014. Archived from the original on July 10, 2014. สืบค้นเมื่อ July 15, 2014. 
  57. Joint Typhoon Warning Center (July 10, 2014). "Prognostic Reasoning for Tropical Depression 09W Warning No 1, July 10, 2014 15z". United States Navy, United States Airforce. Archived from the original on July 11, 2014. สืบค้นเมื่อ July 15, 2014. 
  58. "Possible Rammasun Continues to Develop and Passes Guam". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ July 12, 2014. 
  59. "Tropical Storm Rammasun threatens the Philippines by Mid-week". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ July 12, 2014. 
  60. "Prognostic Reasoning for Warning 009 on Typhoon Rammasun". JTWC. สืบค้นเมื่อ 12 July 2014. 
  61. "'Glenda' enters PAR; Catanduanes under signal #1". สืบค้นเมื่อ July 14, 2014. 
  62. "TS Rammasun / Bagyo Glenda expected landfall Tuesday in Luzon". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ July 13, 2014. 
  63. "Tropical Cyclone Information: Severe Tropical Storm 1409 (Rammasun)". Japan Meteorological Agency. July 14, 2014. Archived from the original on July 14, 2014. 
  64. "WATCH: Typhoon Glenda's landfall in Albay". สืบค้นเมื่อ July 15, 2014. 
  65. [1]
  66. "Typhoon RAMMASUN (GLENDA) Update Number 013". สืบค้นเมื่อ July 16, 2014. 
  67. "NASA sees super typhoon Rammasun eyeing landfall". Rob Gutro, NASA. สืบค้นเมื่อ July 18, 2014. 
  68. "capeweather". สืบค้นเมื่อ July 18, 2014. 
  69. "Super typhoon Rammasun makes landfall in S. China's Hainan". CCTV.com. สืบค้นเมื่อ July 18, 2014. 
  70. "Super Typhoon RAMMASUN has weakened into a severe tropical storm level". สืบค้นเมื่อ July 19, 2014. 
  71. "Rammasun weakens, heavy downpours expected". VOVNews. สืบค้นเมื่อ July 19, 2014. 
  72. "RSMC Tropical Cyclone Advisory July 20, 2014 00z". Japan Meteorological Agency. July 20, 2014. Archived from the original on July 20, 2014. สืบค้นเมื่อ July 20, 2014. 
  73. "JMA WWJP25 Warning and Summary July 20, 2014 00z". Japan Meteorological Agency. July 20, 2014. Archived from the original on July 20, 2014. สืบค้นเมื่อ July 20, 2014. 
  74. "JMA WWJP25 Warning and Summary July 20, 2014 06z". Japan Meteorological Agency. July 20, 2014. Archived from the original on July 20, 2014. สืบค้นเมื่อ July 20, 2014. 
  75. "Glenda death toll now at 40, agri damage breaches P1B". สืบค้นเมื่อ July 17, 2014. 
  76. "Typhoon Rammasun kills 18 in China". สืบค้นเมื่อ July 20, 2014. 
  77. "Significant Tropical Weather Advisory For The Western and South Pacific Oceans". Joint Typhoon Warning Center. Archived on Webcitation. สืบค้นเมื่อ 17 July 2014. 
  78. http://jtwccdn.appspot.com/NOOC/nmfc-ph/RSS/jtwc/warnings/wp1014.tcw.  Missing or empty |title= (help)
  79. "WWJP25 RJTD 160600 WARNING AND SUMMARY 160600.". Archived on Webcitation. Japan Meteorological Agency. สืบค้นเมื่อ 17 July 2014. 
  80. "Tropical Cyclone Formation Alert". Joint Typhoon Warning Center. Archived on Webcitation. สืบค้นเมื่อ 17 July 2014. 
  81. "Tropical storm enters PAR, codenamed Henry". Joel Locsin, LBG GMA News. สืบค้นเมื่อ July 18, 2014. 
  82. "Tropical Depression Two forms ; Matmo nearing Taiwan". สืบค้นเมื่อ July 22, 2014. 
  83. "Typhoon Matmo (Henry) targets Taiwan and China, rainfall a key risk". สืบค้นเมื่อ July 22, 2014. 
  84. "Typhoon Matmo slams into Taiwan, one killed". สืบค้นเมื่อ July 23, 2014. 
  85. 85.0 85.1 "Taiwan: 48 dead in TransAsia Airways plane crash". Taipei, Taiwan: The Guardian. July 24, 2014. สืบค้นเมื่อ July 24, 2014. 
  86. "Typhoon Matmo leaves 13 injuries, no fatalities". Joy Lee. สืบค้นเมื่อ July 24, 2014. 
  87. "Warning and Summary – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  88. "Tropical Cyclone Advisory – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  89. "Warning and Summary – January 12, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  90. "Warning and Summary – January 12, 2014 1800 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  91. "Warning and Summary – March 11, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 11 March 2014. สืบค้นเมื่อ 11 March 2014. 
  92. the Typhoon Committee (February 21, 2012). "Typhoon Committee Operational Manual 2012" (PDF). World Meteorological Organization. pp. 37–38. Archived from the original on August 28, 2012. 
  93. Gary Padgett. "Monthly Tropical Cyclone summary December 1999". Australian Severe Weather. Archived from the original on 17 May 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-04-20. 
  94. "Tropical Cyclone names". JMA. Archived from the original on 2 April 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-04-20. 
  95. Staff Writer (2010-09-22). "Philippine Tropical cyclone names". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services. Administration. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  96. "SitRep No. 9 – Effects of Tropical Storm Basyang". National Disaster Risk Reduction and Management Council. 6 February 2014. สืบค้นเมื่อ 6 February 2014. 
  97. "台風第8号及び梅雨前線の影響に伴う7月6日からの大雨等による被害状況等について(第15報)" (PDF) (ใน Japanese). Fire and Disaster Management Agency. 16 July 2014. สืบค้นเมื่อ 30 July 2014. 
  98. "NDRRMC Update SitRep No. 21 re Typhoon GLENDA (RAMMASUN)". สืบค้นเมื่อ July 23, 2014. 
  99. Typhoon Rammasun claims 56 lives in China
  100. Typhoon Rammasun kills 27 in Vietnam
  101. "Typhoon Matmo slams into Taiwan, one killed, some damage reported". สืบค้นเมื่อ July 23, 2014. 
  102. "Typhoon Matmo kills 13 in China". July 27, 2014. สืบค้นเมื่อ July 27, 2014. 
  103. "Agricultural losses from Typhoon Matmo reach nearly US$20 million". Taiwan News. July 28, 2014. สืบค้นเมื่อ July 28, 2014. 
  104. "พายุไต้ฝุ่นหะลอง: คร่า 9 ชีวิต, อพยพกว่า 1ล้านคนในญี่ปุ่น; Heads to Russia(อังกฤษ)". สืบค้นเมื่อ August 11, 2014. 
  105. "พายุไต้ฝุ่นนากรีคร่า 10 ชีวิตในเกาหลีใต้(อังกฤษ)". สืบค้นเมื่อ August 4, 2014. 
  106. "พายุไต้ฝุ่นนากรีคร่า 1 ชีวิตในญี่ปุ่น". สืบค้นเมื่อ August 4, 2014. 
  107. "Three campers drown in Kanagawa after vehicle overturns in river". Kyodo. Yokohama, Japan: Japan Times. August 2, 2014. สืบค้นเมื่อ August 6, 2014. 
  108. Sean Breslin (August 6, 2014). "Japan Landslide in Anan, Tokushima Prefecture, Leaves Cars Dangling, 1 Dead". The Weather Channel. สืบค้นเมื่อ August 6, 2014. 
  109. "SitRep No. 12 re Effects of Typhoon "LUIS" (KALMAEGI)". NDRRMC. สืบค้นเมื่อ September 19, 2014. 
  110. "Death toll from Typhoon Kalmaegi rises to eight, 396 trapped students saved". September 20, 2014. สืบค้นเมื่อ September 20, 2014. 
  111. "13 dead, 15 injured by Typhoon Kalmaegi". สืบค้นเมื่อ September 19, 2014. 
  112. "SitRep No. 17 re Effects of Tropical Storm "MARIO" (FUNG-WONG)". สืบค้นเมื่อ September 30, 2014. 
  113. "Three deaths reported as tropical storm Fung-Wong lashes Taiwan". September 21, 2014. สืบค้นเมื่อ September 22, 2014. 
  114. "Typhoon Vongfong heads towards Japan's main islands as death toll rises to 23". October 12, 2014. สืบค้นเมื่อ October 12, 2014. 
  115. "2 dead, 43 rescued after research ship sinks off Penghu". Focus Taiwan. Central News Agency. October 10, 2014. สืบค้นเมื่อ October 14, 2014. 
  116. "Typhoon Vongfong leaves two dead, nearly 100 injured in Japan". Reuters. October 14, 2014. สืบค้นเมื่อ October 14, 2014. 
  117. "Death toll from ITCZ-induced rain rises to 4". สืบค้นเมื่อ October 15, 2014.