ข้ามไปเนื้อหา

เนชันนัลลีก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เนชันนัลลีก
ก่อตั้งค.ศ. 1979; 47 ปีที่แล้ว (1979) (ในชื่อ อัลไลแอนซ์พรีเมียร์ลีก)
ประเทศอังกฤษ (24 ทีม)
จำนวนทีม24
ระดับในพีระมิด5
ขั้นที่ 1 (ระบบเนชันนัลลีก)
เลื่อนชั้นสู่อีเอฟแอลลีกทู
ตกชั้นสู่
ถ้วยระดับประเทศ
ถ้วยระดับลีกเนชันนัลลีกคัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ
ทีมชนะเลิศปัจจุบันบาร์เน็ต (สมัยที่ 4)
ชนะเลิศมากที่สุดบาร์เน็ต (4 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์ดะโซน
เว็บไซต์thenationalleague.org.uk
ปัจจุบัน: เนชันนัลลีก ฤดูกาล 2024–25

เนชันนัลลีก (อังกฤษ: National League) หรือรู้จักอย่างเป็นทางการในชื่อ แวนารามาเนชันนัลลีก (อังกฤษ: Vanarama National League)[1] ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันลีกฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ โดยแข่งขันกันระหว่าง 24 สโมสร เนชันนัลลีกเป็นดิวิชันแรกของเนชันนัลลีก และขั้นที่ 1 ของระบบเนชันนัลลีก (เอ็นเอฟแอล) และระดับที่ห้าของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ รองจากพรีเมียร์ลีก และอีเอฟแอลลีก ผู้ชนะเลิศเนชันนัลลีก จะเลื่อนชั้นสู่อีเอฟแอลลีกทู หนึ่งในดิวิชันของอิงกลิชฟุตบอลลีก[2] แต่เดิม ลีกมีชื่อว่า คอนเฟอเรนซ์เนชันนัล ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น เนชันนัลลีก ตั้งแต่ฤดูกาล 2015–16[3]

อดีตสโมสรอิงกลิชฟุตบอลลีกที่แข่งขันในเนชันนัลลีก ได้แก่ ฟอเรสต์กรีนโรเวอส์, โอลดัมแอทเลติก, รอชเดล, โยวิลทาวน์, ฮาร์ตลีพูลยูไนเต็ด, สคันทอร์ปยูไนเต็ด และซัตตันยูไนเต็ด สโมสรที่อยู่ในดิวิชันนี้ยาวนานที่สุดคือ อีสต์ลีห์ โดยแข่งขันในเนชันนัลลีกตั้งแต่ฤดูกาล 2014–15

ประวัติลีก

[แก้]

อลิอันซ์ พรีเมียร์ลีก

[แก้]

เนชันนัลลีก ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1979 ในชื่อ อลิอันซ์พรีเมียร์ลีก และจัดการแข่งขันอย่างเป็นทางการครั้งแรกในฤดูกาล1979–80 และถือเป็นครั้งแรกที่มีการจัดแข่งขันอย่างเต็มรูปแบบ สำหรับการแข่งขันในระดับที่ต่ำกว่าลีกอาชีพ การหาสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันนั้นมาจากสโมสรในนอร์ธเทิร์น พรีเมียร์ลีก และเซาท์เทิร์นลีก โดยสโมสรที่ชนะเลิศในฤดูกาลแรกคือสโมสรฟุตบอลอัลทริงแฮม

การจัดการแข่งขันอลิอันซ์ พรีเมียร์ลีก ส่งผลให้เกิดการพัฒนาวงการฟุตบอลในระดับล่าง และยกระดับฐานะทางการเงินของสโมสรเล็กๆในอังกฤษอย่างเป็นรูปธรรม โดยในฤดูกาล 1984–85 มีผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกคือบริษัท โกลา ผู้ผลิตอุปกรณ์กีฬา ทำให้มีการตั้งชื่อการแข่งขันตามผู้สนับสนุนหลักว่า โกลา ลีก

ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์

[แก้]

ฤดูกาล 1986–87 ได้มีการเปลี่ยนชื่อลีกเป็น ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ และมีชื่อในการแข่งขันตามผู้สนับสนุนรายใหม่ว่า จีเอ็ม วูซ์ฮอลล์ คอนเฟอเรนซ์ โดยในฤดูกาลนี้ฟุตบอลลีกของอังกฤษ ได้ยอมรับให้มีการเลื่อนชั้นและตกชั้น ระหว่างสโมสรที่ชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ และสโมสรที่ได้อันดับสุดท้ายในระดับดิวิชัน 4 (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นฟุตบอลลีกทู) โดยสโมสรแรกที่ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกอาชีพจากการชนะเลิศในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ คือ สโมสรฟุตบอลสการ์โบโร และสโมสรแรกที่ตกชั้นจากลีกอาชีพลงมาคือ สโมสรฟุตบอลลินคอล์น ซิตี

ฤดูกาล 1999–2000 ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ ได้มีผู้สนับสนุนรายใหม่คือบริษัท เนชันไวด์ และใช้ชื่อในการแข่งขันว่า เนชันไวด์ คอนเฟอเรนซ์

ตั้งแต่ฤดูกาล 2002–2003 เป็นต้นมาฟุตบอล คอนเฟอเรนซ์ ได้รับการเพิ่มสโมสรที่จะได้รับการเลื่อนชั้นเป็น 2 สโมสร จากเดิมเฉพาะสโมสรที่ชนะเลิศ เป็นสโมสรที่ชนะเลิศ และผู้ชนะในรอบเพลย์ออฟ ที่แข่งกันระหว่างสโมสรที่ได้อันดับ 2 – อันดับ 5 ทั้งนี้มีข้อแม้ว่าสโมสรในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ที่จะเลื่อนชั้นได้จะต้องมีสนามเหย้าที่ได้มาตรฐานในระดับอาชีพเท่านั้น

บลูสแควร์ พรีเมียร์

[แก้]

ฤดูกาล 2006–2007 ลีกได้ผู้สนับสนุนรายใหม่ ที่มาแทนบริษัทเนชันไวด์ จึงเปลี่ยนชื่อลีกเป็นบลูสแควร์ พรีเมียร์[4] และใช้ชื่อนี้จนจบฤดูกาล 2013–2014

เนชันนัลลีก

[แก้]

หลังจากบริษัทสคริล ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนต่อจากบลูสแควร์ ได้เพียงแค่ฤดูกาลเดียว[5] ก็ได้บริษัทแวนอะรามา มาเป็นผู้สนับสนุนหลักรายใหม่อย่างเป็นทางการในฤดูกาล 2015–2016 และเปลี่ยนชื่อลีกเป็นเนชันนัลลีก

สมาชิกปัจจุบัน

[แก้]
ที่ตั้งของทีมในการแข่งขันเนชันนัลลีก ฤดูกาล 2024–25 (เกรเทอร์ลอนดอน)
หมายเหตุ: รายชื่อเรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ
สโมสร ที่ตั้ง สนามกีฬา ความจุ
เอเอฟซีฟลายด์ เวชัม มิลล์ฟาร์มสปอตส์วิลเลจ 6,000
อัลเดอร์ช็อตทาวน์ อัลเดอร์ช็อต อีบีบีสเตเดีนมแอตเดอะเรกครีเอชันกราวด์ 7,200
อัลทรินัม อัลทรินัม มอสส์เลน 7,700
บาร์เน็ต ลอนดอน (แคนอนส์พาร์ก) เดอะไฮฟ์สเตียม 6,418
บอสตันยูไนเต็ด บอสตัน บอสตันคอมมิวนิตีสเตเดียม 5,000
เบรนทรีทาวน์ เบรนทรี เครสซิงโรด 4,085
ดาเกแนมแอนด์เรดบริดจ์ ลอนดอน (ดาเกแนม) ชิกเวลล์คอนสตรัคชันสเตเดียม 6,078
อีสต์ลีห์ อีสต์ลีห์ ซิลเวอร์เลกสเตเดียม 5,250
เอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด นอร์ทฟลีต สโตนบริดจ์โรด 4,800
ฮาลิแฟกซ์ทาวน์ ฮาลิแฟกซ์ เดอะเชย์ 10,400
ฟอเรสต์กรีนโรเวอส์ เนลส์เวิร์ท เดอะโบลต์นิวลอว์น 5,147
เกตส์เฮด เกตส์เฮด เกตส์เฮดอินเตอร์เนชันนัลสเตเดียม 11,800
ฮาร์ตลีพูลยูไนเต็ด ฮาร์ตลีพูล วิกตอเรียพาร์ก 7,856
เมเดนเฮดยูไนเต็ด เมเดนเฮด ยอร์กโรด 4,000
โอลดัมแอทเลติก โอลดัม บาวน์ดารีพาร์ก 13,513
รอชเดล รอชเดล คราวน์ออยล์อารีนา 10,249
โซลิฮัลล์มัวส์ โซลิฮัลล์ ดามสันพาร์ก 5,500
เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด เซาท์เอนด์-ออน-ซี รูตส์ฮอลล์ 12,392
ซัตตันยูไนเต็ด ลอนดอน (ซัตตัน) วีบีเอสคอมมิวนิตีสเตเดียม 5,013
แทมเวิร์ท แทมเวิร์ท เดอะแลมบ์กราวด์ 4,565
วีลด์สโตน ลอนดอน (รุยสลิป) กรอสเวเนอร์เวล 4,085
โวกกิง โวกกิง เดอะเลทเวตคอมมิวนิตีสเตเดียม 6,036
โยวิลทาวน์ โยวิล ฮูอิชพาร์ก 9,566
ยอร์กซิตี ยอร์ก ยอร์กคอมมิวนิตีสเตเดียม 8,500

สโมสรที่ชนะเลิศ

[แก้]
  • สำหรับสโมสรที่ชนะเลิศมากกว่าหนึ่งครั้ง ตัวเลขในวงเล็บ จะแสดงถึงจำนวนครั้งที่ชนะเลิศในปีนั้น
ฤดูกาล ชนะเลิศ ชนะเพลย์ออฟ
1979–80อัลทริงแฮม1
1980–81อัลทริงแฮม1 (2)
1981–82รันคอร์น เอฟซี
(ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น รันคอร์น ฮัลตัน )1
1982–83เอนฟิลด์1
1983–84เมดสโตน ยูไนเต็ด1
1984–85วีลด์สโตน1
1985–86เอนฟิลด์1 (2)
1986–87สการ์โบโร
1987–88ลิงคอล์น ซิตี
1988–89เมดสโตน ยูไนเต็ด (2)
1989–90ดาร์ลิงตัน
1990–91บาร์เน็ต
1991–92โคลเชสเตอร์ ยูไนเต็ด
1992–93วีคอมบ์ วันเดอร์เรอส์
1993–94คิดเดอร์มินสเตอร์ แฮริเออร์ส2
1994–95แมคเคิลส์ฟีลด์ ทาวน์2
1995–96สตีเฟเนจ โบโร
(ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น สตีเฟเนจ เอฟซี )2
1996–97แมคเคิลส์ฟีลด์ ทาวน์ (2)
1997–98ฮาลิแฟกซ์ ทาวน์
1998–99เชลต์นัม ทาวน์
1999–00คิดเดอร์มินสเตอร์ แฮริเออร์ส (2)
2000–01รัชเดน แอนด์ ไดมอนด์
2001–02บอสตัน ยูไนเต็ด3
2002–03โยวิล ทาวน์ดองคัสเตอร์ โรเวอส์
2003–04เชสเตอร์ ซิตีชริวส์บิวรี ทาวน์
2004–05บาร์เน็ต (2)คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด
2005–06แอคคริงตัน สแตนลีย์เฮเรฟอร์ด ยูไนเต็ด
2006–07ดาเกแนม แอนด์ เร้ดบริดจ์มอร์คัม
2007–08อัลเดอร์ชอต ทาวน์เอ็กซิเตอร์ ซิตี
2008–09เบอร์ตัน อัลเบียนทอร์คีย์ ยูไนเต็ด
2009–10สตีเฟเนจ โบโร (2)ออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด
2010–11ครอว์ลีย์ ทาวน์เอเอฟซี วิมเบิลดัน
2011–12ฟลีตวุด ทาวน์ยอร์ก ซิตี
2012–13แมนส์ฟิลด์ ทาวน์นิวปอร์ต เคาน์ตี
2013–14ลูตัน ทาวน์เคมบริดจ์ ยูไนเต็ด
2014–15บาร์เน็ต (3)บริสตอล โรเวอส์
2015–16เชลต์นัม ทาวน์ (2)กริมสบี ทาวน์
2016–17ลิงคอล์น ซิตี (2)ฟอเรสต์กรีน โรเวอส์
2017–18แมคเคิลส์ฟีลด์ ทาวน์ (3)ทรานเมียร์ โรเวอส์
2018–19เลย์ตัน​ โอเรียนท์ซอลฟอร์ด​ ซิตี
2019–20บาร์โรว์4แฮร์โรเกต ทาวน์
2020–21ซัตตัน ยูไนเต็ดฮาร์ทลีย์พูล
2021–22สต็อคพอร์ต เคาน์ตีกริมสบี ทาวน์
2022–23เรกซัมนอตส์เคาน์ตี
2023–24เชสเตอร์ฟีลด์บรอมลีย์
  • ^1 ไม่มีการเลื่อนชั้นจนถึงปี 1987
  • ^2 ไม่ได้เลื่อนชั้นเนื่องจากสนามเหย้า ไม่ได้มาตรฐาน
  • ^3 หลังจากคว้าตำแหน่งชนะเลิศในฤดูกาล 2001–02 และได้เลื่อนชั้น สโมสรบอสตัน ยูไนเต็ด กลับประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนัก และถูกตัด 4 คะแนน ในฤดูกาล 2002–03
  • ^4 สโมสรในลีกมีมติยุติการแข่งขันก่อนสิ้นสุดฤดูกาลเนื่องจากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด 19

ต่อมาในการแข่งขันฟุตบอลลีกทูฤดูกาล 2006–07 สโมสรบอสตัน ยูไนเต็ด ได้ถูกควบคุมทางการเงิน ทำให้สมาคมฟุตบอลอังกฤษลงโทษตัด 10 คะแนนและถูกปรับตกชั้นถึง 2 ดิวิชัน จากฟุตบอลลีกทู สู่ลีก คอนเฟอเรนซ์ นอร์ท เมื่อจบฤดูกาล และถูกปรับตกชั้นอีกครั้ง ลงสู่ลีกสมัครเล่น นอร์ทเทิร์น พรีเมียร์ลีก หลังจบฤดูกาล 2008–09

ผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาล

[แก้]
ฤดูกาล ผู้ทำประตูสูงสุด สัญชาติ จำนวนประตู สโมสร
1983–84พอล คัลปินประเทศอังกฤษ41นันอีตัน โบโร
1984–85พอล คัลปินประเทศอังกฤษ36นันอีตัน โบโร
1985–86คิม คาซีย์ประเทศอังกฤษ36คิดเดอร์มินสเตอร์ แฮริเออร์ส
1986–87คิม คาซีย์ประเทศอังกฤษ38คิดเดอร์มินสเตอร์ แฮริเออร์ส
1987–88สตีฟ นอร์ริสประเทศอังกฤษ24เทลฟอร์ด ยูไนเต็ด
ฟิลด์ ดาร์บีเชียร์ประเทศอังกฤษ24สแตฟฟอร์ด เรนเจอส์
พอล เดวีสประเทศอังกฤษ24คิดเดอร์มินสเตอร์ แฮริเออร์ส
1988–89สตีฟ บัตเลอร์ประเทศอังกฤษ26เมดสโตน ยูไนเต็ด
มาร์ค กอลล์ประเทศอังกฤษ26เมดสโตน ยูไนเต็ด
1989–90รอบบี้ คุ้กประเทศอังกฤษ28เคตเทอริง
1990–91แกรี บูลล์ประเทศอังกฤษ30บาร์เน็ตต์
1991–92พอล คาร์เวลล์ประเทศอังกฤษ29เร้ดบริดจ์ ฟอเรสต์
เทอร์รี ร็อบบินส์ประเทศอังกฤษ29เวลลิง ยูไนเต็ด
1992–93เดฟ ลีเวิร์ทธีประเทศอังกฤษ32ฟาร์นโบโร
1993–94พอล ดอบสันประเทศอังกฤษ25เกตส์เฮ้ด
1994–95พอล ดอบสันประเทศอังกฤษ25เกตส์เฮ้ด
1995–96แบรี เฮย์ลส์ประเทศจาเมกา29สตีเฟเนจ โบโร
1996–97ลี ฮิวจ์ประเทศอังกฤษ30คิดเดอร์มินสเตอร์ แฮริเออร์ส
1997–98เจฟฟ์ ฮอร์สฟิลด์ประเทศอังกฤษ30ฮาลิแฟกซ์ ทาวน์
1998–99คาร์ล อัลฟอร์ดประเทศอังกฤษ26สตีเฟเนจ โบโร
1999–00จัสติน แจ็กสันประเทศอังกฤษ29มอร์คัม
2000–01ดวน ดาร์บีประเทศอังกฤษ24รัชเดน แอนด์ ไดมอนส์
2001–02ดาริล แคลร์ประเทศไอร์แลนด์24บอสตัน ยูไนเต็ด
มาร์ค สตีนประเทศอังกฤษ24ดาเกแนม แอนด์ เร้ดบริดจ์
2002–03พอล บาร์นส์ประเทศอังกฤษ25ดอนคาสเตอร์ โรเวอส์
2003–04ดาริล แคลร์ประเทศไอร์แลนด์29เชสเตอร์ ซิตี
2004–05จูเลียโน กราซิโอลีประเทศอังกฤษ29บาร์เน็ต
2005–06แอนดี บิชอปประเทศอังกฤษ23ยอร์ก ซิตี
2006–07พอล เบนสันประเทศอังกฤษ28ดาเกแนม แอนด์ เร้ดบริดจ์
2007–08สจ๊วต ฟลีตวู้ดประเทศเวลส์28ฟอเรสต์กรีน โรเวอส์
2008–09แอนดรูว์ มอร์แกนประเทศอังกฤษ26ฟอเรสต์กรีน โรเวอส์
2009–10ริชาร์ด โบรดีประเทศอังกฤษ26ยอร์ก ซิตี
2010–11แมตต์ ทับส์ประเทศอังกฤษ37ครอว์ลีย์ ทาวน์
2011–12เจมี วาร์ดีประเทศอังกฤษ31ฟลีตวูด ทาวน์
2012–13แมตต์ กรีนประเทศอังกฤษ25แมนส์ฟิลด์ ทาวน์
2013–14อังเดร เกรย์ประเทศอังกฤษ30ลูตัน ทาวน์
2014–15จอห์น อคินเดประเทศอังกฤษ31บาร์เน็ต
2015–16แดน โฮลมอนประเทศอังกฤษ30เชลต์นัม ทาวน์
พาเดร็ก อามอนด์ประเทศไอร์แลนด์30กริมสบี ทาวน์
2016–17ริกกี มิลเลอร์ประเทศอังกฤษ40โดเวอร์ แอธเลติก
2017–18แอนดี คุ้กประเทศอังกฤษ24ทรานสเมียร์ โรเวอส์
แดนนี โรว์ประเทศอังกฤษ24เอเอฟซี ไฟลด์
2018–19แดนนี​ โรว์ประเทศอังกฤษ26เอเอฟซี ไฟลด์
2019–20สก็อต ควิกลีย์ประเทศอังกฤษ20บาร์โรว์
2020–21ไมเคิล ชีคประเทศอังกฤษ21บรอมลีย์

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Vanarama". York City Football Club (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2024-09-27.
  2. Mukherjee, Soham (5 เมษายน 2023). "How does National League promotion work? Race to the English Football League explained". GOAL. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 ธันวาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 13 ตุลาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. "Football Conference to be renamed as National League". BBC Sport (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2015-04-06. สืบค้นเมื่อ 2025-05-23.
  4. "Conference announces new sponsors". BBC News. 11 เมษายน 2007. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม 2007.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. "Skrill is the new title sponsor for the Football Conference Leagues". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-06-30. สืบค้นเมื่อ 2015-08-11.