ศาสนาเชน
สำหรับความหมายอื่นของ เชน ดูที่ เชน (แก้ความกำกวม)
ระวังสับสนกับคำว่า เซน (ชื่อนิกาย)
ศาสนาเชน, ไชนะ หรือ ชินะ (แปลว่า ผู้ชนะ) หรือ เดียรถีย์นิครนถ์ (แปลว่า ศาสนานอกพุทธศาสนา) (อังกฤษ: Jainism) เป็นศาสนาในประเทศอินเดีย อนุมานกาลราวยุคเดียวกับสมัยพุทธกาล เป็นหนึ่งในลัทธิสำคัญทั้ง หก ที่เกิดร่วมสมัยกับ พระพุทธเจ้า
ศาสนาเชนไม่นับถือพระเจ้าหรือเทพเจ้า ถือหลักการไม่เบียดเบียน หรืออหิงสาอย่างเอกอุ ถือว่าการบำเพ็ญตนให้ลำบากคืออัตตกิลมถานุโยค เป็นทางนำไปสู่การบรรลุธรรมที่ ผู้ที่ฝึกฝนดีแล้ว ย่อมไม่หวั่นไหวทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดทางกาย วาจา ใจ
มีศาสดาคือพระมหาวีระ หรือ นิครนถนาฏบุตร
จุดมุ่งหมายสูงสุดของศาสนานี้คือการบำเพ็ญตนให้หลุดพ้นจากกิเลส หลุดพ้นจากสังสารวัฏ โดยเรียกว่าโมกษะ
ปัจจุบันมีเชนศาสนิกชนประมาณ 6 ล้านคน ทั่วอินเดีย โดยมากมีฐานะดี เพราะเป็นพ่อค้าเสียส่วนใหญ่
เนื้อหา |
ข้อปฏิบัติของผู้ครองเรือน [แก้]
- เว้นจากการฆ่าสัตว์
- เว้นจากการพูดเท็จ
- เว้นจากการลักฉ้อ
- สันโดษในลูกเมียตน
- มีความปรารถนาพอสมควร
- เว้นจากการฆ่าสัตว์เป็นอาหาร
- อยู่ในเขตของตนตามกำหนด
- พอดีในการบริโภค
- เป็นคนตรง
- บำเพ็ญพรตประพฤติวัตรในคราวเทศกาล
- รักษาอุโบสถ
- บริบูรณ์ด้วยปฏิสันถารต่ออาคันตุกะ
ข้อปฏิบัติของบรรพชิต [แก้]
- ห้ามประกอบเมถุนธรรม
- ห้ามเรียกสิ่งต่างๆว่าเป็นของตนเอง
- กินอาหารเที่ยงได้ แต่ห้ามกินยามราตรี
นิกายของศาสนาเชน [แก้]
เมื่อพระมหาวีระสิ้นไปแล้วศาสนิกก็แตกแยกกันปฏิบัติหลักธรรม จากหลักธรรมที่เรียบง่ายก็กลาย เป็นยุ่งเหยิง พ.ศ. 200 ก็แตกเป็น 2 นิกาย คือ
- นิกายทิคัมพร นุ่งลมห่มฟ้า
- นิกายเศวตัมพร นุ่งขาวห่มขาว
คัมภีร์ทางศาสนา [แก้]
คือ คัมภีร์อาคมะ หรือ อาคม