แคดเมียมคลอไรด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แคดเมียมคลอไรด์
Ball-and-stick model of cadmium chloride
Cadmium chloride in polyhedron shape
Cadmium chloride hemipentahydrate
ชื่อตาม IUPAC Cadmium dichloride
ชื่ออื่น Cadmium(II) chloride
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS [10108-64-2][CAS]
PubChem 24947
EC number 233-296-7
UN number 2570
ChEBI 35456
RTECS number EV0175000
SMILES
InChI
ChemSpider ID 23035
คุณสมบัติ
สูตรโมเลกุล CdCl2
มวลโมเลกุล 183.32 g mol−1
ลักษณะทางกายภาพ ของแข็งสีขาว
กลิ่น ไม่มีกลิ่น
ความหนาแน่น 4.047 g/cm3 (anhydrous)[1]
3.327 g/cm3 (Hemipentahydrate)
จุดหลอมเหลว

568 °C, 841 K, 1054 °F

จุดเดือด

964 °C, 1237 K, 1767 °F

ความสามารถละลายได้ ใน น้ำ Hemipentahydrate:
79.5 g/100 mL (−10 °C)
90 g/100 mL (0 °C)
Monohydrate:
119.6 g/100 mL (25 °C)
134.3 g/100 mL (40 °C)
134.2 g/100 mL (60 °C)
147 g/100 mL (100 °C)[2]
ความสามารถละลายได้ ละลายในแอลกอฮอล์, เบนโซไนไทรล์
ไม่ละลายในอีเทอร์, แอซีโทน[1]
ความสามารถละลายได้ ใน pyridine 4.6 g/kg (0 °C)
7.9 g/kg (4 °C)
8.1 g/kg (15 °C)
6.7 g/kg (30 °C)
5 g/kg (100 °C)[1]
ความสามารถละลายได้ ใน ethanol 1.3 g/100 g (10 °C)
1.48 g/100 g (20 °C)
1.91 g/100 g (40 °C)
2.53 g/100 g (70 °C)[1]
ความสามารถละลายได้ ใน dimethyl sulfoxide 18 g/100 g (25 °C)[1]
ความดันไอ 0.01 kPa (471 °C)
0.1 kPa (541 °C)
ความหนืด 2.31 cP (597 °C)
1.87 cP (687 °C)[1]
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน, hR9 (anhydrous)[3]
โมโนคลินิก (hemipentahydrate)[2]
Space group R3m, No. 166 (anhydrous)[3]
อุณหเคมี
Std enthalpy of
formation
ΔfHo298
−391.5 kJ/mol
Standard molar
entropy
So298
115.3 J/mol·K
ความจุความร้อนจำเพาะ 74.7 J/mol·K
ความอันตราย
GHS pictograms GHS-pictogram-skull.svg GHS-pictogram-silhouette.svg GHS-pictogram-pollu.svg[5]
การจำแนกของ EU a very toxic substance such as snake venom there is a dose below which there is no detectable toxic effect. T+ Dangerous for the Environment (Nature) N
Carc. Cat. 2
Muta. Cat. 2
Repr. Cat. 2
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
3
0
 
R-phrases R45, R46, R60, R61, R25,

R26, R48/23/25, R50/53

S-phrases S53, S45, S60, S61
U.S. Permissible
exposure limit (PEL)
[1910.1027] TWA 0.005 mg/m3 (as Cd)
LD50 94 mg/kg (rats, ทางปาก)[1]
60 mg/kg (mouse, ทางปาก)
88 mg/kg (rat, ทางปาก)[4]
สารอื่นที่เกี่ยวข้อง
แอนไอออนที่เกี่ยวข้อง แคดเมียมฟลูออไรด์
แคดเมียมโบรไมด์
แคดเมียมไอโอไดด์
แคทไอออนที่เกี่ยวข้อง สังกะสีคลอไรด์
เมอร์คิวรี(II) คลอไรด์
แคลเซียมคลอไรด์
 X mark.svg 14 (verify) (what is: Yes check.svg 10/X mark.svg 10?)
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa
แหล่งอ้างอิงของกล่องข้อมูล

แคดเมียมคลอไรด์ (อังกฤษ: cadmium chloride) เป็นสารประกอบแคดเมียมและคลอรีน มีสูตรเคมีคือ CdCl2 มีลักษณะเป็นผลึกสีขาว มีคุณสมบัติเป็นสารดูดความชื้น โครงสร้างของแคดเมียมคลอไรด์เป็นทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบบสมมาตร คล้ายกับโครงสร้างของแคดเมียมไอโอไดด์ แคดเมียมคลอไรด์เป็นกรดแบบลิวอิสแบบอ่อน[6][7] ละลายได้ดีในน้ำและตัวทำละลายมีขั้วอื่น ๆ

แคดเมียมคลอไรด์แบบแอนไฮดรัสเตรียมได้จากปฏิกิริยาของคลอรีนหรือแก๊สไฮโดรเจนคลอไรด์และแคดเมียม ตามสมการ

Cd + 2 HCl → CdCl2 + H2

กรดไฮโดรคลอริกสามารถสร้างแคดเมียมคลอไรด์ได้ จากการทำปฏิกิริยากับสารเช่น แคดเมียมออกไซด์หรือแคดเมียมคาร์บอเนต

แคดเมียมคลอไรด์ใช้ในการเตรียมแคดเมียมซัลไฟด์ เพื่อใช้ทำแคดเมียมเยลโลว์ รงควัตถุอนินทรีย์สีเหลืองสด ตามสมการ

CdCl2 + H2 → CdS + 2 HCl

ในห้องปฏิบัติการ แคดเมียมคลอไรด์ใช้ในการเตรียมสารประกอบออร์แกโนแคดเมียม นอกจากนี้ยังใช้ในกระบวนการถ่ายเอกสารและการชุบโลหะด้วยไฟฟ้า

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Anatolievich, Kiper Ruslan. "cadmium chloride". http://chemister.ru. สืบค้นเมื่อ 2014-06-25. 
  2. 2.0 2.1 Seidell, Atherton; Linke, William F. (1919). Solubilities of Inorganic and Organic Compounds (2nd ed.). New York: D. Van Nostrand Company. p. 169. 
  3. 3.0 3.1 "Cadmium Chloride - CdCl2". http://wwwchem.uwimona.edu.jm. Mona, Jamaica: The University of the West Indies. สืบค้นเมื่อ 2014-06-25. 
  4. "Cadmium compounds (as Cd) - IDLH". Centers for Disease Control and Prevention (CDC). 
  5. "Cadmium chloride". Sigma-Aldrich. 
  6. N. N. Greenwood, A. Earnshaw, Chemistry of the Elements, 2nd ed., Butterworth-Heinemann, Oxford, UK, 1997.
  7. A. F. Wells, Structural Inorganic Chemistry, 5th ed., Oxford University Press, Oxford, UK, 1984.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]