จูน โรส เบลลามี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จูน โรส เบลลามี
June Rose Bellamy.jpg
เกิด1 มิถุนายน ค.ศ. 1932(1932-06-01)
ย่างกุ้ง พม่าภายใต้การปกครองของบริเตน
เสียชีวิต1 ธันวาคม ค.ศ. 2020 (88 ปี)
ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี
ชื่ออื่นจูน เบบี (June Baby)
คู่สมรสมารีโอ ปอสตีลยีโอเน (?–1954)
เน วิน (1976–1977)
บุตรไมเคิล เบลลามี ปอสตีลยีโอเน
มอริซ ปอสตีลยีโอเน

จูน โรส เบลลามี (อังกฤษ: June Rose Bellamy) หรือชื่อพม่า ยะดะหน่า นะ-เม (พม่า: ရတနာနတ်မယ် "เทพีแห่งนพรัตน์"; 1 มิถุนายน ค.ศ. 1931 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 2020) เป็นภริยาคนที่สี่ของนายพลเน วิน ผู้นำเผด็จการทหารชาวพม่า

ประวัติ[แก้]

เบลลามีและเจ้าหญิงไท้ตินมะละ

จูน โรส เป็นธิดาของเฮอร์เบิร์ต เบลลามี (Herbert Bellamy) นักสะสมกล้วยไม้ชาวออสเตรเลีย กับมารดาคือเจ้าหญิงไท้ตินมะละ (ထိပ်တင်မလတ် Hteiktin Ma Lat) พระธิดาในเจ้าชายกะนอง (ကနောင်မင်းသား Kanaung Mintha) แห่งราชวงศ์อลองพญา

จูน โรสสมรสครั้งแรกกับมารีโอ ปอสตีลยีโอเน (Mario Postiglione) แพทย์และที่ปรึกษาโรคมาเลเรียขององค์การอนามัยโลกในร่างกุ้ง, ดามัสกัส, เจนีวา และมะนิลา มีบุตรชายด้วยกันสองคน ก่อนหย่าจากกันในปี ค.ศ. 1954

ต่อมาเธอพบกับนายพลเน วินครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1963 ที่ยุโรปซึ่งเธอพำนักอยู่ในขณะนั้น เน วินได้ชี้ชวนให้เธอกลับประเทศมาตุภูมิ แม้จะไม่เต็มใจนักแต่เธอก็ทำตามข้อเสนอของเขาแล้วออกมาจากอิตาลี จูน โรสสมรสกับเน วินเมื่อปี ค.ศ. 1976 แต่ชีวิตสมรสรื่นรมย์อยู่เพียงห้าเดือนและลงเอยด้วยการหย่า[1]

หลังจากนั้นจูน โรสย้ายกลับไปอยู่ที่อิตาลี ซึ่งเธอสอนภาษาพม่า และสอนทำอาหารอิตาลีที่เมืองฟลอเรนซ์ และร่วมองค์กรการกุศลบริจาคทรัพย์แก่นักศึกษาแพทย์ผ่านสถาบันศึกษาด้านการแพทย์ที่ย่างกุ้ง[1] จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2020 ด้วยวัย 88 ปี[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Hamish McDonald, "Between two worlds", Griffith REVIEW Edition 27: Food Chain
  2. "ကုန်းဘောင်မင်းဆက် ကနောင်မင်းသားကြီး၏ မြစ်တော်စပ်သူ ရတနာနတ်မယ် ကံတော်ကုန်လွန်". The Myanmar Times (ภาษาพม่า). 2 December 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]