อับดุล ราซัก ฮุซเซน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยังอามัตเบอร์บาฮาเกีย ตุน ฮาจี
อับดุล ราซัก ฮุซเซน
عبد الرزاق حسين‎
ภาพถ่าย ก่อน ค.ศ. 1963
นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย คนที่ 2
ได้รับเกียรติเป็น
บิดาแห่งการพัฒนา
Bapa Pembangunan
باڤ ڤمباڠونن‎
ดำรงตำแหน่ง
22 กันยายน 1970 – 14 มกราคม 1976
กษัตริย์
รอง
ก่อนหน้า ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ถัดไป ฮุซเซน อนน์
รองนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
31 สิงหาคม 1957 – 22 กันยายน 1970
กษัตริย์
นายกรัฐมนตรี ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ก่อนหน้า ก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไป อิซมาอิล อับดุล ระฮ์มัน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง
1974–1976
กษัตริย์
นายกรัฐมนตรี อับดุล ราซัก ฮุซเซน
ก่อนหน้า มุซตาฟา ฮารุน
ถัดไป ฮุซเซน อนน์
ดำรงตำแหน่ง
31 สิงหาคม 1957 – 22 กันยายน 1970
กษัตริย์
นายกรัฐมนตรี ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ก่อนหน้า ก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไป ฮัมซะฮ์ อาบู ซามะฮ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง
1974–1974
กษัตริย์
นายกรัฐมนตรี อับดุล ราซัก ฮุซเซน
ก่อนหน้า Tan Siew Sin
ถัดไป ฮุซเซน อนน์
ดำรงตำแหน่ง
1969–1970
กษัตริย์
นายกรัฐมนตรี ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ก่อนหน้า Tan Siew Sin
ถัดไป Tan Siew Sin
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง
23 กันยายน 1970 – 12 สิงหาคม 1975
กษัตริย์ อับดุล ฮาลิม
นายกรัฐมนตรี อับดุล ราซัก ฮุซเซน
ก่อนหน้า ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ถัดไป เติงกู อะฮ์มัด รีตาอุดดีน เติงกู อิซมาอิล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาชาติและชนบท
ดำรงตำแหน่ง
31 สิงหาคม 1957 – 22 กันยายน 1970
กษัตริย์
นายกรัฐมนตรี ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ก่อนหน้า ก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไป อับดุล ฆาฟา บาบา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง
1 มิถุนายน 1967 – 20 พฤษภาคม 1969
กษัตริย์ อิซมาอิล นาซีรุดดิน
นายกรัฐมนตรี ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ก่อนหน้า อิซมาอิล อับดุล ระฮ์มัน
ถัดไป อิซมาอิล อับดุล ระฮ์มัน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง
1955–1957
กษัตริย์ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ข้าหลวงใหญ่ ดอนัลด์ แมคกิลลิฟเรย์
ก่อนหน้า ก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไป คีร์ โจฮารี
เมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐปะหัง คนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง
1 กุมภาพันธ์ 1955 – 15 มิถุนายน 1955
กษัตริย์ อาบู บาการ์
ก่อนหน้า เติงกู โมฮามัด ซุลตัน อะฮ์มัด
ถัดไป เติงกู โมฮามัด ซุลตัน อะฮ์มัด
ประธานองค์การมลายูรวมแห่งชาติ คนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง
25 มิถุนายน 1972 – 14 มกราคม 1976
ก่อนหน้า ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ถัดไป ฮุซเซน อนน์
หัวหน้าฝ่ายยุวชนคนที่ 2 ของ
องค์การมลายูรวมแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง
1951–1951
ประธานาธิบดี อนน์ จะอ์ฟาร์
ก่อนหน้า ฮุซเซน อนน์
ถัดไป ซาร์ดน จูบีร์
สมาชิกรัฐสภามาเลเซียจากเปอกัน
(รัฐสภาถูกระงับในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 – 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971)
ดำรงตำแหน่ง
11 กันยายน 1959 – 14 มกราคม 1976
ก่อนหน้า ก่อตั้งเขตเลือกตั้ง
ถัดไป นาจิบ ราซัก
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด Abdul Razak bin Hussein
11 มีนาคม ค.ศ. 1922(1922-03-11)
เปอกัน รัฐปะหัง สหพันธรัฐมลายู บริติชมาลายา (ปัจจุบันคือมาเลเซีย)
เสียชีวิต 14 มกราคม ค.ศ. 1976(1976-01-14) (53 ปี)
ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ที่ไว้ศพ มากัมปะฮ์ลาวัน มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์
สัญชาติ มาเลเซีย
พรรค องค์การมลายูรวมแห่งชาติ
การเข้าร่วม
พรรคการเมืองอื่น
พรรคแรงงาน (1947–1950)
พรรคพันธมิตร (1955–1973)
แนวร่วมแห่งชาติ (1973–1976)
คู่สมรส ราฮะฮ์ โนอาฮ์ (สมรส ค.ศ. 1952)
บุตร 5 (รวมนาจิบและนาซีร์)
ศิษย์เก่า วิทยาลัยราฟเฟิลส์ (ไม่จบ)
Lincoln's Inn (LLB)
วิชาชีพ ทนาย
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้  รัฐปะหัง
สังกัด อัซการ์วาตานียะฮ์ปะหัง
ประจำการ 1941–1945
ยศ กัปตัน
หน่วย กองกำลัง 136
การยุทธ์ สงครามโลกครั้งที่สอง

ตุน ฮาจี อับดุล ราซัก บิน ดาโตะก์ ฮาจี ฮุซเซน (มลายู: Tun Haji Abdul Razak bin Dato' Haji Hussein, ยาวี: عبد الرزاق بن حسين; 11 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 14 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนักการเมืองชาวมาเลเซียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนที่ 2 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1970 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 เขายังดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1957 ถึงกันยายน ค.ศ. 1970 เขาได้รับการกล่าวถึงในฐานะบิดาแห่งการพัฒนา

อับดุล ราซักมีส่วนเกี่ยวข้องต่อการจัดตั้งแนวร่วมแห่งชาติ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองรัฐบาลผสมที่มีอำนาจในประเทศมาเลเซีย อับดุล ราซัดยังมีชื่อเสียงจากการเปิดตัวนโยบายเศรษฐกิจใหม่มาเลเซีย (MNEP)

นาจิบ ราซัก ลูกชายคนแรกของเขา กลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ใน ค.ศ. 2009 นาจิบกลายเป็นนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกที่เป็นผู้สืบสันดานของอดีตนายกรัฐมนตรี

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา[แก้]

อับดุล ราซักเกิดที่หมู่บ้านกัมปุงปูเลาเกอลาดี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปอกัน รัฐปะหัง ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1922[1] โดยเป็นลูกคนแรกจากสองคนของยังดีโฮร์มัต โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์ เกอ-9, ดาโตะก์ ฮุซเซน บิน โมฮ์ด ตาอิบ กับดาติน ฮาจะฮ์ เตะฮ์ ฟาตีมะฮ์ บินต์ ดาวุด ชนชั้นสูงที่สืบตระกูลจาก โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์ อับดุล ราซักศึกษาที่วิทยาลัยมลายูกัวลากังซาร์

หลังเข้าร่วมบริการการจัดการมาเลย์ (Malay Administrative Service) ใน ค.ศ. 1939 เขาได้รับรางวัลทุนการศึกษาที่วิทยาลัยราฟเฟิลส์ในสิงคโปร์เมื่อ ค.ศ. 1940 แต่ต้องหยุดเรียนในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงสงคราม เขาช่วยจัดการหน่วยต่อต้านวาตานียะฮ์ในรัฐปะหัง[2]

หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง อับดุล ราซักเดินทางออกจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1947 เพื่อศึกษากฎหมาย ใน ค.ศ. 1950 เขาได้รับปริญญาทางกฎหมายและมีคุณสมบัติเป็นทนายความที่ Lincoln's Inn ในลอนดอน ในช่วงที่ศึกษาในอังกฤษ อับดุล ราซักเข้าเป็นสมาชิกพรรคแรงงานอังกฤษแลพเป็นหัวหน้านักศึกษาคนสำคัญในสมาคมมลายูแห่งบริเตนใหญ่ (Malay Association of Great Britain) เขายังเป็นผู้จัดตั้งมาลายันฟอรัมด้วย

เสียชีวิต[แก้]

อับดุล ราซักได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว แต่เก็บไว้เป็นความลับตั้งแต่ ค.ศ. 1969

ตอนที่กำลังหาวิธีการรักษาทางการแพทย์ในลอนดอนนั้น อับดุล ราซักเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่งในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1976[1] เขาได้รับฉายาหลังเสียชีวิตว่า บาปะเปิมบางูนัน ('บิดาแห่งการพัฒนา') จากนั้นจึงมีการฝังศพของเขาที่สุสานวีรบุรุษ (มลายู: Makam Pahlawan) ใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์.

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Hoiberg, Dale H., บ.ก. (2010). "Abdul Razak bin Hussein, Tun Haji". Encyclopædia Britannica. Vol. I: A-ak Bayes (15th ed.). Chicago, Illinois: Encyclopædia Britannica Inc. pp. 21. ISBN 978-1-59339-837-8.
  2. "1967 Ramon Magsaysay Award for Community Leadership – Tun Abdul Razak". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 October 2007. สืบค้นเมื่อ 17 August 2007.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]