ฮูฮอต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ฮูฮอต
Huhhot.png
ชื่อเรียก
อักษรไทย ฮูฮอต
ภาษามองโกล
- อักษรมองโกล HHHTM.svg
- อักษรซีริลลิก Хөх хот
ภาษาจีน
- อักษรจีน 呼和浩特市
- พินอิน Hūhéhàotè Shì
อักษรโรมัน Hohhot, Huhehot, Huhehot
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน
ปีสถาปนา
ประเภทเขตปกครอง เมืองระดับจังหวัด
เลขาฯเขตปกครอง แห่งCPC นาซันมุนค์ (那顺孟和)
ผู้ว่าการ ฉิน อี้ (秦义)
พื้นที่ 17,000 ตร.กม.
ประชากร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547)
- เขตเมือง 1,520,000
- ปริมณฑล 2,580,000
GDP (พ.ศ. 2547) 81 พันล้านเหรินหมินปี้
- ต่อหัว 12,500 เหรินหมินปี้
ชาติพันธุ์หลัก ฮั่น มองโกล แมนจู หุย
จำนวนเมือง/อำเภอ 10
จำนวนตำบล 116
เว็บไซต์ http://www.huhhot.gov.cn/
สถานีทางรถไฟฮูฮอต

ฮูฮอต[1] หรือสำเนียงจีนกลางว่า ฮูเหอเฮ่าเท่อ (จีน: 呼和浩特; พินอิน: Hūhéhàotè; มองโกเลีย: ᠬᠥᠬᠡᠬᠣᠲᠠ Kökeqota; สำเนียงคัลคา: Хөх хот Khökh khot) มีชื่อย่อว่า ฮูชื่อ (จีน: 呼市; พินอิน: Hūshì) มีชื่อเดิมว่า กุยซุย (จีนตัวย่อ: 归绥; จีนตัวเต็ม: 歸綏; พินอิน: Gūisūi) เป็นเมืองเอกของเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน[2] ซึ่งเป็นที่ตั้งของการปกครองส่วนภูมิภาค เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ และวัฒนธรรม[3]

เมืองนี้ถูกค้นพบโดยอัลตัน (Altan) ขุนนาง หรือผู้เป็นใหญ่ในมองโกเลีย เปอร์เซีย อัฟกานิสถานรอบ พ.ศ. 2123 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2497 ฮูฮอต ถูกอ้างอิงเพื่อโดยคนจีนเป็นกุยสุย (Guisui) หรือ เควสุย (Kweisui) ซึ่งคือชื่อย่อที่ผสมขึ้นจากอักษรต้นของชื่อเต็มของ 2 เขตของเมือง ที่ตั้งในส่วนศูนย์กลางทางใต้ของภายใน มองโกเลียใน ฮูฮอต โดยราชวงศ์ชิง ภูเขาเพื่อทิศเหนือและที่ราบสูงเฮตาว (Hetao) เพื่อทิศใต้ปลายทางที่เป็นที่ชื่นชอบสำหรับนักท่องเที่ยวระหว่างเดือนฤดูร้อนฮูฮอต ถูกใช้เป็นสถานที่เพื่อหลบหนีความร้อนบ่อยๆ

อ้างอิง[แก้]

  1. "ประกาศราชบัณฑิตยสถาน เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง (พ.ศ. 2544)". ราชกิจจานุเบกษา (ใน ไทย) 118 (ตอนพิเศษ 117ง): 2. 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544. 
  2. "Illuminating China's Provinces, Municipalities and Autonomous Regions". PRC Central Government Official Website. 2001. สืบค้นเมื่อ 2014-05-28. 
  3. The New Encyclopædia Britannica, 15th Edition (1977), Vol. I, p. 275.