ข้ามไปเนื้อหา

สตาวูดีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สตาวูดีน
ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้าZerit
ชื่ออื่น2′,3′-didehydro-2′,3′-dideoxythymidine
AHFS/Drugs.comโมโนกราฟ
MedlinePlusa694033
ข้อมูลทะเบียนยา
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
    ช่องทางการรับยาปาก
    รหัส ATC
    กฏหมาย
    สถานะตามกฏหมาย
    • AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)
    • US: ℞-only [1]
    • EU: Rx-only [2]
    • In general: ℞ (Prescription only)
    ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
    ชีวประสิทธิผล>80%
    การจับกับโปรตีนน้อย
    การเปลี่ยนแปลงยากำจัดผ่านไต (~40%)
    ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ0.8–1.5 ชั่วโมง (ในวัยผู้ใหญ้)
    ตัวบ่งชี้
    • 1-[(2R,5S)-5-(hydroxymethyl)-2,5-dihydrofuran-2-yl]-5-methyl-1,2,3,4-tetrahydropyrimidine-2,4-dione
    เลขทะเบียน CAS
    PubChem CID
    DrugBank
    ChemSpider
    UNII
    KEGG
    ChEMBL
    NIAID ChemDB
    ECHA InfoCard100.169.180
    ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
    สูตรC10H12N2O4
    มวลต่อโมล224.216 g·mol−1
    แบบจำลอง 3D (JSmol)
    • O=C1/C(=C\N(C(=O)N1)[C@@H]/2O[C@@H](\C=C\2)CO)C
    • InChI=1S/C10H12N2O4/c1-6-4-12(10(15)11-9(6)14)8-3-2-7(5-13)16-8/h2-4,7-8,13H,5H2,1H3,(H,11,14,15)/t7-,8+/m0/s1 checkY
    • Key:XNKLLVCARDGLGL-JGVFFNPUSA-N checkY
      (verify)
    สารานุกรมเภสัชกรรม

    สตาวูดีน (Stavudine) เป็นยาต้านรีโทรไวรัสที่ใช้ป้องกันและรักษา HIV/AIDS[3] โดยทั่วไปแนะนำให้ใช้ร่วมกับยาต้านรีโทรไวรัสชนิดอื่น[3] แต่ว่าไม่ใช่การรักษาแนวแรก[3] ให้ทางปาก[3]

    สตาวูดีนได้รับการบรรยายครั้งแรกใน ค.ศ. 1966 และรับรองให้ใช้งานในประเทศสหรัฐใน ค.ศ. 1994[4] มีขายเป็นยามสามัญ[3]

    อ้างอิง

    [แก้]
    1. "Stavudine capsule". DailyMed. 21 September 2019. สืบค้นเมื่อ 13 October 2020.
    2. "Zerit EPAR". European Medicines Agency (EMA). 17 September 2018. สืบค้นเมื่อ 13 October 2020.
    3. 1 2 3 4 5 "Stavudine Monograph for Professionals - Drugs.com". www.drugs.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 November 2016. สืบค้นเมื่อ 9 November 2016.
    4. Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. p. 505. ISBN 9783527607495. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2017.