เทียนกง-1

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

สถานีอวกาศเทียนกง 1
天宫一号
Tiangong 1 drawing.png
ภาพวาดเทียนกง-1 (ซ้าย) เทียบกับเสินโจว (ขวา)
ข้อมูลของสถานี
จำนวนลูกเรือ:3 (คาดการณ์)
ส่งขึ้นเมื่อ:29 กันยายน พ.ศ. 2554 21:16:03.507 CST [1][2]
ฐานส่ง:ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน
มวล:8,506 กก. (18,750 ปอนด์)[3]
ความยาว:10.4 เมตร (34.1 ฟุต)
เส้นผ่านศูนย์กลาง:3.35 เมตร (11.0 ฟุต)
ปริมาตรอากาศ:15 เมตร³[4]
จำนวนวันที่โคจร:3164 (28 พฤษภาคม)
สถานีอวกาศเทียนกง 1

天宫一号

เทียนกง-1 (จีน: ; พินอิน: Tiāngōng yīhào, แปลตามตัวอักษร : วิมาน, ปราสาทลอยฟ้า) เป็นสถานีอวกาศต้นแบบแห่งแรกของจีน[5] โคจรรอบโลกตั้งแต่เดือนกันยายน 2554 ถึงเดือนเมษายน 2561 ใช้เป็นห้องปฏิบัติการมีคนประจำและเป็นแท่นทดสอบเพื่อสาธิตสมรรถนะนัดพบและเทียบท่าในวงโคจรระหว่างช่วงปฏิบัติการสองปี[6]

มีการปล่อยโดยไม่มีมนุษย์โดยสารบนจรวดลองมาร์ช 2เอฟ/จี[1] เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2554[7] เป็นองค์ประกอบปฏิบัติการแรกของโครงการเทียนกง ซึ่งมุ่งวางสถานีมอดูลใหญ่กว่าเข้าสู่วงโคจรในปี 2566[6][8] เทียนกง-1 เดิมคาดว่าจะออกจากวงโคจรในปี 2556[9] และถูกแทนที่ในทศวรรษต่อมาด้วยมอดูลเทียนกง-2 และเทียนกง-3[10] แต่โคจรจนถึงวันที่ 2 เมษายน 2561[11][12][13][14][15]

มียานอวกาศเฉินโจวหลายลำเยือนเทียนกง-1 เที่ยวแรก คือ เฉินโจว 8 ซึ่งไม่มีมนุษย์โดยสาร เทียบท่าสำเร็จกับมอดูลในเดือนพฤศจิกายน 2554[16][17] ส่วนภารกิจเฉินโจว 9 ที่มีมนุษย์โดยสารเทียบเท่าในเดือนมิถุนายน 2555[18][19][20] ภารกิจที่สามและสุดท้ายไปเทียนกง-1 คือ เฉินโจว 10 ที่มีมนุษย์โดยสาร เทียบท่าในเดือนมิถุนายน 2556[21][22][23]

วันที่ 21 มีนาคม 2559 หลังต่ออายุมาสองปี สำนักงานวิศวกรรมอวกาศมีมนุษย์โดยสารของจีนประกาศว่าเทียนกง-1 ยุติบริการอย่างเป็นทางการแล้ว[24][25] แล้วแถลงว่าการเชื่อมโยงวัดและส่งข้อมูลทางไกลกับเทียนกง-1 สูญหาย[26] อีกหลายเดือนต่อมา ผู้ติดตามดาวเทียมสมัครเล่นที่เฝ้าดูเทียนกง-1 พบว่าองค์การอวกาศจีนเสียการควบคุมสถานี[26] ในเดือนกันยายน หลังยอมรับว่าเสียการควบคุมสถานี ข้าราชการตั้งข้อสังเกตว่าสถานีจะกลับเข้าสู่บรรยากาศและเผาไหม้หมดในปลายปี 2560[27][28] ตามข้อมูลของสำนักงานวิศวกรรมอวกาศมีมนุษย์โดยสารของจีน เทียนกง-1 กลับเข้าสู่โลกเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของตาฮีตี เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2561 เมื่อเวลา 00:15 น. UTC[12][13][14][15]

การออกแบบและพัฒนา[แก้]

ตามข้อมูลขององค์การบริหารอวกาศแห่งชาติจีน (CNSA) เทียนกง-1 เป็น "โมดุลห้องปฏิบัติการอวกาศ" หนัก 8.5 เมตริกตัน และสามารถเทียบกับอวกาศยานมีคนบังคับและอัตโนมัติได้ อวกาศยานเสินโจว 8, เสินโจว 9 และเสินโจว 10 คาดว่าจะเทียบกับเทียนกง 1 ระหว่างช่วงที่ยังปฏิบัติการได้อีกสองปีข้างหน้า

เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 จาง เจียนชี (张建启) รองผู้อำนวยการสำนักงานวิศวกรรมอวกาศมีคนบังคับของจีน (CMSEO) ประกาศในระหว่างการให้สัมภาษณ์แก่สถานีโทรทัศน์กลางจีน (CCTV) ว่า เทียนกง-1 จะปล่อยขึ้นสู่อวกาศใน พ.ศ. 2553 หรือ 2554[29] ภายหลังสำนักข่าวซินหัว แถลงว่า สถานีอวกาศไร้คนบังคับจะถูกปล่อยในปลาย พ.ศ. 2553 และประกาศว่า การปรับปรุงซ่อมแซมอุปกรณ์ภาคพื้นดินกำลังอยู่ในระหว่างดำเนินการ[30]

ใน พ.ศ. 2551 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ CMSEO โพสต์รายละเอียดคร่าว ๆ ของเทียนกง-1[31] ร่วมกับเทียนกง 2 และเทียนกง 3 ซึ่งเป็นห้องปฏิบัติการอวกาศอีกสองแห่งซึ่งมีแผนจะปล่อยขึ้นสู่อวกาศหลังเทียนกง-1 แบบจำลองของสถานีอวกาศถูกเปิดเผยในรายการโทรทัศน์เฉลิมฉลองตรุษจีน ทาง CCTV เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2552[32]

เทียนกง-1 ประกอบด้วยอุปกรณ์ออกกำลังกายและสถานีนอนสองแห่ง[4] กำแพงภายในโมดุลมีการแตกแต่งสีสองสี สีหนึ่งแทนพื้นดิน และอีกสีหนึ่งแทนท้องฟ้า ซึ่งตั้งใจจะช่วยให้นักบินอวกาศกำหนดทิศทางได้ถูกในสภาวะไร้น้ำหนัก[4]

จนถึงกลาง พ.ศ. 2554 การก่อสร้างโมกุลเทียนกงเสร็จสิ้นแล้ว และกำลังมีการทดสอบคุณสมบัติด้านอิเล็กทรอนิกส์ กลไกและความร้อน นอกจากนี้ยังมีการทดสอบจรวดขนส่งลองมาร์ช 2เอฟ ซึ่งเป็นตัวส่งเทียนกง-1 ขึ้นสู่อวกาศ นักบินอวกาศจีน ซึ่งเป็นหญิงสองคน กำลังอยู่ในระหว่างการฝึกภารกิจมีคนควบคุมไปยังสถานีอวกาศ

การปล่อย[แก้]

เทียนกง-1 เดิมมีกำหนดปล่อยขึ้นสู่อวกาศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 และถูกส่งไปยังศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม และผ่านการทดสอบส่งเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม[33] อย่างไรก็ดี หลังการปล่อยจรวดลองมาร์ช 2ซี ล้มเหลวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 ทำให้การปล่อยสถานีอวกาศดังกล่าวต้องเลื่อนออกไป หลังการสืบสวนสาเหตุความล้มเหลวของการปล่อยครั้งนั้น[7][34] ได้มีการกำหนดใหม่ให้ปล่อยเทียนกง-1 ในปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2554[35] ส่วนหนึ่งเพื่อให้เกิดพร้อมกับวันชาติจีน ซึ่งตรงกับวันที่ 1 ตุลาคม[36]

เมื่อวันที่ 20 กันยายน พาหนะอวกาศถูกนำออกไปประจำฐานปล่อยที่ 1 แห่งจุดปล่อยใต้ที่จิ่วเฉฺวียน ในการเตรียมความพยายามปล่อยอีกครั้ง[37] การปล่อยมีขึ้นเมื่อเวลา 13:16 UTC ของวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2554 ประสบความสำเร็จด้วยดี และนำเทียนกง-1 ขึ้นสู่วงโคจรระดับต่ำของโลก[33] โทรทัศน์จีนแพร่ภาพการปล่อยคลอไปกับเพลงทำนองปลุกใจรักชาติของสหรัฐ America the Beautiful ซึ่งเหตุผลที่เลือกเพลงดังกล่าวนั้นไม่มีคำอธิบายออกมา[38]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "China to launch unmanned space module by Sept 30". Spacedaily.com. สืบค้นเมื่อ 2011-09-29.
  2. Insider: Tiangong 1 to launch in early Sept
  3. 天宫一号任务飞行方案
  4. 4.0 4.1 4.2 Xin, Dingding (2011-09-27). "Spacecraft ready to go on mission". China Daily. สืบค้นเมื่อ 2011-09-27.
  5. "China launches Tiangong-1 to mark next human space flight milestone". NASASpaceflight.com. 28 September 2011. Retrieved 22 October 2011.
  6. 6.0 6.1 David, Leonard (2011-03-11). "China Details Ambitious Space Station Goals". SPACE.com. สืบค้นเมื่อ 2011-03-09. China is ready to carry out a multiphase construction program that leads to a large space station around 2020. As a prelude to building that facility, China is set to loft the Tiangong-1 module this year as a platform to help master key rendezvous and docking technologies.
  7. 7.0 7.1 "Spacecraft Tiangong-1 launch delayed". China Daily. 2 September 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-09-14.
  8. "China to launch space station by 2023". BBC. 26 September 2013. สืบค้นเมื่อ 1 October 2013.
  9. "China to launch module for future space station" (PDF). PhysOrg.com. 28 September 2011. Retrieved 10 March 2013.
  10. "China to launch Tiangong-2 and cargo spacecraft in 2015". GB Times. 13 June 2013. สืบค้นเมื่อ 16 June 2013.
  11. "Tracking and Impact Prediction". Space-Track.Org. JFSCC/J3. 1 April 2018. สืบค้นเมื่อ 1 April 2018.
  12. 12.0 12.1 Chiles, Cody (1 April 2018). "JFSCC tracks Tiangong-1's reentry over the Pacific Ocean". Vandenberg Air Force Base (Press release). สืบค้นเมื่อ 3 April 2018. U.S. Strategic Command’s (USSTRATCOM) Joint Force Space Component Command (JFSCC), through the Joint Space Operations Center (JSpOC), confirmed Tiangong-1 reentered the Earth’s atmosphere over the southern Pacific Ocean at approximately 5:16 p.m. (PST) April 1, 2018.
  13. 13.0 13.1 "Tiangong-1 reenters the atmosphere". cmse.gov.cn. China Manned Space. 2 April 2018. สืบค้นเมื่อ 2 April 2018.
  14. 14.0 14.1 Staff (1 April 2018). "Tiangong-1: Defunct China space lab comes down over South Pacific". BBC News. สืบค้นเมื่อ 1 April 2018.
  15. 15.0 15.1 Chang, Kenneth (1 April 2018). "China's Tiangong-1 Space Station Has Fallen Back to Earth Over the Pacific". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 1 April 2018.
  16. "Chinese spacecraft dock in orbit". BBC. 2 November 2011. Retrieved 15 June 2013.
  17. "China completes second space docking". AFP via Google. 14 November 2011. Retrieved 15 November 2011.
  18. "China launches space mission with first woman astronaut". BBC. 16 June 2012. สืบค้นเมื่อ 4 November 2013.
  19. "Shenzhou-9 docks with Tiangong-1". BBC. 18 June 2012. Retrieved 4 November 2013.
  20. "China to carry out manned space flight". BBC. 9 June 2012. สืบค้นเมื่อ 26 October 2012.
  21. "China to launch next crewed spaceship in 2013". BBC. 10 November 2012. สืบค้นเมื่อ 4 November 2013.
  22. "Shenzhou-10: China launches next manned space mission". BBC. 11 June 2013. สืบค้นเมื่อ 11 June 2013.
  23. "Shenzhou-10: Chinese capsule docks with space laboratory". BBC. 13 June 2013. สืบค้นเมื่อ 13 June 2013.
  24. "天宫一号正式终止数据服务 全面完成各项在轨试验任务-新华网" (in Chinese). Xinhua News Agency. สืบค้นเมื่อ 9 April 2016.
  25. "China's 1st space lab Tiangong-1 ends data service". Space Daily. Beijing: Space Media Network. 23 March 2016. สืบค้นเมื่อ 29 March 2018.
  26. 26.0 26.1 Jones, Morris (30 March 2016). "Has Tiangong 1 gone rogue". Space Daily. สืบค้นเมื่อ 22 September 2016.
  27. "China's Tiangong-1 to fall to Earth late 2017", Xinhua News Agency, China, 14 September 2016. Retrieved 22 September 2016.
  28. Guarino, Bin (21 September 2016). "Out of control? China's Tiangong 1 space station will fall to Earth – somewhere – in 2017". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ 22 September 2016.
  29. "我国将于2010年-2011年发射小型空间站". 2008-09-29.
  30. "Unmanned space module to be launched in 2010, await space docking". 2009-02-28.
  31. "future plan of space laboratory system (in Chinese)". 2008-09-29.
  32. "天宫一号"空间站已进入初样研制阶段 (图)". 2009-01-25.
  33. 33.0 33.1 Barbosa, Rui. "China launches TianGong-1 to mark next human space flight milestone". NASASpaceflight.com.
  34. Moskowitz, Clara. (2011-09-14) MSNBC. Retrieved 2011-09-17. MSNBC. Retrieved on 2011-09-30.
  35. China Readies for Own Space Station in Test Launch. International Business Times (2011-09-21). Retrieved on 2011-09-30.
  36. SPACE: ‘Heavenly Palace’ heads into space. Businessday.co.za (2011-09-21). Retrieved on 2011-09-30.
  37. China set to ‘Leap Forward in Space’ as Tiangong 1 Rolls to Launch Pad. Universe Today (2011-09-26). Retrieved on 2011-09-30.
  38. Murray, Warren (30 September 2011). "Rocket's red glaring error: China sets space launch to America the Beautiful". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 30 September 2011.