จักรพรรดิเสียนเฟิง
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเหวินจง
| จักรพรรดิเสียนเฟิง |
|
|---|---|
| พระปรมาภิไธย | สมเด็จพระจักรพรรดิชิงเหวินจง |
| พระอิสริยยศ | สมเด็จพระจักรพรรดิ |
| ราชวงศ์ | ชิง |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | ค.ศ.1831 |
| สวรรคต | ค.ศ.1861 |
| พระราชบิดา | จักรพรรดิเต้ากวง |
| พระราชมารดา | สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวชวนเฉิง |
| พระอัครมเหสี | พระนางสะโกตา พระนางหนิวฮู่ลู่ พระนางเยเฮ่อนาลา |
| พระราชโอรส/ธิดา | องค์ชายไจ้ฉุน |
สมเด็จพระจักรพรรดิเสียนเฟิง (จีน: 咸豐帝; พินอิน: Xiánfēng) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 9 (นับจากจักรพรรดินูรฮาชี) แห่งราชวงศ์ชิง เป็นราชโอรสองศ์ที่ 4 ของจักรพรรดิเต้ากวง มีนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว อี้จู่ หรือองค์ชาย อี้จู่ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2374 (ค.ศ. 1831) ขึ้นครองราชย์ได้ทั้ง ๆ ที่มิใช่รัชทายาทองค์เอกที่วางตัวไว้ แต่ว่าพระองค์สามารถเอาชนะใจพระราชบิดาได้ด้วยการออกล่าสัตว์ และพระองค์ไม่สังหารสัตว์ที่มีลูกอ่อน กล่าวกันว่าพระราชวรกายของพระองค์อ่อนแอมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์แล้ว จึงมักประชวรบ่อย ๆ
ขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) ทันทีที่จักรพรรดิเต้ากวงสวรรคต ด้วยพระชนมายุ 19 พรรษา ซึ่งในระหว่างที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ใหม่ ๆ พระราชประเพณีจีนห้ามจักรพรรดิองค์ใหม่มีมเหสีหรือพระสนม และต้องไว้ทุกข์เป็นเวลานานถึง 27 เดือน แต่ก่อนที่จักรพรรดิเต้ากวงจะสวรรคตทรงมีพระมเหสีองค์แรกแล้ว คือ พระนางสะโกตา ซึ่งสิ้นพระชนม์ก่อนที่จักรพรรดิเต้ากวงจะสวรรคต เมื่อจักรพรรดิเสียนเฟิงครองราชย์แล้วทรงสถาปนานางสะโกตะเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี่ยวเต๋อเซียน เมื่อผ่านช่วงไว้ทุกข์ไปแล้ว จึงมีการเลือกพระสนม โดยองค์ประธาน คือ พระนางหวางไท่โฮว่ พระมเหสีองค์หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวง ที่เป็นเสมือนพระมารดาเลี้ยงของพระองค์ที่พระองค์รักเหมือนพระมารดาแท้ ๆ
ซึ่งพระมเหสีองค์แรกของสมเด็จพระจักรพรรดิเสียงเฟิง คือ พระนางหนิวฮู่ลู่ หรือ ซูอันไทเฮา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากพระนางหวางไท่โฮ่ว
ในสมัยพระองค์เกิดสงครามฝิ่นครั้งที่ 2 ซึ่งส่งผลให้เกาะฮ่องกงตกเป็นของจักรวรรดิอังกฤษโดยสมบูรณ์ และมาเก๊าตกเป็นของโปรตุเกส และกบฏไท่ผิง โดย หง ซิ่วฉวน ซึ่งล้วนแต่ส่งผลต่อความมั่นคงของประเทศและราชวงศ์
จักรพรรดิเสียนเฟิง มีพระมหเสีองค์รองอีกหนึ่งพระองค์ ที่ต่อมามีบทบาทอย่างมากในประวัติศาสตร์ภายหลัง คือ พระนางเยเฮ่อนาลา หรือ ซูสีไทเฮา
พระองค์สวรรคตในปี พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1861) ด้วยพระชนมายุเพียง 30 พรรษา ด้วยพระโรคที่รุมเร้าจากทรงกลัดกลุ้มในปัญหาของบ้านเมือง และจักรพรรดิองค์ใหม่ คือ องค์ชายไจ้ฉุน หรือพระนามตอนขึ้นครองราชย์ คือ จักรพรรดิถงจื้อ
[แก้] พระบรมวงศานุวงศ์
- พระราชบิดา: จักรพรรดิเต้ากวง
- พระราชมารดา: สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวชวนเฉิง
- พระมเหสี
- พระราชโอรส
- องค์ชายไจ้ฉุน (จักรพรรดิถงจื้อ) ประสูติแต่พระนางเยเฮ่อน่าลา
| สมัยก่อนหน้า | จักรพรรดิเสียนเฟิง | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิเต้ากวง | จักรพรรดิจีน (พ.ศ. 2393 - พ.ศ. 2404) |
จักรพรรดิถงจื้อ |
|
||||||||