พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ
Rana Bahadur Shah.jpg
พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล
ครองราชย์17 พฤศจิกายน พ.ศ. 232023 มีนาคม พ.ศ. 2342
รัชสมัย21 ปี
ก่อนหน้าพระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ
ถัดไปพระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ
พระบรมราชินีสมเด็จพระราชินีราชเรศวรีเทวีแห้งเนปาล
สมเด็จพระราชินีสุวรรณประภาแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชินีกันตะวาตีแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชินีตริปูรัตน์อันตรัยแห่งเนปาล[1]
พระราชบุตรพระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ
พระโอรสอีก 2 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์[2]
ราชวงศ์ราชวงศ์ศาห์
พระราชบิดาพระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ
พระราชมารดาพระนางราเชนทราลักษมีศาหะ
ประสูติพ.ศ. 2318
กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล
สวรรคตพ.ศ. 2348<brกรุง>กาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล
(พระชนมายุ 30 พรรษา)

พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ (เนปาล: रणबहादुर शाह) (พ.ศ. 2318 - พ.ศ. 2348) เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะที่ประสูติแต่พระนางราเชนทราลักษมีศาหะ[3] พระองค์ทรงครองราชย์ภายใต้การสำเร็จราชการของรานีราเชนทราลักษมีศาหะผู้เป็นพระมารดาและจากนั้นทรงอยู่ใต้การสำเร็จราชการของเจ้าชายบะหะดูร์ศาหะ ผู้เป็นพระปิตุลา ในรัชสมัยนี้ราชอาณาจักรเนปาลได้ขยายอาณาเขตรวมการ์หะวาลและคุมาอน ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอินเดีย

อ้างอิง[แก้]

  1. วราวุธ.หลังบัลลังก์เลือด,พิมพ์ครั้งที่ 1.(กรุงเทพฯ:กรุงเทพ, 2546) หน้า 34 - 40
  2. วราวุธ. หน้า 35
  3. วราวุธ. หน้า 25