แคทริน บิเกโลว์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Kathryn Bigelow
82nd Academy Awards, Kathryn Bigelow - army mil-66453-2010-03-09-180354.jpg
แคทริน ที่งานมอบรางวัลออสการ์ (7 มีนาคม 2010)
ชื่อเกิดแคทริน แอนน์ บิเกโลว์
เกิด 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1951 (66 ปี)
ซานคาร์ลอส แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส เจมส์ แคเมรอน (1989-1991)
อาชีพ
  • ผู้กำกับ
  • ผู้อำนวยการสร้าง
  • นักเขียนบท
ปีที่แสดง 1978-ปัจจุบัน

แคทริน แอนน์ บิเกโลว์ (อังกฤษ: Kathryn Ann Bigelow) หรือที่รู้จักในชื่อ แคทริน บิเกโลว์ ชาวอเมริกัน ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง และนักเขียนบท [1] ได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สาขา Feature Film จากสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์แห่งอเมริกา (DGA) ในปี 2009 จากภาพยนตร์เรื่อง หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก (The Hurt Locker) และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากออสการ์ (อะแคเดมีอะวอร์ด) ในปีเดียวกัน แคทรินเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากออสการ์ และรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากแบฟตา (BAFTA) โดยสถาบันศิลปะภาพยนตร์และโทรทัศน์บริติช [2] แคทริน บิเกโลว์ เป็นบุคคลสาธารณะที่มีความโดดเด่นและทรงอิทธิพล ใน "100 บุคคลทรงอิทธิพลของโลก" โดยนิตยสารไทม์ ประจำปี 2010[3]

ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา[แก้]

แคทริน บิเกโลว์ เกิดที่เมืองซานคาร์ลอส เทศมณฑลซานมาเทโอ (San Mateo County) แคลิฟอร์เนีย เป็นลูกคนเดียวของเกอร์ทรูด แคทรีน บิเกโลว์ (1917-1994) ครูภาษาอังกฤษและบรรณารักษ์ และโรนัลด์ เอลเลียต บิเกโลว์ (1915–1992) ผู้จัดการโรงงานผลิตสี [4] เกอร์ทรูด แคทรีน แม่ของเธอมีเชื้อสายนอร์เวย์และลิทัวเนีย [5]

แคทรินได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมซันนี่ฮิลส์ เมืองฟุลเลอร์ทัน (Fullerton) เธอได้ชื่อว่าเป็นนักเรียนที่มีความมุ่งมั่นทางสร้างสรรค์งานวาดภาพ เธอเข้าเรียนต่อที่สถาบันศิลปะซานฟรานซิสโก (SFAI (en)) ในปี 1970 และภายในสองปีก็สำเร็จการศึกษา ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต (BFA) ในช่วงที่ลงทะเบียนเรียนที่ SFAI เธอยังเข้าศึกษาที่พิพิธภัณฑ์วิทนีย์-ศิลปะอเมริกัน (en) โปรแกรมการศึกษาอิสระ ในมหานครนิวยอร์ก [6] ผลงานช่วงเริ่มต้นของแคทรินได้รับประโยชน์จากการฝึกงานกับอาจารย์และสถาปนิก วีโต แอคคอนซี (Vito Acconci), ประติมากรริชาร์ด เซร์รา (Richard Serra) ผู้บุกเบิกโพรเซสอาร์ต, และอาจารย์ลอว์เรนซ์ ไวเนอร์ (Lawrence Weiner) [7] ในขณะที่แคทรินเป็นศิลปินวาดภาพ ก็ได้พบกับจิตรกรและผู้สร้างภาพยนตร์ชื่อดัง จูเลียน ชนาเบล (Julian Schnabel) ในงานแสดงศิลปกรรมของวีโต แอคคอนซี [8]

แคทริน ได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ในสาขาทางด้านภาพยนตร์ ซึ่งเธอศึกษาทฤษฎีและการวิจารณ์ภาพยนตร์ และสำเร็จการศึกษาปริญญาโท โดยมีอาจารย์ วีโต แอคคอนซี, นักทฤษฎีการวิจารณ์วรรณกรรม Sylvère Lotringer, อาจารย์/นักเขียน/ผู้สร้างภาพยนตร์ Susan Sontag, นักวิจารณ์ภาพยนตร์ Andrew Sarris และศาตราจารย์ Edward W. Said ให้การสนับสนุน [9][10] และเธอได้ร่วมงานกับอาจารย์และศิลปิน Lawrence Weiner ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกศิลปะเชิงแนวคิด ในกลุ่มรณรงค์ศิลปะและภาษา (en) [11] นอกจากนั้นแคทรินยังได้เป็นอาจารย์ที่สถาบันศิลปะแห่งแคลิฟอร์เนีย หรือ CalArts (en)[12] ในขณะที่ทำงานกับกลุ่มศิลปะและภาษานั้น แคทริน ก็ได้เริ่มทำงานภาพยนตร์สั้นเรื่อง The Set-Up (1978) ซึ่งได้รับการชื่นชมจากอาจารย์และผู้กำกับ Miloš Forman [13] จากนั้นแคทรินก็สอนในมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และได้ใช้ภาพยนตร์สั้น The Set-Up เป็นส่วนหนึ่งของการสำเร็จการศึกษาปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (MFA) จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย [7]

อาชีพ[แก้]

ผลงานภาพยนตร์[แก้]

การกำกับ เขียนบท สร้างภาพยนตร์[แก้]

ปีค.ศ. ชื่อเรื่อง กำกับ เขียนบท สร้าง หมายเหตุ
1978 The Set-Up Yes สั้น
1982 The Loveless Yes Yes
1987 Near Dark Yes Yes
"Touched by the Hand of God" – New Order Yes มิวสิกวิดิโอ
1989 Blue Steel Yes Yes
1991 Point Break Yes
1995 Strange Days Yes
1996 Undertow Yes ร่วมเขียนบท
2000 The Weight of Water Yes
2002 K-19: The Widowmaker Yes Yes
2008 The Hurt Locker Yes Yes
2012 Zero Dark Thirty Yes Yes
2014 Last Days Yes สารคดีสั้น / PSA [14][15]
2017 Detroit Yes Yes

การกำกับโทรทัศน์[แก้]

ปีค.ศ. ชื่อเรื่อง ตอน หมายเหตุ
1993 Wild Palms "Rising Sons" มินิซีรีส์ - ABC
1998 - 1999 Homicide: Life on the Street' - "Fallen Heroes" ภาค 1, 2 (1989)
- "Lines of Fire" (1999)
ทีวีซีรีส์ - NBC
2004 Karen Sisco "He Was a Friend of Mine" ทีวีซีรีส์ - ABC (จากนวนืยายแนวอาชญากรรม Out of Sight ของนักเขียนอเมริกัน Elmore Leonard)

การแสดง[แก้]

  • 1983: Born in Flames  — สารคดี กำกับโดย Lizzie Borden
  • 1988: Reach  — มิวสิกวิดิโอ สำหรับวงดนตรี Martini Ranch กำกับโดย เจมส์ แคเมรอน

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

รางวัล[แก้]

ปี สถาบัน Category ผลงาน ผลลัพธ์ Ref.
1987 Brussels International Fantastic Film Festival Silver Raven Near Dark ชนะ
Saturn Awards Best Director เข้าชิง
1995 Saturn Awards Best Director Strange Days เข้าชิง
2000 San Sebastián International Film Festival Golden Shell Award The Weight of Water ชนะ
2008 Academy Awards Best Director The Hurt Locker ชนะ
Best Picture ชนะ
AFI Dallas International Film Festival Dallas Star Award ชนะ
Alliance of Women Film Journalists Award Best Director ชนะ
Best Picture ชนะ
Best Woman Director ชนะ
Outstanding Achievement by a Woman in the Film Industry ชนะ
Women's Image Award ชนะ
American Film Institute Top 10 Films of 2009 ชนะ
Austin Film Critics Association Awards Best Director ชนะ
BAFTA Awards Best Direction ชนะ
Best Film ชนะ
Boston Society of Film Critics Awards Best Director ชนะ
Broadcast Film Critics Association Best Director ชนะ
Chicago Film Critics Association Awards Best Director ชนะ
Columbia University "Andrew Sarris" Award ชนะ
Denver Film Critics Society Awards Best Director ชนะ
Directors Guild of America Awards ชนะ
Hollywood Film Festival Award Director of the Year ชนะ
Houston Film Critics Society Awards Best Director ชนะ
Kansas City Film Critics Circle Awards Best Director ชนะ [16]
Los Angeles Film Critics Association Awards Best Director ชนะ
London Film Critics' Circle Awards Director of the Year ชนะ
National Society of Film Critics Awards Best Director ชนะ
New York Film Critics Circle Awards Best Director ชนะ
New York Film Critics Online Awards Best Director ชนะ
Oklahoma Film Critics Circle Awards Best Director ชนะ [17]
Online Film Critics Society Best Director ชนะ
Producers Guild of America Awards Best Theatrical Motion Picture ชนะ
San Francisco Film Critics Circle Awards Best Director ชนะ
Santa Barbara International Film Festival Awards Outstanding Director of the Year ชนะ
Satellite Awards Best Director ชนะ
Best Director, Golden Space Needle Award ชนะ
Southeastern Film Critics Association Award Best Director ชนะ
St. Louis Gateway Film Critics Association Best Director ชนะ
Vancouver Film Critics Circle Best Director ชนะ
Venice Film Festival Human Rights Film Network Award ชนะ
Sergio Trasatti Award ชนะ
Arca Cinemagiovani Award for Best Film Venezia 65 ชนะ
SIGNIS Award ชนะ
Young Cinema Award ชนะ
Washington D.C. Area Film Critics Association Awards Best Director ชนะ
Alliance of Women Film Journalists Award Best of the Fests เข้าชิง
Perseverance Award เข้าชิง
Golden Globe Awards Best Director เข้าชิง
Best Motion Picture – Drama เข้าชิง
Venice Film Festival Golden Lion เข้าชิง
Saturn Awards Best Director เข้าชิง
2017 Rome Film Festival BNL People's Choice Award Detroit เข้าชิง

อ้างอิง[แก้]

  1. "Bigelow, Kathryn". Current Biography Yearbook 2010. Ipswich, MA: H.W. Wilson. 2010. pp. 38–42. ISBN 9780824211134. 
  2. Weaver, Matthew (March 8, 2010). "Kathryn Bigelow makes history as first woman to win best director Oscar". The Guardian (London). สืบค้นเมื่อ May 26, 2018. 
  3. Stone, Oliver (April 29, 2010), "Kathryn Bigelow", TIME, The 2010 TIME 100, สืบค้นเมื่อ May 7, 2010 
  4. DeNike, Max (February 22, 2018). "Everything You Need to Know About Kathryn Bigelow in 5 Minutes". work+Money, Granite Media. สืบค้นเมื่อ May 27, 2018. 
  5. Michael, Phillips (July 8, 2009). "Early praise for 'Hurt Locker': Narrative on war in Iraq may be Oscar-worthy". Chicago Tribune. ".. my mother, a very stoic Norwegian Lutheran .." 
  6. "Kathryn Bigelow: Road Warrior" – an interview published June 2009 in Newsweek magazine
  7. 7.0 7.1 Caetlin, Benson-Allott. "Undoing Violence: Politics, Genre, and Duration in Kathryn Bigelow's Cinema". Film Quarterly (University of California Press) 64 (2): 33–43. doi:10.1525/fq.2010.64.2.33. "Abstract: Kathryn Bigelow's eight feature films all seek a balance between progressive representations of gender and race and the demands of commercial filmmaking. Close attention to the filmmaker's experiments with duration and camera technology reveals her interest in reworking Hollywood conventions to critique conventionally masculinist genres." 
  8. Keough, Peter (2013). Kathryn Bigelow: Interviews. Jackson: University Press of Mississippi. pp. ix–xii. 
  9. Dargis, Manohla (June 18, 2009). "Action!". New York Times. สืบค้นเมื่อ May 27, 2018. 
  10. Hond, Paul (Winter 2009-10). "Shoot Shoot, Bang Bang". Columbia University (Columbia Magazine). สืบค้นเมื่อ May 27, 2018. 
  11. Rapold, Nicolas (June 23, 2009). "Interview: Kathryn Bigelow Goes Where the Action Is". Village Voice. สืบค้นเมื่อ May 27, 2018. 
  12. "Kathryn Bigelow – Filmmaking at the Dark Edge of Exhilaration". Harvard Film Archive (President and Fellows of Harvard College). July 1, 2009. สืบค้นเมื่อ May 27, 2018. 
  13. Filkins, Dexter (December 17, 2012). "Bin Laden, The Movie". The New Yorker. สืบค้นเมื่อ May 26, 2018. 
  14. Feeney, Nolan (December 4, 2014). "Premiere: Watch Kathryn Bigelow’s Short Film About Elephant Poaching, Last Days". TIME. สืบค้นเมื่อ December 6, 2014. 
  15. Jagernauth, Kevin (December 5, 2014). "Watch: Kathryn Bigelow's PSA 'Last Days' Explores The High Cost Of Elephant Poaching". IndieWire. สืบค้นเมื่อ May 27, 2018. 
  16. https://kcfcc.org/kcfcc-award-winners-2000-09/
  17. http://www.oklahomafilmcritics.com/awards/

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]