จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
|
||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย: شاهبانو فرح پهلوی) ทรงเป็นพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี แห่งอิหร่าน และจักรพรรดินีพระองค์เดียวของอิหร่านในยุคปัจจุบัน หลังจากการปฏิวัติอิสลาม พระองค์ได้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส[3]
เนื้อหา |
[แก้] พระประวัติ
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี มีพระนามเดิมว่า ฟาราห์ ดีบา เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1938 [4] ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีเชื้อสายอเซอรี[5][6] เป็นธิดาของนายโซห์รับ ดีบา และนางฟาริเดห์ ฆอตไบ ในความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี ได้เขียนถึงพระบิดา ว่าเป็นคนพื้นเมืองอาเซอร์ไบจาน (อิหร่าน) ส่วนพระมารดานั้นมีพื้นเพมาจากจังหวัดกิลาน ซึ่งตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลแคสเปียน[4]
ฟาราห์ได้รับการศึกษาภายในประเทศ และได้ไปศึกษาต่อ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยศึกษาทรงด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่ปารีส ที่ปารีสนี่เอง ที่ได้เข้าเฝ้าพระเจ้าชาห์เป็นครั้งแรก เมื่อครั้งที่พระเจ้าชาห์เสด็จเยือนฝรังเศสอย่างเป็นทางการ ฟาราห์ได้เข้าเฝ้าพร้อมกับนักศึกษาชาวอิหร่านคนอื่น ๆ ในสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1959 และต่อมาก็มีโอกาสเข้าเฝ้าอีกหลายครั้งเมื่อเสด็จกลับอิหร่านในช่วงปิดภาคเรียนฤดูร้อน ทั้งสองได้พัฒนาสัมพันธภาพ จนในที่สุดสำนักพระราชวังก็ประกาศหมั้นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน
พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1959 ซึ่งเป็นที่สนใจต่อสื่อมวลชนทั่วโลก หลังจากพระราชพิธีผ่านพ้นไป พระราชินีพระองค์ใหม่ก็ทรงมีหน้าที่สำคัญที่จะต้องมีพระประสูติการพระราชโอรสถวายพระเจ้าชาห์ให้ได้ กฎมณเฑียรบาลของอิหร่านในขณะนั้นไม่อนุญาตให้เชื้อพระวงศ์ฝ่ายใน (สตรี) ขึ้นครองราชย์ได้ ซึ่งพระราชินีองค์ก่อน ๆ ก็ให้มีพระประสูติการแต่พระธิดาเท่านั้น แต่หลังจากที่รอคอยมานาน พระราชินีก็ทรงมีพระประสูติการพระราชโอรสเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1960 ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวมกันทั้งหมด 4 พระองค์
ในปี ค.ศ. 1967 พระเจ้าชาห์ได้จัดพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์เองขึ้น และได้สถาปนาพระราชินีขึ้นเป็นจักรพรรดินี (ชาห์บานู, شاهبانو) ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์อิหร่านสมัยใหม่และยังทรงสถาปนาให้เป็น "จักรพรรดินีนาถ" ในกรณีที่พระองค์สวรรคตหรือไม่สามารถปกครองประเทศได้ก่อนที่มกุฎราชกุมารจะเจริญพระชันษาครบ 21 ชันษา ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่แปลกใหม่สำหรับประเทศในตะวันออกกลาง
[แก้] ภาพยนตร์
ในปีค.ศ. 2008 ภาพยนตร์เรื่อง The Queen and I ได้ออกฉาย ซึ่งภาพยนตร์ดังกล่าวเป็นภาพยนตร์สารคดีที่กำกับโดย นาฮิด เพิร์สซัน ซาร์เวสทานี ผู้กำกับชาวสวีเดนเชื้อสายอิหร่าน ซึ่งเคยเป็นผู้ต่อต้านระบอบกษัตริย์และมีส่วนในขบวนการล้มล้างราชวงศ์ปาห์ลาวี ภาพยนตร์ได้ถ่ายทอดชีวิตประจำวันของจักรพรรดินี ความรู้สึกนึกคิดต่าง ๆ เกี่ยวกับชีวิตและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของพระองค์ รวมทั้งความเข้าอกเข้าใจกันของผู้หญิงสองคน ที่แม้จะเคยเป็นศัตรูกัน แต่ก็กลายเป็นผู้ที่มีชะตาชีวิตคล้ายคลึงกัน คือต้องระหกระเหินออกจากบ้านเกิดเมืองนอน[7]
[แก้] อ้างอิง
- ^ The life and times of the Shah - Google Books. Books.google.com. http://books.google.com/books?id=pTVSPmyvtkAC&pg=PA44&dq=farah+diba+born+tehran&hl=en&ei=hgZdTcmELcOYOr734dQK&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=6&ved=0CFAQ6AEwBQ#v=onepage&q=farah%20diba%20born%20tehran&f=false. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-06-11.
- ^ Afkhami, Gholam Reza. The life and times of the Shah (1 ed.). University of California Press. p. 44. ISBN 978-0520253285.
- ^ "Shah's daughter laid to rest", BBC News, 2001-06-17. สืบค้นวันที่ 2009-11-11
- ^ 4.0 4.1 ปาห์ลาวี, ฟาราห์. ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี. ISBN 1-4013-5961-2
- ^ Shakibi, Zhand. Revolutions and the Collapse of Monarchy: Human Agency and the Making of Revolution in France, Russia, and Iran. I.B.Tauris, 2007. ISBN 1-84511-292-X; p. 90
- ^ Taheri, Amir. The Unknown Life of the Shah. Hutchinson, 1991. ISBN 0-09-174860-7; p. 160
- ^ Bangkok Film Festival 2009 เรียกข้อมูลวันที่ 18 ม.ค. 2553
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
| สมัยก่อนหน้า | จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| สมเด็จพระราชินีโซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี |  |
 สมเด็จพระราชินีแห่งอิหร่าน (21 ธันวาคม ค.ศ. 1959-1967) |
 |
เปลี่ยนตำแหน่ง |
| ตั้งตำแหน่งใหม่ | |
 สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน (ค.ศ. 1967 - 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979) |
|
ยกเลิกระบอบกษัตริย์ |
| ยกเลิกระบอบกษัตริย์ | |
สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน (อ้างสิทธิในราชบัลลังก์) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979-27 กรกฎาคม ค.ศ. 1980) |
|
เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน |
|
|||||||||||||||||||||
