จังหวัดบาหลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

จังหวัดบาหลี เป็น 1 ใน 33 จังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย

เนื้อหา

[แก้] จังหวัดบาหลี

เมืองเอก ชื่อ เดนปาซาร์

พื้นที่ 5,634.40 ตารางกิโลเมตร

                           ระยะ เหนือ - ใต้ ยาว = 90 กม. ; ตะวันออก - ตก ยาว =140 กม.
             มี ชายหาด รวม = 529 กิโลเมตร
     ตั้งอยู่  ระหว่างเส้นรุ้ง(Latitude)     8องศา 03'40" -  8องศา50'48" ใต้ 
               ระหว่างเส้นแแวง(Longitude)114องศา 25'53" -115องศา 42'40" ตะวันออก
     อุณหภูมิ  สูงสุด เฉลี่ย  29.8'c - 33.4'c
  อุณหภูมิ  ต่ำสุด เฉลี่ย  21.9'c
  
  ปริมาณ น้ำฝน เฉลี่ย = 425.4 mm/ปี  
 

ประชากร 3,422,600 คน แบ่งออก เป็น ชาย= 1,724,300 คน , หญิง= 1,698,300 คน

                          อายุ 0-14 ปี = 812,400 คน ; อายุ 15- 64 ปี = 2,393,000 คน 
                          อายุ 65 ปี ขึ้นไป = 217,200 คน

ความหนาแน่น 607 คน/ตารางกิโลเมตร ภาษา ที่ใช้ มี 2 ภาษา คือ บาหลี และ อินโดนีเซีย

[แก้] ประวัติจังหวัดบาหลี

เดิมบาหลีเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมัชปาหิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของฮอลันดาใน ค.ศ.1343 ต่อมาอินโดนีเชียได้แยกตัวออกจากฮอลันดา โดยการนำของนายซูการ์โนและฮัตตา และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน

[แก้] การปกครอง

การปกครองของจังหวัดบาหลี แบ่งเป็น 8 เขต และ 1 เมือง (*)

     เขต                               เมืองหลัก                                 พื้นที่(ตรม.)

เดนปาซาร์ (*) Denpasar 123.98

  1. บาดุง Badung 420.09
  2. บางลี Bangli 520.81
  3. บูเลเลง Singaraja(สิงงะรายา) 1,365.88
  4. เกียนยัร Gianyar 368.00
  5. เยิมบรานา Negara(เนการ่า) 841.80
  6. การังอาเซิม Amlapura(อัมลาปูรา) 839.54
  7. กลุงกุง Semarapura(เซอมาราปูรา) 315.00
  8. ตาบานัน Tabanan 839.30

[แก้] ประชากร

เชื้อชาติ เป็นชาวบาหลี 89% ที่เหลือเป็นชาวชวาและอื่นๆ

ศาสนา ส่วนใหญ่เป็นชาวฮินดู 93.18% ชาวมุสลิม 4.79% ชาวคริสต์ 1.38% ชาวพุทธ 0.64%

[แก้] วัฒนธรรม

ส่วนใหญ่ชาวบาหลีได้รับวัฒนธรรมจากอินเดียเป็นอันมาก เช่นศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาพุทธ รามายณะ ตลอดจนอักษร ภาษา ฯลฯ นั้นล้วนมาจากอินเดีย และนำมารวมกับวัฒนธรรมประจำท้องถิ่น และนำใช้อย่างแพร่หลาย

เครื่องมือส่วนตัว