ข้ามไปเนื้อหา

วาเลรี อาซาปอฟ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วาเลรี กริกอรีเอวิช อาซาปอฟ
อาซาปอฟใน ค.ศ. 2013
ชื่อพื้นเมือง
Валерий Григорьевич Асапов
ชื่อเล่นพรีมาคอฟ
เกิด01 มกราคม ค.ศ. 1966(1966-01-01)
คาลินิโน มัลมิชไรออน แคว้นคีรอฟ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต23 กันยายน ค.ศ. 2017(2017-09-23) (51 ปี)[1]
เดเรซซูร์ ประเทศซีเรีย
สุสาน
รับใช้ สหภาพโซเวียต
 รัสเซีย
ประจำการค.ศ. 1987–2017
ชั้นยศ พลโท
บังคับบัญชากองทัพน้อยที่ 68
กองธงแดงที่ 5
การยุทธ์สงครามเซาท์ออสซีเชีย ค.ศ. 1991–1992
สงครามเชชเนียครั้งที่หนึ่ง
วิกฤตการณ์โคโดรี ค.ศ. 2001
สงครามเชชเนียครั้งที่สอง
สงครามในดอนบัสส์
สงครามกลางเมืองซีเรีย (ตายในหน้าที่)
บำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์ "สำหรับคุณความดีเพื่อปิตุภูมิ" ชั้นที่สี่
ความสัมพันธ์วยาเชสลาฟ อาซาปอฟ (น้องชาย)

วาเลรี กรีกอร์เยวิช อาซาปอฟ (รัสเซีย: Валерий Григорьевич Асапов; อังกฤษ: Valery Grigorievich Asapov; 1 มกราคม ค.ศ. 1966 – 23 กันยายน ค.ศ. 2017) เป็นพลโทในกองทัพรัสเซีย สังกัดกระทรวงกลาโหมของรัสเซีย[2] เขาถูกสังหารเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2017 โดยการยิงปืนครกจากกลุ่มก่อการร้ายไอซิลใกล้เมืองเดเรซซูร์ระหว่างการต่อสู้ทางทหารของรัสเซียในช่วงสงครามกลางเมืองซีเรีย ตำแหน่งของอาซาปอฟในประเทศซีเรียได้รับการอธิบายโดยกระทรวงกลาโหมในฐานะหัวหน้ากลุ่มของที่ปรึกษาทางทหารรัสเซียในประเทศซีเรีย[2][3]

การศึกษาและอาชีพ[แก้]

วาเลรี อาซาปอฟ เกิดในอำเภอมัลมิชสกี แคว้นคีรอฟ ในครอบครัวชนชั้นแรงงาน[4] โดยเป็นพี่คนโตของสี่พี่น้องในครอบครัว[5] เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนบัญชาการส่งกำลังทางอากาศระดับสูงเรียซาน และได้เป็นนายทหารสัญญาบัตรยศร้อยโทใน ค.ศ. 1987[6][7][8]

เขาเริ่มเข้ารับราชการทหารในกองพลส่งกำลังทางอากาศป้องกันที่ 76 ซึ่งอยู่ในปัสคอฟ แล้วเติบโตสู่ตำแหน่งผู้บัญชาการกองพัน[6][7][9]

ใน ค.ศ. 1992–1993 วาเลรี อาซาปอฟ ทำหน้าที่ในเซาท์ออสซีเชีย[6][10] ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1995 เขาได้รับการส่งไปยังสาธารณรัฐเชเชนในภาคใต้ของรัสเซีย[7][6][11][12] เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในช่วงยุทธการที่กรอซนืยในช่วงแรกของสงครามเชชเนียครั้งที่หนึ่ง[7][13] เขาได้รับการผ่าตัดสี่ครั้งในสถาบันทางการแพทย์หลายแห่ง และฟื้นตัวเต็มที่เมื่อหนึ่งปีหลังจากนั้น แต่ยังคงขากะเผลก[6][7]

เขาเข้าศึกษาที่สถาบันฟรันซ์ใน ค.ศ. 1997 และได้รับปริญญาใน ค.ศ. 2000 หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองผู้บัญชาการของอดีตกองทหารส่งกำลังทางอากาศป้องกันเอกราชที่ 345 ที่เป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังรักษาสันติภาพที่ประจำการอยู่ในเขตแยกตัวของจอร์เจียที่อับคาเซีย ส่วนใน ค.ศ. 2001 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองทหารส่งกำลังทางอากาศป้องกันเอกราชที่ 345[7] ครั้นใน ค.ศ. 2003 พันเอกอาซาปอฟได้มาเป็นรองผู้บัญชาการกองพลส่งกำลังทางอากาศป้องกันที่ 98 ในอีวาโนโว และ 18 เดือนต่อมาเขาก็ได้เป็นเสนาธิการกองพล[7][13] ซึ่งใน ค.ศ. 2003–2004 เขาได้เข้าร่วมในสงครามเชชเนียครั้งที่สอง[7]

ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับการย้ายจากกองทหารส่งกำลังทางอากาศไปยังกองกำลังภาคพื้นดินและกลายเป็นผู้บัญชาการกองพลทหารปืนใหญ่-ปืนกลที่ 18 ที่ตั้งอยู่ ณ หมู่เกาะคูริล ในตะวันออกไกล

ใน ค.ศ. 2011 เขาสำเร็จการศึกษาจากสถาบันการทหารกองเสนาธิการแห่งกองทัพรัสเซีย ในเดือนมิถุนายน พันเอก วาเลรี อาซาปอฟ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองพลน้อยปืนเล็กยาวยานยนต์เสรีพิทักษ์มาตุภูมิที่ 37 (ในกีอัชตา) ของกองทัพที่ 36 ซึ่งประจำการในสาธารณรัฐบูเรียตียา[14][15]

วันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 พันเอก วาเลรี อาซาปอฟ ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองพลไรเฟิลยานยนต์ในขณะนั้น ได้รับบำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์ "สำหรับคุณความดีเพื่อปิตุภูมิ" ชั้นที่สี่ จากประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน[16]

ในต้น ค.ศ. 2014 อาซาปอฟได้ประจำหน้าที่ผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 68 ซึ่งได้รับการเรียกตัวกลับบนฐานปฏิบัติการของหน่วยที่ประจำการอยู่ในเกาะซาฮาลิน และหมู่เกาะคูริล: กองพลทหารปืนใหญ่-ปืนกลที่ 18 และกองพลไรเฟิลยานยนต์อิสระที่ 39[17]

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 เขาได้รับการถ่ายโอนไปยังมณฑลทหารบกภาคใต้[18] และตามหน่วยอำนวยการข่าวกรองหลักของกระทรวงกลาโหมของยูเครน เช่นเดียวกับแหล่งข้อมูลอื่น ๆ ภายใต้นามแฝงของ "พรีมาคอฟ" ได้เข้าร่วมในการแทรกแซงทางทหารของรัสเซียในประเทศยูเครน ในฐานะผู้บัญชาการกองทัพที่ 1 แห่งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์[10][19] กระทั่งวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016 อาซาปอฟได้รับการเลือนยศอีกครั้งเป็นพลโท[20]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Russian army general, ex-commander of "DPR" militants, killed in Syria - media". UNIAN. 24 September 2017.
  2. 2.0 2.1 Российский генерал погиб в Сирии в результате обстрела террористами RIA Novosti, 25 September 2017.
  3. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ tasspog
  4. "Биография генерал-лейтенанта Валерия Асапова" (ภาษารัสเซีย). TASS. 25 September 2017.
  5. Barnett, Viktor (25 September 2017). "Генерал-лейтенант Валерий Асапов погиб в Сирии на передовой" (ภาษารัสเซีย). KN. สืบค้นเมื่อ 10 December 2017.
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 "Если быть, то быть лучшим!". Vyatskiye Polyany administration. 9 July 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-23. สืบค้นเมื่อ 2018-11-23.
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 Владимир Страшко (30 July 2008). "Курильский «ледокол»". Krasnaya Zvezda.
  8. "Генералы – выпускники Рязанского высшего воздушно-десантного командного училища". Ryazan Higher Airborne Command School. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-23. สืบค้นเมื่อ 27 September 2017.
  9. "В. Г. Асапов". Krasnaya Zvezda. 26 September 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-07-14. สืบค้นเมื่อ 2018-11-23.
  10. 10.0 10.1 "War criminal, Major General of the Armed Forces of the Russian Federation ASAPOV Valerii Hryhorovych (undercover name – Prymakov)" [War criminal, lieutenant general of the Armed Forces of the Russian Federation Asapov Valery Grigorievich (name of the cover - Primakov)]. The Main Directorate of Intelligence of the Ministry of Defense of Ukraine (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 25 September 2017.
  11. Евгений Крутиков (25 September 2017). "Присутствие генерала Асапова на передовой было необходимо". Vzglyad.
  12. Андрей Бондаренко (26 September 2017). "Душа в маргеловской тельняшке". Krasnaya Zvezda. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-02-22. สืบค้นเมื่อ 2018-11-24.
  13. 13.0 13.1 Андрей Горячев (28 December 2005). "Чтобы не «уходили» раненые". Krasnaya Zvezda.
  14. Кадровые изменения в Вооружённых Силах kremlin.ru, 23 June 2011.
  15. Кадровые изменения в Вооружённых Силах เก็บถาวร 2021-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Krasnaya Zvezda, 25 June 2011.
  16. Ceremony presenting state decorations in the Kremlin
  17. Mukhin, Vladimir (21 April 2014). КАРТ-БЛАНШ. Курилам придают военно-стратегический облик [Carte Blanche: Kuriles get strategic military character]. Nezavisimaya Gazeta (ภาษารัสเซีย). สืบค้นเมื่อ 18 March 2017.
  18. Semenova, Kseniya (31 July 2015). В 68 армейском корпусе, дислоцированном в Сахалинской области, сменится командование [68th Army Corps in Sakhalin Oblast changes command]. Sakhalin.info (ภาษารัสเซีย). สืบค้นเมื่อ 18 March 2017.
  19. Maria Tsvetkova. 'Fog' of Ukraine's war: Russian's death in Syria sheds light on secret mission Reuters, 29 January 2018.
  20. "Указ Президента Российской Федерации от 11.06.2016 г. № 276". kremlin.ru. 30 March 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]