อาร์ตป็อป
| อาร์ตป็อป | |
|---|---|
| แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ | |
| แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม | กลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา |
| รูปแบบอนุพันธุ์ | |
| หัวข้ออื่น ๆ | |
อาร์ตป็อป (อังกฤษ: art pop เขียนอีกอย่างว่า art-pop หรือ artpop) เป็นรูปแบบเพลงป็อปที่มีการกำหนดไว้อย่างคลุมเครือ[1] ซึ่งได้รับอิทธิพลจาก ทฤษฎีศิลปะ[7] เช่นเดียวกับแนวคิดจากสื่อศิลปะประเภทอื่นอย่าง แฟชัน วิจิตรศิลป์ ภาพยนตร์ และวรรณกรรมกลุ่มล้ำยุค[8][9] แนวเพลงนี้ได้รับอิทธิพลจากการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมระดับสูงและวัฒนธรรมระดับต่ำของ ศิลปะประชานิยม และเน้นที่สัญลักษณ์ ลีลา และท่าทางมากกว่าการแสดงออกส่วนตัว[7][10] นักดนตรีแนวป็อปอาร์ตอาจฉีกแนวไปจากผู้ฟังเพลงป็อปดั้งเดิมและขนบธรรมเนียมดนตรีร็อก[11] โดยสำรวจแนวทางและความคิด แบบหลังยุคนวนิยม แทน เช่น สถานะของป็อปในฐานะพาณิชยศิลป์ แนวคิดเรื่องการประดิษฐ์และตัวตน และคำถามเกี่ยวกับความถูกต้องทางประวัติศาสตร์
ตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1960 นักดนตรีป็อปชาวอังกฤษและอเมริกัน เช่น ไบรอัน วิลสัน, ฟิล สเปกเตอร์ และเดอะบีเทิลส์ เริ่มนำแนวคิดของขบวนการป็อปอาร์ตเข้ามาใช้ในการบันทึกเสียงของพวกเขา[1] นักดนตรีป็อปอาร์ตชาวอังกฤษหลายคนได้รับอิทธิพลจากการเรียน ศิลปะในโรงเรียน[9] ในขณะที่ในอเมริกา แนวเพลงนี้ได้รับอิทธิพลจากศิลปินป็อปอย่าง แอนดี วอร์ฮอล และวงเดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์[12] "ยุคทอง" ของป็อปอาร์ตในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ท่ามกลางศิลปินแกลมร็อก เช่น เดวิด โบอี และร็อกซีมิวสิก ที่เปิดรับการฟู่ฟ่าแบบละครเวทีและวัฒนธรรมประชานิยมทิ้งขว้าง[4]
ประเพณีของป็อปอาร์ตยังคงดำเนินต่อไปในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 ผ่านรูปแบบต่าง ๆ เช่น โพสต์พังก์และซินท์ป็อป รวมถึงแนวเพลงนิวโรแมนติกของอังกฤษ[11] พัฒนาต่อไปกับศิลปินที่ปฏิเสธเครื่องดนตรีและโครงสร้างร็อกแบบดั้งเดิม แต่กลับเลือกใช้รูปแบบดนตรีแดนซ์และเครื่องสังเคราะห์เสียงแทน[11] ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2010 แนวโน้มศิลปะป็อปอาร์ตใหม่ ๆ เกิดขึ้น เช่น ศิลปินฮิปฮอปที่นำ ทัศนศิลป์มาใช้ และศิลปินเวเพอร์เวฟที่สำรวจความรู้สึกของทุนนิยมร่วมสมัยและอินเทอร์เน็ต
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 Holden, Stephen (กุมภาพันธ์ 28, 1999). "MUSIC; They're Recording, but Are They Artists?". The New York Times. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 17, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Holden" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - ↑ Frith & Horne 2016, p. 74.
- ↑ Buckley 2012, p. 21.
- 1 2 Lester, Paul (11 มิถุนายน 2015). "Franz and Sparks: this town is big enough for both of us". The Guardian.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Fisher, Mark (2010). "You Remind Me of Gold: Dialogue with Simon Reynolds". Kaleidoscope (9).
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "harper" - 1 2 Frith 1989.
- ↑ Buckley 2012.
- 1 2 Fisher 2014.
- ↑ Bannister 2007.
- 1 2 3 Fisher, Mark (พฤศจิกายน 7, 2007). "Glam's Exiled Princess: Roisin Murphy". Fact. London. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 10, 2007. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 23, 2015.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Fisher2" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - ↑ Frith & Horne 2016.