เรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Varyag during refitting.jpg
เรือ วาร์ยัก ขณะกำลังปรับปรุงที่จีน ค.ศ. 2011
ประวัติ (สหภาพโซเวียตยูเครน) กองทัพเรือสหภาพโซเวียตกองทัพเรือยูเครน
ชื่อเรือ: รีกาวาร์ยัก
ตั้งชื่อตาม: Russian cruiser Varyag (1899)
สั่งต่อเรือ: 1983
ต่อขึ้นที่: Nikolayev South
Nevskoye Planning and Design Bureau
วางกระดูกงู: 6 ธันวาคม 1985
ปล่อยลงน้ำ: 4 ธันวาคม 1988
สร้างเสร็จ: สมบูรณ์ (100%)
จุดจบ: ยุติโครงการในปี ค.ศ. 1995
ประวัติ (จีน) กองทัพเรือประชาชนจีน
ชื่อเรือ: เหลียวหนิง
(จีน: 中国人民解放军海军辽宁舰)
ตั้งชื่อตาม: มณฑลเหลียวหนิง
ต่อขึ้นที่: บริษัทอุตสาหกรรมอู่ต่อเรือต้าเหลียน
สร้างเสร็จ: ค.ศ. 2011
ขึ้นระวาง: 25 กันยายน ค.ศ. 2012
สถานะ: ในประจำการ
ลักษณะเฉพาะ แบบดั้งเดิมของ วาร์ยัก
ชั้น: เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นพลเรือเอกคุซเนตซอฟ
ขนาด (ระวางขับน้ำ): 59,100 ตัน (บรรทุกเต็ม)[1]
67,500 ตัน (บรรทุกเต็มที่) [2]
ความยาว: 304.5 เมตร (999 ฟุต) o/a
270 เมตร (890 ฟุต) w/l
ความกว้าง: 75 เมตร (250 ฟุต) o/a
35 เมตร (110 ฟุต) w/l
กินน้ำลึก: 8.97 เมตร (29.4 ฟุต)
เครื่องยนต์: ไอน้ำ
ใบจักร: กังหันไอน้ำ, 8 หม้อต้ม, 4 เพลา, 200,000 แรงม้า (150 MW)
2 กังหัน ขนาด50,000 แรงม้า (37 MW)
9 เครื่องกำเนิดเทอร์โบ ขนาด2,011 แรงม้า (1,500 kW)
6 เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล ขนาด2,011 แรงม้า (1,500 kW)
4 × fixed pitch propellers
ความเร็ว: 32 นอต (59 กม./ชม.; 37 ไมล์/ชม.)
ระยะทางเชื้อเพลิง: 3,850 ไมล์ทะเล (7,130 กม.; 4,430 ไมล์) ที่ 32 นอต
ระยะปฏิบัติการ: 45 วัน
อัตราเต็มที่: 1,960 ลูกเรือ
626 กลุ่มงานอากาศยาน
40 นายธง
3,857 ห้อง
ยุทโธปกรณ์:


After refit:
3 × Type 1030 CIWS
3 × HQ-10 (18 Cell Missile system)
2 × ASW 12 tube rocket launchers


As designed:
8 × AK-630 AA guns (6 × 30 mm, 6,000 round/min/mount, 24,000 rounds)
8 × CADS-N-1 Kashtan CIWS (each 2 × 30 mm Gatling AA plus 16 3K87 Kortik SAM)
12 × P-700 Granit SSM
18 × 8-cell 3K95 Kinzhal SAM VLS (192 vertical launch missiles; 1 missile per 3 seconds)
RBU-12000 UDAV-1 ASW rocket launchers (60 rockets)
อากาศยาน: 24 Shenyang J-15
6 Changhe Z-18
4 Ka-31
2 Harbin Z-9
Total of 36 fixed wing and rotary wing aircraft.

เรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง (จีน: 中国人民解放军海军辽宁舰; อังกฤษ: Liaoning) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของสาธารณรัฐประชาชนจีน

เรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง เดิมชื่อว่า เรือบรรทุกเครื่องบินวาร์ยัก (รัสเซีย: Варяг; อังกฤษ: Varyag) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนตซอฟของโซเวียต ต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือที่เมืองไมโคเลฟ ติดทะเลดำ ทางตอนใต้ของยูเครน ปล่อยลงน้ำเมื่อปี ค.ศ. 1988 เดิมมีชื่อว่า "รีกา" [3] ตามชื่อกรุงรีกา เมืองหลวงของลัตเวีย ซึ่งในขณะนั้นเป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐของโซเวียต แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วาริยัก" ตามชื่ออดีตเรือลาดตระเวนหุ้มเกราะของรัสเซีย ชื่อ "วาริยัก" มาจากภาษายูเครน หมายถึง วารันเจียน

การก่อสร้างเรือหยุดลงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 โดยยังไม่ได้ติดตั้งระบบอิเลคทรอนิกส์ เนื่องจากขาดงบประมาณ และเมื่อโซเวียตล่มสลายลง เรือลำนี้ก็ตกเป็นของประเทศยูเครนและถูกจอดทิ้งไว้โดยไม่ได้บำรุงรักษา ถูกนำออกมาประมูลในปี ค.ศ. 1998 ในฐานะเรือเปล่า ไม่มีเครื่องยนต์ หางเสือ และระบบควบคุม และประมูลได้ไปในราคา 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ [4] โดยบริษัทท่องเที่ยวจากมาเก๊า ซึ่งระบุว่าจะนำเรือลำนี้ไปสร้างเป็นคาสิโนลอยน้ำที่ท่าเรือมาเก๊า [5] เช่นเดียวกับเรือบรรทุกเครื่องบินลำอื่นๆ ของโซเวียตที่เคยถูกบริษัทจีนประมูลไปเป็นสถานที่ท่องเที่ยว คือ เรือบรรทุกเครื่องบินเคียฟทอดสมออยู่ที่เทียนจิน และเรือบรรทุกเครื่องบินมินสก์ทอดสมออยู่ที่เซินเจิ้น

ช่วงปี 2001-2002 เรือถูกชักลากมายังประเทศจีน และเข้าเทียบท่าที่เมืองต้าเหลียน ปัจจุบันเรือลำนี้อยู่ในการครอบครองของกองทัพเรือปลดแอกประชาชน [6] อยู่ระหว่างการปรับปรุงให้เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของจีน มีกำหนดทดสอบการเดินเรือในปี ค.ศ. 2011 เพื่อเตรียมเข้าประจำการ [7][8] โดย Jane's Information Group ระบุว่าเรือลำนี้อาจใช้ชื่อว่า ชี หลาง [9] (จีน: 施琅; พินอิน: Shī Láng) ตามชื่อแม่ทัพเรือจีนในช่วงต้นราชวงศ์ชิง ผู้นำทัพเรือจีนสู้กับดัตช์และพิชิตเกาะไต้หวันได้ในปี ค.ศ. 1681 [10]

อ้างอิง[แก้]

  1. Keene, The Battles of Coxinga: Chikamatsu's Puppet Play, Its Background and Importance, 45.
  2. John Pike. "Kuznetsov Class - Project 1143.5". Globalsecurity.org. สืบค้นเมื่อ 2014-08-26. 
  3. Rochlin, G. I; La Porte, T. R; Roberts, H, "The Self-Designing High-Reliability Organization: Aircraft Carrier Flight Operations at Sea", Naval War College Review LI (Autumn, 1987), Footnote 39, archived from the original on 13-12-2006  More than one of |number= และ |issue= specified (help);
  4. varyagworld.com
  5. Storey, I; Ji, Y, China's Aircraft Carrier Ambitions: Seeking Truth from Rumors 57 (Winter 2004), Naval War College Review, archived from the original on 2006-12-12  More than one of |number= และ |issue= specified (help)
  6. China to start construction of 1st aircraft carriers next year
  7. Defense Writers Group (Jan 5, 2011), VAdm. David J. Dorsett, Deputy CNO for Information Dominance (Transcript), airforce-magazine.com, สืบค้นเมื่อ Apr 25, 2011 
  8. Bitzinger, Richard A; Mitchell, Paul T (May 6, 2011), Soviet aircraft carrier Varyag: Shape of things to come?, RSIS Commentaries (74/2011), S. Rajaratnam School of International Studies (RSIS) 
  9. Transformation of the Varyag into a PLAN Aircraft Carrier
  10. Carrier set for maiden voyage China Daily, 2011-07-28

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]