วอลเลย์บอลหญิงเซเรียอา 1
| การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน: | |
| กีฬา | วอลเลย์บอล |
|---|---|
| ก่อตั้ง | 1946 |
| ผู้ดำเนินการ | ฟีปัฟ |
| จำนวนทีม | 14 |
| ประเทศ | |
| สมาพันธ์ | ซีอีวี |
| ทีมชนะเลิศปัจจุบัน | อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน (8 สมัย) (2024–25) |
| ทีมชนะเลิศสูงสุด | เตโอโดรา ราเวนนา (11 สมัย) |
| หุ้นส่วนโทรทัศน์ | Rai Sport Sky Sport |
| หุ้นส่วนสตรีมมิง | Volleyball World TV |
| ตกชั้นสู่ | เซเรียอา 2 |
| ถ้วยในประเทศ | โกปปาอีตาเลีย ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา |
| ถ้วยนานาชาติ | ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ซีอีวีคัพ ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ |
| เว็บไซต์ | legavolleyfemminile.it |
วอลเลย์บอลหญิงเซเรียอา 1 (อิตาลี: Lega Pallavolo Femminile Serie A1) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงอาชีพระดับสูงสุดของประเทศอิตาลี ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (Federazione Italiana Pallavolo, FIPAV) และเลกาปัลลาโวโลเซเรียอาเฟมมีนีเล (Lega Pallavolo Serie A femminile)[1][2] เซเรียอา 1 ถือเป็นหนึ่งในลีกสูงสุดระดับประเทศของผู้หญิงที่เก่าแก่ที่สุดในวอลเลย์บอลทวีปยุโรปและเป็นหนึ่งในลีกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุโรปอีกด้วย
สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ เตโอโดรา ราเวนนา ซึ่งชนะเลิศทั้งหมด 11 สมัย[3] โดยแต่ละฤดูกาลจะนำเอาทีมชนะเลิศเซเรียอา 1 และโกปปาอีตาเลีย เข้าร่วมแข่งขันซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ในกรณีที่ทีมชนะเลิศทั้งสองรายการเป็นทีมเดียวกัน ทีมรองชนะเลิศเซเรียอา 1 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแทน
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ
[แก้]จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ
[แก้]| สโมสร | จำนวน | ฤดูกาล |
|---|---|---|
| เตโอโดรา ราเวนนา | 11 | 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89, 1889–90, 1990–91 |
| วอลเลย์แบร์กาโม | 8 | 1995–96, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 2001–02, 2003–04, 2005–06, 2010–11 |
| อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน | 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2020–21, 2021–22, 2022–23, 2023–24, 2024–25 | |
| ออแด็กซ์ โมเดนา | 5 | 1953, 1956, 1957, 1958, 1959 |
| ปัลลาโวโลเรจโจเอมีเลีย | 4 | 1964–65, 1965–66, 1966–67, 1967–68 |
| กรุปโปสปอร์ตีโวฟีนีโมเดนา | 1968–69, 1969–70, 1971–72, 1972–73 | |
| ปีวีเอฟเฟ มาเตรา | 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1994–95 | |
| สเปส ตรีเอสเต | 3 | 1960, 1961, 1962 |
| กลุบสปอร์ตีโวโรบูร์ | 1973–74, 1974–75, 1975–76 | |
| ปัลลาโวโลซีรีโอเปรูจา | 2002–03, 2004–05, 2006–07 | |
| วอลเลย์เปซาโร | 2007–08, 2008–09, 2009–10 | |
| อามาโตรี แบร์กาโม | 2 | 1946, 1947 |
| อินวิกตา ตรีเอสเต | 1948, 1949 | |
| ฟารี เบรสชา | 1951, 1952 | |
| อินโดมีตา โมเดนา | 1954, 1955 | |
| รีแวร์วอลเลย์ | 2012–13, 2013–14 | |
| เลกานาซีโอนาเล ตรีเอสเต | 1 | 1950 |
| กรุปโปสปอร์ตีโวมูราโตรวีโญลา | 1962–63 | |
| เซสเตเซ ปัลลาโวโล | 1963–64 | |
| ปัลลาโวโลปาร์มา | 1970–71 | |
| อัลซาโน ลอมบาร์โด | 1976–77 | |
| อูนีโอเนสปอร์ตีโวอาร์บอร์ | 1977–78 | |
| อามาโตรี บารี | 1978–79 | |
| อาลีเดอา กาตาเนีย | 1979–80 | |
| วอลเลย์โมเดนา | 1999–00 | |
| ยามาไมบุสโตอาร์ซีซีโอ | 2011–12 | |
| วอลเลย์บอลกาซัลมัจโจเร | 2014–15 | |
| อีกอร์กอร์กอนโซลาโนวารา | 2016–17 |
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Liga Italiana de Vôlei Feminino". BandSports. 17 May 2010. สืบค้นเมื่อ 1 November 2012.[ลิงก์เสีย]
- ↑ "Campeonato Italiano Masculino começa neste sábado com três brasileiros na disputa". Melhor do Vôlei. 4 October 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-02. สืบค้นเมื่อ 28 October 2012.
- ↑ "Campionato Serie A1". www.legavolleyfemminile.it. สืบค้นเมื่อ 2022-12-31.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- FIPAVเก็บถาวร 2013-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- Lega Pallavolo Serie A Femminileเก็บถาวร 2015-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน