ข้ามไปเนื้อหา

ไดแอซิแพม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไดแอซิแพม
ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง/dˈæzɪpæm/
ชื่อทางการค้าValium and many others
AHFS/Drugs.comโมโนกราฟ
MedlinePlusa682047
ข้อมูลทะเบียนยา
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
  • AU: C
  • US: D (มีความเสี่ยง)
    Dependence
    liability
    ปานกลาง
    Addiction
    liability
    Moderate[1][2]
    ช่องทางการรับยารับประทาน, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ, ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ, ทวารหนัก
    รหัส ATC
    กฏหมาย
    สถานะตามกฏหมาย
    ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
    ชีวประสิทธิผล93–100%
    การเปลี่ยนแปลงยาตับCYP2B6 (minor route) to desmethyldiazepam, CYP2C19 (major route) to inactive metabolites, CYP3A4 (major route) to desmethyldiazepam
    ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ20–100 ชั่วโมง
    การขับออกไต
    ตัวบ่งชี้
    • 7-chloro-1-methyl-5-phenyl-3H-1,4-benzodiazepin-2-one
    เลขทะเบียน CAS
    PubChem CID
    IUPHAR/BPS
    DrugBank
    ChemSpider
    UNII
    KEGG
    ChEBI
    ChEMBL
    ECHA InfoCard100.006.476
    ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
    สูตรC16H13ClN2O
    มวลต่อโมล284.7 g/mol g·mol−1
    แบบจำลอง 3D (JSmol)
    • CN1C2=C(C(C3=CC=CC=C3)=NCC1=O)C=C(Cl)C=C2
    • InChI=1S/C16H13ClN2O/c1-19-14-8-7-12(17)9-13(14)16(18-10-15(19)20)11-5-3-2-4-6-11/h2-9H,10H2,1H3 checkY
    • Key:AAOVKJBEBIDNHE-UHFFFAOYSA-N checkY
      7checkY (what is this?)  (verify)
    สารานุกรมเภสัชกรรม

    ไดแอซิแพม (Diazepam) หรือชื่อทางการค้าคือ แวเลียม (Valium) เป็นยาในกลุ่มเบ็นโซไดอาเซพีน มีฤทธิส่งผลให้สงบจิตใจลง ใช้ในการรักษาโรควิตกกังวล, โรคสั่นเพ้อเหตุขาดสุรา, โรคสั่นเพ้อเหตุขาดเบ็นโซไดอาเซพีน, อาการกล้ามเนื้อกระตุก, อาการชัก, โรคนอนไม่หลับ และกลุ่มอาการขาอยู่ไม่สุข การใช้ยาชนิดนี้อย่างต่อเนื่องอาจส่งผลให้เกิดอาการหลง ๆ ลืม ๆ [3][4] สามารถรับยานี้ได้โดยวิธีรับประทาน, สอดใส่เข้าสู่ไส้ตรง, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ หรือฉีดเข้าสู่หลอดเลือดดำ[4] หากใช้วิธีฉีดเข้าหลอดเลือดจะออกฤทธิ์ใน 1 ถึง 5 นาที[4] หากใช้วิธีรับประทาน จะออกฤทธิ์ภายใน 40 นาที[5]

    อาการข้างเคียงทั่วไปของการใช้ยาไดแอซิแพมได้แก่ ง่วงนอน, มองไม่ชัด[4] ส่วนอาการข้างเคียงระดับรุนแรงซึ่งมีโอกาสเกิดขึ้นได้ยากนั้น ได้แก่ การฆ่าตัวตาย, หายใจลำบาก หากผู้ป่วยโรคลมชักใช้ยานี้บ่อยเกินไปจะเพิ่มความเสี่ยงจากอาการชัก[6][4] การใช้ยานี้ในระยะยาวอาจก่อให้เกิดภาวะดื้อยาและเกิดอาการเสพติดยา การเลิกยาในทันทีเป็นอันตรายอย่างมากในผู้ป่วยที่ใช้ยาระยะยาว[6] โดยจะส่งผลให้เกิดปัญหาด้านการรู้คิดไปเป็นเวลากว่าครึ่งปี

    ไดแอซิแพมเป็นหนึ่งในยาที่ถูกสั่งจ่ายมากที่สุดตั้งแต่เริ่มการจ่ายในปี ค.ศ. 1963 โดยเป็นยาที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริการะหว่างปี ค.ศ. 1968 ถึง 1982 โดยในปี ค.ศ. 1978 เพียงปีเดียวสามารถขายได้กว่าสองพันล้านเม็ด[6] ยานี้ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก[7] ยานี้ไม่เหมาะสมต่อสตรีมีครรภ์และสตรีให้นมบุตร[4]

    อ้างอิง

    [แก้]
    1. Clinical Addiction Psychiatry. Cambridge University Press. 2010. p. 156. ISBN 9781139491693.
    2. Ries, Richard K. (2009). Principles of addiction medicine (4 ed.). Philadelphia: Wolters Kluwer/Lippincott Williams & Wilkins. p. 106. ISBN 9780781774772.
    3. "Diazepam". PubChem. National Institute of Health: National Library of Medicine. 2006. สืบค้นเมื่อ 2006-03-11.
    4. 1 2 3 4 5 6 "Diazepam". The American Society of Health-System Pharmacists. สืบค้นเมื่อ Jun 5,15. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
    5. Ogle, guest editors, Harry Dym, Orrett E. (2012). Oral surgery for the general dentist. Philadelphia: Saunders. p. 8. ISBN 9781455710324. {{cite book}}: |first1= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
    6. 1 2 3 Calcaterra, NE; Barrow, JC (16 April 2014). "Classics in chemical neuroscience: diazepam (valium)". ACS Chemical Neuroscience. 5 (4): 253–60. doi:10.1021/cn5000056. PMID 24552479.
    7. "WHO Model List of Essential Medicines" (PDF). World Health Organization. March 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-02-12. สืบค้นเมื่อ 2006-03-12.