ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557

แผนที่พายุ
พายุลูกแรกก่อตัว: 10 มกราคม พ.ศ. 2557
พายุลูกสุดท้ายสลายตัว: ฤดูกาลยังดำเนินอยู่
พายุแรงที่สุด: ฟ้าใส – 975 hPa (mbar), 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ช.ม.) (ความเร็วลม 10 นาที)
ดีเปรสชันเขตร้อน: 4
พายุทั้งหมด: 3
ไต้ฝุ่น: 1
ไต้ฝุ่นรุนแรง: (อย่างไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิต: 76 คน
เสียหายทั้งหมด: 12.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (USD, ค่าเงิน ค.ศ. 2014)
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
2555, 2556, 2557, 2558, 2559

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557 เป็นฤดูกาลในปัจจุบันที่มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2557 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม ดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า โดยเฉลี่ยแล้ว มีพายุก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้เฉลี่ย 27 ลูกต่อปี

การพยากรณ์ฤดูกาล[แก้]

ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการณ์คาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น[1] หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย[1][2][3] ช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 VNCHMF คาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวและพัฒนา ที่อาจจะส่งผลกระทบกับประเทศเวียดนาม 1 ถึง 2 ลูก ในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ถึง เมษายน พ.ศ. 2557[4]

สรุปฤดูกาล[แก้]

พายุ[แก้]

พายุโซนร้อนเหล่งเหลง (อากาตอน)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 10 – 21 มกราคม
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที) 1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)
  • วันที่ 10 มกราคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปาเลา[5][6]
  • วันที่ 12 มกราคม JMA ได้ลดระดับความรุนแรงลงไปที่หย่อมความกดอากาศต่ำ ขณะที่มันกำลังส่งผลกระทบกับฟิลิปปินส์[7][8]
  • วันที่ 14 มกราคม JMA ได้เพิ่มระดับความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนอีกครั้ง[9]
  • วันที่ 17 มกราคม สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้ใช้ชื่อระบบว่า อากาตอน (Agaton) และได้ใช้การเตือนภัยระดับ 1 ในเลย์เตใต้, ตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของมินดาเนา
  • วันที่ 18 มกราคม ระบบได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อน โดย JMA ได้ประกาศใช้ชื่อ "เหล่งเหลง" ส่วนศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงของพายุเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุโซนร้อนตามลำดับ และใช้รหัสเรียกขาน 01W[10]
  • วันที่ 19 มกราคม JTWC ออกประกาศคำเตือนเป็นครั้งสุดท้ายในช่วงท้ายของวัน[11][12]
  • วันที่ 20 มกราคม ในช่วงต้นวัน เหล่งเหลง ได้อ่อนกำลังลงอย่างเป็นขั้นตอนอย่างรวดเร็ว
  • วันที่ 23 มกราคม เศษของพายุที่เหลืออยู่ได้ถูกกลืนไปโดยแนวปะทะอากาศเย็น[13][14]

น้ำท่วมและดินถล่มส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 70 คนในฟิลิปปินส์[15]

พายุโซนร้อนคาจิกิ (บาชัง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 29 มกราคม – 1 กุมภาพันธ์
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที) 1000 mbar (hPa; 29.53 inHg)
  • วันที่ 23 มกราคม กลุ่มพายุฝนฟ้าคะนองก่อตัวขึ้นในช่วงปลายของวัน
  • วันที่ 29 มกราคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวทางตะวันออกของเกาะแยป[16][17]
  • วันที่ 30 มกราคม ทั้ง JMA และ PAGASA ได้เริ่มติดตามและประกาศทวีความรุนแรงพายุเป็นพายุโซนร้อน โดย JMA ใช้ชื่อสากลว่า "คาจิกิ" และ PAGASA ใช้ชื่อภาษาฟิลิปปินส์ว่า "บาชัง (Basyang)"[18][19]
  • วันที่ 1 กุมภาพันธ์ เนื่องจากสภาวะที่ไม่เอื้ออำนวยในทะเลจีนใต้ คาจิกิ จึงได้สลายตัวไป[20][21]

พายุไต้ฝุ่นฟ้าใส[แก้]

ไต้ฝุ่น (JMA)
ระดับ 1 พายุไต้ฝุ่น (SSHS)
ระยะเวลา 26 กุมภาพันธ์ – 6 มีนาคม
ความรุนแรง 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) (10-นาที) 975 mbar (hPa; 28.79 inHg)
  • วันที่ 16 กุมภาพันธ์ หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณใกล้กับชุก ใกล้กับเส้นศูนย์สูตรและได้รับรหัสเรียกขานว่า Invest 93W และเคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ ตามลมเฉือนแนวตั้ง ดังนั้น มันจึงยังไม่สามารถจัดระเบียบการหมุนเวียนได้อย่างถูกต้อง จนเมื่อมันเคลื่อนไปในพื้นที่ที่อยู่ต่ำกว่าลมเฉือนแนวตั้ง ตัวพายุจึงสามารถที่จะจัดระเบียบการหมุนเวียนลมได้
  • วันที่ 26 กุมภาพันธ์ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ประกาศทวีความรุนแรงองหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น ได้ประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน
  • วันที่ 27 กุมภาพันธ์ JTWC ได้ประกาศทวีความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและใช้รหัสเรียกขานว่า 03W หลายชั่วโมงต่อมา JMA ได้ประกาศทวีความรุนแรงของพายุดีเปรสชัยเขตร้อน เป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ "ฟ้าใส"
  • วันที่ 3 มีนาคม JMA ได้ประกาศทวีความรุนแรงของฟ้าใส เป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง
  • วันที่ 5 มีนาคม ฟ้าใส ได้ทวีกำลังเป็นพายุไต้ฝุ่นในช่วงเวลาสั้น ๆ
  • วันที่ 6 มีนาคม ฟ้าใส กลายเป็นพายุกึ่งเขตร้อนอย่างเต็มรูปแบบ
  • วันที่ 8 มีนาคม ฟ้าใส ได้สลายตัวลง เป็นระยะทางหลายกิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 04W (กาโลย)[แก้]

ดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ดีเปรสชันเขตร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 18 – 24 มีนาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที) 1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)
  • วันที่ 12 มีนาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นใกล้กับทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะกวม[22]
  • วันที่ 18 มีนาคม JMA ได้รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันก่อตัวทางตะวันออกเฉียงเหนือเยื้องตะวันออกของคอรอร์, ปาเลา[23]
  • วันที่ 21 มีนาคม ระบบได้จะระเบียบการหมุนเวียนลมและ PAGASA ได้ประกาศใช้ชื่อ "กาโลย (Caloy)"
  • วันที่ 22 มีนาคม JTWC ได้ประกาศใช้รหัสเรียกขาน 04W กับระบบ
  • วันที่ 24 มีนาคม ระหว่างที่ระบบกำลังเดินทางผ่านไปบนแผ่นดิน ทำให้ระบบได้อ่อนกำลังลงกลายเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ และสลายตัวในเวลาไม่กี่วันต่อจากนั้น
  • วันที่ 27 มีนาคม ส่วนที่เหลือได้เคลื่อนตัวไปทางตะวันตก ลงสู่ทะเลจีนใต้ และสลายตัวไปจนหมดสิ้นทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเวียดนาม

พายุโซนร้อนเผ่ย์ผ่า (โดเมง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHS)
ระยะเวลา 3 – 10 เมษายน
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที) 998 mbar (hPa; 29.47 inHg)
  • วันที่ 30 มีนาคม กลุ่มของเมฆพายุฝนฟ้าคะนองได้ก่อตัวขึ้นใกล้กับเส้นศูนย์สูตรและปาปัวนิวกินี โดยกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ ๆ ถูกแบ่งเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำและหย่อมความกดอากาศต่ำ 23P
  • วันที่ 2 เมษายน หย่อมดังกล่าวทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน[24][25]
  • วันที่ 3 เมษายน JTWC ได้ใช้รหัส 05W กับพายุ[26]

พายุอื่น ๆ[แก้]

วันที่ 10 มกราคม JMA รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวทางตะวันตกเฉียงใต้ของปาเลา[27][28] ต่อมาในวันที่ 12 มกราคม JMA ได้ประกาศลดระดับความรุนแรงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ ผลของระบบทำให้เกิดแผ่นดินถล่มในมินดาเนา[29][30] ช่วงวันที่ 11 มีนาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นในระยะ 195 กม. (121 ไมล์) ทางตะวันออกของมาติ, ฟิลิปปินส์[31]

รายชื่อพายุ[แก้]

ภายในทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกมีสองหน่วยงานที่ทำงานแยกกันในการกำหนดชื่อพายุ โดยจะมี 2 ชื่อ สำหรับสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น จะมีกำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อน โดยพายุต้องมีความเร็วลมเฉลี่ย 10 นาทีประมาณ 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.)[32] ทางทิศเหนือของเส้นศูนย์สูตรระหว่าง 180° และ 100°ตะวันออก ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะกำหนดชื่อให้กับพายุเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของตนเองระหว่าง 135°ตะวันออกและ 115°ตะวันออก และระหว่าง 5°ตะวันออก ถึง 25°ตะวันออก

ชื่อสากล[แก้]

พายุหมุนเขตร้อนที่มีชื่อจากรายการต่อไปนี้ โดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น จะเป็นผู้ตรวจสอบและประกาศใช้รายชื่อต่อไปนี้[33] เป็นชื่อที่สนับสนุนโดย คณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยมี 14 ประเทศสมาชิกเสนอชื่อเรียงตามลำดับในภาษาอังกฤษ[34] ชื่อที่ยังไม่ถูกใช้จะถูกทำเป็น อักษรสีเทา โดยชื่อลำดับต่อไปที่จะถูกใช้คือ "ตาปะฮ์"

ชุดที่ 2

  • เหล่งเหลง (1401)
  • คาจิกิ (1402)
  • ฟ้าใส (1403)
  • เผ่ย์ผ่า (1404)
  • ตาปะฮ์ (ยังไม่ใช้)
  • มิแทก (ยังไม่ใช้)
  • ฮากีบิส (ยังไม่ใช้)
  • นอกูรี (ยังไม่ใช้)
  • รามสูร (ยังไม่ใช้)
  • แมตโม (ยังไม่ใช้)
  • หะลอง (ยังไม่ใช้)

ชุดที่ 3

  • นากรี (ยังไม่ใช้)
  • เฟิงเฉิน (ยังไม่ใช้)
  • คัลแมกี (ยังไม่ใช้)
  • ฟงวอง (ยังไม่ใช้)
  • คัมมูริ (ยังไม่ใช้)
  • ฟานทอง (ยังไม่ใช้)
  • หว่องฟ้ง (ยังไม่ใช้)
  • นูรี (ยังไม่ใช้)
  • ซินลากู (ยังไม่ใช้)
  • ฮากูปิต (ยังไม่ใช้)
  • ชังมี (ยังไม่ใช้)
  • เมขลา (ยังไม่ใช้)
  • ฮีโกส (ยังไม่ใช้)
  • บาหวี่ (ยังไม่ใช้)

ฟิลิปปินส์[แก้]

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยรายชื่อของพายุที่จะใช้ในแต่ละปีจะถูกตั้งและประกาศก่อนที่ฤดูการจะเริ่มขึ้น โดยหากชื่อเหล่านี้มีชื่อใดที่ไม่ได้ถูกปลดจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในปี ค.ศ. 2017 โดยรายการที่ได้ใช้ในปีนี้เหมือนกันกับเมื่อปี ค.ศ. 2009 [35]โดยชื่อที่ยังไม่ถูกใช้จะถูกทำเป็น อักษรสีเทา โดยชื่อลำดับต่อไปที่จะถูกใช้คือ "เอสเตอร์" (Ester)

  • อากาตอน (Agaton) (1401)
  • บาชัง (Basyang) (1402)
  • กาโลย (Caloy)
  • โดเมง (Domeng) (1404)
  • เอสเตอร์ (Ester) (ยังไม่ใช้)
  • โฟลรีตา (Florita) (ยังไม่ใช้)
  • เกลนดา (Glenda) (ยังไม่ใช้)
  • เฮนรี (Henry) (ยังไม่ใช้)
  • อินไดย์ (Inday) (ยังไม่ใช้)
  • โฮเซ (Jose) (ยังไม่ใช้)
  • กาโนร์ (Kanor) (ยังไม่ใช้)
  • ลุยส์ (Luis) (ยังไม่ใช้)
  • มารีโอ (Mario) (ยังไม่ใช้)
  • เนเนง (Neneng) (ยังไม่ใช้)
  • ออมปอง (Ompong) (ยังไม่ใช้)
  • ปาเอง (Paeng) (ยังไม่ใช้)
  • ควีนนี (Queenie) (ยังไม่ใช้)
  • รูบี (Ruby) (ยังไม่ใช้)
  • เซเนียง (Seniang) (ยังไม่ใช้)
  • โตมัส (Tomas) (ยังไม่ใช้)
  • อุสมัน (Usman) (ยังไม่ใช้)
  • วีนัส (Venus) (ยังไม่ใช้)
  • วัลโด (Waldo) (ยังไม่ใช้)
  • ยายัง (Yayang) (ยังไม่ใช้)
  • เซนี (Zeny) (ยังไม่ใช้)

พายุเพิ่มเติม

  • อากีลา (Agila) (ยังไม่ใช้)
  • บากวิส (Bagwis) (ยังไม่ใช้)
  • ชีโต (Chito) (ยังไม่ใช้)
  • เดียโก (Diego) (ยังไม่ใช้)
  • เอเลนา (Elena) (ยังไม่ใช้)
  • เฟลีโน (Felino) (ยังไม่ใช้)
  • กุนดิง (Gunding) (ยังไม่ใช้)
  • แฮร์เรียต (Harriet) (ยังไม่ใช้)
  • อินดัง (Indang) (ยังไม่ใช้)
  • เจสซา (Jessa) (ยังไม่ใช้)

ผลกระทบ[แก้]

ตารางนี้แสดงรายการพายุทั้งหมดที่เกิดขึ้นทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปถึงเส้นแบ่งเขตวันสากล ในช่วงปี พ.ศ. 2557 ซึ่งจะระบุชื่อของพายุ, วันที่พายุเริ่มก่อตัว, ความรุนแรง, ข้อมูลพื้นฐานของพายุ, พื้นที่ได้รับผลกระทบ และความเสียหายที่เกิดจากพายุ โดยตัวเลขที่แสดงความเสียหายจะถูกระบุเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ปี ค.ศ. 2014 และความเสียหาย การสูญเสียจากพายุ จะนับตั้งแต่พายุเริ่มรวมตัวจนถึงพายุถึงความรุนแรงสูงสุด

ชื่อพายุ ช่วงวันที่ ระดับความรุนแรง
ขณะมีกำลังสูงสุด
ลมเร็วสูงสุด
เฉลี่ยใน 10 นาที
ความกดอากาศ พื้นที่ผลกระทบ ความเสียหาย
(USD)
ผู้เสียชีวิต อ้างอิง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 10 – 12 มกราคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
เหล่งเหลง
(อากาตอน)
10 – 21 มกราคม พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ปาเลา ปาเลา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&000000001250000000000012.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ &&&&&&&&&&&&&070.&&&&&070 [15]
คะจิกิ
(บาชัง)
29 มกราคม – 1 กุมภาพันธ์ พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) 1000 hPa (29.53 นิ้วปรอท) ไมโครนีเซีย แยป
ปาเลา ปาเลา
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&0000000000000000000000 น้อย &&&&&&&&&&&&&&06.&&&&&06 [36]
ฟ้าใส 26 กุมภาพันธ์ – 6 มีนาคม พายุไต้ฝุ่น 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) 975 hPa (28.79 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา มาเรียนา
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 11 – 12 มีนาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
04W
(กาโลย)
18 – 24 มีนาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
เผ่ย์ผ่า
(โดเมง)
2 เมษายน – ปัจจุบัน พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) 998 hPa (29.47 นิ้วปรอท) หมู่เกาะคาโรไลน์
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
&0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
สรุปฤดูกาล
7 ลูก 10 มกราคม – ปัจจุบัน   120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) 975 hPa (28.79 นิ้วปรอท)   &000000001250000000000012.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 76


ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งอ้างอิงภายนอกและหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาในภูมิภาค[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Saunders, Mark; Lea, Adam (May 7, 2013). Extended Range Forecast for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2013. Tropical Storm Risk Consortium. Archived from the original on July 8, 2013. http://www.tropicalstormrisk.com/docs/TSRNWPForecastMay2013.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ October 1, 2013. 
  2. Ming-Dean Cheng (June 27, 2013). "Two to Four Typhoons Tend to Impinge upon Taiwan during 2013" (.doc). Weather Forecast Center (Taiwan: Central Weather Bureau). http://www.cwb.gov.tw/V7/news/Newsbb/EN/062713E.doc. เรียกข้อมูลเมื่อ October 1, 2013. 
  3. Servando, Nathaniel T (August 13, 2012). January — June 2013 (Seasonal Climate Outlook). Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. Archived from the original on July 5, 2013. http://www.webcitation.org/6HtcJbDyL. เรียกข้อมูลเมื่อ March 1, 2013. 
  4. "Winter — Spring Season Outlook (From November 2013 to April 2014)". Vietnamese National Center for Hydro Meteorological forecasts. October 4, 2013. Archived from the original on October 14, 2013. สืบค้นเมื่อ October 14, 2013. 
  5. "Warning and Summary – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  6. "Tropical Cyclone Advisory – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  7. "Warning and Summary – January 12, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  8. "Warning and Summary – January 12, 2014 1800 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  9. "Warning and Summary – January 14, 2014 0600 UTC". Japan Meteorological Agency. 14 January 2014. สืบค้นเมื่อ 14 January 2014. 
  10. "Tropical storm Lingling is forecast to strike the Philippines at about 18:00 GMT on 18 January.". สืบค้นเมื่อ January 18, 2014. 
  11. "Tropical Cyclone Advisory – January 18, 2014 0900 UTC". Japan Meteorological Agency. 18 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  12. "Tropical Depression 01W (Lingling) Warning Number 008". Joint Typhoon Warning Center. 19 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  13. "Tropical Cyclone Advisory – January 20, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 20 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  14. "Warning and Summary – January 21, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 21 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  15. 15.0 15.1 "SitRep No. 32 – Effects of Tropical Depression Agaton". National Disaster Risk Reduction and Management Council. 30 January 2014. สืบค้นเมื่อ 30 January 2014. 
  16. "Warning and Summary – January 29, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 29 January 2014. สืบค้นเมื่อ 29 January 2014. 
  17. "Tropical Cyclone Advisory – January 29, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 29 January 2014. สืบค้นเมื่อ 29 January 2014. 
  18. {{cite web|title=LPA approaching Phl now a tropical cyclone |url=http://www.philstar.com/nation/2014/01/30/1284732/pagasa-lpa-approaching-phl-now-tropical-cyclone%7Cpublisher=Louis Bacani|accessdate=January 30, 2014
  19. "Tropical Storm Kajiki ( Bagyo Basyang ) Intensifies Prior to Landfall". robspeta. สืบค้นเมื่อ January 31, 2014. 
  20. "Tropical Cyclone Advisory – February 1, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 1 February 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  21. "Tropical Depression 02W (Kajiki) Warning Number 009". Joint Typhoon Warning Center. 1 February 2014. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014. 
  22. "Possible Tropical Next Week, A Westpacwx In Depth Outlook". Robert Speta. สืบค้นเมื่อ March 13, 2014. 
  23. "Warning and Summary – March 18, 2014 0600 UTC". Japan Meteorological Agency. 18 March 2014. สืบค้นเมื่อ 18 March 2014. 
  24. "Warning and Summary – April 2, 2014 1800 UTC". Japan Meteorological Agency. 2 April 2014. สืบค้นเมื่อ 3 April 2014. 
  25. "Tropical Cyclone Advisory – April 3, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 3 April 2014. สืบค้นเมื่อ 3 April 2014. 
  26. "Tropical Depression 05W (Five) Warning Number 001". Joint Typhoon Warning Center. 3 April 2014. สืบค้นเมื่อ 3 April 2014. 
  27. "Warning and Summary – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  28. "Tropical Cyclone Advisory – January 10, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 10 January 2014. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  29. "Warning and Summary – January 12, 2014 1200 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  30. "Warning and Summary – January 12, 2014 1800 UTC". Japan Meteorological Agency. 12 January 2014. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014. 
  31. "Warning and Summary – March 11, 2014 0000 UTC". Japan Meteorological Agency. 11 March 2014. สืบค้นเมื่อ 11 March 2014. 
  32. the Typhoon Committee (February 21, 2012). "Typhoon Committee Operational Manual 2012" (PDF). World Meteorological Organization. pp. 37–38. Archived from the original on August 28, 2012. 
  33. Gary Padgett. "Monthly Tropical Cyclone summary December 1999". Australian Severe Weather. Archived from the original on 17 May 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-04-20. 
  34. "Tropical Cyclone names". JMA. Archived from the original on 2 April 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-04-20. 
  35. Staff Writer (2010-09-22). "Philippine Tropical cyclone names". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services. Administration. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  36. "SitRep No. 9 – Effects of Tropical Storm Basyang". National Disaster Risk Reduction and Management Council. 6 February 2014. สืบค้นเมื่อ 6 February 2014.