อีโมโกวอลเลย์
| ชื่อเต็ม | อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน | ||
|---|---|---|---|
| ชื่อสั้น | อีโมโกวอลเลย์ | ||
| ฉายา | Pantere (Panthers) | ||
| ก่อตั้ง | ค.ศ. 2012 | ||
| สนาม | ปาลาเวร์เด เตรวีโซ (ความจุ: 5,344) | ||
| ประธาน | |||
| หัวหน้าผู้ฝึกสอน | |||
| หัวหน้าทีม | |||
| ลีก | เซเรียอา 1 | ||
| 2024–25 | |||
| เว็บไซต์ | โฮมเพจสโมสร | ||
| เครื่องแบบ | |||
| |||
| แชมเปียนชิป | |||
| |||
อีโมโกวอลเลย์ (อิตาลี: Imoco Volley) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงที่ตั้งอยู่ในโกเนกลียาโน ประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2012 และเข้าแข่งขันในเซเรียอา 1 ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุดของประเทศอิตาลี[1]
ประวัติ
[แก้]อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน หรืออีโมโก มีสัญลักษณ์เป็นเสือดำ ก่อตั้งในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2012 โดยประธานสโมสรชื่อว่า ปีเอโร การ์เบลล็อตโต เจ้าของโรงบ่มไวน์ มีผู้สนับสนุนหลัก คือ Imoco Group สื่อสิ่งพิมพ์ยักษ์ใหญ่ Prosecco Doc ไวน์ชื่อดัง และ Antonio Carraro ธุรกิจรถแทรกเตอร์ เป็นผู้สนับสนุนหลักร่วมด้วย สนามเหย้าของทีมชื่อว่า สนามปาลาเวร์เด (PalaVerde) ตั้งอยู่ที่เมืองโคเนกยาโน แคว้นเตรวีโซ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี [2]
อีโมโกอลเลย์ เริ่มเข้าแข่งขันเซเรียอา 1 ในฤดูกาล 2012-13 และสามารถคว้ารองแชมป์ลีกได้ตั้งแต่ปีแรก
ฤดูกาลถัดมา 2013-14 ทีมได้สิทธิ์ในการเข้าแข่งขัน ชิงแชมป์ถ้วยยุโรป หรือซีอีวีแชมเปียนส์ลีก โดยการนำทัพนักกีฬาชาวอเมริกัน คือคาร์ลี ลอยด์ และลอเรน กิบบีเมเยอร์ โดยในฤดูกาลนี้ทีมจบเพียงอันดับที่ 3 ของการแข่งขันลีก
ในฤดูกาล 2015-16 อีโมโกวอลเลย์ ทำผลงานได้ดี สามารถคว้าแชมป์ลีกเป็นสมัยแรกของสโมสร รวมทั้งมีนักกีฬาทีมชาติสหรัฐอเมริกาถึง 4 คน คือ อะลิชา แกลสส์, เรเชล แอดัมส์, เคลซีย์ โรบินสัน และเมแกน อีซี โดยการมาทำทีมของดาวีเด มัซซันตี อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติอิตาลีอีกด้วย
ฤดูกาล 2016-17 สโมสรสามารถคว้าแชมป์โกปปาอีตาเลีย และอิตาเลียนซูเปอร์คัพเป็นครั้งแรก รวมถึงสามารถเข้าชิงรายการซีอีวีแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรก แต่สุดท้ายพลาดท่าให้กับวาคึฟบังค์อิสตันบูล ทีมใหญ่จากประเทศตุรกี
ในฤดูกาลถัด 2019-20 การเข้ามาของ ปาโอลา เอโกนู ดาวตบทีมชาติอิตาลี เข้ามาผนึกกำลังกับทัพนักกีฬาที่มีอยู่เดิม คือ โมนีกา เด เจนนาโร, ยออันนา วอวอช, คิมเบอร์ลี ฮิลล์ รอบิน เดอ กร็อยฟ์ และมีเรียม ซิลลา ทำให้ทีมลงตัว สามารถคว้าแชมป์ในรายการต่าง ๆ ที่แข่งขัน เช่น วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2019 ที่เมืองเจ้อเจียง ประเทศจีน ได้เป็นครั้งแรก รวมทั้งคว้าแชมป์ทุกรายการทั้งหมดของการแข่งขันภายในประเทศ เป็นต้นมา
ฤดูกาล 2020-21 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ทีมก็สามารถคว้าแชมป์ในรายการต่าง ๆ ได้ รวมทั้งในรายการซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ที่นัดชิงชนะเลิศ ได้เจอกับคู่ปรับ อย่างวาคึฟบังค์อิสตันบูล จากตุรกี สุดท้ายทีมได้ชนะการแข่งขัน 3-2 เซ็ตคว้าแชมป์สมัยแรก และนักกีฬายอดเยี่ยมคือ ปาโอลา เอโกนู
รวมทั้งอีโมโกวอลเลย์ ได้สร้างสถิติโลก คือเป็นทีมที่สามารถชนะ 74 นัดติดต่อกัน หลังจากเอาชนะทีมเตรนตีโน ไป 3-0 เซ็ต และได้บันทึกลงใน กินเนสบุ๊ค โดยสถิติเดิมเป็นของ วาคึฟบังค์ โดยชนะติดต่อกันทั้งหมด 73 นัด[3]
ชื่อทีมก่อนหน้า
[แก้]| ฤดูกาล | ชื่อทีมในการแข่งขันภายในประเทศ | ชื่อทีมในการแข่งขันระดับนานาชาติ |
|---|---|---|
| 2012–2013 | อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน | – |
| 2013–2015 | โปรเซกโกดอก-อีโมโกโกเนกลียาโน | โปรเซกโกดอก-อีโมโกโกเนกลียาโน |
| 2015–2016 | อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน | – |
| 2016–2019 | อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน | อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน |
| 2019–2021 | อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน | อันโตนีโอ การ์ราโร อีโมโกโกเนกลียาโน |
| 2021–2025 | โปรเซกโกดอก อีโมโกโกเนกลียาโน | อันโตนีโอ การ์ราโร อีโมโกโกเนกลียาโน |
| 2025– | โปรเซกโกดอก อันโตนีโอ การ์ราโร อีโมโก โกเนกลียาโน | อันโตนีโอ การ์ราโร โปรเซกโกดอก อีโมโก โกเนกลียาโน |
เกียรติประวัติ
[แก้]

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก
- ชนะเลิศ (2): 2021, 2024
- รองชนะเลิศ (3): 2017, 2019, 2022
เซเรียอา 1
- ชนะเลิศ (8): 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2020–21, 2021–22, 2022–23, 2023–24, 2024–25
- รองชนะเลิศ (1): 2012–13
โกปปาอีตาเลีย
- ชนะเลิศ (7): 2016–17, 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2022–23, 2023–24, 2024–25
- รองชนะเลิศ (2): 2017–18, 2018–19
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
- ชนะเลิศ (8): 2016, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024
- รองชนะเลิศ (2): 2013, 2017
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
[แก้]ฤดูกาล 2025–2026[4]
| ทีม 2025–2026 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| No. | รายชื่อผู้เล่น | ตำแหน่ง | ส่วนสูง (ม.) | น้ำหนัก (กก.) | วันเกิด |
| 1 | ตัวตีด้านนอก | 1.80 | 65 | 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 | |
| 4 | ตัวตีด้านนอก | 1.98 | 78 | 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 | |
| 5 | ตัวรับอิสระ | 1.70 | 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 | ||
| 6 | ตัวเซ็ต | 1.78 | 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 | ||
| 9 | ตัวบล็อกกลาง | 1.92 | 74 | 11 เมษายน ค.ศ. 2000 | |
| 10 | ตัวรับอิสระ | 1.72 | 63 | 8 มกราคม ค.ศ. 1987 | |
| 11 | ตัวตีตรงข้าม | 1.94 | 83 | 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 | |
| 13 | ตัวบล็อกกลาง | 1.88 | 3 มิถุนายน ค.ศ. 2004 | ||
| 14 | ตัวเซ็ต | 1.81 | 65 | 7 เมษายน ค.ศ. 1990 | |
| 15 | ตัวตีตรงข้าม | 1.83 | 24 สิงหาคม ค.ศ. 2006 | ||
| 16 | ตัวตีด้านนอก | 1.89 | 72 | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 | |
| 18 | ตัวบล็อกกลาง | 1.95 | 75 | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 | |
| 19 | ตัวบล็อกกลาง | 1.94 | 84 | 12 กันยายน ค.ศ. 2001 | |
| 23 | ตัวตีด้านนอก | 1.86 | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 | ||
หัวหน้าผู้ฝึกสอนและหัวหน้าทีม
[แก้]หัวหน้าผู้ฝึกสอน
[แก้]| ฤดูกาล | ชื่อ |
|---|---|
| 2012–2014 | |
| 2014–2015 | |
| 2015 | |
| 2015–2017 | |
| 2017– |
หัวหน้าทีม
[แก้]| ฤดูกาล | ชื่อ |
|---|---|
| 2012–2014 | |
| 2014–2015 | |
| 2015–2016 | |
| 2016–2017 | |
| 2017– |
สนามกีฬาและสถานที่
[แก้]
| พิกัด | ที่ตั้ง | สนามกีฬา | ความจุ | ฤดูกาล |
|---|---|---|---|---|
| 45°43′27.21″N 12°15′45.23″E / 45.7242250°N 12.2625639°E | เตรวีโซ | ปาลาเวร์เด | 5,344 | 2012– |
ผู้ผลิตชุดและผู้สนับสนุนหลัก
[แก้]| ฤดูกาล | ผู้ผลิตชุด |
|---|---|
| 2012–2013 | เออร์เรีย |
| 2013–2019 | มิกาซ่า |
| 2019– | โจมา |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Imoco Volley, è fatta Scatta ora la caccia al titolo per la Serie A". La Tribuna di Treviso (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 2015-06-08.
- ↑ "เสือดำขย้ำแชมป์! Imoco Volley Conegliano". สืบค้นเมื่อ 2024-05-02.
- ↑ "อิโมโค่ ทุบสถิติโลก ชนะ 74 นัดติดต่อกัน หลังเอาชนะ Trentino ในลีกอิตาลี". สืบค้นเมื่อ 2024-05-02.
- ↑ "Roster Imoco Volley 2025-26". Imoco Volley (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 12 october 2025.
{{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|access-date=(help)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- Official website (ในภาษาอิตาลี)
- อีโมโกวอลเลย์ ที่อินสตาแกรม
- อีโมโกวอลเลย์ ที่เฟซบุ๊ก
- อีโมโกวอลเลย์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
- อีโมโกวอลเลย์ ที่ติ๊กต๊อก
- อีโมโกวอลเลย์ ที่ยูทูบ
- อีโมโกวอลเลย์ ที่Volleybox.net