ศาสนาเชน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สำหรับความหมายอื่นของ เชน ดูที่ เชน (แก้ความกำกวม)

ศาสนาเชน เรียกอีกอย่างว่า ไชนะ หรือ ชินะ แปลว่า ผู้ชนะ เกิดขึ้นในประเทศอินเดีย อนุมาลราวกาลยุคเดียวกับพุทธสมัย ซึ่งมีหลักฐานว่า พระสมนโคดมพุทธเจ้าก่อนตรัสรู้ก็ได้เสด็จไปศึกษาในสำนักเชนมีศาสดาคือพระมหาวีระพระมีการตัดกิเลสคือไม่ต้องนุ่งผ้า คือ นิครนถ์ แปลว่าไม่มีกิเลสผูกรัด ศาสนานี้ไม่นับถือพระเจ้าคล้ายกับศาสนาพุทธ

เนื้อหา 1 ข้อปฏิบัติของผู้ครองเรือน 2 ข้อปฏิบัติของบรรพชิต 3 รัตนตรัยเชน 4 นิกายของศาสนาเชน 5 คัมภีร์ทางศาสนา

[แก้] ข้อปฏิบัติของผู้ครองเรือน

1. เว้นจากการฆ่าสัตว์
2. เว้นจากการพูดเท็จ
3. เว้นจากการลักฉ่อ
4. สันโดษในลูกเมียตน
5. มีความปรารถนาพอสมควร
6. เว้นจากการฆ่าสัตว์เป็นอาหาร
7. อยู่ในเขตของตนตามกำหนด
8. พอดีในการบริโภค
9. เป็นคนตรง
10. บำเพ็ญพรตประพฤติวัตรในคราวเทศกาล
11. รักษาอุโบสถ
12. บริบูรณ์ด้วยปฏิสันถารต่ออาคันตุกะ

[แก้] ข้อปฏิบัติของบรรพชิต

1. ห้ามประกอบเมถุนธรรม
2. ห้ามเรียกสิ่งต่างๆว่าเป็นของตนเอง
3. กินอาหารเที่ยงแล้วได้ แต่ห้ามกินในราตรี

[แก้] รัตนตรัยเชน

1. สัมมากัมมันต ความประพฤติชอบ
2. สัมมาทิฏฐิ ความเห็นชอบ
3. ความเห็นชม

[แก้] นิกายของศาสนาเชน

เมื่อพระมหาวีระสิ้นไปแล้วศาสนิกก็แตกแยกกันปฏิบัติหลักธรรม จากหลักธรรมที่เรียบง่ายก็กลาย เป็น ยุ่งเหยิง พ.ศ. 200 ก็แตกเป็น 2 นิกาย คือ

1. นิกายทิคัมพร นุ่งลมห่มฟ้า
2. นิกายเศวตัมพร นุ่งขาวห่มขาว

[แก้] คัมภีร์ทางศาสนา

คือ คัมภีร์อาคมะ หรือ อาคม