ข้ามไปเนื้อหา

ฮอยอัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮอยอัน
Hội An
โห่ยอาน
Thành phố Hội An
นครฮอยอัน
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง: เมืองโบราณฮอยอัน, แม่น้ำทูโบ่นไหลผ่านฮอยอัน, จั่วเกิ่ว, ชายหาดในแขวงเกิ๋มอาน, หมู่เกาะจ่าม
ตราทางการของฮอยอัน
แผนที่
ฮอยอันตั้งอยู่ในประเทศเวียดนาม
ฮอยอัน
ฮอยอัน
ที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 15°53′N 108°20′E / 15.883°N 108.333°E / 15.883; 108.333
ประเทศ เวียดนาม
จังหวัดกว๋างนาม
เขตการปกครองย่อย9 แขวง, 4 ตำบล
พื้นที่
  ทั้งหมด
60 ตร.กม. (20 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (ค.ศ. 2018)
  ทั้งหมด
152,160 คน
  ความหนาแน่น2,500 คน/ตร.กม. (6,600 คน/ตร.ไมล์)
ชื่อทางการเมืองโบราณฮอยอัน
Hoi An Ancient Town
เกณฑ์พิจารณาวัฒนธรรม: (ii), (v)
อ้างอิง948
ขึ้นทะเบียน1999 (สมัยที่ 23)
พื้นที่30 ha (74 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน280 ha (690 เอเคอร์)
เมืองโบราณฮอยอัน *
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เมืองเก่าฮอยอันริมน้ำ
พิกัด15°52′37.7″N 108°19′43.1″E / 15.877139°N 108.328639°E / 15.877139; 108.328639
ประเทศ เวียดนาม
ภูมิภาค **เอเชียและแปซิฟิก
ประเภทมรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา(ii), (v)
อ้างอิง948
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน2542 (คณะกรรมการสมัยที่ 23)
พื้นที่30 ha
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก

ฮอยอัน หรือ โห่ยอาน (เวียดนาม: Hội An) เป็นเมืองริมฝั่งทะเลจีนใต้ทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดกว๋างนาม มีประชากรอาศัยอยู่ราว 80,000 คน ในอดีตเคยเป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15–19[1][2]

ในสมัยของอาณาจักรจามปา บริเวณนี้เคยเป็นเมืองท่าบนปากแม่น้ำทูโบ่น ซึ่งมีชื่อว่า ไฮโฟ โดยเป็นศูนย์กลางทางการค้าในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 มีชาวต่างชาติมาตั้งถิ่นฐานและค้าขายในเมืองนี้เป็นจำนวนมาก ทั้งชาวจีน ญี่ปุ่น ดัตช์ และอินเดีย เดิมทีเมืองนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งโดยมีคลองสายหนึ่งคั่นอยู่กลางเมือง มีสะพานญี่ปุ่นทอดข้ามคลองเพื่อกั้นแบ่งเขตชุมชนของชาวญี่ปุ่นที่อีกฝั่งหนึ่งของคลอง ตัวสะพานสร้างโดยชาวญี่ปุ่น มีลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

อาคารทรงซิโนโปรตุกีส กับการทาสีเหลืองทุกอาคารในเมืองเก่าฮอยอัน เป็นหนึ่งเอกลักษณ์ที่สำคัญของเมือง

ใน ค.ศ. 1999 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเขตเมืองเก่าของฮอยอันให้เป็นแหล่งมรดกโลก ด้วยเหตุผลว่าเป็นตัวอย่างของเมืองท่าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15-19 ที่มีการผสมผสานศิลปะและสถาปัตยกรรมทั้งของท้องถิ่นและของต่างชาติไว้ได้อย่างมีเอกลักษณ์ และอาคารต่าง ๆ ภายในเมืองได้รับการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพเดิมไว้ได้เป็นอย่างดี

ทุกวันนี้ ฮอยอันมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเยือนเป็นจำนวนมาก ผู้มาเยือนมักมาเยี่ยมชมร้านค้าขายผลงานทางศิลปะและหัตถกรรม ริมฝั่งแม่น้ำมีอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ บาร์ และร้านอาหารเปิดเรียงรายอยู่มากมายซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้าใช้บริการ โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกที่มีอยู่มากมาย

มรดกโลก

[แก้]

เมืองฮอยอันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 23 เมื่อปี พ.ศ. 2542 ที่เมืองมาร์ราเกช ประเทศโมร็อกโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้

  • (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
  • (v) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของวัฒนธรรมมนุษย์ ขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งสถาปัตยกรรม วิธีการก่อสร้าง หรือการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งเสื่อมสลายได้ง่ายจากผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมตามกาลเวลา

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Hoi an Ancient Town".
  2. Laurent Bourdeau (dir.) et Sonia Chassé – Actes du colloque sites du patrimoine et tourisme – Page 452 "In Việt Nam, for example, the imperial capital of Huế, the sanctuary of the minority Cham people of Mỹ Sơn, and the "ancient town" of Hội An have all been designated through years of politicking between local leaders (who often solicit help ..

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]