ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2518

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2518
1975 Pacific typhoon season summary.jpg
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว21 มกราคม พ.ศ. 2518
ระบบสุดท้ายสลายตัว30 ธันวาคม พ.ศ. 2518
พายุมีกำลังมากที่สุด
ชื่อจูน
 • ลมแรงสูงสุด295 กม./ชม. (185 ไมล์/ชม.)
(เฉลี่ย 1 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด875 hPa (มิลลิบาร์)
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด25 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด20 ลูก
พายุไต้ฝุ่น14 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น3 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมดมากกว่า 229,160
ความเสียหายทั้งหมด> 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
(ค่าเงิน USD ปี 1975)
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
2516, 2517, 2518, 2519, 2520

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2518 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2518 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2518) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้

ในปีนี้ มีพายุบางลูกที่มีความโดดเด่น นั่นคือ พายุไต้ฝุ่นนีนา ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดอุทกภัยจากเขื่อนบ่านเฉียว ทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 229,000 คน และพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นจูน ซึ่งเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุด บันทึกความกดอากาศต่ำสุดได้ 875 มิลลิบาร์ จนถูกแย่งตำแหน่งไปโดยพายุไต้ฝุ่นทิปในปี พ.ศ. 2522 ด้วยความกดอากาศ 870 มิลลิบาร์

เนื้อหา

พายุ[แก้]

ในปีนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีพายุดีเปรสชันเขตร้อน 25 ลูก ในจำนวนนี้ 20 ลูก พัฒนาเป็นพายุโซนร้อน ในจำนวนพายุโซนร้อน พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 14 ลูก และในจำนวนนั้น 3 ลูกพัฒนาเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น[1]

พายุไต้ฝุ่นลอลา (อูริง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 21 – 28 มกราคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
975 mbar (hPa; 28.79 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 02W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 22 – 28 เมษายน
ความรุนแรง 45 กม./ชม. (30 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
1005 mbar (hPa; 29.68 inHg)

พายุโซนร้อนแมมี[แก้]

พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 26 – 30 กรกฎาคม
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
992 mbar (hPa; 29.29 inHg)

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นนีนา (เบเบง)[แก้]

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 30 กรกฎาคม – 6 สิงหาคม
ความรุนแรง 250 กม./ชม. (155 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
900 mbar (hPa; 26.58 inHg)

นีนา เป็นพายุที่มีช่วงชีวิตสั้นแต่ทวีกำลังแรงเป็นพายุไต้ฝุ่นได้อย่างรวดเร็ว หลังจากก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม มันพัดเข้าที่ประเทศไต้หวันในฐานะพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และคงความรุนแรงได้ในระดับพายุไต้ฝุ่นขณะเคลื่อนผ่านเกาะ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 25 ราย และสร้างความเสียหายอย่างกว้างขวาง จากนั้นมันเคลื่อนตัวลงสู่ช่องแคบฟอร์โมซาและอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อน นีนามุ่งหน้าต่อไปยังแผ่นดินของประเทศจีน จากปฏิกิริยาระหว่างความชื้นและแนวปะทะอากาศเย็น ทำให้เกิดเป็นปริมาณน้ำฝนขนาดมหึมา ปริมาณฝนเป็นสาเหตุให้เขื่อนบ่านเฉียวแตกออก และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 229,000 คน

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 05W (การิง)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (PAGASA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 5 – 7 สิงหาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
ไม่ทราบความกดอากาศ

พายุไต้ฝุ่นออรา (ดีดิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 9 – 15 สิงหาคม
ความรุนแรง 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

พายุไต้ฝุ่นฟิลลิส (เอตัง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 11 – 18 สิงหาคม
ความรุนแรง 220 กม./ชม. (140 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
920 mbar (hPa; 27.17 inHg)

พายุไต้ฝุ่นริตา[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 17 – 24 สิงหาคม
ความรุนแรง 150 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
965 mbar (hPa; 28.5 inHg)

พายุโซนร้อนซูซาน[แก้]

พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 25 สิงหาคม – 3 กันยายน
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเทสส์[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 1 – 10 กันยายน
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
945 mbar (hPa; 27.91 inHg)

พายุโซนร้อนไวโอลา (เฮนิง)[แก้]

พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 4 – 8 กันยายน
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
995 mbar (hPa; 29.38 inHg)

พายุไต้ฝุ่นวินนี[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 8 – 12 กันยายน
ความรุนแรง 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
980 mbar (hPa; 28.94 inHg)

พายุไต้ฝุ่นอลิซ (เฮร์มิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 15 – 21 กันยายน
ความรุนแรง 140 กม./ชม. (85 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเบตตี (อีซิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 17 – 24 กันยายน
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
950 mbar (hPa; 28.05 inHg)

พายุไต้ฝุ่นคอรา (ลูดิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 3 (SSHWS)
ระยะเวลา 30 กันยายน – 9 ตุลาคม
ความรุนแรง 195 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
945 mbar (hPa; 27.91 inHg)

พายุโซนร้อนดอริส[แก้]

พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 2 – 7 ตุลาคม
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นเอลซี (มาเมง)[แก้]

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
150px
ระยะเวลา 8 – 15 ตุลาคม
ความรุนแรง 250 กม./ชม. (155 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
900 mbar (hPa; 26.58 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 18W (เนเนง)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (PAGASA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 15 – 17 ตุลาคม
ความรุนแรง 45 กม./ชม. (30 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

พายุไต้ฝุ่นฟลอสซี[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 19 – 23 ตุลาคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

พายุโซนร้อนเกรซ (โอเนียง)[แก้]

พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 24 ตุลาคม – 4 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 110 กม./ชม. (70 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุโซนร้อนเฮเลน (เปปัง)[แก้]

พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 1 – 4 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
1000 mbar (hPa; 29.53 inHg)

พายุไต้ฝุ่นไอดา[แก้]

พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 5 – 14 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 155 กม./ชม. (100 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
950 mbar (hPa; 28.05 inHg)

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นจูน (โรซิง)[แก้]

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 (SSHWS)
ระยะเวลา 15 – 24 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 295 กม./ชม. (185 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
875 mbar (hPa; 25.84 inHg)

พายุไต้ฝุ่นจูนเป็นพายุที่ทรงพลังที่สุดของฤดูกาล แต่ไม่ส่งผลกระทบใดต่อแผ่นดิน ในเวลานั้น พายุไต้ฝุ่นจูนถูกบันทึกว่าเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุด ในบรรดาพายุหมุนเขตร้อนทั่วโลก ด้วยความกดอากาศต่ำที่สุด 875 มิลลิบาร์ และพายุไต้ฝุ่นจูนยังเป็นกรณีแรกของพายุไต้ฝุ่นที่ถูกบันทึกว่ามีกำแพงตาสามชั้น[2]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 24W (ซีซัง)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (PAGASA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 26 – 30 ธันวาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
ไม่ทราบความกดอากาศ

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 25W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 26 – 30 ธันวาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
ไม่ทราบความกดอากาศ

รายชื่อพายุ[แก้]

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ชื่อแรกที่ใช้ในปี 2518 คือ ลอลา และชื่อสุดท้ายคือ จูน

  • แอกเนส (Agnes)
  • บอนนี (Bonnie)
  • คาร์เมน (Carmen)
  • เดลลา (Della)
  • เอเลน (Elaine)
  • เฟย์ (Faye)
  • กลอเรีย (Gloria)
  • เฮสเตอร์ (Hester)
  • เออร์มา (Irma)
  • จูดี (Judy)
  • คิต (Kit)
  • ลอลา (Lola) 1W
  • แมมี (Mamie) 3W
  • นีนา (Nina) 4W
  • ออรา (Ora) 6W
  • ฟิลลิส (Phyllis) 7Ws
  • ริตา (Rita) 8W
  • ซูซาน (Susan) 9W
  • เทสส์ (Tess) 10W
  • ไวโอลา (Viola) 11W
  • วินนี (Winnie) 12W
  • อลิซ (Alice) 13W
  • เบตตี (Betty) 14W
  • คอรา (Cora) 15W
  • ดอริส (Doris) 16W
  • เอลซี (Elsie) 17W
  • ฟลอสซี (Flossie) 19W
  • เกรซ (Grace) 20W
  • เฮเลน (Helen) 21W
  • ไอดา (Ida) 22W
  • จูน (June) 23W
  • แคที (Kathy)
  • ลอร์นา (Lorna)
  • มารี (Marie)
  • แนนซี (Nancy)
  • ออลกา (Olga)
  • พาเมลา (Pamela)
  • รูบี (Ruby)
  • แซลลี (Sally)
  • เทอรีส (Therese)
  • ไวโอเลต (Violet)
  • วิลดา (Wilda)
  • แอนิตา (Anita)
  • บิลลี (Billie)
  • แคลรา (Clara)
  • ดอต (Dot)
  • เอลเลน (Ellen)
  • แฟรน (Fran)
  • จอร์เจีย (Georgia)
  • โฮป (Hope)
  • ไอริส (Iris)
  • โจน (Joan)
  • เคต (Kate)
  • ลูอิส (Louise)
  • มาร์ช (Marge)
  • นอรา (Nora)
  • โอปอล (Opal)
  • แพตซี (Patsy)
  • รูท (Ruth)
  • ซาราห์ (Sarah)
  • เทลมา (Thelma)
  • เวรา (Vera)
  • วานดา (Wanda)
  • เอมี (Amy)
  • เบบ (Babe)
  • คาร์ลา (Carla)
  • ไดนาห์ (Dinah)
  • เอ็มมา (Emma)
  • ฟรีดา (Freda)
  • กิลดา (Gilda)
  • แฮเรียต (Harriet)
  • ไอวี (Ivy)
  • จีน (Jean)
  • คิม (Kim)
  • ลูซี (Lucy)
  • แมรี (Mary)
  • เนดีน (Nadine)
  • โอลีฟ (Olive)
  • พอลลี (Polly)
  • โรส (Rose)
  • เชอร์ลีย์ (Shirley)
  • ทริกซ์ (Trix)
  • เวอร์จิเนีย (Virginia)
  • เวนดี (Wendy)

ฟิลิปปินส์[แก้]

อูริง (Auring) เบเบง (Bebeng) การิง (Karing) ดีดิง (Diding) เอตัง (Etang)
เฮนิง (Gening) เฮร์มิง (Herming) อีซิง (Ising) ลูดิง (Luding) มาเมง (Mameng)
เนเนง (Neneng) โอเนียง (Oniang) เปปัง (Pepang) โรซิง (Rosing) ซีซัง (Sisang)
ตรีนิง (Trining) (ยังไม่ใช้) ยูริง (Uring) (ยังไม่ใช้) วาร์ลิง (Warling) (ยังไม่ใช้) ยายัง (Yayang) (ยังไม่ใช้)
รายชื่อเพิ่มเติม
อาดิง (Ading) (ยังไม่ใช้)
บารัง (Barang) (ยังไม่ใช้) กรีซิง (Krising) (ยังไม่ใช้) ดาดัง (Dadang) (ยังไม่ใช้) เอร์ลิง (Erling) (ยังไม่ใช้) โกยิง (Goying) (ยังไม่ใช้)

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1975 ATCR TABLE OF CONTENTS Archived 2011-06-06 at the Wayback Machine.
  2. Shanmin, Chen (1987). "Preliminary analysis on the structure and intensity of concentric double-eye typhoons". Advances in Atmospheric Sciences. 4 (1): 113–118. Bibcode:1987AdAtS...4..113C. doi:10.1007/BF02656667.