จักรพรรดิเสียนเฟิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิเสียนเฟิง
《咸丰皇帝朝服像》.jpg
พระปรมาภิไธย สมเด็จพระจักรพรรดิชิงเหวินจง
พระอิสริยยศ สมเด็จพระจักรพรรดิ
ราชวงศ์ ชิง
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ ค.ศ.1831
สวรรคต ค.ศ.1861
พระราชบิดา จักรพรรดิเต้ากวง
พระราชมารดา สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวชวนเฉิง
พระอัครมเหสี พระนางสะโกตา
พระนางหนิวฮู่ลู่
พระนางเยเฮ่อนาลา
พระราชโอรส/ธิดา องค์ชายไจ้ฉุน
    

สมเด็จพระจักรพรรดิเสียนเฟิง (จีน: 咸豐帝; พินอิน: Xiánfēng) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 9 (นับจากจักรพรรดินูรฮาชี) แห่งราชวงศ์ชิง เป็นราชโอรสองศ์ที่ 4 ของจักรพรรดิเต้ากวง มีนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว อี้จู่ หรือองค์ชาย อี้จู่ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2374 (ค.ศ. 1831) ขึ้นครองราชย์ได้ทั้ง ๆ ที่มิใช่รัชทายาทองค์เอกที่วางตัวไว้ แต่ว่าพระองค์สามารถเอาชนะใจพระราชบิดาได้ด้วยการออกล่าสัตว์ และพระองค์ไม่สังหารสัตว์ที่มีลูกอ่อน กล่าวกันว่าพระราชวรกายของพระองค์อ่อนแอมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์แล้ว จึงมักประชวรบ่อย ๆ

ขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) ทันทีที่จักรพรรดิเต้ากวงสวรรคต ด้วยพระชนมายุ 19 พรรษา ซึ่งในระหว่างที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ใหม่ ๆ พระราชประเพณีจีนห้ามจักรพรรดิองค์ใหม่มีมเหสีหรือพระสนม และต้องไว้ทุกข์เป็นเวลานานถึง 27 เดือน แต่ก่อนที่จักรพรรดิเต้ากวงจะสวรรคตทรงมีพระมเหสีองค์แรกแล้ว คือ พระนางสะโกตา ซึ่งสิ้นพระชนม์ก่อนที่จักรพรรดิเต้ากวงจะสวรรคต เมื่อจักรพรรดิเสียนเฟิงครองราชย์แล้วทรงสถาปนานางสะโกตะเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี่ยวเต๋อเซียน เมื่อผ่านช่วงไว้ทุกข์ไปแล้ว จึงมีการเลือกพระสนม โดยองค์ประธาน คือ พระนางหวางไท่โฮว่ พระมเหสีองค์หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวง ที่เป็นเสมือนพระมารดาเลี้ยงของพระองค์ที่พระองค์รักเหมือนพระมารดาแท้ ๆ

ซึ่งพระมเหสีองค์แรกของสมเด็จพระจักรพรรดิเสียงเฟิง คือ พระนางหนิวฮู่ลู่ หรือ ซูอันไทเฮา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากพระนางหวางไท่โฮ่ว

ในสมัยพระองค์เกิดสงครามฝิ่นครั้งที่ 2 ซึ่งส่งผลให้เกาะฮ่องกงตกเป็นของจักรวรรดิอังกฤษโดยสมบูรณ์ และมาเก๊าตกเป็นของโปรตุเกส และกบฏไท่ผิง โดย หง ซิ่วฉวน ซึ่งล้วนแต่ส่งผลต่อความมั่นคงของประเทศและราชวงศ์

จักรพรรดิเสียนเฟิง มีพระมหเสีองค์รองอีกหนึ่งพระองค์ ที่ต่อมามีบทบาทอย่างมากในประวัติศาสตร์ภายหลัง คือ พระนางเยเฮ่อนาลา หรือ ซูสีไทเฮา

พระองค์สวรรคตในปี พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1861) ด้วยพระชนมายุเพียง 30 พรรษา ด้วยพระโรคที่รุมเร้าจากทรงกลัดกลุ้มในปัญหาของบ้านเมือง และจักรพรรดิองค์ใหม่ คือ องค์ชายไจ้ฉุน หรือพระนามตอนขึ้นครองราชย์ คือ จักรพรรดิถงจื้อ

[แก้] พระบรมวงศานุวงศ์

สมัยก่อนหน้า จักรพรรดิเสียนเฟิง สมัยถัดไป
จักรพรรดิเต้ากวง 2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
(พ.ศ. 2393 - พ.ศ. 2404)
2rightarrow.png จักรพรรดิถงจื้อ


เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น