แขวงจำปาสัก
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| สถิติ | |
|---|---|
| เมืองเอก | ปากเซ |
| พื้นที่ | 15,415 ตร.กม. |
| ประชากร | 575,600 พ.ศ. 2547) |
| ความหนาแน่น: | 24 คน/ตร.กม. |
| ISO 3166-2: | LA-CH |
| Geocode: | 1600 |
| แผนที่ | |
 |
|
แขวงจำปาสัก (ลาว: ຈໍາປາສັກ; อังกฤษ: Champasak) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาวที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของประเทศ เป็นแขวงสำคัญทางภาคใต้มาแต่สมัยโบราณ เป็นที่ตั้งของอาณาจักจำปาสัก เคยอยู่ในเขตอาณาจักขอมโบราณ แขวงนี้เป็นที่ตั้งของ มรดกโลก ปราสาทหินวัดภู การคมนาคมทางอากาศสามารถใช้ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซได้
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติ
แขวงจำปาสัก ปรากฏชื่อในพงศาวดารเขมรว่า สะมะพูปุระ เมื่ออาณาจักรฟูนันเสื่อมสลายลง คนลาวได้ย้ายถิ่นเข้ามาสร้างบ้านเรือนในแถบนี้จึงกลายเป็นเมืองใหม่นามว่า จำปานะคะบุลีสี หรือจำปานคร และเมื่อถึงรัชสมัยพระเจ้าฟ้างุ้มได้ทรงรวบรวมเมืองต่างๆของลาวเข้ามาเป็นอาณาจักรเดียวกันชื่อว่าอาณาจักรล้านช้าง โดยเป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองและยิ่งใหญ่ในทุกด้านการค้าขายก็รุ่งเรือง และมีเมืองหลวงคือเมืองหลวงพระบาง แต่เมื่อพระเจ้าฟ้างุ้มสิ้นพระชนม์ อาณาจักรล้านช้างก็เริ่มตกต่ำลงเพราะสงครามแย่งชิงอำนาจและการก่อกบฏต่างๆนานนับร้อยปี จนถึง พ.ศ. 2063 พระเจ้าโพธิสารราชเจ้า ขึ้นครองราชย์สมบัติและรวบรวมแผ่นดินขึ้นใหม่เป็นปึกแผ่นอีกครั้ง และได้ย้ายเมืองหลวงของอาณาจักรล้านช้าง มาอยู่ที่กรุงศรีสัตนาคนหุต เพื่อให้ไกลจากการรุกรานของสยามประเทศ อาณาจักรล้านช้างมีความเจริญมา 200 ปีเศษก็เริ่มอ่อนแอลง หัวเมืองต่างๆแตกออกเป็น 3 ฝ่าย คือ อาณาจักรหลวงพระบาง อาณาจักรเวียงจันทน์ และอาณาจักรจำปาสัก ซึ่งตรงกับสมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชระแวงว่าลาวจะร่วมมือกับพม่ายกทัพมาตีไทย จึงโปรดให้เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (รัชกาลที่ 1) ยกทัพไปตีลาวทั้ง 3 อาณาจักร ตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศไทยนานถึง 114 ปีจนถึงปี พ.ศ. 2436 ที่มีเหตุให้ไทยต้องยกลาวให้กับฝรั่งเศส แต่ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝรั่งเศสเริ่มอ่อนแอลง ญี่ปุ่นได้เข้ามาปกครองแทน แต่ภายหลังสิ้นสงครามโลกญี่ปุ่นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ฝรั่งเศสได้กลับมาปกครองลาวอีกครั้งหนึ่ง จนถึงปี พ.ศ. 2497 ฝรั่งเศสแพ้สงครามโลกที่เดียนเบียนฟู(เวียดนาม) ลาวได้รับเอกราช แต่ถูกสหรัฐอเมริกาเข้าแทรกแซงทางการเมืองและการทหาร กลุ่มลาวรักชาติจึงได้ร่วมกันต่อสู้จนสหรัฐอเมริกาคจนสำเร็จ ลาวได้เปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ ยกเลิกการปกครองแบบราชาธิปไตย โดยเจ้านคร องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรจำปาสักคือเจ้าบุญอุ้ม ณ จัมปาศักดิ์
อดีตในสมัยก่อนฝรั่งเศสยึดครอง เมืองเอกของแขวงนี้คือเมืองจำปาสัก (บ้านวัดทุ่ง) ตั้งอยู่ทางฝั่งขวาแม่น้ำโขงแต่หลังจากฝรั่งเศสได้เข้ามายึดครองลาวแล้ว ก็ย้ายเมืองเอกไปที่ปากเซซึ่งอยู่เหนือจากจำปาสักไป 30 กิโลเมตรและอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง แขวงจำปาสักนี้เป็นที่ตั้งของสุดยอดของธรรมชาติของประเทศลาวมากมายเช่น น้ำตกคอนพะเพ็ง น้ำตกผาส้วม น้ำตกหลี่ผี
เขตติดต่อของแขวงนี้ทางตะวันตกสามารถข้ามไปประเทศไทยทางช่องเม็กได้ และทางใต้ ยังสามารถข้ามไปกัมพูชาทางเวินคามได้อีก
[แก้] พื้นที่และอาณาเขตติดต่อ
แขวงจำปาสัก นั้นมีอาณาเขตติดต่อทางทิศตะวันตกติดกับชายแดนประเทศไทยทางด่านช่องเม็ก อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี ทิศใต้ติดต่อกับเขตจังหวัดกัมปงทม ประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ทั้งหมด 15,415 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเมืองสำคัญต่างๆ คือ เมืองปากเซ ชนะสมบูรณ์ ปากช่อง ประทุมพร สุขุมา จำปาสัก โพนทอง เมืองโขง มุลละปาโมก และในอดีตแขวงจำปาสักมีชื่อเรียกว่า เขตแคว้นของนครกาละจำบากนาคะบูริสี ซึ่งนครแห่งนี้เป็นศูนย์รวมของศิลปวัฒนธรรม การเมือง เศรษฐกิจของประเทศลาวตอนใต้ แต่ภายหลังเมื่อประเทศฝรั่งเศสมหาอำนาจอาณานิคมชาวตะวันตก เมื่อยึดลาวได้แล้วจึงตั้งเมืองปากเซขึ้นเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2448 เมืองจำปาสักซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของแขวงจำปาสักจึงถูกลดความสำคัญลงไปเป็นเพียงเมืองบริวาณของแขวงเท่านั้น
[แก้] การแบ่งเขตการปกครอง
- 1601 ปากเซ (Pakse)
- 1602 ซะนะสมบูน (Sanasomboon)
- 1603 บาเจียงจะเลินสุก (Ba Chiengchaleunsook)
- 1604 ปากซ่อง (Paksong)
- 1605 ปะทุมพอน (Pathoomphone)
- 1606 โพนทอง (Phonthong)
- 1607 จำปาสัก (Champassak)
- 1608 สุขุมา (Sukhuma)
- 1609 มูนละปะโมก (Moonlapamok)
- 1610 โขง (Khong)
[แก้] เมืองปากเซ
เมืองปากเซ คือเมืองเอกของ หรือเมืองหลวงของแขวงจำปาสัก โดยเมืองเมืองนี้มีนักท่องเที่ยวมากมายทั้งคนในประเทศลาว และคนจากต่างประเทศ เช่น ประเทศไทย ประเทศจีน ประเทศฝรั่งเศส ประเทศอังกฤษ และ ประเทศญี่ปุ่น โดยถือได้ว่าในบริเวณลาวตอนใต้เมืองปากเซ เป็นศูนย์การทางการท่องเที่ยวของลาวตอนใต้ โดยเมืองปากเซตั้งอยู่ติดกับพรมชายแดนช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี
[แก้] การเดินทาง
ถ้าต้องการเดินทางไปยังเมืองปากเซ แขวงจำปาสัก ต้องเริ่มต้นที่ด่านพรมแดนช่องเม็ก อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ห่างจากตัวเมืองอุบลราชธานีประมาณ 90 กิโลเมตร ซึ่งเป็นประตูสู่เมืองปากเซแขวงจำปาสัก จากนั้นมาตามทางหลวงหมายเลข 10 เป็นถนนลาดยาง ระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร จะถึงสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่น ข้ามแม่น้ำโขงมาเมืองปากเซ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง
- สำหรับการเดินทางจากพรมแดนช่องเม็กเข้าไปเมืองปากเซ สามารถใช้บริการของสถานีขนส่งลาว ที่อยู่ห่างจากด่านตรวจคนเข้าเมืองลาวระยะทาง 300 เมตร มีทั้งรถโดยสารประจำทาง รถสองแถว วันละหลายเที่ยว แต่ถ้ามีประมาณ 3-4 คน แนะนำให้ใช้บริการรถยนต์รับจ้าง จะสะดวกและเร็วกว่า
- จากชายแดนช่องเม็กในอำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี ผ่านด่านวังเต่า ชายแดนลางที่ชาวบ้านจะนำสินค้ามาวางขาย นักท่องเที่ยวสามารถแวะชมแวะซื้อได้ตามสะดวก จากนั้นมาตามทางหลวงหมายเลข 10 ซึ่งเป็นถนนลาดยางอย่างดี ระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร ก็จะถึงสะพานมิตรภาพลาว – ญี่ปุ่น มีความยาว 1,380 เมตร ข้ามแม่น้ำโขงมาถึงเมืองปากเซ เมืองหลวงของแขวงจำปาสักซึ่งมีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของลาว สมัยนั้นฝรั่งเศสตั้งเมืองจำปาสักขึ้นมาเพื่อคานอำนาจเมืองจำปาสัก (บ้านวัดทุ่ง) ซึ่งมีประวัติความเป็นมาเก่าแก่ย้อนไปถึงยุคก่อนเข้ามาตั้งรกรากของขอมโบราณ
- เมืองปากเซไม่มีอารยธรรมเก่าแก่เหมือนกับเมืองจำปาสัก แต่กลับมีความหลากหลายของเชื้อชาติ ประเพณีและวัฒนธรรม มีจำนวนประชากรประมาณ 70,000 คน นอกจากชาวลาวแล้วยังมีชาวจีนและเวียดนามเข้ามาตั้งรกรากเป็นจำนวนมาก บรรยากาศทั่วไปเมืองปากเซเงียบสงบเป็นธรรมชาติ ชาวบ้านมีวิถีชีวิตเรียบง่าย
|
|||||||||||
  |
แขวงจำปาสัก เป็นบทความเกี่ยวกับ ประเทศ เมือง หรือเขตการปกครองต่าง ๆ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ แขวงจำปาสัก ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |
