แขวงเวียงจันทน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เวียงจันทน์
ວຽງຈັນ
แขวง
Montage of Vientiane Province, Laos (2013).jpg
Map of Vientiane Province
แผนที่ของแขวงเวียงจันทน์
Map showing location of Vientiane Province in Laos
แผนที่แสดงที่ตั้งของแขวงเวียงจันทน์ในประเทศลาว
พิกัดภูมิศาสตร์: 18°50′00″N 102°10′01″E / 18.8333°N 102.167°E / 18.8333; 102.167พิกัดภูมิศาสตร์: 18°50′00″N 102°10′01″E / 18.8333°N 102.167°E / 18.8333; 102.167
ประเทศ ธงชาติของลาว ลาว
ก่อตั้งขึ้น 1989
เมืองเอก โพนโฮง
พื้นที่
 • ทั้งหมด 15,927 กม.2 (6,149 ตร.ไมล์)
ประชากร (มีนาคม 2005 สำมะโน)
 • ทั้งหมด 388,833 คน
 • ความหนาแน่น 24คน/กม.2 (63คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา UTC+07
ISO 3166 LA-XI

แขวงเวียงจันทน์ (ลาว: ວຽງຈັນ; อังกฤษ: Vientiane) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาวที่ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ

เมื่อปี พ.ศ. 2532 แขวงเวียงจันทน์เดิมได้แบ่งออกเป็น 2 แขวง คือ แขวงเวียงจันทน์ปัจจุบัน และนครหลวงเวียงจันทน์ ที่มีเขตตัวเมืองเวียงจันทน์ซึ่งเป็นเมืองหลวงตั้งอยู่ หลังจากแบ่งออกเป็นสองแขวงแล้ว พื้นที่ส่วนที่เหลือยังคงเรียกว่าแขวงเวียงจันทน์ และได้ย้ายศูนย์กลางการปกครองของแขวงเวียงจันทน์ มาอยู่ที่เมืองโพนโฮง แทนตัวเมืองเวียงจันทน์ชั้นในที่เป็นที่ตั้งของนครหลวงเวียงจันทน์

ประวัติศาสตร์[แก้]

เวียงจันทน์เริ่มเป็นเมืองหลวงแทนหลวงพระบางตั้งแต่ พ.ศ. 2078 ในสมัยพระเจ้าโพธิสารราช จน พ.ศ. 2103 พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 1 มหาราช ถอยหนีพม่ามาตั้งหลักที่เวียงจันทน์จึงถือเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ เวียงจันทน์เจริญขึ้นเรื่อยๆจนถึง พ.ศ. 2237 สมัยพระเจ้าสุริยวงศาก็เสื่อมลง พระองค์มีสนมเอกชื่อนางเขียวค้อม ซึ่งทรงหวงมาก จนสั่งฆ่าเจ้าราชบุตร พระราชโอรสเสียเพราะเข้าใจว่าเป็นชู้กับนางเขียวค้อม เจ้าราชบุตรถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่ท่าพลาญชัย (ปัจจุบันคือท่าหลักสี่) ก่อนตาย เจ้าราชบุตรได้อธิษฐานว่าถ้าเป็นชู้จริงขอให้เวียงจันทน์เจริญรุ่งเรือง ถ้าไม่จริงขอให้จงเจริญแค่ชั่วช้างพับหู งูแลบลิ้นจนกว่าจะมีช้างเผือก หินฟู งูใหญ่เชื่อมสองฝั่งโขงให้ติดกัน

จากนั้น เวียงจันทน์เกิดความวุ่นวายขึ้นเนืองๆ นางเขียวค้อมหนีไปบวชชี พญาเมืองจันทน์เป็นขบถจนพระเจ้านันทราชจากนครพนมยกทัพมาปราบ แต่ก็ถูกพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2 (ไชย อง เว) นำทัพเวียดนามมาสู้รบจนแยกออกเป็นอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ใน พ.ศ. 2253 และต่อมาใน พ.ศ. 2256 อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ก็แยกตัวออกไป

อาณาจักรเวียงจันทน์หลังการแบ่งแยกมีอาณาเขตมาถึงนครไทย (อยู่ในจังหวัดพิษณุโลกในปัจจุบัน)และติดกับจำปาศักดิ์ในบริเวณเมืองสุวรรณภูมิ (ปัจจุบันคืออำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด)แต่เพราะราชวงศ์ล้านช้างวิวาทกัน ทำให้เจ้าเมืองต่างๆแยกตัวออกมาตั้งแต่พระบรมราชา (เฮงก่วน) เจ้าประเทศราชนครพนม แยกมาขึ้นกับกรุงเทพฯ พระวอพระตาแยกมาตั้งเมืองอุบลราชธานีและยศสุนทร (ปัจจุบันคือยโสธร)เจ้าประเทศราชสุวรรณภูมิ (ร้อยเอ็ด มหาสารคาม)และเจ้าประเทศราชมุกดาหารมาขึ้นต่อกรุงเทพฯทั้งสิ้น

ในสมัยรัชกาลที่ 3 โปรดให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)สมทบกับเจ้าประเทศราชต่างๆบุกโจมตีเวียงจันทน์หลังเหตุการณ์กบฏเจ้าอนุวงศ์ ยกเลิกเจ้าประเทศราชหนองคาย ให้ท้าวสุวงธรรมาอุปฮาดยโสธรเป็นพระปทุมวงศาภิบาลที่ 1 เจ้าประเทศราชหนองคายอพยพผู้คนมาฝั่งขวา ให้เวียงจันทน์เป็นเมืองจัตวาขึ้นกับหนองคาย หลังจากนั้นบริเวณเวียงจันทน์ต้องเผชิญศึกสงครามหลายครั้ง ทั้งสงครามสยาม-เวียดนาม 14 ปี สงครามปราบฮ่อ ต่อมาถูกฝรั่งเศสยึดเป็นอาณานิคมเมื่อ พ.ศ. 2436 ชาวเวียงจันทน์ที่ไม่ต้องการอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสนำโดยพระกุประดิษฐ์บดี (ชาลี กุประดิษฐ์)จึงอพยพมาอยู่ที่เมืองท่าบ่อหรืออำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคายในปัจจุบัน

ฝรั่งเศสได้สร้างเมืองเวียงจันทน์ขึ้นใหม่ ให้ ม.ปาวี เป็นข้าหลวงใหญ่คนแรก เวียงจันทน์ในสมัยฝรั่งเศสปกครองได้ชื่อว่าปารีสตะวันออก จนได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2498 และถูกปลดแอกโดยพรรคปฏิวัติประชาชนลาวเมื่อ พ.ศ 2517

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

แผนที่ รหัสเมือง เมือง (ไทย) เมือง (ลาว) เมือง (อังกฤษ)
Vientiane Province districts.png
10-01 โพนโฮง ໂພນໂຮງ Phonhong
10-02 ธุรคม (ธุรคมหงส์สถิต) ທຸລະຄົມ Thoulakhom
10-03 แก้วอุดม ແກ້ວອຸດົມ Keo Oudom
10-04 กาสี ກາສີ Kasy
10-05 วังเวียง ວັງວຽງ Vangvieng
10-06 เฟือง ເຟືອງ Feuang
10-07 ชนะคาม ຊະນະຄາມ Xanakharm
10-08 แมด ແມດ Mad
10-09 หินเหิบ ຫີນເຫີບ Hinhurp
10-10 เวียงคำ ວຽງຄຳ Viengkham
10-11 ไชยสมบูรณ์ ໄຊສົມບູນ Xaisomboun
10-12 หมื่น ໝື່ນ
10-13 ฮ่ม (ร่ม) ຮົ່ມ Hom

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

  • ถ้ำจัน[1]

อ้างอิง[แก้]