รางวัลควังจูเพื่อสิทธิมนุษยชน
รางวัลควังจูเพื่อสิทธิมนุษยชน (อังกฤษ: Gwangju Prize for Human Rights) เป็นรางวัลที่มอบให้โดยมูลนิธิ 18 พฤษภารำลึกของเกาหลีใต้ เพื่อยกย่อง "บุคคลกลุ่มหรือสถาบันในเกาหลีและต่างประเทศที่มีส่วนร่วมในการส่งเสริมและพัฒนาสิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย และสันติภาพผ่านงานของพวกเขา"[1] รางวัลนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์การก่อการกำเริบควังจู เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 ซึ่งประชาชนผู้สนับสนุนประชาธิปไตยได้ออกมาต่อต้านรัฐบาลเผด็จการของ ช็อน ดู-ฮวัน[1][2] ตามที่เว็บไซต์ของมูลนิธิอธิบายว่า "ควังจูได้รับความช่วยเหลืออันมีค่าจากผู้อื่นในขณะที่เราพยายามต่อสู้เพื่อตรวจสอบข้อเท็จต่อเบื้องหลังการลุกฮือเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม และมุ่งมั่นพัฒนาประชาธิปไตยที่แท้จริง เพื่อเป็นการตอบแทน เราจึงต้องการมอบรางวัลแก่ผู้สนับสนุนการสร้างสันติภาพและประชาธิปไตยของเรา"[1] ใน ค.ศ. 2011 รางวันนี้จะได้รับเงินสด 50,000 ดอลลาร์สหรัฐอีกด้วย[3]
เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2018 มูลนิธิประกาศยกเลิกรางวัลของอองซานซูจี เนื่องจากเธอเพิกเฉยในการกระทำที่ไร้มนุษยธรรม และการทารุณกรรมสิทธิมนุษยชนต่อชาวโรฮีนจา
รายชื่อผู้ได้รับรางวัล
[แก้]| ปี[1] | ผู้รับรางวัล[1] | ประเทศ[1] |
|---|---|---|
| 2000 | ชานานา กุฌเมา | ติมอร์ตะวันออก |
| 2001 | Basil Fernando | ศรีลังกา |
| 2002 | สมาคมญาติประชาชนเกาหลีผู้ถูกคร่าชีวิตเพื่อประชาธิปไตย | เกาหลีใต้ |
| 2003 | Dandeniya Gamage Jayanthi | ศรีลังกา |
| 2004 | อองซานซูจี (ยกเลิก) | พม่า |
| 2005 | วาร์ดะฮ์ ฮาฟิดซ์ | อินโดนีเซีย |
| 2006 | Malalai Joya | อัฟกานิสถาน |
| อังคณา นีละไพจิตร | ไทย | |
| 2007 | Irom Chanu Sharmila | อินเดีย |
| Lenin Raghuvanshi | อินเดีย | |
| 2008 | Muneer A. Malik | ปากีสถาน |
| 2009 | Min Ko Naing | พม่า |
| 2010 | Sushil Pyakurel | เนปาล |
| 2011 | Binayak Sen | อินเดีย |
| 2012 | มุน จ็อง-ฮย็อน | เกาหลีใต้ |
| 2013 | H.I.J.O.S | อาร์เจนตินา |
| 2014 | Adilur Rahman Khan | บังกลาเทศ |
| Mothers of Khavaran | อิหร่าน | |
| 2015 | ลาตีฟะฮ์ อานุม ซีเรการ์ | อินโดนีเซีย |
| 2016 | เหงียน ดัน เกว | เวียดนาม |
| Bersih | มาเลเซีย | |
| 2017 | จตุภัทร์ บุญภัทรรักษา | ไทย |
| 2018 | Fr. Nandana Manatunga | ศรีลังกา |
| 2019 | Joanna Cariño | ฟิลิปปินส์ |
| 2021 | อานนท์ นำภา[4] | ไทย |
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 5 6 "Gwangju Prize for Human Rights". May 18 Memorial Foundation. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Becky Branford (18 พฤษภาคม 2005). "Lingering legacy of Korean massacre". BBC News. สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Binayak Sen awarded human rights prize". IANS. 22 เมษายน 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-08-09. สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ ‘อานนท์ นำภา’ คว้ารางวัล ‘กวางจูสิทธิมนุษยชน 2021’ จากประเทศเกาหลีใต้