ข้ามไปเนื้อหา

เขตปกครองสามัญ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตปกครองสามัญ
Generalgouvernement  (เยอรมัน)
Generalne Gubernatorstwo  (โปแลนด์)
ค.ศ. 1939–ค.ศ. 1945
เขตปกครองสามัญในปี ค.ศ. 1942
เขตปกครองสามัญในปี ค.ศ. 1942
สถานะรัฐองค์ประกอบการปกครองตนเอง
ของ นาซีเยอรมัน[1]
เมืองหลวงลิสมันท์ชทัดท์ (Litzmannstadt) (12 ตุลาคม – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939)
กรากุฟ (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939–1945)
ภาษาทั่วไปเยอรมัน (เป็นทางการ)
โปแลนด์
ยูเครน
ยิดดิช
การปกครองเขตการปกครองทางทหาร
ผู้สำเร็จราชการทั่วไป 
• 1939–1945
ฮันส์ ฟรังค์
เลขานุการแห่งรัฐ 
• 1939–1941
อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท
• 1941–1945
โยเซ็ฟ บือเลอร์
ยุคประวัติศาสตร์การบุกครองโปแลนด์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
12 ตุลาคม ค.ศ. 1939
1 สิงหาคม ค.ศ. 1941
22 กรกฎาคม ค.ศ. 1944
17 มกราคม ค.ศ. 1945
• ล่มสลาย
19 มกราคม ค.ศ. 1945
พื้นที่
193995,000 ตารางกิโลเมตร (37,000 ตารางไมล์)
1941142,000 ตารางกิโลเมตร (55,000 ตารางไมล์)
ประชากร
• 1941
12,000,000
สกุลเงินซวอตือ
ไรชส์มาร์ค
ก่อนหน้า
ถัดไป
ค.ศ. 1939:
การปกครองโปแลนด์ทางทหารของเยอรมนี
ค.ศ. 1941:
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ โปแลนด์
สโลวาเกีย
ยูเครน

เขตปกครองสามัญ (เยอรมัน: Generalgouvernement, โปแลนด์: Generalne Gubernatorstwo, ยูเครน: Генеральна губернія) ยังถูกเรียกอีกอย่างว่า เขตปกครองสามัญสำหรับภูมิภาคโปแลนด์ที่ถูกยึดครอง (เยอรมัน: Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete) เป็นเขตยึดครองของเยอรมนีที่ถูกจัดตั้งขึ้นหลังการรุกรานโปแลนด์โดยนาซีเยอรมนี สโลวาเกีย และสหภาพโซเวียต เมื่อเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่สอง สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 ที่เพิ่งถูกยึดครองมาใหม่ ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนเขตปกครองสามัญอยู่ตรงกลาง, ดินแดนของโปแลนด์ที่ถูกผนวกโดยนาซีเยอรมนีอยู่ด้านตะวันตก และดินแดนของโปแลนด์ที่ถูกผนวกโดยสหภาพโซเวียตอยู่ด้านตะวันออก ดินแดนแห่งนี้ถูกขยายไปออกอย่างมากใน ค.ศ. 1941 ภายหลังการรุกรานสหภาพโซเวียตโดยเยอรมนี รวมทั้งอำเภอใหม่แห่งกาลิเซีย[2]

พื้นฐานสำหรับการจัดตั้งเขตปกครองสามัญ คือ "ภาคผนวกกฤษฎีกาเกี่ยวกับการบริหารของดินแดนยึดครองโปแลนด์" ถูกประกาศโดยฮิตเลอร์ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1939 เขาได้ยืนยันว่ารัฐบาลโปแลนด์ถูกยุบลงโดยสิ้นเชิง ด้วยเหตุผลนี้ได้ถูกนำมาใช้โดยศาลฎีกาเยอรมนีในการกำหนดตัวตนของชาวโปแลนด์ทั้งหมดในฐานะบุคคลไร้สัญชาติ กับการยกเว้นกลุ่มชาวเยอรมันของโปแลนด์ในช่วงสงคราม ชื่อนามเพียงหนึ่งเดียวที่ถูกต้องตามกฎหมายของไรช์ที่สาม โดยไม่คำนึงถึงกฎหมายระหว่างประเทศ[2]

เขตปกครองสามัญถูกดำเนินการโดยนาซีเยอรมนี ในฐานะหน่วยบริหารที่ถูกแยกออกจากกัน เพื่อวัตถุประสงค์ด้านการส่งกำลังบำรุง เมื่อกองกำลังแวร์มัคท์รุกรานสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 (ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา) ดินแดนของเขตปกครองสามัญถูกขยายใหญ่ขึ้น โดยการรวมภูมิภาคของโปแลนด์ ที่เคยถูกผนวกโดยสหภาพโซเวียตในก่อนหน้านี้[3] ภายในไม่กี่วัน อำเภอกาลิเซียตะวันออกก็ถูกรุกรานและถูกรวมเข้ากับอำเภอกาลิเซีย จนถึง ค.ศ. 1945 เขตปกครองสามัญประกอบไปด้วยดินแดนของโปแลนด์ในภาคกลาง, ภาคใต้ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นส่วนใหญ่ ภายในพรมแดนก่อนเกิดสงคราม (และรวมไปถึงภาคตะวันตกของยูเครนในปัจจุบัน) รวมไปถึงเมืองสำคัญของโปแลนด์อย่างวอร์ซอ, กรากุฟ, ลวุฟ (ในปัจจุบันนี้คือลวิว, ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น แลมแบร์ก[a]), ลูบลิน (ดูที่: การสงวนลูบลิน), ตาร์โนโปอล (ดูที่: ประวัติศาสตร์ของตาร์โนโปอลเกตโต), สตาญิสวุฟ (ในปัจจุบันนี้คืออีวาโน-ฟรันคีวัฟ ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น สตันนีสเลา[b]; ดูที่: สตาญิสวุฟเกตโต), โดรโคเบ็สค์ และซัมบวอร์ (ดูที่: โดรโคเบ็สค์และซัมบวอร์เกตโต) และอื่น ๆ สถานที่ทางภูมิศาสตร์ก็ถูกเปลื่ยนชื่อเป็นภาษาเยอรมัน[2]

การบริหารงานของเขตปกครองสามัญจะประกอบไปด้วยเจ้าหน้าที่ของเยอรมนีทั้งหมด โดยมีเจตนารมณ์ที่จะให้ดินแดนแห่งนี้ตกเป็นที่ตั้งรกรากโดยผู้ตั้งถิ่นฐานชาวเยอรมัน ผู้ที่จะลดประชากรชาวโปแลนด์ให้เหลืออยู่ในระดับทาส ก่อนที่จะถูกกำจัดทางชีวภาพในที่สุด[4] ผู้ปกครองของเขตปกครองสามัญ (Generalgouvernement) ของนาซีเยอรมนี ไม่มีเจตนารมณ์ที่จะแบ่งปันการปกครองกับคนท้องถิ่นตลอดช่วงสงคราม โดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติและทิศทางทางการเมือง เจ้าหน้าที่มักจะไม่เอ่ยถึงคำว่า โปแลนด์ ในความสอดคล้องทางกฎหมาย ยกเว้นเพียงแต่กรณีเดียว คือ โรงพิมพ์ธนบัตรในโปแลนด์ของเขตปกครองสามัญ (โปแลนด์: Bank Emisyjny w Polsce, เยอรมัน: Emissionbank in Polen)[5][6]

หมายเหตุ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Diemut 2003, page 268.
  2. 1 2 3 Diemut Majer (2003). "Non-Germans" Under the Third Reich: The Nazi Judicial and Administrative System in Germany and Occupied Eastern Europe with Special Regard to Occupied Poland, 1939–1945. JHU Press. น. 236–246. ISBN 0801864933. {{cite book}}: |work= ถูกข้าม (วิธีใช้)
  3. ↑ Piotr Eberhardt, Jan Owsinski (2003). Ethnic Groups and Population Changes in Twentieth-century Central-Eastern Europe: History, Data, Analysis. M.E. Sharpe. น. 216. ISBN 9780765606655.
  4. ↑ Ewelina Żebrowaka-Żolinas Polityka eksterminacyjna okupanta hitlerowskiego na Zamojszczyźnie Studia Iuridica Lublinensia 17, 213-229
  5. ↑ Germany and Eastern Europe: Cultural Identities and Cultural Differences. Rodopi. 1999. น. 32. {{cite book}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
  6. ↑ White spots–black spots: difficult issues in Polish–Russian relations 1918–2008 [Białe plamy–czarne plamy: sprawy trudne w polsko-rosyjskich stosunkach 1918–2008] (ภาษาโปแลนด์). Polsko-Rosyjska Grupa do Spraw Trudnych, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych. 2010. น. 378. ISBN 9788362453009. {{cite book}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้).