ข้ามไปเนื้อหา

เรดบูลเรซซิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง-เรดบูลฟอร์ด
ชื่อเต็มออราเคิลเรดบูลเรซซิง[1][2]
ที่ตั้งมิลตันคีนส์ บักกิงแฮมเชอร์ อังกฤษ
หัวหน้าทีมโลร็อง แมเกียส (หัวหน้าทีมและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)[3]
ผู้อำนวยการเทคนิคปีแยร์ วาเช[4]
ผู้ก่อตั้งดีทริช เมเทสซิทซ์
เว็บไซต์www.redbullracing.com
ชื่อก่อนหน้าจากัวร์เรซซิงเอฟวันทีม
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2026
นักขับ
นักขับทดสอบ
แชสซีอาร์บี22[7]
เครื่องยนต์เรดบูลฟอร์ด[9]
ยางรถยนต์พิเรลลี่
สถิติการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
แข่งครั้งแรกออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2005
แข่งครั้งล่าสุดโมนาโกกรังด์ปรีซ์ 2026
เข้าร่วมการแข่งขัน424 (ออกตัว 423)
เครื่องยนต์
แชมป์ผู้ผลิต6 (2010, 2011, 2012, 2013, 2022, 2023)
แชมป์นักขับ8 (2010, 2011, 2012, 2013, 2021, 2022, 2023, 2024)
ชนะ130
โพเดียม299
คะแนน8360
ตำแหน่งโพล111
รอบที่เร็วที่สุด103
อันดับฤดูกาล 20253 (451 คะแนน)

เรดบูลเรซซิง (อังกฤษ: Red Bull Racing) ปัจจุบันแข่งขันภายใต้ชื่อ ออราเคิลเรดบูลเรซซิง (อังกฤษ: Oracle Red Bull Racing) และรู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า เรดบูล หรือ อาร์บีอาร์ (อังกฤษ: RBR) เป็นทีมแข่งรถฟอร์มูลาวันในเครือของบริษัทสัญชาติออสเตรีย เรดบูล จีเอ็มบีเอช ร่วมกับอีกทีมคือเรซซิงบูลส์ เรดบูลก่อตั้งทีมขึ้นมาหลังจากเข้าครอบครองกิจการของจากัวร์เรซซิงเพื่อแข่งขันในฤดูกาล 2005 โดยถือใบอนุญาตสัญชาติบริติชจนถึงฤดูกาล 2006 และถือใบอนุญาตประเทศออสเตรียตั้งแต่ฤดูกาล 2007 เป็นต้นมา[10][11] เรดบูลเรซซิงมีที่ตั้งอยู่ที่เมืองมิลตันคีนส์ สหราชอาณาจักร และบริหารจัดการโดยคริสเตียน ฮอร์เนอร์ มาตั้งแต่ก่อตั้งทีม จนกระทั่งถูกแทนที่โดยโลร็อง แมเกียส ระหว่างฤดูกาล 2025[3]

เรดบูลเรซซิงขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ของคอสเวิร์ทในฤดูกาล 2005 และเครื่องยนต์ของแฟร์รารีในฤดูกาล 2006[10][12] ทีมเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ที่ผลิตโดยเรอโนตั้งแต่ฤดูกาล 2007 ถึง 2018 (เครื่องยนต์ของเรอโนเปลี่ยนชื่อเป็นแท็กฮอยเออร์ในฤดูกาล 2016 ถึง 2018 หลังจากความสัมพันธ์ระหว่างเรดบูลและเรอโนสิ้นสุดลงในฤดูกาล 2015)[13][14] โดยระหว่างความร่วมมือนี้เรดบูลเรซซิงได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับกับเซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล และประเภทผู้ผลิตสี่สมัยติดต่อกันในฤดูกาล 2010, 2011, 2012 และ 2013 ทำให้กลายเป็นทีมสัญชาติออสเตรียทีมแรกที่ได้รับตำแหน่ง

ทีมเริ่มใช้เครื่องยนต์ของฮอนด้าในฤดูกาล 2019[15] ความร่วมมือกับฮอนด้าประสบความสำเร็จมากที่สุดในฤดูกาล 2021 หลังจากที่มักซ์ แฟร์สตัปเปิน นักขับของทีมได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ ซึ่งแฟร์สตัปเปินยังได้รับตำแหน่งในฤดูกาล 2022, 2023 และ 2024 เรดบูลเรซซิงได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตพร้อมกันสองสมัยในฤดูกาล 2022 และ 2023 โดยเสียตำแหน่งให้แก่เมอร์เซเดสในฤดูกาล 2021 และแมกลาเรนในฤดูกาล 2024 ฮอนด้าออกจากการแข่งขันหลังจากฤดูกาล 2021 ถึงอย่างนั้นก็ยังจัดหาเครื่องยนต์ให้แก่ทีมภายใต้ชื่อ เรดบูลพาวเวอร์เทรนส์ จนสิ้นสุดฤดูกาล 2025[16] เรดบูลเรซซิงใช้งานเครื่องยนต์ของฟอร์ดและอุโมงค์ลมใหม่ในฤดูกาล 2026[17][18][19]

สถิติการแข่งขัน

[แก้]

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน

[แก้]

เรดบูลเรซซิงมีสถิติการแข่งขันในฐานะทีมผู้ผลิตดังต่อไปนี้:

  • อัตราร้อยละของตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตที่ได้รับ: 28.6%
  • อัตราร้อยละของตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับที่ได้รับ: 38.1%
  • อัตราร้อยละของการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ที่ชนะ: 30.7%
(ตัวหนา หมายถึงได้รับตำแหน่งแชมป์โลก)
ฤดูกาล ชื่อทีม แชสซี เครื่องยนต์ ยางรถยนต์ หมายเลข นักขับ คะแนน อันดับ
2005 สหราชอาณาจักร เรดบูลเรซซิง อาร์บี1 คอสเวิร์ท ทีเจ2005 3.0 วี10 M 14.
15.
15.
สหราชอาณาจักร เดวิด คูลทาร์ด
ออสเตรีย คริสทีอัน คลีน
อิตาลี วีตันโตนีโอ ลีอุซซี
34 7
2006 สหราชอาณาจักร เรดบูลเรซซิง อาร์บี2 แฟร์รารี 056 2.4 วี8 M 14.
15.
15.
สหราชอาณาจักร เดวิด คูลทาร์ด
ออสเตรีย คริสทีอัน คลีน
เนเธอร์แลนด์ โรเบิร์ต โดเรินบอส
16 7
2007 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี3 เรอโน อาร์เอส27 2.4 วี8 B 14.
15.
สหราชอาณาจักร เดวิด คูลทาร์ด
ออสเตรเลีย มาร์ก เวบเบอร์
24 5
2008 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี4 เรอโน อาร์เอส27 2.4 วี8 B 9.
10.
สหราชอาณาจักร เดวิด คูลทาร์ด
ออสเตรเลีย มาร์ก เวบเบอร์
29 7
2009 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี5 เรอโน อาร์เอส27 2.4 วี8 B 14.
15.
ออสเตรเลีย มาร์ก เวบเบอร์
เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล
153.5 2
2010 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี6 เรอโน อาร์เอส27-2010 2.4 วี8 B 5.
6.
เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล
ออสเตรเลีย มาร์ก เวบเบอร์
498 1
2011 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี7 เรอโน อาร์เอส27-2011 2.4 วี8 P 1.
2.
เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล
ออสเตรเลีย มาร์ก เวบเบอร์
650 1
2012 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี8 เรอโน อาร์เอส27-2012 2.4 วี8 P 1.
2.
เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล
ออสเตรเลีย มาร์ก เวบเบอร์
460 1
2013 ออสเตรีย อินฟินิทีเรดบูลเรซซิง อาร์บี9 เรอโน อาร์เอส27-2013 2.4 วี8 P 1.
2.
เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล
ออสเตรเลีย มาร์ก เวบเบอร์
596 1
2014 ออสเตรีย อินฟินิทีเรดบูลเรซซิง อาร์บี10 เรอโน เอนเนอร์จี เอฟ1-2014 1.6 วี6 เทอร์โบ P 1.
3.
เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล
ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด
405 2
2015 ออสเตรีย อินฟินิทีเรดบูลเรซซิง อาร์บี11 เรอโน เอนเนอร์จี เอฟ1-2015 1.6 วี6 เทอร์โบ P 3.
26.
ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด
รัสเซีย ดานีอิล เควียต
187 4
2016 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี12 แท็กฮอยเออร์ เอฟ1-2016 1.6 วี6 เทอร์โบ P 3.
26.
33.
ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด
รัสเซีย ดานีอิล เควียต
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
468 2
2017 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง อาร์บี13 แท็กฮอยเออร์ เอฟ1-2017 1.6 วี6 เทอร์โบ P 3.
33.
ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
368 3
2018 ออสเตรีย แอสตันมาร์ตินเรดบูลเรซซิง อาร์บี14 แท็กฮอยเออร์ เอฟ1-2018 1.6 วี6 เทอร์โบ P 3.
33.
ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
419 3
2019 ออสเตรีย แอสตันมาร์ตินเรดบูลเรซซิง อาร์บี15 ฮอนด้า อาร์เอ619เอช 1.6 วี6 เทอร์โบ P 10.
23.
33.
ฝรั่งเศส ปีแยร์ กัสลี
ไทย อเล็กซานเดอร์ อัลบอน
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
417 3
2020 ออสเตรีย แอสตันมาร์ตินเรดบูลเรซซิง อาร์บี16 ฮอนด้า อาร์เอ620เอช 1.6 วี6 เทอร์โบ P 23.
33.
ไทย อเล็กซานเดอร์ อัลบอน
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
319 2
2021 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิงฮอนด้า อาร์บี16บี ฮอนด้า อาร์เอ621เอช 1.6 วี6 เทอร์โบ P 11.
33.
เม็กซิโก เซร์ฆิโอ เปเรซ
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
585.5 2
2022 ออสเตรีย ออราเคิลเรดบูลเรซซิง อาร์บี18 เรดบูล อาร์บีพีทีเอช001 1.6 วี6 เทอร์โบ P 1.
11.
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
เม็กซิโก เซร์ฆิโอ เปเรซ
759 1
2023 ออสเตรีย ออราเคิลเรดบูลเรซซิง อาร์บี19 ฮอนด้า อาร์บีพีทีเอช001 1.6 วี6 เทอร์โบ P 1.
11.
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
เม็กซิโก เซร์ฆิโอ เปเรซ
860 1
2024 ออสเตรีย ออราเคิลเรดบูลเรซซิง อาร์บี20 ฮอนด้า อาร์บีพีทีเอช002 1.6 วี6 เทอร์โบ P 1.
11.
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
เม็กซิโก เซร์ฆิโอ เปเรซ
589 3
2025 ออสเตรีย ออราเคิลเรดบูลเรซซิง อาร์บี21 ฮอนด้า อาร์บีพีทีเอช003 1.6 วี6 เทอร์โบ P 1.
22.
30.
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
ญี่ปุ่น ยูกิ สึโนดะ
นิวซีแลนด์ เลียม ลอว์สัน
451 3
2026 ออสเตรีย ออราเคิลเรดบูลเรซซิง อาร์บี22 เรดบูลฟอร์ด ดีเอ็ม01 1.6 วี6 เทอร์โบ P 3.
6.
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
ฝรั่งเศส อีซัก อาจาร์
72* 4*
แหล่งข้อมูล:[20]
หมายเหตุ
  • * ฤดูกาลกำลังดำเนินอยู่

แชมป์โลกประเภทนักขับ

[แก้]

นักขับสองคนดังต่อไปนี้ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับกับเรดบูลเรซซิง:[21]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Red Bull name tech firm Oracle as title sponsor in $500m deal". ESPN. 10 February 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 February 2022. สืบค้นเมื่อ 8 April 2023.
  2. "Red Bull F1 Clinches New $500M Title Sponsorship With Oracle". Bloomberg. 10 February 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 February 2022. สืบค้นเมื่อ 8 April 2023.
  3. 1 2 "Horner to exit Red Bull with immediate effect as Mekies takes over as CEO". Formula One. 9 July 2025. สืบค้นเมื่อ 9 July 2025.
  4. "Red Bull names new F1 tech chief". Motorsport.com. Motorsport Network. 10 March 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 June 2018. สืบค้นเมื่อ 12 March 2018.
  5. Edmondson, Laurence (3 March 2022). "Max Verstappen signs new contract to stay at Red Bull until 2028". ESPN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 March 2022. สืบค้นเมื่อ 16 October 2025.
  6. "Max Verstappen: Red Bull driver reveals new car number for 2026 F1 season after losing No 1 to Lando Norris". Sky Sports. Sky Group. 18 December 2025. สืบค้นเมื่อ 18 December 2025.
  7. 1 2 "Oracle Red Bull Racing Announces 2026 Driver Line-Up" (Press release). Red Bull Racing. 2 December 2025. สืบค้นเมื่อ 2 December 2025.
  8. Tasnim, Chowdhury (3 December 2025). "Formula 1: What is next for Red Bull's Yuki Tsunoda?". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 7 December 2025.
  9. "Ford Returns To Formula 1; Strategic Partner To Oracle Red Bull Racing For 2026 Season And Beyond" (Press release). New York: Ford Motor. 3 February 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 February 2023. สืบค้นเมื่อ 8 May 2024. Red Bull Ford will provide the power units for both the Oracle Red Bull Racing and Scuderia AlphaTauri teams from 2026 to at least 2030.
  10. 1 2 "Red Bull snaps up Jaguar F1 team". BBC Sport. 15 November 2004. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 January 2008. สืบค้นเมื่อ 28 January 2007.
  11. "Red Bull still British". sibiul.ro. 2 June 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2011. สืบค้นเมื่อ 24 April 2017.
  12. "Coulthard impressed with RB2". Formula One. 17 December 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 July 2008. สืบค้นเมื่อ 3 August 2009.
  13. "Red Bull extend Renault engine contract to 2016". BBC Sport. 9 September 2011. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 June 2018. สืบค้นเมื่อ 9 September 2011.
  14. Cooper, Adam (4 December 2018). "TAG Heuer extends Red Bull F1 deal despite 2019 Honda engine deal". Autosport.com. Motorsport Network. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 June 2019. สืบค้นเมื่อ 5 June 2019.
  15. Szymkowski, Sean (14 February 2019). "2019 Red Bull Racing F1 car revealed, fires up Honda engine at Silverstone". Motor Authority. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 January 2022. สืบค้นเมื่อ 11 June 2019.
  16. "Honda and Red Bull extend power unit support deal until 2025". Formula One. 2 August 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 February 2023. สืบค้นเมื่อ 8 April 2023.
  17. "Ford announces F1 return in 2026 with Red Bull". ESPN. 3 February 2023. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 February 2023. สืบค้นเมื่อ 5 February 2023.
  18. Vording, Ronald (3 January 2025). "Red Bull ahead of schedule with new F1 wind tunnel". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 January 2025. สืบค้นเมื่อ 3 January 2025.
  19. Lawrence, Dan (4 January 2025). "Red Bull ahead of schedule replacing 'Cold War relic' F1 wind tunnel". Motorsport Week. สืบค้นเมื่อ 4 January 2025.
  20. "Red Bull – Seasons". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 January 2022. สืบค้นเมื่อ 26 August 2018.
  21. "Hall of Fame – the World Champions". Formula One. สืบค้นเมื่อ 28 January 2024.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

52°00′29″N 0°41′33″W / 52.00806°N 0.69250°W / 52.00806; -0.69250