สเกลพายุหมุนเขตร้อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พายุหมุนเขตร้อนจะถูกจัดระดับความรุนแรงอย่างเป็นทางการโดยการวัดลมที่หมุนเวียน ณ บนิเวณศูนย์กลางของระบบอย่างต่อเนื่อง โดยส่วนมากการจัดระดับความรุนแรงของพายุจะกระทำโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยา แต่บางเครื่องวัดจะมีการวัดที่แตกต่างออกไปเช่น วัดพลังงานสะสมพายุหมุนเขตร้อน (Accumulated cyclone energy), ดัชนีการสูญเสียพลังงาน, ดัชนีพลังงานแบบบูรณาการเกี่ยวกับการเคลื่อนไหว และดัชนีความรุนแรงพายุเฮอร์ริเคน (Hurricane Severity Index)

พายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือและทางตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกจะใช้การจัดระดับความรุนแรงตามสเกลเฮอร์ริเคนของแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน ส่วนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือจะใช้การจัดระดับความรุนแรงตามสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ส่วนศูนย์อุตุนิยมวิทยาภูมิภาค (RSMC) ในนิวเดลี, อินเดีย จะใช้สเกลที่แตกต่างออกไปเพื่อประเมินความเร็วลมสูงสุดของพายุหมุนเขตร้อน ส่วนในซีกโลกใต้ ศูนย์พยากรณ์สำนักงานอุตุนิยมวิทยาฝรั่งเศส ในเรอูว์นียงจะใช้สเกลวัดครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรอินเดีย ส่วนศูนย์อุตุนิยมวิทยาแห่งออสเตรเลียและ RSMC ใน นานดี, ฟิจิ จะใช้สเกลความรุนแรงพายุหมุนเขตร้อนของออสเตรเลีย

คำคิยามของความเร็วลมตามที่องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกให้ไว้คือ คือเฉลี่ยของความเร็วลมสูงสุด 10 นาที ที่ความสูง 10 ม. (33 ฟุต) อย่างไรก็ตามสเกลเฮอร์ริเคนของแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน จะใช้การวัดความเร็วลมสูงสุดใน 1 นาที ที่ความสูง 10 ม. (33 ฟุต)[1][2] และสเกลที่ RSMC นิวเดลี ใช้คือเวลาเฉลี่ย 3 นาที และออสเตรเลียจะใช้ค่าลมกรรโชกสูงสุดเฉลี่ยใน 10 นาที[3][4] จึงทำให้การเปรียบเทียบระดับความรุนแรงของแต่ละแอ่งนั้นเป็นไปโดยยาก

โดยพายุหมุนเขตร้อนจะเริ่มถูกตั้งชื่อเมื่อมีความเร็วลมมากกว่า 35 นอต (40 ไมล์/ชม. หรือ 65 กม./ชม.)

ระดับความรุนแรง[แก้]

มหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก[แก้]

สเกลเฮอร์ริเคนของแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน
ระดับ ความเร็วลม สตอร์มเซิร์จ
ไมล์/ชม.
(กม./ชม.)
ฟุต
(เมตร)
5 ≥156
(≥250)
>18 (>5.5)
4 131–155
(210–249)
13–18
(4.0–5.5)
3 111–130
(178–209)
9–12
(2.7–3.7)
2 96–110
(154–177)
6–8
(1.8–2.4)
1 74–95
(119–153)
4–5
(1.2–1.5)
ส่วนเพิ่มเติมในการแบ่งประเภท
พายุหมุน
เขตร้อน
39–73
(63–117)
0–3
(0–0.9)
ดีเปรสชัน
เขตร้อน
0–38
(0–62)
0
(0)


มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก[แก้]

RSMC โตเกียว
สเกลความรุนแรงพายุหมุนเขตร้อน
ระดับ ความเร็วลมเฉลี่ย
ไต้ฝุ่น ≥64 นอต
≥118 กม./ชม.
พายุโซนร้อน
กำลังแรง
48–63 นอต
89–117 กม./ชม.
พายุโซนร้อน 34–47 นอต
62–88 กม./ชม.
ดีเปรสชัน
เขตร้อน
≤33 นอต
≤61 กม./ชม.

มหาสมุทรอินเดียเหนือ[แก้]

กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย
สเกลความรุนแรงพายุหมุนเขตร้อน
ระดับ ความเร็วลมเฉลี่ย
(เฉลี่ย 3 นาที)
ซูเปอร์พายุไซโคลน >120 นอต
>222 กม./ชม.
พายุไซโคลน
กำลังแรงมาก
64–119 นอต
118–221 กม./ชม.
พายุไซโคลนกำลังแรง 48–63 นอต
88–117 กม./ชม.
พายุไซโคลน 34–47 นอต
62–87 กม./ชม.
ดีเปรสชันหมุนเร็ว 28–33 นอต
52–61 กม./ชม.
ดีเปรสชัน ≤27 นอต
≤51 กม./ชม.

มหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้[แก้]

สเกลความรุนแรงพายุหมุนเขตร้อน
มหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้
ระดับ ลมเฉลี่ย
พายุหมุนเขตร้อน
รุนแรงมาก
>115 นอต
>212 กม./ชม.
พายุหมุนเขตร้อน
รุนแรง
90–115 นอต
166–212 กม./ชม.
พายุหมุนเขตร้อน 64–89 นอต
118–165 กม./ชม.
พายุโซนร้อน
กำลังแรง
48–63 นอต
89–117 กม./ชม.
พายุโซนร้อน
กำลังปานกลาง
34–47 นอต
63–88 กม./ชม.
ดีเปรสชัน
เขตร้อน
28–33 นอต
51–62 กม./ชม.
หย่อมความกดอากาศต่ำ
เขตร้อน
<28 นอต
<50 กม./ชม.

ออสเตรเลียและฟิจิ[แก้]

สเกลความรุนแรงพายุหมุนเขตร้อนของออสเตรเลีย
ระดับ ลมเฉลี่ย ลมกรรโชก
ห้า >107 นอต
>200 กม./ชม.
>151 นอต
>279 กม./ชม.
สี่ 86-107 นอต
160-200 กม./ชม.
122-151 นอต
225-279 กม./ชม.
สาม 64-85 นอต
118-159 กม./ชม.
90-121 นอต
165-224 กม./ชม.
สอง 48-63 นอต
89-117 กม./ชม.
68-89 นอต
125-164 กม./ชม.
หนึ่ง 34-47 นอต
63-88 กม./ชม.
49-67 นอต
91-125 กม./ชม.
ความกดอากาศต่ำ
เขตร้อน
<34 นอต
<63 กม./ชม.
<49 นอต
<91 กม./ชม.

ตารางเปรียบเทียบ[แก้]

การจัดหมวดหมู่พายุหมุนเขตร้อน[5][6]
สเกล
โบฟอร์ต
ความเร็วลมเฉลี่ย 1 นาที ความเร็วลมเฉลี่ย 10 นาที แปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือและ
แอตแลนติกเหนือ
NHC/CPHC
แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
JTWC
แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
JMA
มหาสมุทรอินเดียเหนือ
IMD
มหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้
MF
ออสเตรเลียและแปซิฟิกใต้
BOM/FMS
0–7 <32 นอต (37 ไมล์/ชม.; 59 กม./ชม.) <28 นอต (32 ไมล์/ชม.; 52 กม./ชม.) ดีเปรสชันเขตร้อน ดีเปรสชันเขตร้อน ดีเปรสชันเขตร้อน ดีเปรสชัน พื้นที่ของอากาศแปรปรวน หย่อมความกดอากาศต่ำ,
ดีเปรสชันเขตร้อน,
ความกดอากาศต่ำเขตร้อน
7 33 นอต (38 ไมล์/ชม.; 61 กม./ชม.) 28–29 นอต (32–33 ไมล์/ชม.; 52–54 กม./ชม.) ดีเปรสชันหมุนเร็ว หย่อมความกดอากาศต่ำ
8 34–37 นอต (39–43 ไมล์/ชม.; 63–69 กม./ชม.) 30–33 นอต (35–38 ไมล์/ชม.; 56–61 กม./ชม.) พายุโซนร้อน พายุโซนร้อน ดีเปรสชันเขตร้อน
9–10 38–54 นอต (44–62 ไมล์/ชม.; 70–100 กม./ชม.) 34–47 นอต (39–54 ไมล์/ชม.; 63–87 กม./ชม.) พายุโซนร้อน พายุไซโคลน พายุโซนร้อนกำลังปานกลาง พายุไซโคลนเขตร้อน
ระดับ 1
11 55–63 นอต (63–72 ไมล์/ชม.; 102–117 กม./ชม.) 48–55 นอต (55–63 ไมล์/ชม.; 89–102 กม./ชม.) พายุโซนร้อนกำลังแรง พายุไซโคลนกำลังแรง พายุโซนร้อนกำลังแรง พายุไซโคลนเขตร้อน
ระดับ 2
12+ 64–71 นอต (74–82 ไมล์/ชม.; 119–131 กม./ชม.) 56–63 นอต (64–72 ไมล์/ชม.; 104–117 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคน ระดับ 1 พายุไต้ฝุ่น
72–82 นอต (84–94 ไมล์/ชม.; 133–152 กม./ชม.) 64–72 นอต (74–83 ไมล์/ชม.; 119–133 กม./ชม.) พายุไต้ฝุ่น พายุไซโคลน
กำลังแรงมาก
พายุไซโคลนเขตร้อน พายุไซโคลนเขตร้อนกำลังแรง
ระดับ 3
83–95 นอต (96–109 ไมล์/ชม.; 154–176 กม./ชม.) 73–85 นอต (84–98 ไมล์/ชม.; 135–157 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคน ระดับ 2
96–97 นอต (110–112 ไมล์/ชม.; 178–180 กม./ชม.) 86–89 นอต (99–102 ไมล์/ชม.; 159–165 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคน ระดับ 3
98–112 นอต (113–129 ไมล์/ชม.; 181–207 กม./ชม.) 90–106 นอต (100–122 ไมล์/ชม.; 170–196 กม./ชม.) พายุไซโคลนเขตร้อนรุนแรง ไซโคลนเขตร้อนกำลังแรง
ระดับ 4
113–122 นอต
(130–140 ไมล์/ชม.; 209–226 กม./ชม.)
107–114 นอต (123–131 ไมล์/ชม.; 198–211 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคน ระดับ 4
123–129 นอต (142–148 ไมล์/ชม.; 228–239 กม./ชม.) 115–135 นอต (132–155 ไมล์/ชม.; 213–250 กม./ชม.) ไซโคลนเขตร้อนรุนแรงมาก
ระดับ 5
130–136 นอต (150–157 ไมล์/ชม.; 241–252 กม./ชม.) 114–119 นอต (131–137 ไมล์/ชม.; 211–220 กม./ชม.) พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น พายุซูเปอร์ไซโคลน พายุไซโคลนเขตร้อนรุนแรงมาก
>137 นอต (158 ไมล์/ชม.; 254 กม./ชม.) >120 นอต (140 ไมล์/ชม.; 220 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคน ระดับ 5

อ้างอิง[แก้]

  1. Tropical Cyclone Weather Services Program (2006-06-01). "Tropical cyclone definitions" (PDF). National Weather Service. สืบค้นเมื่อ 2006-11-30. 
  2. Federal Emergency Management Agency (2004). "Hurricane Glossary of Terms". Archived from the original on 2005-12-14. สืบค้นเมื่อ 2006-03-24. 
  3. "Tropical Cyclone Operational Plan for the North Indian Ocean". World Meteorological Organization. 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-07-19. 
  4. "Tropical Cyclone Operational plan for the South Pacific & South-east Indian Ocean" (PDF). World Meteorological Organization. 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-07-03. 
  5. ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ. Subject: A1) อะไรคือเฮอร์ริเคน, ไต้ฝุ่น, หรือพายุไซโคลนเขตร้อน? เรียกข้อมูลเมื่อวันที่ 2008-02-25.
  6. ศูนย์อุตุนิยมวิทยา. แนะนำโลกถึงการพยากรณ์พายุหมุนเขตร้อน เรียกข้อมูลเมื่อวันที่ 2008-02-25.