โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก
ประธานาธิบดีปากีสถาน
ดำรงตำแหน่ง
5 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 – 17 สิงหาคม พ.ศ. 2531
ก่อนหน้า Fazal Ilahi Chaudhry
ถัดไป Ghulam Ishaq Khan
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2467
17 สิงหาคม พ.ศ. 2531 (64 ปี)
คู่สมรส Begum Shafiqa Jahan[1]
ศาสนา อิสลาม

พลเอก โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก (ปัญจาบ, อูรดู: محمد ضياء الحق‎; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2467 – 17 สิงหาคม พ.ศ. 2531) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 6 ของประเทศปากีสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 จนกระทั่งถึงแก่กรรมในพ.ศ. 2531 มีการประกาศกฎอัยการศึกเป็นครั้งที่ 3 ในประวัติศาสตร์ของประเทศในปี พ.ศ. 2520 เขาเป็นประมุขแห่งรัฐที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของปากีสถาน ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 11 ปี เขาถูกตั้งข้อสังเกตมากที่สุดสำหรับความพยายามของเขาที่จะทำให้ประเทศปากีสถานให้เป็นรัฐอิสลามและสังคม"อิสลามานุวัฒน์" และในนโยบายด้านการต่างประเทศสำหรับความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหรัฐอเมริกา และการสนับสนุนกลุ่มต่อต้านมูจาฮีดีนกับโซเวียตในอัฟกานิสถาน[2][3][4]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.dailytimes.com.pk/default.asp?page=2008\03\16\story_16-3-2008_pg3_3
  2. Talbot, Ian (1998). Pakistan, a Modern History. NY: St.Martin's Press. p. 245. "Pakistan during the period 1977-1988 ... aspired to be an ideological state... the goal of an Islamic state was deemed to be its main basis." 
  3. Wynbrandt, James (2009). A Brief History of Pakistan. Facts on File. p. 216. "In hist first speech to the natin, Zia pledged the government would work to create a true Islamic society." 
  4. Ḥaqqānī, Husain (2005). Pakistan: between mosque and military. Washington: Carnegie Endowment for International Peace. p. 131. ISBN 0-87003-214-3. สืบค้นเมื่อ 23 May 2010. "Zia ul-Haq is often identified as the person most responsible for turning Pakistan into a global center for political Islam. Undoubtedly, Zia went farthest in defining Pakistan as an Islamic state, and he nurtured the jihadist ideology ..." 
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ แก่ชาวต่างประเทศ พลเอก โมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน, เล่ม ๑๐๔, ตอน ๒๒๓ ง, ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๐, หน้า ๗๕๕๘