คอตะมุนนะบียีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

คอตะมุนนะบียีน, คอตะมุลอัมบิยา หรือ คอตะมุรเราะซูล คือหนึ่งในฉายานามของนบีมุฮัมมัด (ศ็อลฯ) ซึ่งถูกกล่าวไว้ในโองการที่ 40 ซูเราะฮ์อะห์ซาบ ว่า มุฮัมมัดมิได้เป็นบิดาผู้ใดในหมู่บุรุษของพวกเจ้า แต่เป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์และคนสุดท้ายแห่งบรรดานบี

คำว่า คอตัม ในภาษาอาหรับ แปลว่า การประทับตราด้วยแหวน, การปิดผนึก[1] และคำนี้ก็หมายถึง "ท้ายสุดของบรรดานบี" ด้วยเช่นกัน

อ้างอิง[แก้]

ฟุอาด อัฟรอมุลบุสตานี ฟัรแฮง ญะดีด อะระบี-ฟอรซี แปลโดย มุนญิดุฏฏุลลาบ สำนักพิมพ์เตะฮ์ราน

  1. فؤاد افرام‌البستانی، فرهنگ جدید عربی - فارسی؛ ترجمهٔ منجدالطلاب، محمد بندرریگی، پانزدهم، ۱۳۷۷، تهران: انتشارات اسلامی، ISBN 964-6019-07-2، ص ۱۲۴