ไญยนิยม
-
ระวังสับสนกับ การผสานความเชื่อ หรือ อไญยนิยม
|
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ ลัทธินอสติก |
|---|
| ประวัติ |
|
ยุคโบราณ • สมัยซีเรีย-อียิปต์ |
| นักไญยนิยมยุคแรก |
| คัมภีร์ไญยนิยม |
|
พระวรสารไญยนิยม |
| เรื่องที่เกี่ยวข้อง |
|
นอสซีส • ฌาน |
|
|
ไญยนิยม[1] หรือลัทธินอสติก (อังกฤษ: gnosticism; กรีก: γνῶσις gnōsis ความรู้; อาหรับ: الغنوصية) เป็นการรวมความรู้ในแนวทางต่าง ๆ ในหลากหลายแนวทางโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงศตวรรษที่ 1 ของคริสเตียน โดดเด่นในด้านการยอมรับด้านมืดบางอย่างเข้ามารวมอยู่ในความรู้ด้วย
แนวคิดแบบไญยนิยมถูกรวมเข้าเป็นบริบทของคริสเตียน[2][3] นักวิชาการบางคนอ้างว่านอสติกเป็นรูปแบบหนึ่งของศาสนาคริสต์ยุคแรก เช่นเดียวกับข้อถกเถียงที่ว่า เฮเลนิสติกยูดาย ศาสนาโรมันโบราณ ศาสนาโซโรเอสเตอร์ และ ลัทธิเพลโต มีความเชื่อพื้นฐานบางส่วนผสมอยู่ในช่วงเริ่มแรกของคริสเตียน ข้อถกเถียงเพิ่มมากขึ้นเมื่อมีการค้นพบหลักฐานต่าง ๆ ซึ่งรวบรวมโดยหอสมุดนักฮัมมาดี ที่เชื่อว่าเป็นรหัสสำคัญในการสนับสนุนแนวคิดแบบนอสติก
เนื้อหา |
ลักษณะทั่วไป [แก้]
ลักษณะทั่วไปของกลุ่มความเชื่อนี้ ในบางกลุ่มสอนให้เกิดความรู้อย่างง่าย เพื่อให้เกิดความรอดของจิตวิญญาณ พวกเขามองเห็นโลกที่มีข้อบกพร่องซึ่งเกิดจากตัวกลาง ที่ไม่ใช่การสร้างมาโดยตรงจากพระเจ้า บางกลุ่มเชื่อว่าเป็นซาตาน บางกลุ่มเชื่อว่าเกิดจาก อดัม อาห์ริแมน (ซาตานในศาสนาโซโรเอสเตอร์) ซามาเอล เยาดาเบา โดมีอูรเกอร์
ไญยนิยมมักกล่าวถึงพระเยซูด้วย แต่ฝ่ายคริสต์ศาสนิกชนมีแนวคิดว่าพวกไญยนิยมนั้นเป็นพวกนอกรีต พวกนอสติกยังดำเนินกิจกรรมอยู่ในเขตของอาณาจักรโรมัน ในเขตของลัทธิเอเรียส และจักรวรรดิเปอร์เซีย ในช่วงศตวรรษที่ 2 - 3 หลังจากการขยายตัวของ ศาสนาอิสลาม และ สงครามครูเสดอัลบิเจ็นเซียน พวกไญยนิยมก็ค่อย ๆ ลดจำนวนลงไป เริ่มเกิดความเสื่อมของลัทธินี้จนเหลือเพียงความเชื่อ ไปในแนวลึกลับ กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้งใน ศตวรรษที่ 19 - 20 ในยุโรปและอเมริกาเหนือ เมื่อมีผู้ระบุอย่างชัดเจนว่าจะฟื้นฟู ภูมิปัญญาของลัทธินี้
ในความหมายของนอสติก [แก้]
คำว่าไญยนิยมแปลมาจากภาษาอังกฤษ Gnosticism ตัวจีไม่ออกเสียง รับมาจากภาษากรีก gnostikos แปลว่าให้เกิดการเรียนรู้ทางปัญญา นักบุญอีเรเนอุส ผู้ต่อต้านนอสติกในยุคแรก ๆ ได้ให้ความหมายของคำนี้ว่า เป็นบาปที่เกิดจากการเรียนรู้[4] ซึ่งได้รับการบันทึกไว้ในหนังสือเรื่อง การสืบสวนและล้มล้างแนวคิดที่ผิด ที่ไปเรียกกันอย่างผิด ๆ ว่าเป็นศาสตร์ความรู้ แม้กระทั่ง เปาโลอัครทูต ยังเขียนไว้ในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1 ว่า เรียกกันอย่างผิด ๆ ว่าเป็นศาสตร์ความรู้ ทิโมธี 6:20 คำว่านอสติกซึม จึงถูกใช้เรียกแทนคำว่า บาปก็ได้[5]
ลักษณะที่เรียกว่าเป็นการเรียนรู้ทางปัญญาแบบไญยนิยม
- 1. ความคิดระยะไกลสูงสุดถึงแหล่งเอกของพระเจ้า โดยนิยามด้วยความหลากหลายของคำต่าง ๆ เช่น เพลโรมา บีทอส
- 2. แนะนำให้เห็นถึงบ่อเกิดของชีวิตที่สูงส่งต่อไปหรือที่เรียกว่า กัลป์ ซึ่งแม้มีขนาดอนันต์แต่เล็กมากในสายตาของพระเจ้า การกระจายพลังงานชีวิตแบบก้าวหน้านี้บ่อยครั้งมีการตัดสินเปรียบเทียบแบบค่อยเป็นค่อยไปโดยเลือกแหล่งที่เหมาะสม อย่างไรก็ตามมักมีความไม่แน่นอนเหมือนลอนผ้า ทั้งหมดนี้เป็นไปโดยธรรมชาติ
- 3. แนะนำให้เห็นถึงลักษณะที่แตกต่างระหว่าง พระผู้สร้าง กับ โดมีอูเกอร์ อันหนึ่งเป็นภาพลวงตา อีกอันหนึ่งออกไปจากแหล่งเดียวหรือมีแหล่งที่มา พระเจ้าที่สองนี้เป็นรองพระเจ้าหรือพระเจ้าในชั้นที่ด้อยกว่าหรือพระเจ้าลวงตา ซึ่งพระเจ้าผู้สร้างนี้โดยปกติก็จะเป็น โดมีอูรเกอร์ (ในทางเทคนิคคำว่า โดมีอูรเกอร์ กรีก: dēmiourgos, δημιουργός ใช้เรียก ช่าง หรือ ผู้มีฝีมือ) ความเชื่อนี้อยู่ในลัทธิเพลโต[6]
โดมีอูเกอร์ เป็นผู้สร้างเมตตาของจักรวาล ทำให้เกิดจักรวาลที่มีเมตตาได้เท่าที่ข้อจำกัดจะอนุญาตไว้ ต่อมารายละเอียดของความปรารถนาที่จะมีเมตตาดั่งสิงโต ถูกอธิบายโดยรูปแบบปรัชญาของ โสกราตีส โดยสร้างเป็นศิลปะของงูที่มีหัวเป็นสิงโต รูปปั้นนี้ถูกเรียกว่า อัลดาปาโอ[7] หรือ ซามาเอล (แอราเมอิก: sæmʻa-ʼel) หรือ ซาคลาส (ซีเรีย: sækla) ซึ่งบางครั้ง โดมีอูเกอร์ ทำเหมือนไม่รับรู้พระเจ้า หรือไปจนถึงต่อต้านพระเจ้าไปเลยก็มี ซึ่งในกรณีหลังเป็นเหมือนคนที่มุ่งร้าย
โดมีอูเกอร์ ที่อยู่ฝ่ายเดียวกับพระเจ้าเรียกว่า อากอน ซึ่งเขาทำหน้าที่ประธานในอาณาจักร ในบางกรณีอุปสรรคคือหาวิญญาณที่เป็นพวกเดียวกัน[7]
ประมาณกันว่าโลกที่สร้างขึ้นนั้นไม่ค่อยสมบูรณ์และค่อนไปทางผิดพลาด แต่ถือว่าดีพอสมควรเท่าที่เกณฑ์ตั้งต้นอนุญาตไว้[8]
ไญยนิยมกับพุทธศาสนา [แก้]
ครูสอนศาสนาชื่อ ซีจิอานอส ได้ไปถึงอินเดียประมาณปี ค.ศ. 50 และได้ซื้อหนังสือเรื่อง หลักคำสอนเรื่องสองสิ่ง[9] นักบุญอีเรเนอุส ได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่ ซีจิอานอสได้ไปพบว่า "ที่นั่นมีบางอย่างนอกเหนือจากหนึ่ง เป็นสิ่งที่มีอยู่ และเพื่อที่จะพูดว่า กิจการทุกอย่างของทุกสิ่งล้วนมาจากสองแหล่งหรือสองสิ่งเสมอ"
เมื่อซีจีอานอสเสียชีวิต นักเรียนของเขาที่ชื่อเทอราบินธัสได้เดินทางไปที่ปาเลสไตน์ ยูเดีย และ บาบิโลน โดยเรียกชื่อตัวเองว่า พุทธะ เพื่อแสดงตนและเพื่อเชื่อมโยงปรัชญาของตนให้เข้ากับพุทธศาสนา[10] ต่อมาหนังสือของเทอราบินธัสถูกส่งต่อให้กับพระมาณี ซึ่งได้ใช้ความรู้นี้นำไปเผยแพร่ ในศาสนามาณีกี[11]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 3, ราชบัณฑิตยสถาน, 2552, หน้า 545
- ↑ Adolf von Harnack (1885) defined it as "the acute Hellenization of Christianity". Moritz Friedländer (1898) advocated Hellenistic Jewish origins, and Wilhelm Bousset (1907) advocated Persian origins.
- ↑ Karen L. King, What is Gnosticism? (2005) "Bousset held that Gnosticism was a pre-Christian religion, existing alongside of Christianity. It was an Oriental product, anti-Jewish and un-Hellenic... "
- ↑ Stephen Charles Haar Simon Magus: the first gnostic? p231
- ↑ Birger Albert Pearson Gnosticism and Christianity in Roman and Coptic Egypt 2004 p210 "As Bentley Layton points out, the term Gnosticism was first coined by Henry More (1614-1687) in an expository work on the seven letters of the Book of Revelation.29 More used the term Gnosticisme to describe the heresy in Thyatira."
- ↑ "Demiurge". Catholic Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ 2009-02-12.
- ↑ 7.0 7.1 "The Apocryphon of John". The Gnostic Society Library. สืบค้นเมื่อ 2009-02-12.
- ↑ "Valentinian Monism". The Gnostic Society Library. สืบค้นเมื่อ 2009-02-12.
- ↑ Opera, non antea collecta et partem nunc primum e mss. in lucem edita graece et latine, Hippolytus (Romanus), 1716, pp. 190-192
- ↑ "But Terebinthus, his disciple in this wicked error, inherited his money and books and heresy, and came to Palestine, and becoming known and condemned in Judaea he resolved to pass into Persia: but lest he should be recognised there also by his name he changed it and called himself Buddas." Cyril of Jerusalem, Catechetical Lecture no. 6, sections 23, available at Catholic Encyclopedia Online
- ↑ Cyril of Jerusalem, Catechetical Lecture no. 6, sections 22 - 24, available at Catholic Encyclopedia Online
ดูเพิ่ม [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ ไญยนิยม- Gnostic texts at sacred-texts.com
- Religious Tolerance - A survey of Gnosticism
- Early Christian Writings - primary texts
- The Gnostic Society Library - primary sources and commentaries.
- Internet Encyclopedia of Philosophy: Gnosticism
- Introduction to Gnosticism
- Jewish Encyclopedia: Gnosticism
- Proto-Gnostic elements in the Gospel according to John
- Gnostic version of the Bible and more on Gnostics
- Catholic Encyclopedia: Gnosticism
- Catholic Gnostics - E. J. Parkinson, PhD
- Gnosticism ที่ ดีมอซ