แขวงเวียงจันทน์
แขวงเวียงจันทน์ (ลาว: ວຽງຈັນ; อังกฤษ: Vientiane) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาวที่ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ
เมื่อปี พ.ศ. 2532 แขวงเวียงจันทน์เดิมได้แบ่งออกเป็น 2 แขวง คือ แขวงเวียงจันทน์ปัจจุบัน และนครหลวงเวียงจันทน์ ที่มีเขตตัวเมืองเวียงจันทน์ซึ่งเป็นเมืองหลวงตั้งอยู่ หลังจากแบ่งออกเป็นสองแขวงแล้ว พื้นที่ส่วนที่เหลือยังคงเรียกว่าแขวงเวียงจันทน์ และได้ย้ายศูนย์กลางการปกครองของแขวงเวียงจันทน์ มาอยู่ที่เมืองโพนโฮง แทนตัวเมืองเวียงจันทน์ชั้นในที่เป็นที่ตั้งของนครหลวงเวียงจันทน์
เนื้อหา |
ประวัติศาสตร์ [แก้]
เวียงจันทน์เริ่มเป็นเมืองหลวงแทนหลวงพระบางตั้งแต่ พ.ศ. 2078 ในสมัยพระเจ้าโพธิสารราช จน พ.ศ. 2103 พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 1 มหาราช ถอยหนีพม่ามาตั้งหลักที่เวียงจันทน์จึงถือเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ เวียงจันทน์เจริญขึ้นเรื่อยๆจนถึง พ.ศ. 2237 สมัยพระเจ้าสุริยวงศาก็เสื่อมลง พระองค์มีสนมเอกชื่อนางเขียวค้อม ซึ่งทรงหวงมาก จนสั่งฆ่าเจ้าราชบุตร พระราชโอรสเสียเพราะเข้าใจว่าเป็นชู้กับนางเขียวค้อม เจ้าราชบุตรถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่ท่าพลาญชัย (ปัจจุบันคือท่าหลักสี่) ก่อนตาย เจ้าราชบุตรได้อธิษฐานว่าถ้าเป็นชู้จริงขอให้เวียงจันทน์เจริญรุ่งเรือง ถ้าไม่จริงขอให้จงเจริญแค่ชั่วช้างพับหู งูแลบลิ้นจนกว่าจะมีช้างเผือก หินฟู งูใหญ่เชื่อมสองฝั่งโขงให้ติดกัน
จากนั้น เวียงจันทน์เกิดความวุ่นวายขึ้นเนืองๆ นางเขียวค้อมหนีไปบวชชี พญาเมืองจันทน์เป็นขบถจนพระเจ้านันทราชจากนครพนมยกทัพมาปราบ แต่ก็ถูกพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2 (ไชย อง เว) นำทัพเวียดนามมาสู้รบจนแยกออกเป็นอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ใน พ.ศ. 2253 และต่อมาใน พ.ศ. 2256 อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ก็แยกตัวออกไป
อาณาจักรเวียงจันทน์หลังการแบ่งแยกมีอาณาเขตมาถึงนครไทย (อยู่ในจังหวัดพิษณุโลกในปัจจุบัน)และติดกับจำปาศักดิ์ในบริเวณเมืองสุวรรณภูมิ (ปัจจุบันคืออำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด)แต่เพราะราชวงศ์ล้านช้างวิวาทกัน ทำให้เจ้าเมืองต่างๆแยกตัวออกมาตั้งแต่พระบรมราชา (เฮงก่วน) เจ้าประเทศราชนครพนม แยกมาขึ้นกับกรุงเทพฯ พระวอพระตาแยกมาตั้งเมืองอุบลราชธานีและยศสุนทร (ปัจจุบันคือยโสธร)เจ้าประเทศราชสุวรรณภูมิ (ร้อยเอ็ด มหาสารคาม)และเจ้าประเทศราชมุกดาหารมาขึ้นต่อกรุงเทพฯทั้งสิ้น
ในสมัยรัชกาลที่ 3 โปรดให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)สมทบกับเจ้าประเทศราชต่างๆบุกโจมตีเวียงจันทน์หลังเหตุการณ์กบฏเจ้าอนุวงศ์ ยกเลิกเจ้าประเทศราชหนองคาย ให้ท้าวสุวงธรรมาอุปฮาดยโสธรเป็นพระปทุมวงศาภิบาลที่ 1 เจ้าประเทศราชหนองคายอพยพผู้คนมาฝั่งขวา ให้เวียงจันทน์เป็นเมืองจัตวาขึ้นกับหนองคาย หลังจากนั้นบริเวณเวียงจันทน์ต้องเผชิญศึกสงครามหลายครั้ง ทั้งสงครามสยาม-เวียดนาม 14 ปี สงครามปราบฮ่อ ต่อมาถูกฝรั่งเศสยึดเป็นอาณานิคมเมื่อ พ.ศ. 2436 ชาวเวียงจันทน์ที่ไม่ต้องการอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสนำโดยพระกุประดิษฐ์บดี (ชาลี กุประดิษฐ์)จึงอพยพมาอยู่ที่เมืองท่าบ่อหรืออำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคายในปัจจุบัน
ฝรั่งเศสได้สร้างเมืองเวียงจันทน์ขึ้นใหม่ ให้ ม.ปาวี เป็นข้าหลวงใหญ่คนแรก เวียงจันทน์ในสมัยฝรั่งเศสปกครองได้ชื่อว่าปารีสตะวันออก จนได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2498 และถูกปลดแอกโดยพรรคปฏิวัติประชาชนลาวเมื่อ พ.ศ 2517
การแบ่งเขตการปกครอง [แก้]
| แผนที่ | รหัสเมือง | เมือง (ไทย) | เมือง (ลาว) | เมือง (อังกฤษ) |
|---|---|---|---|---|
| 10-01 | โพนโฮง | ໂພນໂຮງ | Phonhong | |
| 10-02 | ธุระคม (ธุรคมหงส์สถิต) | ທຸລະຄົມ | Thoulakhom | |
| 10-03 | แก้วอุดม | ແກ້ວອຸດົມ | Keo Oudom | |
| 10-04 | กาสี | ກາສີ | Kasy | |
| 10-05 | วังเวียง | ວັງວຽງ | Vangvieng | |
| 10-06 | เฟือง | ເຟືອງ | Feuang | |
| 10-07 | ชนะคาม | ຊະນະຄາມ | Xanakharm | |
| 10-08 | แมด | ແມດ | Mad | |
| 10-09 | หินเหิบ | ຫີນເຫີບ | Hinhurp | |
| 10-10 | เวียงคำ | ວຽງຄຳ | Viengkham | |
| 10-11 | ไชยสมบูรณ์ | ໄຊສົມບູນ | Xaisomboun | |
| 10-12 | หมื่น | ໝື່ນ | ||
| 10-13 | ฮ่ม (ร่ม) | ຮົ່ມ | Hom |
สถานที่ท่องเที่ยว [แก้]
อ้างอิง [แก้]
|
|||||||||||||