จักรพรรดิเสียนเฟิง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเหวินจง

จักรพรรดิเสียนเฟิง
พระปรมาภิไธย	สมเด็จพระจักรพรรดิชิงเหวินจง
พระอิสริยยศ	สมเด็จพระจักรพรรดิ
ราชวงศ์	ชิง
รัชกาลก่อนหน้า	จักรพรรดิเต้ากวง
รัชกาลถัดไป	จักรพรรดิถงจื้อ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ	ค.ศ.1831
สวรรคต	ค.ศ.1861
พระราชบิดา	จักรพรรดิเต้ากวง
พระราชมารดา	สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวชวนเฉิง
พระอัครมเหสี	พระอัครมเหสีหนิวฮู่ลู่
พระราชโอรส/ธิดา	องค์ชายไจ้ฉุน

สมเด็จพระจักรพรรดิเสียนเฟิงขณะทรงแก้ไขพระราชกิจ

สมเด็จพระจักรพรรดิเสียนฟงขณะทรงพักผ่อนพระอิริยาบท

สมเด็จพระจักรพรรดิเสียนเฟิง (จีน: 咸豐帝; พินอิน: Xiánfēng) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 9 (นับจากจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อ) แห่งราชวงศ์ชิง เป็นราชโอรสองศ์ที่ 4 ของจักรพรรดิเต้ากวง มีนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว อี้จู่ หรือองค์ชาย อี้จู่ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2374 (ค.ศ. 1831) ขึ้นครองราชย์ได้ทั้ง ๆ ที่มิใช่รัชทายาทองค์เอกที่วางตัวไว้ แต่ว่าพระองค์สามารถเอาชนะใจพระราชบิดาได้ด้วยการออกล่าสัตว์ และพระองค์ไม่สังหารสัตว์ที่มีลูกอ่อน กล่าวกันว่าพระราชวรกายของพระองค์อ่อนแอมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์แล้ว จึงมักประชวรบ่อย ๆ

ขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) ทันทีที่จักรพรรดิเต้ากวงสวรรคต ด้วยพระชนมายุ 19 พรรษา ซึ่งในระหว่างที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ใหม่ ๆ พระราชประเพณีจีนห้ามจักรพรรดิองค์ใหม่มีมเหสีหรือพระสนม และต้องไว้ทุกข์เป็นเวลานานถึง 27 เดือน แต่ก่อนที่จักรพรรดิเต้ากวงจะสวรรคตมีพระมเหสีองค์แรกแล้ว คือ พระวรชายาสะโกตา ซึ่งสิ้นพระชนม์ก่อนที่จักรพรรดิเต้ากวงจะสวรรคต เมื่อจักรพรรดิเสียนเฟิงครองราชย์แล้วทรงสถาปนานางสะโกตะเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี่ยวเต๋อเซียน เมื่อผ่านช่วงไว้ทุกข์ไปแล้ว จึงมีการเลือกพระสนม โดยองค์ประธาน คือ พระนางคังฉินไท่เฟย(康慈皇贵太妃) พระมเหสีองค์หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวง ที่ทรงดูพระราชวังหลัง

ซึ่งพระอัครมเหสีองค์แรกของสมเด็จพระจักรพรรดิเสียงเฟิง คือ พระอัครมเหสีหนิวฮู่ลู่ หรือ ซูอันไทเฮา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก พระนางคังฉินไท่เฟย

ในสมัยพระองค์เกิดสงครามฝิ่นครั้งที่ 2 ซึ่งส่งผลให้เกาะฮ่องกงตกเป็นของจักรวรรดิอังกฤษโดยสมบูรณ์ และมาเก๊าตกเป็นของโปรตุเกส และกบฏไท่ผิง โดย หง ซิ่วฉวน ซึ่งล้วนแต่ส่งผลต่อความมั่นคงของประเทศและราชวงศ์

จักรพรรดิเสียนเฟิง มีพระมเหสีองค์รองอีกหนึ่งพระองค์ ที่ต่อมามีบทบาทอย่างมากในประวัติศาสตร์ภายหลัง คือ พระมเหสีเย่เฮ่อนาลา หรือ ซูสีไทเฮา

พระองค์สวรรคตในปี พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1861) ด้วยพระชนมายุเพียง 30 พรรษา ด้วยพระโรคที่รุมเร้าจากทรงกลัดกลุ้มในปัญหาของบ้านเมือง และจักรพรรดิองค์ใหม่ คือ องค์ชายไจ้ฉุน หรือพระนามตอนขึ้นครองราชย์ คือ จักรพรรดิถงจื้อ

พระบรมวงศานุวงศ์

• พระราชบิดา: จักรพรรดิเต้ากวง
• พระราชมารดา: สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวชวนเฉิง
• พระมเหสี
  • พระวรชายาสะโกตา
  • พระอัครมเหสีหนิวฮู่ลู่
  • พระมเหสีเย่เฮ่อน่าหลา
  • พระชายาทาทาลา
  • พระมเหสีทังกี (端恪皇貴妃) จากสกุลทังกิยา (1844–1910).
  • พระชายาเหวิน(玫貴妃) (1837–1890)จากสกุลซิจินโร.
  • พระชายาวั่น (婉貴妃) (d. 1894) จากสกุลซิจินโร.
  • พระสนมหลู (璷妃) (d. 1895)จากสกุลนารา .
  • พระสนมจี (吉妃) (d. 1905)จากสกุลหลัง .
  • พระสนมซี (禧妃) (d. 1877)จากสกุลซาฉารา. .
  • พระสนมยิง (慶妃) (d. 1885)จากสกุล จางของชาวฮั่น .
  • พระสนมหยัน (雲嬪) (d. 1855)จากสกุลเว่ยกียา .
  • พระสนมรอง(容嬪) (d. 1869)จากสกุล ซิรินจินโร.
  • พระสนมสนมซู(璹嬪) (d. 1874) จากสกุล อูน่าลา.
  • พระสนมหยู (玉嬪) (d. 1862)น้องสาวของ พระสนมซู .
  • พระสนมผิง(玶常在) (d. 1857) จากสกุลซิรินจินโฮ.
  • พระสนมฉุน (瑃常在) (d. 1859).
  • พระสนมซิน (鑫常在) (d. 1859).

• พระราชโอรสและพระราชธิดา
  • องค์ชายไจ้ฉุน ประสูติแต่พระสนมเย่เฮ่อน่าหลา
  • องค์ชายไม่ทราบพระนาม(1858)ประสูติแต่พระชายาเหวิน(玫貴妃) . และต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายสอง (憫郡王).
  • องค์หญิง กงหลัน(榮安固倫公主)(1855–1875)ประสูติแต่พระชายาทาทาลา.

สมัยก่อนหน้า		จักรพรรดิเสียนเฟิง		สมัยถัดไป
จักรพรรดิเต้ากวง		จักรพรรดิจีน (พ.ศ. 2393 - พ.ศ. 2404)		จักรพรรดิถงจื้อ