ข้ามไปเนื้อหา

แม่น้ำหวงผู่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แม่น้ำหวงผู่
黃浦江
แม่น้ำผู่ (浦江)
แม่น้ำชุนเชิน (春申江)
แม่น้ำเชิน (申江)
ภาพมุมสูง แม่น้ำหวงผู่ไหลผ่านกลางเมืองเซี่ยงไฮ้ (กลางภาพ ย่านการเงินลู่เจียจุ่ย)
แผนที่
ชื่อท้องถิ่น (จีน)
ที่ตั้ง
ประเทศจีน
นครปกครองโดยตรงเซี่ยงไฮ้
ลักษณะทางกายภาพ
ต้นน้ำทะเลสาบเตี้ยนชาน
  ตำแหน่งชิงผู่, เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
ปากน้ำแม่น้ำแยงซี
  ตำแหน่ง
เป่าชาน, เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
ความยาว113 กม.
อัตราการไหล 
  เฉลี่ย180 m3/s (6,400 cu ft/s)[1]
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา 
  ซ้ายแม่น้ำซูโจว
แม่น้ำหวงผู่
จีนตัวย่อ
จีนตัวเต็ม
ไปรษณีย์Whangpoo River
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินHuángpǔ Jiāng
เวด-ไจลส์Huang-p'u Chiang
แม่น้ำหวงผู่ ภาพถ่ายจากอาคารสำนักงานในเขตหยางผู่, (ล่าง) กลุ่มอาคารอนุรักษ์ "โรงประปาเซี่ยงไฮ้ถนนหยางชู่ผู่"
บริการเรือล่องแม่น้ำ ในตอนกลางคืน

แม่น้ำหวงผู่ (จีนตัวย่อ: 黄浦江; จีนตัวเต็ม: 黃浦江; พินอิน: huáng pǔjiāng; pronunciation; อังกฤษ: Huangpu River; ชื่อย่อ หวงผู่ หรือ แม่น้ำผู่) เป็นแม่น้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นยาว 113 กิโลเมตร (70 ไมล์) ไหลไปทางเหนือผ่านใจกลางเซี่ยงไฮ้ เดิมชื่อ แม่น้ำหวงเซียผู่ (黄歇浦) หรือ แม่น้ำชุนเชิน (春申江) ตามชื่อของชุนเซินจวิน หนึ่งในสี่กงจื่อยุครณรัฐ ซึ่งเป็นผู้ดำริให้ถูกขุดครั้งแรก แม่น้ำหวงผู่นับเป็นสาขาสุดท้ายที่สำคัญของแม่น้ำแยงซีก่อนที่จะไหลลงสู่ทะเลจีนตะวันออก แม่น้ำหวงผู่แบ่งเมืองเซี่ยงไฮ้ออกเป็นสองฝาก คือ ผู่ซี ฝั่งตะวันตกเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางเมืองเดิมและไว่ทาน (เดอะบันด์) และผู่ตง ฝั่งตะวันออกเป็นที่ตั้งย่านการเงินลู่เจียจุ่ยที่มีชื่อเสียงระดับโลก[2][3]

ภูมิศาสตร์

[แก้]
ปากแม่น้ำที่ ปากน้ำอู๋ซง

แม่น้ำหวงผู่เป็นแม่น้ำสายสำคัญของเซี่ยงไฮ้ ยาวประมาณ 113 กิโลเมตร[2] กว้าง 300-700 เมตร ไม่มีน้ำแข็งตลอดปี กว้างเฉลี่ย 400 เมตร (1,312 ฟุต) ลึกเฉลี่ย 9-10 เมตร (30 ฟุต)[2] จุดที่ลึกที่สุดคือประมาณ 17 เมตร แบ่งเมืองออกเป็นสองฝาก คือ ผู่ซี (浦西 แปลตามตัว "ฝั่งตะวันตกของหวงผู่") ศูนย์กลางเมืองเดิม และผู่ตง (浦东; "ฝั่งตะวันออกของหวงผู่")

เริ่มต้นจากทะเลสาบเตี้ยนชาน (淀山湖) ในเมืองจูเจียเจ่า เขตชิงผู่ของเซี่ยงไฮ้ และไหลลงสู่แม่น้ำแยงซีที่ปากน้ำอู๋ซง แม่น้ำหวงผู่เป็นแม่น้ำสาขาสายสุดท้ายของแม่น้ำแยงซีก่อนลงสู่ทะเล ต้นน้ำของแม่น้ำหวงผู่ได้รับจากทะเลสาบไท่ เพื่อระบายน้ำสู่ทะเลจีนตะวันออก ปัจจุบันแม่น้ำหวงผู่เป็นช่องทางหลักของน้ำร้อยละ 78 ที่ระบายน้ำออกจากทะเลสาบไท่ แม่น้ำสาขาย่อยของหวงผู่ ได้แก่ แม่น้ำอู๋ซง (แม่น้ำซูโจว), แม่น้ำเวินเจ้าปัง, แม่น้ำชฺวันหยาง, แม่น้ำเตี้ยนผู่, แม่น้ำต้าจื้อ, ทางน้ำเสียถาง, ทางน้ำหยวนเซี่ย และทางน้ำต้าเม่ากั่ง

แม่น้ำหวงผู่เคยเป็นทางน้ำหลักของอุตสาหกรรมการเดินเรือของเซี่ยงไฮ้ มีท่าเทียบเรือฉือลิ่วผู่ที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันสถานะการขนส่งทางน้ำในแม่น้ำค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยท่าเรือน้ำลึก แม้ความลึกของช่องทางเดินยังเพียงพอสำหรับเรือเดินทะเลขนาด 3,000 ตันสามารถผ่านสะพานซงผู่ได้ตลอดทั้งปี, เรือเดินทะเลขนาด 5,000 ตันสามารถไปถึงเขตหมิ่นหางได้โดยตรง, เรือเดินทะเลขนาด 10,000 ตันสามารถไปถึงอู๋จิง และเรือเดินทะเลขนาด 50,000 ตันสามารถผ่านสะพานสูผู่ได้ นอกจากนี้แม่น้ำหวงผู่ใช้ในการชลประทานในพื้นที่ท้องถิ่นด้วย[4]

ประวัติ

[แก้]

ครั้งหนึ่งแม่น้ำหวงผู่เคยถูกเรียกว่า แม่น้ำหวงเซียผู่ (黄歇浦) หรือแม่น้ำชุนเชิน (春申江) ตามชื่อชุนเซินจวิน หนึ่งในสี่กงจื่อยุครณรัฐ (มีชื่อกำเนิดคือ หวงเซีย; 黄歇) ซึ่งเป็นผู้ดำริให้สร้างแม่น้ำสายนี้เป็นครั้งแรกในประมาณช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตศักราช ระหว่างยุครณรัฐ (475 ถึง 221 ปีก่อนคริสตกาล) เชื่อกันว่าเซี่ยงไฮ้ในปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งในที่ดินศักดินาของชุนเซินจวิน หวงเซีย อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่[2]

แม่น้ำหวงผู่เคยเป็นเพียงแม่น้ำสาขาของแม่น้ำอู๋ซง (แม่น้ำซูโจว) หลังจากโครงการขุดลอกขยายแม่น้ำหวงผู่ในรัชสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง แม่น้ำซูโจวถูกลดความสำคัญและตื้นเขินกลายเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำหวงผู่แทน และเกิดวลีที่ว่า "黄浦夺淞" (หวงผู่ซงซง) หมายถึง "หวงผู่ยึดซง" ที่แปลว่า แม่น้ำหวงผู่ยึดแม่น้ำอู๋ซงเจียง[4]

การพัฒนาพื้นที่สองฝั่งแม่น้ำหวงผู่

[แก้]
แผนที่วิศวกรรมการปรับระบบการเดินเรือ การสร้างเขื่อนกั้นน้ำและอนุรักษ์แม่น้ำ (บน) แม่น้ำหวงผู่ ปี พ.ศ. 2449 (ล่าง) แม่น้ำหวงผู่ ปี พ.ศ. 2454 (ชื่อภาษาอังกฤษของแม่น้ำหวงผู่ในสมัยนั้นคือ Whangpoo River)
ภาพถ่ายจากสวนสาธารณะริมแม่น้ำในเขตหยางผู่ ทางตอนเหนือของเซี่ยงไฮ้

แผนการพัฒนาพื้นที่สองฝั่งแม่น้ำหวงผู่ ที่วางไว้เริ่มจากปากน้ำอู๋ซง ถึงสะพานสูผู่ ความยาวตลอดแนวชายฝั่งทั้งสองด้านรวมประมาณ 85 กิโลเมตร และมีพื้นที่ควบคุมที่วางแผนไว้ประมาณ 74 ตารางกิโลเมตร เกี่ยวข้องกับ 6 เขตการปกครอง ได้แก่ ผู่ตง เป่าชาน หยางผู่ หงโข่ว หวงผู่ และสูฮุ่ย[5]

เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2561 พื้นที่สาธารณะริมชายฝั่งยาว 45 กิโลเมตรทั้งสองฝั่งของแม่น้ำหวงผู่ จากสะพานหยางผู่ ไปยังสะพานสูผู่ ได้เชื่อมต่อกันและเปิดให้บริการประชาชนทุกคน[6][7][8] ในปี 2564 มีโครงการปรับปรุงพื้นที่สาธารณะในส่วนที่เรียกว่า นอร์ทบันด์วอเตอร์ฟรอนท์ (ไว่ทานเหนือ) บนพื้นที่ริมแม่น้ำเดิมที่เคยเป็นท่าเรือที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองในยุคของบริษัทอินเดียตะวันออก (British East India) ในปี พ.ศ. 2388 ให้เป็น "ป่าในเมือง" ที่สามารถมองทิวทัศน์ที่กว้างขึ้นของฝั่งลู่เจียจุ่ยที่อยู่ตรงข้าม[9][10]

สะพานและอุโมงค์

[แก้]

สะพานและอุโมงค์ที่สำคัญ เรียงลำดับจากต้นน้ำ – ปลายน้ำ (ที่ปากน้ำอู๋ซง)

ชื่อสะพาน / อุโมงค์ ชื่อภาษาท้องถิ่น / ภาษาอังกฤษ ภาพ รายละเอียด
สะพานซงผู่ 松浦大桥 / Songpu Bridge สะพานซงผู่ เดิมเรียกว่า “สะพานข้ามแม่น้ำหวงผู่” เป็นสะพานแห่งแรกที่สร้างข้ามแม่น้ำหวงผู่ เปิดให้สัญจรครั้งแรกในปี 1975 สะพานนี้ข้ามแม่น้ำในเขตซงเจียง
สะพานเฟิ่งผู่ 奉浦大桥 / Fengpu Bridge
สะพานหมิ่นผู่ 闵浦大桥 / Minpu Bridge
อุโมงค์ถนนช่างจง 上中路隧道 / Shangzhong Road tunnel
อุโมงค์ถนนหลงเย่า 龙耀路隧道 / Longyao Road tunnel
สะพานสูผู่ 徐浦大桥 / Xupu Bridge เปิดในปี พ.ศ. 2540
อุโมงค์ถนนต่าผู่ 打浦路隧道 / Dapu Road tunnel
สะพานหลูผู่ 卢浦大桥 / Lupu Bridge เปิดในปี พ.ศ. 2546
อุโมงค์ถนนซีจั้งหนาน 西藏南路隧道 / South Xizang Road tunnel
สะพานหนานผู่ 南浦大桥 / Nanpu Bridge เปิดในปี พ.ศ. 2534
อุโมงค์ถนนฟู่ซิงตง 复兴东路隧道 / East Fuxing Road tunnel
อุโมงค์ถนนเหรินหมิน 人民路隧道 / Renmin Road tunnel
อุโมงค์ถนนหยานอานตง 延安东路隧道 / East Yan'an Road tunnel
อุโมงค์ทางลอดเดอะบันด์ 外滩观光隧道 / Bund Sightseeing tunnel อุโมงค์เชื่อมด้วยรถรางทัศนาจรขนาดเล็ก
อุโมงค์ถนนซินเจี้ยน 新建路隧道 / Xinjian Road tunnel
อุโมงค์ถนนต้าเหลียน 大连路隧道 / Dalian Road tunnel
สะพานหยางผู่ 杨浦大桥 / Yangpu Bridge สะพานหยางผู่เปิดในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 เป็นสะพานที่ยาวที่สุดแห่งหนึ่งของโลกซึ่งมีความยาวรวม 8,354 เมตร[2]
อุโมงค์ถนนจฺวินกง 军工路隧道 / Jungong Road tunnel
อุโมงค์ถนนเสียงยิน 翔殷路隧道 / Xiangyin Road tunnel
อุโมงค์ถนนฉางเจียงตะวันตก 长江西路隧道 / West Changjiang Road tunnel
อุโมงค์ถนนวงแหวนรอบนอก 外环隧道 / Outer Ring Road tunnel

อ้างอิง

[แก้]
  1. (四)水文 เก็บถาวร 2011-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาจีน)
  2. 1 2 3 4 5 "Huangpu River Archives". Sublime China (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2021-06-24. สืบค้นเมื่อ 2021-06-20.
  3. "The New Huangpu River Both Banks". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-04-13. สืบค้นเมื่อ เม.ย. 16, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 黄浦江(上海界内河流). Baidu Baike, สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2564.
  5. "浦江规划前言". 上海市黄浦江两岸开发工作领导小组办公室网站. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-05-05. สืบค้นเมื่อ 2012-05-08.
  6. 黄浦江两岸45公里公共空间今贯通,新一轮三年行动计划启动 Shanghai Observer, 2017-12-31.
  7. 还江于民 黄浦江两岸45公里公共空间全部贯通 เก็บถาวร 2018-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.第1财经.
  8. Holmes, Damian (2017-04-23). "Hongkou North Bund Waterfront Masterplan and Public Realm | Shanghai, China | HASSELL". World Landscape Architecture (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  9. "Major upgrade in works for North Bund waterfront". SHINE (ภาษาอังกฤษ).
  10. "North Bund seeking world's best designers". SHINE (ภาษาอังกฤษ).

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]