โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก
محمد ضیاء الحق
ประธานาธิบดีปากีสถานคนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง
16 กันยายน ค.ศ.1978 – 17 สิงหาคม ค.ศ.1988
นายกรัฐมนตรี Muhammad Khan Junejo
ก่อนหน้า Fazal Ilahi Chaudhry
ถัดไป Ghulam Ishaq Khan
เสนาธิการทหารบก
ดำรงตำแหน่ง
1 มีนาคม ค.ศ.1976 – 17 สิงหาคม ค.ศ.1988
ก่อนหน้า Tikka Khan
ถัดไป Mirza Aslam Beg
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 12 สิงหาคม ค.ศ. 1924(1924-08-12)
Jalandhar, แคว้นปัญจาบ, บริติชราช

(ปัจจุบันคือรัฐปัญจาบ)

เสียชีวิต 17 สิงหาคม ค.ศ. 1988 (64 ปี)
Bahawalpur, แคว้นปัญจาบ, ปากีสถาน
ที่ฝังร่าง Faisal Mosque
สัญชาติ ชาวบริติชราช (1924–1947) ชาวปากีสถาน (1947–1988)
คู่สมรส Begum Shafiq Zia (1950–1988; เขาตาย)[1]
บุตร 5 (รวมถึงMuhammad Ijaz-ul-Haq)
ศิษย์เก่า St. Stephen's College, Delhi
United States Army Command and General Staff College
การเข้าเป็นทหาร
ชื่อเล่น Mard-e-Momin
รับใช้ แม่แบบ:Country data British India
ธงของประเทศปากีสถาน ปากีสถาน
สังกัด แม่แบบ:Country data British India
 กองทัพบกปากีสถาน
ปีปฏิบัติงาน 1943–1988
ยศ OF-9 Pakistan Army.svg พลเอก
หน่วย 22 Cavalry, Army Armoured Corps (PA – 1810)
บังคับบัญชา 2nd Independent Armoured Brigade
1st Armoured Division
II Strike Corps
Chief of Army Staff
การยุทธ์ สงครามโลกครั้งที่สอง
Indo-Pakistani War of 1965
สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน

พลเอก โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก (ปัญจาบ, อูรดู: محمد ضياء الحق‎; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2467 – 17 สิงหาคม พ.ศ. 2531) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 6 ของประเทศปากีสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 จนกระทั่งถึงแก่กรรมในพ.ศ. 2531 มีการประกาศกฎอัยการศึกเป็นครั้งที่ 3 ในประวัติศาสตร์ของประเทศในปี พ.ศ. 2520 เขาเป็นประมุขแห่งรัฐที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของปากีสถาน ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 11 ปี เขาถูกตั้งข้อสังเกตมากที่สุดสำหรับความพยายามของเขาที่จะทำให้ประเทศปากีสถานให้เป็นรัฐอิสลามและสังคม"อิสลามานุวัฒน์" และในนโยบายด้านการต่างประเทศสำหรับความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหรัฐอเมริกา และการสนับสนุนกลุ่มต่อต้านมูจาฮีดีนกับโซเวียตในอัฟกานิสถาน[2][3][4]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.dailytimes.com.pk/default.asp?page=2008story_16-3-2008_pg3_3 https://web.archive.org/web/20170215124259/http://www.dailytimes.com.pk/default.asp?page%3D2008%5C%5C05%5C%5C30%5C%5Cstory_30-5-2008_pg7_56&date=2009-09-04. Archived from the original on 15 February 2017. สืบค้นเมื่อ 12 February 2017. Missing or empty |title= (help)
  2. Talbot, Ian (1998). Pakistan, a Modern History. NY: St.Martin's Press. p. 245. Pakistan during the period 1977-1988 ... aspired to be an ideological state... the goal of an Islamic state was deemed to be its main basis.
  3. Wynbrandt, James (2009). A Brief History of Pakistan. Facts on File. p. 216. In hist first speech to the natin, Zia pledged the government would work to create a true Islamic society.
  4. Ḥaqqānī, Husain (2005). Pakistan: between mosque and military. Washington: Carnegie Endowment for International Peace. p. 131. ISBN 0-87003-214-3. สืบค้นเมื่อ 23 May 2010. Zia ul-Haq is often identified as the person most responsible for turning Pakistan into a global center for political Islam. Undoubtedly, Zia went farthest in defining Pakistan as an Islamic state, and he nurtured the jihadist ideology ...
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ แก่ชาวต่างประเทศ พลเอก โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน, เล่ม ๑๐๔, ตอน ๒๒๓ ง, ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๐, หน้า ๗๕๕๘