เขตอินาเงะ
เขตอินาเงะ 稲毛区 | |
---|---|
![]() สำนักงานเขตอินาเงะ | |
![]() ที่ตั้งของเขตอินาเงะในนครชิบะ | |
![]() | |
พิกัด: 35°38′11″N 140°06′26″E / 35.63639°N 140.10722°E | |
ประเทศ | ![]() |
ภูมิภาค | คันโต |
จังหวัด | ![]() |
นคร | ![]() |
พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 21.22 ตร.กม. (8.19 ตร.ไมล์) |
ประชากร (1 เมษายน ค.ศ. 2024)[1] | |
• ทั้งหมด | 160,008 คน |
• ความหนาแน่น | 7,540 คน/ตร.กม. (19,500 คน/ตร.ไมล์) |
เขตเวลา | UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น) |
ที่อยู่สำนักงาน | 4-12-1 อานางาวะ เขตอินาเงะ นครชิบะ จังหวัดชิบะ 263-8733 4-12-1 Anagawa, Inage-ku Chiba-shi, Chiba-ken 263-8733 |
รหัสท้องถิ่น | 12103-7 |
เว็บไซต์ | www |
เขตอินาเงะ (ญี่ปุ่น: 稲毛区; โรมาจิ: Inage-ku) เป็นหนึ่งในหกเขตของนครชิบะในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 เขตนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 160,008 คน[1] มีความหนาแน่นของประชากร 7,540 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 21.22 ตารางกิโลเมตร (8.19 ตารางไมล์)[2][3]
ภูมิศาสตร์
[แก้]เขตอินาเงะตั้งอยู่บนพื้นที่ตอนใน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครชิบะ มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบและมีความเป็นเมืองสูง ประกอบด้วยเขตที่อยู่อาศัยผสมกับเขตอุตสาหกรรม
เทศบาล/เขตที่อยู่ติดกัน
[แก้]- เขตของนครชิบะ
- เทศบาลอื่น
- นครยตสึไกโด
ประวัติศาสตร์
[แก้]พื้นที่ของเขตอินาเงะในปัจจุบันมีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยมีศาลเจ้าอินาเงะเซ็งเง็ง (ญี่ปุ่น: 稲毛浅間神社; โรมาจิ: Inage Sengen Jinja) ซึ่งมีอายุมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9
ในสมัยใหม่ เมื่อ ค.ศ. 1889 พื้นที่ที่เป็นเขตอินาเงะ ขณะนั้นประกอบด้วยหมู่บ้านสึงะ, เคมิงาวะ, โคเตงาวะ และบางส่วนของเมืองชิบะ หมู่บ้านเคมิงาวะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1891 ต่อมาเมืองชิบะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อ ค.ศ. 1921 นครชิบะผนวกรวมหมู่บ้านสึงะและเมืองเคมิงาวะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1937 และผนวกหมู่บ้านโคเตงาวะเมื่อ ค.ศ. 1954[2]
อินาเงะเดิมมีพื้นที่ติดกับอ่าวโตเกียว และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับโตเกียว จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในการว่ายน้ำและขุดหอย มีการสร้างกระท่อมชายหาดจำนวนมากตามแนวชายฝั่งอ่าวโตเกียว[2] เขตนี้กลายเป็นพื้นที่ที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลนับตั้งแต่ ค.ศ. 1961 หลังจากโครงการถมทะเลตามแนวชายฝั่งอ่าวโตเกียวในจังหวัดชิบะแล้วเสร็จ[4] ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาเมืองชิบะ เขตที่อยู่อาศัยที่วางแผนไว้หลายแห่งได้ถูกสร้างขึ้นในอินาเงะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง อันเนื่องมาจากการพัฒนาเส้นทางรถไฟสายโซบุของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก และรถไฟฟ้าเคเซ สายชิบะ และหลังจากนั้นเขตที่อยู่อาศัยก็ถูกพัฒนาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ[5]
ด้วยการที่นครชิบะได้รับการยกฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด ทำให้นครชิบะมีอำนาจในการบริหารมากขึ้นซึ่งได้รับจากจังหวัดชิบะและรัฐบาลกลาง เขตอินาเงะจึงจัดตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1992 ในฐานะเขตหนึ่งของนครชิบะ[2][4]
เศรษฐกิจ
[แก้]เขตอินาเงะโดยส่วนใหญ่เป็นศูนย์กลางการค้าของภูมิภาคและชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในใจกลางเมืองชิบะและโตเกียว ทางตอนเหนือของเขตเป็นที่ตั้งของสวนอุตสาหกรรมไนริกุ (ญี่ปุ่น: 内陸工業団地; โรมาจิ: Nairiku kōgyōdanchi)
การขนส่ง
[แก้]รถไฟ
[แก้]บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายโซบุ
รถไฟฟ้าเคเซ: สายชิบะ
- สถานี: เคเซอินาเงะ – มิโดริได
โมโนเรลเมืองชิบะ สาย 2
- สถานี: ซากูซาเบะ – เท็นได – อานางาวะ – สปอร์ตเซ็นเตอร์[2]
ทางหลวง
[แก้]- ทางด่วนฮิงาชิคันโต
- ถนนเคโย
- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 14
- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 16
- ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 126
รถโดยสารประจำทาง
[แก้]มีรถโดยสารสาธารณะต่อไปนี้ให้บริการในเขตอินาเงะ
- เคเซบัส (京成バス)
- ชิบะไนริกุบัส (千葉内陸バス)
- ชิบะซิตีบัส (ちばシティバス)
- ชิบะไคฮิงโคตซือ (千葉海浜交通)
- อาซูกะโคตซือ (あすか交通)
- เฮวะโคตซือ (平和交通)
การศึกษา
[แก้]เขตอินาเงะเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยชิบะ นอกจากนี้มหาวิทยาลัยเคไอและมหาวิทยาลัยชิบะเคไซก็ตั้งอยู่ในเขตนี้เช่นกัน[4]
โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นอยู่ในสังกัดคณะกรรมการการศึกษาเทศบาลนครชิบะ (千葉市教育委員会)
โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นของเทศบาลนครชิบะ[6]
- ชิงูซาได (千草台中学校)
- อินาเงะ (稲毛中学校)
- โคนากาได (小中台中学校)
- คูซาโนะ (草野中学校)
- มิโดริมาจิ (緑町中学校)
- โทโดโรกิโจ (轟町中学校)
- สึงะ (都賀中学校)
โรงเรียนประถมศึกษาของเทศบาลนครชิบะ[7]
- อายาเมได (あやめ台小学校)
- ชิงูซาได (千草台小学校)
- ชิงูซาไดฮิงาชิ (千草台東小学校)
- อินางาโอกะ (稲丘小学校)
- อินาเงะ (稲毛小学校)
- คาชิวาได (柏台小学校)
- โคนากาได (小中台小学校)
- โคนากาไดมินามิ (小中台南小学校)
- คูซาโนะ (草野小学校)
- มิโดริมาจิ (緑町小学校)
- มิยาโนงิ (宮野木小学校)
- ซันโน (山王小学校)
- ซนโน (園生小学校)
- โทโดโรกิโจ (轟町小学校)
- สึงะ (都賀小学校)
- ยาโยอิ (弥生小学校)
เทศกาล
[แก้]เทศกาลของศาลเจ้าอินาเงะเซ็งเง็งจัดขึ้นในวันที่ 15 กรกฎาคมของทุกปี จะมีการเต้นรำแบบชินโตที่เรียกว่า คางูระ ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็นสมบัติที่จับต้องไม่ได้ของจังหวัดชิบะ[2]
บุคคลที่มีชื่อเสียง
[แก้]- เรียว คาวาชิมะ (川島 亮) - นักเบสบอลอาชีพ
- ซาโตรุ ยามางิชิ (山岸 智) - นักฟุตบอลอาชีพ
- โคกิ โยเนกูระ (米倉 恒貴) - นักฟุตบอลอาชีพ
- ยาซูชิ คันดะ (神田 裕之) - นักมวยปล้ำอาชีพ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ 1.0 1.1 "千葉県毎月常住人口調査" [การสำรวจประชากรอาศัยถาวรรายเดือนในจังหวัดชิบะ]. เว็บไซต์จังหวัดชิบะ (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2024.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 "稲毛" [Inage]. Nihon Daihyakka Zensho (Nipponika) (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 153301537. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-07-03.
- ↑ "稲毛" [Inage]. Nihon Rekishi Chimei Taikei (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 173191044. dlc 2009238904. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-07-01.
- ↑ 4.0 4.1 4.2 "稲毛" [Inage]. Nihon Kokugo Daijiten (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 56431036. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-08-03.
- ↑ "稲毛" [Inage]. Dijitaru daijisen (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 56431036. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-07-03.
- ↑ "千葉市立の中学校一覧". Chiba City. สืบค้นเมื่อ 2022-12-26.
- ↑ "千葉市立の小学校一覧". Chiba City. สืบค้นเมื่อ 2022-12-26.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตอินาเงะ
- เว็บไซต์ทางการของเขตอินาเงะ นครชิบะ