สำนักข่าวกรองแห่งชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำนักข่าวกรองแห่งชาติ
ที่ทำการ
ถนนราชดำเนินนอก แขวงจิตรลดา เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ภาพรวม
วันก่อตั้ง 1 มกราคม พ.ศ. 2497
งบประมาณ 567.3182 ล้านบาท (พ.ศ. 2555)[1]
ผู้บริหาร สุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ, ผู้อำนวยการ
กัมพุช วุฒิวงศ์, รองผู้อำนวยการ
อาชวิน วิชัยดิษฐ, รองผู้อำนวยการ
วิชญะ ตาปสนันทน์, รองผู้อำนวยการ
ฉัตรพงศ์ ฉัตราคม, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัด สำนักนายกรัฐมนตรี
เว็บไซต์
http://www.nia.go.th

สำนักข่าวกรองแห่งชาติ (สขช.) เป็นหน่วยงานราชการระดับกรม ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นหน่วยข่าวพลเรือนระดับชาติหน่วยเดียวของประเทศไทย มีผู้อำนวยการเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ปัจจุบันมี นายสุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ ดำรงตำแหน่ง

สำนักข่าวกรองแห่งชาติ มีสำนักงานตั้งอยู่ที่ถนนราชดำเนินนอก แขวงจิตรลดา เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

เนื้อหา

ประวัติ[แก้]

สำนักข่าวกรองแห่งชาติ เกิดขึ้นในช่วงที่ต่างประเทศเริ่มมีการพัฒนาองค์การข่าวกรองอย่างจริงจัง ทำให้รัฐบาลในสมัยของจอมพล ป. พิบูลสงคราม เล็งเห็นว่าประเทศไทยจำเป็นจะต้องมีหน่วยงานของรัฐที่กำกับดูแล และดำเนินการเกี่ยวกับข่าวสารต่างๆ ทั้งในทางปกติ และทางลับ

รัฐบาลจึงได้จัดตั้ง "กรมประมวลราชการแผ่นดิน" สังกัดทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองขึ้น เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2497 โดยได้มีการแต่งตั้งให้พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้น เป็นอธิบดีกรมประมวลราชการแผ่นดินคนแรก (อีกตำแหน่งหนึ่ง)

ต่อมาในสมัยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้มีการเปลี่ยนชื่อกรมประมวลราชการแผ่นดิน เป็น "กรมประมวลข่าวกลาง" เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2502 และมีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งในรัฐบาลของพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็น "สำนักข่าวกรองแห่งชาติ (สขช.)" ตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2528 มีฐานะเป็นหน่วยข่าวแห่งชาติ ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี

หน่วยงานในสังกัด[แก้]

สำนักข่าวกรองแห่งชาติ แบ่งส่วนราชการออกเป็นหน่วยงานต่างๆ ดังนี้[2]

  • สำนักอำนวยการ
  • สำนัก 1 (ส่วนกลาง ภาคกลาง ภาคตะวันออก)
  • สำนัก 2 (ภาคเหนือ)
  • สำนัก 3 (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
  • สำนัก 4 (ภาคกลางเฉพาะนอกเขตของสำนัก 1 ภาคตะวันตก และภาคใต้ ยกเว้นสงขลา ปัตตานี ยะลา นราธิวาส สตูล)
  • สำนัก 5 (สงขลา ปัตตานี ยะลา นราธิวาส และสตูล)
  • สำนัก 6 (อาชญากรรมข้ามชาติ และการก่อการร้าย)
  • สำนัก 7 (ความมั่นคงของโลก องค์การระหว่างประเทศ องค์กรความร่วมมือระดับภูมิภาค องค์กรพัฒนาเอกชนระหว่างประเทศ และประเทศมหาอำนาจ)
  • สำนัก 8 (ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียแปซิฟิก เอเชียกลาง เอเชียใต้ ทวียุโรป ตะวันออกกลาง และแอฟริกา)
  • สำนัก 9 (ต่างประเทศ)
  • สำนัก 10 (การรักษาความปลอดภัย และการรักษาความลับของทางราชการสำหรับฝ่ายพลเรือน)
  • สำนัก 11 (การปฏิบัติการข่าวกรองและต่อต้านข่าวกรองด้วยเครื่องมือเทคนิค)
  • กอง 1 (สนับสนุนปฏิบัติการพิเศษ ปฏิบัติการทางการข่าวและต่อต้านการข่าวประจำท่าอากาศยานนานาชาติในภูมิภาค)
  • กอง 2 (สืบสวนสอบสวนและต่อต้านข่าวกรอง)
  • สถาบันข่าวกรอง
  • ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
  • กลุ่มพัฒนาระบบบริหาร
  • กลุ่มตรวจสอบภายใน
  • กลุ่มยุทธศาสตร์ข่าวกรอง
  • กลุ่มนิติการ
  • กลุ่มนิติวิทยาศาสตร์

อ้างอิง[แก้]

  1. พระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2555ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 129 ตอนที่ 15ก วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555
  2. กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2551ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 125 ตอนที่ 24ก วันที่ 29 มกราคม 2551

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]