อีโมโกวอลเลย์

พิกัด: 45°43′27.21″N 12°15′45.23″E / 45.7242250°N 12.2625639°E / 45.7242250; 12.2625639
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อีโมโกวอลเลย์
Imoco Volley Conegliano
ชื่อเต็มอีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน
ชื่อสั้นอีโมโกวอลเลย์
ฉายาPantere (Panthers)
ก่อตั้งค.ศ. 2012
สนามปาลาเวร์เด เตรวีโซ ประเทศอิตาลี
(ความจุ: 5,344)
ประธานอิตาลี ปีเอโร การ์เบลล็อตโต
หัวหน้าผู้ฝึกสอนอิตาลี ดานีเอเล ซานตาเรลลี
หัวหน้าทีมโปแลนด์ ยออันนา วอวอช
ลีก เซเรียอา 1
2022–231 ชนะเลิศ
เว็บไซต์โฮมเพจสโมสร
เครื่องแบบ
ทีมเหย้า
ทีมเยือน
แชมเปียนชิป
ชิงแชมป์สโมสรโลก


ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก

เซเรียอา 1

โกปปาอีตาเลีย

ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา


2022–23

อีโมโกวอลเลย์ (อิตาลี: Imoco Volley) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงที่ตั้งอยู่ในโกเนกลียาโน ประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2012 และเข้าแข่งขันในเซเรียอา 1 ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุดของประเทศอิตาลี[1]

ประวัติ[แก้]

สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2012 สองเดือนหลังจากการล้มละลายของ สเปสวอลเลย์ ทีมวอลเลย์บอลอีกทีมใน โกเนกลียาโน สโมสรได้รับใบอนุญาตเซเรียอา 1 จากปาร์มาวอลเลย์เกิลส์ซึ่งหมายความว่าสโมสรเริ่มเล่นโดยตรงในลีกสูงสุดของอิตาลี มีการเล่นภายใต้ชื่อ อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน นับตั้งแต่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2012

สโมสรคว้าแชมป์กัลโช เซเรียอา 1 เป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2015-16 และคว้าแชมป์อิตาเลียน ซูเปอร์ คัพ ในอีกไม่กี่เดือนต่อมาในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2016

เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2017 สโมสรได้แชมป์การแข่งขันโคปปาอิตาเลียเป็นครั้งแรกหลังจากเอาชนะ ลียู โจ นอร์ดเมกกานีกา โมเดนา 3–0 เซ็ตในรอบชิงชนะเลิศ

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 สโมสรได้แชมป์การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก ที่เมืองเจ้อเจียง ประเทศจีน

ในปี ค.ศ. 2020 อีโมโกวอลเลย์ ได้มีชื่อใหม่ว่า อันโตนิโอ คาร์ราโร อีโมโก โกเนกลียาโน (a. carraro imoco conegliano) อีโมโกวอลเลย์ ชนะการแข่งขันโคปปาอิตาเลีย ครั้งที่สองและเนื่องจากการระบาดของโคโรนาไวรัส ทั้งเซเรียอา 1 และซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก จึงถูกยกเลิกอย่างกะทันหัน ไปถึงรอบรองชนะเลิศของซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีกพร้อมกับวากิฟแบงค์ อิสตันบูลหลังจากชนะการแข่งขันทั้งหมด ต่อมาได้มีการประกาศให้ อีโมโกวอลเลย์ เป็นผู้ชนะในฤดูกาลปกติของโคปปาอิตาเลีย แต่ไม่มีทีมใดที่ประกาศผู้ชนะในการแข่งขันเซเรียอา 1 ในฤดูกาล 2019-20 สิ้นสุดฤดูกาล 2019–20 อีโมโกวอลเลย์ได้แชมป์ 3 รายการจากทั้งหมด 5 รายการแข่งขัน โดยในฤดูกาลนั้น อีโมโกวอลเลย์ ได้แชมป์ในรายการคือซูเปอร์คัพของอิตาลี, การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2019 และโคปปาอิตาเลีย

สโมสรตัดสินใจต่อสัญญานักกีฬาสัญญา 5 นักกีฬาชาวอิตาลีสำหรับฤดูกาล 2020–21 หลังจากที่พวกเขาชนะในฤดูกาลที่แล้วและการยกเลิกการแข่งขัน ทั้งเซเรียอา 1 และ ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก (แชมป์สำคัญเพียงรายการเดียวที่ทีมไม่เคยชนะ) และมีการเพิ่มนักกีฬาเข้ามาใหม่เกือบครึ่งหนึ่งของผู้เล่นในปทีมปัจจุบัน โดยผู้เล่นต่างชาติคนอื่นๆที่ต่อสัญญา เช่น ผู้เล่นชาวดัตช์ รอบิน เดอ กร็อยฟ์ , ยออันนา วอวอซ ตัวเซ็ตชาวโปแลนด์และ ผู้เล่นชาวอเมริกา คิมเบอร์ลี่ ฮิลล์. สโมสรได้ต่ออายุผู้เล่นคนอื่นๆ ทั้งหมด ตามนโยบายที่จะมีนักเตะรุ่นใหม่ที่มีความสามารถมากมายพร้อมกับผู้เล่นระดับแนวหน้าของวงการวอลเลย์บอล ทีมมีผู้เล่นสองคนที่อายุต่ำกว่า 20 ปีคนหนึ่งมีอายุน้อยกว่า 18 ปีชาวอิตาลี คือ โลเวท โอโมรุย และ ซาราห์ ฟาหร์ ผู้เป็นส่วนหนึ่งของนักกีฬาที่ได้รับรางวัลเหรียญเงินการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2018และเหรียญทองแดงในการวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2019กับทีมชาติอิตาลีอีกด้วย

ชื่อทีมก่อนหน้า[แก้]

ระยะเวลา ชื่อ
ค.ศ. 2012–2013 อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน
ค.ศ. 2013–2015 โพรเซ็กโกด็อก-อีโมโกโกเนกลียาโน
ค.ศ. 2015–2019 อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน
ค.ศ. 2019– อันโตนิโอ คาร์ราโร อีโมโก โกเนกลียาโน1
ค.ศ. 2021– โพรเซ็กโกด็อก อีโมโกวอลเลย์ โกเนกลียาโน2

1 ชื่อทีมในการแข่งขันระดับนานาชาติ
2 ชื่อทีมในการแข่งขันภายในประเทศ

เกียรติประวัติ[แก้]

อีโมโกวอลเลย์แชมป์โกปปาอีตาเลีย 2022

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน[แก้]

รายชื่อผู้เล่นทั้งหมดที่ผ่านมาของแต่ละฤดูกาล ⤴


ฤดูกาล 2023–2024[2]

ทีม 2023–2024
No. รายชื่อผู้เล่น ตำแหน่ง ส่วนสูง (ม.) น้ำหนัก (กก.) วันเกิด
1 อิตาลี วิตตอเรีย ปีอานี ตัวตีด้านนอก 1.87 (1998-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 (26 ปี)
2 สหรัฐ แคทรีน พลัมเมอร์ ตัวตีด้านนอก 1.97 88 (1998-10-16) 16 ตุลาคม ค.ศ. 1998 (25 ปี)
3 สหรัฐ เคลซีย์ โรบินสัน-คุก ตัวตีด้านนอก 1.88 75 (1992-06-25) 25 มิถุนายน ค.ศ. 1992 (31 ปี)
4 อิตาลี เฟเดรีกา สกัวร์ชีนี ตัวบล็อกกลาง 1.83 67 (2000-09-24) 24 กันยายน ค.ศ. 2000 (23 ปี)
5 เนเธอร์แลนด์ รอบิน เดอ กร็อยฟ์ ตัวบล็อกกลาง 1.93 79 (1991-05-05) 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 (32 ปี)
6 อิตาลี อเลสเซีย เจนนารี ตัวตีด้านนอก 1.84 70 (1991-11-03) 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 (32 ปี)
9 อิตาลี มารีนา ลูเบียน ตัวบล็อกกลาง 1.92 74 (2000-04-11) 11 เมษายน ค.ศ. 2000 (24 ปี)
10 อิตาลี โมนีกา เด เจนนาโร ตัวรับอิสระ 1.72 63 (1987-01-08) 8 มกราคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
11 สวีเดน อิสซาเบลล์ ฮาก ตัวตีตรงข้าม 1.94 83 (1999-07-11) 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (24 ปี)
12 สหรัฐ เมดิสัน บักก์ ตัวเซ็ต 1.83 74 (1994-08-04) 4 สิงหาคม ค.ศ. 1994 (29 ปี)
14 โปแลนด์ ยออันนา วอวอช (c) ตัวเซ็ต 1.81 65 (1990-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1990 (34 ปี)
16 สหรัฐ คาเลีย ลาเนียร์ ตัวตีด้านนอก 1.87 (1998-09-19) 19 กันยายน ค.ศ. 1998 (25 ปี)
19 อิตาลี ซาราห์ ฟาหร์ ตัวบล็อกกลาง 1.94 84 (2001-09-12) 12 กันยายน ค.ศ. 2001 (22 ปี)
20 อิตาลี อันนา บาร์ดาโร ตัวรับอิสระ 1.72 (2005-04-29) 29 เมษายน ค.ศ. 2005 (18 ปี)

หัวหน้าผู้ฝึกสอน[แก้]

ระยะเวลา ชื่อ
ค.ศ. 2012–2014 อิตาลี มาร์โก กัสปารี
ค.ศ. 2014–2015 อิตาลี นิโคลา เนโกร
อิตาลี อาเลสซันโดร เชียปปีนี
ค.ศ. 2015–2017 อิตาลี ดาวีเด มัซซันตี
ค.ศ. 2017– อิตาลี ดานีเอเล ซานตาเรลลี

หัวหน้าทีม[แก้]

ระยะเวลา ชื่อ
ค.ศ. 2012–2014 อิตาลี ราฟฟาเอลลา คัลโลนี
ค.ศ. 2014–2015 อิตาลี วาเลนตีนา ฟีโอรีน
ค.ศ. 2015–2016 อิตาลี วาเลนตีนา อาร์รีเกตตี
ค.ศ. 2016–2017 อิตาลี เซเรนา ออร์โตลานี
ค.ศ. 2017– โปแลนด์ ยออันนา วอวอช

สนามกีฬาและสถานที่[แก้]

ปาลาเวร์เด สเตเดียม
พิกัด ที่ตั้ง สนามกีฬา ความจุ ระยะเวลา
45°43′27.21″N 12°15′45.23″E / 45.7242250°N 12.2625639°E / 45.7242250; 12.2625639 เตรวีโซ ปาลาเวร์เด 5,344 ค.ศ. 2012–

ผู้ให้บริการชุดอุปกรณ์[แก้]

ระยะเวลา ผู้ให้บริการชุดอุปกรณ์
ค.ศ. 2012–2013 เออร์เรีย
ค.ศ. 2013–2019 มิกาซ่า
ค.ศ. 2019– โจมา

อ้างอิง[แก้]

  1. "Imoco Volley, è fatta Scatta ora la caccia al titolo per la Serie A". La Tribuna di Treviso (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 2015-06-08.
  2. "Roster Imoco Volley 2022-23". Imoco Volley (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 9 August 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]