สถานีอวกาศเมียร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สถานีอวกาศเมียร์
ภาพสถานีอวกาศเมียร์ จากกระสวยอวกาศ ดิสคัฟเวอรี , 12 มิถุนายน, พ.ศ. 2541
ภาพสถานีอวกาศเมียร์ จากกระสวยอวกาศ ดิสคัฟเวอรี , 12 มิถุนายน, พ.ศ. 2541
Mir insignia.svg
ข้อมูลของสถานี
NSSDC ID: 1986-017A
สัญญาณเรียกขาน: Mir
จำนวนลูกเรือ: 3
ส่งขึ้นเมื่อ: 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529
21:28:23 UTC
ฐานส่ง: LC-200/39, and LC-81/23, Baikonur Cosmodrome,
USSR
กลับสู่บรรยากาศ: 23 มีนาคม พ.ศ. 2544
05:50:00 UTC
มวล: 124,340 kg
(274,123 lbs)
ปริมาตรอากาศ: 350 m³
จุดใกล้โลกที่สุด: 386 km (207.9 nmi)[ไม่แน่ใจ ]
จุดไกลโลกที่สุด: 398 ก.ม. (212.5 ไมล์)[ไม่แน่ใจ ]
ความเอียงวงโคจร: 51.6 degrees
คาบการโคจร: 89.8 นาทีs
จำนวนรอบโคจรต่อวัน: 16.13
จำนวนวันที่โคจร: 5,519 วัน
จำนวนวันที่มนุษย์อยู่: 4,592 วัน
ระยะทางที่ทำได้รวม: 3,638,470,307 ก.ม.
(1,964,616,800 ไมล์)
ข้อมูล ณ วันที่ Deorbit on 2001-03-23[ต้องการอ้างอิง]
โครงร่าง
โครงสร้างของ เมียร์ เมื่อเสร็จสมบูรณ์โดยมีกระสวยอวกาศเทียบท่า
โครงสร้างของ เมียร์ เมื่อเสร็จสมบูรณ์โดยมีกระสวยอวกาศเทียบท่า
สถานีอวกาศเมียร์


สถานีอวกาศเมียร์ (รัสเซีย: Мир; หมายถึง โลก และ สันติภาพ ในภาษารัสเซีย) เป็นสถานีอวกาศที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของรัสเซีย และนับเป็นสถานีวิจัยถาวรระยะยาวแห่งแรกในอวกาศของมนุษยชาติ นักบินอวกาศจากหลายชาติได้ใช้งานสถานีอวกาศแห่งนี้ผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศ สถานีประกอบด้วยมอดูลต่าง ๆ หลายมอดูล แต่ละส่วนถูกทะยอยนำขึ้นสู่อวกาศ เริ่มจากส่วนแรกในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 จนถึงมอดูลสุดท้ายในปี พ.ศ. 2539 สถานีอวกาศเมียร์หมดอายุการใช้งานและถูกเผาทำลายในบรรยากาศโลกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2544 จนกระทั่ง รัสเชีย(สหภาพโซเวียตเดิม)สามารถสร้างสถานีอวกาศแห่งใหม่ที่มีความพร้อมมากกว่าเก่าสถานีอวกาศแห่งนั้นคือสถานีอวกาศเมียร์ ด้วยประสบการณ์ในการพัฒนาสถานีอวกาศ Salyut Station ในช่วงปี 1971 ถึง 1982 ทำให้สถานีอวกาศแห่งใหม่ของรัสเซียมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เมียร์เป็นสถานีอวกาศ ที่มีส่วนประกอบหลัก 7 ส่วนโดยถูกปล่อยขึ้นวงโคจรชิ้นแรกใน เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 หลังจากนั้นจึงทยอยชิ้นส่วนอื่นๆตามไปจนกระทั่งครบสมบูรณ์ ในปี 1996 โคจรเหนือโลกประมาณ 248-261 กิโลเมตรด้วยความเร็ว 28,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือประมาณ 16 รอบต่อ 1 วัน แต่กระนั้นเมียร์ก็ยังคงมีจุดบกพร่องอีกหลายจุด มีการเกิดอุบัติที่เหตุที่ไม่คาดฝันกับสถานีอวกาศแห่งนี้อยู่เสมอ สถานีอวกาศเมียร์ ของรัสเชีย อันจัดได้ว่าเป็นสถานีอวกาศที่ทำการวิจัยนอกโลกที่ใช้งานมาอย่างยาวนาน และชาวโลกได้ใช้ประโยชน์จากสถานีอวกาศแห่งนี้หลายๆด้าน ไม่ใช่เฉพาะแต่ประเทศรัสเชียแต่หลายประเทศได้ใช้ประโยชน์จากมัน จนกระทั่งหมดอายุใช้งานลง 23 มีนาคม พ.ศ. 2544

แหล่งข้อมูลอื่นๆ[แก้]