อู่ ซง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อู่ซง)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อู่ซง ตัวละครจากเรื่องซ้องกั๋ง

อู่ซง (อักษรจีน: 武松; อังกฤษ: Wu Song) หรือชื่อในสำเนียงแต้จิ๋วว่า บู๊สง เป็นตัวละครในเรื่องซ้องกั๋ง เป็นนายโจรคนหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญมาก

วันหนึ่งอู่ซงจะผ่านเนินจิ่งหยางกัง ก่อนเดินทางก็พบว่ามีประกาศเสือร้ายมาอาละวาดกินคนในเนินจิ่งหยาง อู่ซงเข้าร้านเหล้าดื่มจนเมามาย และจะขึ้นเนินโดยไม่ฟังคำตักเตือนของเจ้าของร้าน ด้วยฤทธิ์เหล้าก็ไปเมาหลับอยู่กลางป่า แต่แล้วก็ถูกปลุกขึ้นด้วยเสียงเสือ อู่ซงตกใจมากแต่เขาไม่หนี พยายามต่อสู้กับเสือ จนสามารถจับเสือกดคอ แล้วทุบกะโหลกจนตาย นับแต่นั้นชื่อเสียงของอู่ซงก็โด่งดังด้วยฉายา "อู่ซงตีเสือ" (打虎武松)

อู่ซงมีพี่ชายเป็นคนเตี้ยค่อมขี้ริ้วชื่อว่า อู่ต้า มีภรรยาชื่อว่าพานจินเหลียน เมื่ออู่ซงมาพักอยู่กับพี่ชาย นางพานจินเหลียนก็พอใจในตัวอู่ซงจึงพยายามยั่วยวน แต่อู่ซงไม่ยอมตอบสนองความต้องการของนาง นางจึงหันไปแอบคบชู้กับซีเหมินชิ่ง ซึ่งมาติดพันเกี้ยวพาราสีนางเป็นประจำ ต่อมาจึงวางแผนฆ่าอู่ต้าผู้เป็นสามีเสีย เมื่ออู่ซงรู้ความจริงจึงเชิญคนมากินเลี้ยงแล้วจับนางพานจินเหลียนตัดคอกลางวงเหล้า จากนั้นหิ้วศีรษะนางพานจินเหลียนบุกเข้าห้องคุณชายซีเหมินชิ่ง แล้วลากเอาตัวซีเหมินชิ่งออกมาตัดหัวกลางตลาด ท่ามกลางสายตาคนนับพัน จากนั้นจึงหิ้วศีรษะของทั้งสองคนไปมอบตัวต่อทางการ

อู่ซงมีพยานรู้เห็นมากมายว่าเขาฆ่าคนทั้งสองเพื่อเป็นล้างแค้นให้พี่ชาย ซึ่งถือเป็นเหตุผ่อนปรนในสมัยนั้น และได้รับโทษแค่จำคุก อู่ซงได้ช่วยเหลือพัศดีคนหนึ่ง ทีเดิมมีร้านเหล้าแต่ถูกนักเลงชื่อ เจียงเหมินเสินโกงไป อู่ซงเข้าไปอาละวาดที่ร้านเหล้าเดิมของพัศดี สร้างความโกรธแค้นให้เจี่ยงเหมินเสิน จึงวางแผนฆ่าอู่ซง ด้วยความช่วยเหลือของขุนนางใหญ่คนหนึ่ง

ขุนนางใหญ่แสร้งเรียกตัวอู่ซงให้เข้ามารับใช้ในจวน แล้วให้สาวใช้นางหนึ่งใส่ร้ายว่าอู่ซงขโมยของ ให้คนรุมทุบตีอู่ซง แล้วจับตัวนำส่งทางการ แล้วส่งคนตามไปฆ่าทิ้ง ปรากฏว่าระหว่างทางอู่ซงหักเครื่องพันธนาการทิ้งแล้วสังหารคนทั้งหมดนั้นด้วยมือเปล่า แล้วกลับมาสังหารเจี่ยงเหมินเสิน และขุนนางตายทั้งครอบครัว จากนั้นใช้เลือดของคนเหล่านั้นเขียนไว้บนฉากว่า "ผู้ฆ่าคืออู่ซงตีเสือ" (杀人者打虎武松也) เป็นการประกาศตัวอย่างทรนง แล้วหลบหนีคดีอาญาไปเป็นโจรบนเขาเหลียงซานตั้งแต่นั้น

อู่ซงสวมชุดแบบนักบวชปลอมตัวในระหว่างหลบหนี จากนั้นจึงถือเพศนักบวช และสวมชุดแบบนี้ตลอดมา

อ้างอิง[แก้]

  • Li, Mengxia. 108 Heroes from the Water Margin, page 29. EPB Publishers Pte Ltd, 1992. ISBN 9971-0-0252-3. (จีน)