จักรพรรดิซุ่นจื้อ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิซุ่นจื้อ
清 佚名 《清世祖顺治皇帝朝服像》.jpg

พระนามาภิไธย Emperor Titian Longyun Dingtong Jianji Yingrui Qinwen Xianwu Dade Honggong Zhiren Chunxiao Zhang
體天隆運定統建極英睿欽文顯武大德弘功至仁純孝章皇帝[เกี่ยวกับเสียงนี้ Listen
พระปรมาภิไธย จักรพรรดิซุ่นจื้อ
พระนามเต็ม Chinese: Aixin-Jueluo Fulin 愛新覺羅福臨
Manchu: Aisin-Gioro Fulin
พระอิสริยยศ จักรพรรดิ
ครองราชย์ 1 October 1644 - 7 January 1661
รัชกาลก่อนหน้า จักรพรรดิหวงไท่จี๋
รัชกาลถัดไป จักรพรรดิคังซี
วัดประจำรัชกาล Qing Shizu
清世祖
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ 15 มีนาคม ค.ศ. 1638(1638-03-15)
สวรรคต 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1661 (22 ปี)
พระราชบิดา จักรพรรดิหวงไท่จี๋
พระราชมารดา จักรพรรดินีเสี้ยวจวงเหวิน
พระอัครมเหสี สมเด็จพระจักรพรรดินีบอร์จิกิต
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวหุ้ยจาง
พระราชโอรส/ธิดา Yinti
Fuquan
องค์ชายเสวียนเย่
Changning
Jishou
Longxi
Yonggan

สมเด็จพระจักรพรรดิซุ่นจื้อ (จีนตัวย่อ: 顺治; จีนตัวเต็ม: 順治; พินอิน: Shùnzhì) จักรพรรดิองค์ที่ 3 ของราชวงศ์ชิง แต่ในบางครั้งจะนับพระองค์เป็น ปฐมจักรพรรดิ ของราชวงศ์ชิง ด้วยทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกที่ได้ประทับในพระราชวังต้องห้ามที่กรุงปักกิ่ง และราชวงศ์หมิงถึงกาลสิ้นสุดอย่างแท้จริง

มีพระนามเดิมว่า อ้ายซินเจี๋ยว์หลอ ฝูหลิน (爱新觉罗福临) ซึ่งเป็นพระโอรสคนที่ 9 ของหวงไท่จี๋ ทรงขึ้นครองราชย์เพียงพระชนม์พรรษา 6 ขวบ ในปี พ.ศ. 2186 (ค.ศ. 1643) หลังการสวรรคตของจักรพรรดิหวงไถจี๋ พระราชบิดา และ เซี่ยวจวงก็เลื่อนศักดิ์ขึ้นมาเป็นไทเฮา โดยมีตัวเอ่อกุ่นที่มีศักดิ์เป็นพระปิตุลาเป็นผู้สำเร็จราชการ (摄政王) และมีเจิ้งชินหวัง (郑亲王) คอยให้การช่วยเหลือ ตั่วเอ่อกุ่นได้พยายามยึดกุมอำนาจปกครองอันแท้จริงเอาไว้ อีกทั้งยังตั้งตนเองเป็นพระราชบิดา ควบคุมกองทัพกองธงไว้ถึง 3 กองธง ในขณะที่ฮ่องเต้ปกครองอยู่เพียง 2 กองธง พระองค์ต้องอยู่ใต้การสำเร็จราชการแผ่นดินของตั่วเอ่อกุ่น พระอนุชาต่างพระมารดาของพระราชบิดา ซึ่งตั่วเอ่อกุ่นนับว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลอย่างมาก อีกทั้งยังมีสิทธิ์ที่จะได้ขึ้นครองราชย์อีกด้วย ตั่วเอ่อกุ่นได้กระทำการหลายอย่างที่จะไม่ให้พระองค์เจริญชันษามาด้วยความปรีชาสามารถ เช่น ไม่สนับสนุนให้ทรงเล่าเรียน เป็นต้น แต่ทว่า อำนาจของตั่วเอ่อกุ่นก็ถูกคานจาก พระนางเสี้ยวจวงไทเฮา (孝庄太后)พระมารดา กระทั่งปีค.ศ.1650 เมื่อตัวเอ่อกุ่นเสียชีวิตลง ซุ่นจื้อที่เริ่มหลุดจากการเป็นหุ่นเชิด ได้ประกาศราชโองการยกเลิกตำแหน่ง บรรดาศักดิ์ และริบทรัพย์ทั้งหมดของตัวเอ่อกุ่นเป็นการลงโทษในข้อหาใช้อำนาจบาตรใหญ่ในขณะที่มีชีวิตอยู่ นอกจากนั้นยังลือกันว่ามีการขุดศพของตัวเอ่อกุ่นขึ้นมาทำการตีด้วยไม้และโบยด้วยแส้อีกด้วย

หลังจากนั้น เพื่อให้อำนาจกลับคืนสู่ฮ่องเต้อย่างแท้จริง ซุ่นจื้อยังได้ทำการปลดองค์ชายและเชื้อพระวงศ์หลายคนที่เคยดูแลหน้าที่ในกระทรวงต่างๆ อีกทั้งเพื่อลดความขัดแย้งระหว่างชนชาติ จึงทรงมีรับสั่งให้มีการหยุดการเวนคืนที่ดินจากประชาชน ผ่อนปรนกฎหมายคนหลบหนี ผลักดันวัฒนธรรมชาวฮั่น ซึ่งการยกย่องวัฒนธรรมของชาวฮั่นกับความคิดในการปฏิรูปเพื่อให้แมนจูกับชาวฮั่นสามารถอยู่ร่วมกันของซุ่นจื้อ ได้ก่อให้เกิดความขัดแย้งกับขุนนางใหญ่จำนวนไม่น้อย

ความผิดหวังในทางการเมือง ได้ทำให้ซุ่นจื้อหันมาทุ่มเทให้กับความรักให้กับพระมเหสีต่งเอ้อ พระสนมต่งเอ้อ โดยเล่าขานกันว่า พระมเหสีต่งเอ้อเดิมเป็นน้องสะใภ้ของซุ่นจื้อ เป็นภรรยาของป๋อมู่ป๋อกั่วเอ่อ (博穆博果尔) แต่มีความสนิทสนมใกล้ชิดกับซุ่นจื้อมาก หลังป๋อกั่วเอ่อเสียชีวิตในปีซุ่นจื้อที่ 13 ฮ่องเต้ซุ่นจื้อจึงได้แต่งตั้งนางให้เป็นพระสนมของตน หลังจากเป็นสนมของซุ่นจื้อได้หนึ่งปี พระมเหสีต่งเอ้อก็ได้ให้กำเนิดพระโอรส ซึ่งเดิมจะได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท ทว่าพระโอรสพระองค์นี้กลับเสียชีวิตไปเมื่ออายุได้เพียง 3 เดือน ทำให้พระมเหสีต่งเอ้อตรอมใจจนสิ้นพระชนม์ และได้รับการอวยยศตามหลังจากเซี่ยวจวงฮองไทเฮา ให้เป็นเสี้ยวเซี่ยนตวนจิ้งฮองเฮา

จักรพรรดิซุ่นจื้อครองราชย์ถึงปีที่ 18 (ค.ศ. 1661) ก็สวรรคตไปด้วยพระชนมายุเพียง 24 พรรษา ทว่าการสวรรคตของพระองค์กลับเป็นปริศนาถูกกล่าวขานไว้หลายรูปแบบ โดยบ้างระบุว่าพระองค์เสียพระทัยกับการสูญเสียพระสนมและพระโอรส ทำให้ร่างกายและจิตใจได้รับความกระทบกระเทือน และสิ้นพระชนม์ด้วยโรคฝีดาษ (ไข้ทรพิษ)ในปี พ.ศ. 2204 (ค.ศ. 1661) ในขณะที่บันทึกของชาวบ้านกลับระบุว่า พระองค์ทรงมีความฝักใฝ่ในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า สุดท้ายเมื่อสูญเสียพระสนมอันเป็นที่รัก จึงได้ออกผนวช ณ เขาอู่ไถ (五台山) และต่อมาพระโอรสลำดับที่ 3 ของพระองค์ ที่ประสูติแต่ พระมเหสีคัง คือ องค์ชายเสวียนเยว่ (玄燁) พระชนมายุเพียง 8 พรรษา ได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้คังซีตามพระพินัยกรรมของซุ่นจื้อในนาม จักรพรรดิคังซี ซึ่งต่อมาทรงเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ชิง และพระนางเสี้ยวจวงก็เป็นผู้อุปการะพระองค์มาโดยตลอด และได้เลื่อนพระอิสริยยศเป็นไท่หวงไทเฮา

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

  • พระราชบิดา: จักรพรรดิหวงไท่จี๋
  • พระราชมารดา: สมเด็จพระพันปีหลวงเสี้ยวจวง
  • พระอัครมเหสี (皇后)
  • พระอัครชายา (妃)
    • พระอัครชายาคัง (康妃) จากสกุลถงเจีย (佟佳) ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวคังจาง
    • พระอัครชายาเซียน (贤妃) จากสกุลต่งเอ้อ (董鄂) ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเซี่ยนตวนจิ้ง
    • พระอัครชายาเจิน (貞妃) จากสกุลต่งเอ้อ (董鄂)
    • พระอัครชายาจิ้ง (靜妃) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特)
    • พระอัครชายาซูฮุ่ย (淑惠妃) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特)
    • พระอัครชายากงจิ้ง (恭靖妃) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特)
    • พระอัครชายาตวนซุ่น (端順) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特)
    • พระอัครชายาหนิงเชวี่ย (寧愨妃) จากสกุลต่งเอ้อ (董鄂)
    • พระอัครชายาเค่อ (恪妃) จากสกุลสือ (石)
  • พระสนมขั้นชู่เฟย (庶妃)
    • พระสนม จากสกุลมู่เค่อถู (穆克图)
    • พระสนม จากสกุลปา (巴)
    • พระสนม จากสกุลเฉิน (陳)
    • พระสนม จากสกุลถัง (唐)
    • พระสนม จากสกุลหนิ่ว (钮)
    • พระสนม จากสกุลหยาง (杨)
    • พระสนม จากสกุลอูซู (乌苏)
    • พระสนม จากสกุลน่าหล่า (纳喇)
  • พระราชโอรส
    • องค์ชายหนิวหนิ่ว (牛鈕,1651–1652) พระโอรสในพระสนม สกุลปา
    • องค์ชายฝูฉวน (福全,1653–1703) อู้เสี่ยนชินอ๋อง(裕憲親王,1667-1703);พระโอรสในพระชายาหนิงเชวี่ย
    • องค์ชายเสวียนเยวี่ย (玄燁,1654–1722) ภายหลังเป็นจักรพรรดิ;พระโอรสในจักรพรรดินีเสี้ยวคังจาง
    • องค์ชายไม่ปรากฏพระนาม (1657) หรงชินอ๋อง(榮親王);พระโอรสในพระอัครชายาเซียน
    • องค์ชายฉางหนิง (常寧,1657–1703) กงชินอ๋อง(恭親王,1671-1703);พระโอรสในพระสนม สกุลเฉิน
    • องค์ชายฉีโซ่ว (奇授,1659–1665) พระโอรสในพระสนม สกุลถัง
    • องค์ชายหลงซี (隆禧,1660–1679) ฉุนจิ้งชินอ๋อง(純靖親王,1674-1679);พระโอรสในพระสนม สกุลหนิ่ว
    • องค์ชายหย่งก้าน (永幹,1660–1667) พระโอรสในพระสนม สกุลมู่เค่อถู
  • พระราชธิดา
    • องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1652–1653) พระธิดาในพระสนม สกุลเฉิน
    • องค์หญิงเหอซั่วกงเชวี่ยจ่างกงจวู่ (和硕恭悫长公主,1653–1685) พระธิดาของพระสนม สกุลหยาง
    • องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1653–1658) พระธิดาในพระสนม สกุลปา
    • องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1654–1661) พระธิดาในพระสนม สกุลอูซู
    • องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1654–1660) พระธิดาในพระสนม สกุลหวัง
    • องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1657–1661) พระธิดาในพระสนม สกุลน่าลา
  • พระราชธิดาบุญธรรม
    • องค์หญิงเหอซั่วเหอซุ่นกงจวู่ (和硕和顺公主,1648–1691) พระธิดาในองค์ชายซั่วไซ (เฉิงเจ๋อชินอ๋อง)
    • องค์หญิงเหอซั่วโหรวเจียกงจวู่ (和硕柔嘉公主,1652–1673) พระธิดาในองค์ชายเยว่เล่อ (อันจวิ้นอ๋อง)
    • องค์หญิงกู้หลุนตวนหมิ่นกงจวู่ (固伦端敏公主,1653–1729) พระธิดาในองค์ชายจี้ตู้ (เจี่ยนจวิ้นอ๋อง)
ก่อนหน้า จักรพรรดิซุ่นจื้อ ถัดไป
จักรพรรดิฉงเจิน (ราชวงศ์หมิง) 2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
พ.ศ. 2186 - พ.ศ. 2204

2rightarrow.png จักรพรรดิคังซี
หลี่จื้อเฉิง 2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
พ.ศ. 2186 - พ.ศ. 2204

2rightarrow.png จักรพรรดิคังซี
จักรพรรดิหวงไถจี๋ 2leftarrow.png จักรพรรดิราชวงศ์ชิง
พ.ศ. 2186 - พ.ศ. 2204

2rightarrow.png จักรพรรดิคังซี


อ้างอิง[แก้]