พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ 차대
แทวัง
พระมหากษัตริย์โคกูรยอ
ครองราชย์	ค.ศ. 146 – 165
ราชาภิเษก	ค.ศ. 146
ก่อนหน้า	แทโจ
ถัดไป	ชินแด
ประสูติ	ค.ศ. 121 โค ซูซ็อง
สวรรคต	ค.ศ. 165
ฝังพระศพ	มาซ็องโอ
พระราชบุตร	โค ชูอัน
พระสมัญญานาม ชาแท แทวัง
ราชสกุล	โค
ราชวงศ์	โคกูรยอ
พระราชบิดา	โค แชซา
อาชีพ	กษัตริย์

พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ
ฮันกึล	고수성
ฮันจา	高遂成
อาร์อาร์	Go Suseong
เอ็มอาร์	Ko Susŏng

พระเจ้าชาแด (ค.ศ. 71-165, ครองราชย์ ค.ศ. 146–165) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ซึ่งเป็นอาณาจักรที่อยู่เหนือสุดของสามก๊กแห่งเกาหลี แม้พระมเหสีของพระองค์จะไม่ปรากฏหลักฐาน แต่พระองค์มีพระโอรสอย่างน้อยหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายชูอัน (추안; 鄒安) ซึ่งได้หลบหนีออกจากพระราชวังหลังจากพระเจ้าชินแดขึ้นครองราชย์ และต่อมาได้ทูลขอพระราชทานอภัยโทษจากพระเจ้าชินแด จึงได้รับการอภัยโทษในภายหลัง

พระราชประวัติและการขึ้นสู่ราชบัลลังก์

ตามบันทึก ซัมกุก ซากี (Samguk Sagi) ระบุว่าพระองค์เป็นพระอนุชาของกษัตริย์พระองค์ก่อน คือพระเจ้าแทโจมหาราช กล่าวกันว่าพระองค์ทรงกล้าหาญ แต่โหดเหี้ยม

ในรัชสมัยของพระเชษฐา พระองค์ได้ทรงขับไล่การรุกรานจากราชวงศ์ฮั่นของจีนได้สำเร็จ และพระราชอำนาจของพระองค์ภายในราชสำนักโคกูรยอเพิ่มขึ้น หลังจากกำจัดฝ่ายตรงข้าม รวมถึงโกบกจัง พระองค์จึงได้รับราชบัลลังก์จากพระเจ้าแทโจ ซึ่งน่าจะถูกบังคับให้สละราชสมบัติ ในปี ค.ศ. 146

พงศาวลี

พงศาวลีของพระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ
8. พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ                       4. พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ                             9. พระนางยีโซยา                       2. เจ้าชายแชซา                                   1. พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ