นีชอบูร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก นีชาบูร)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
นีชอบูร์

เนย์ชอบูร์
นคร
Plaster tile from Old city of Nishapur
Nature of North Nishapur
Nature of North Nishapur
Mausoleum of Kamal-ol-Molk
Wooden Mosque of Nishapur
Cornice plaster from Old city of Nishapur
สมญา: 
นีชอบูร์ ตั้งอยู่ใน Iran
นีชอบูร์
นีชอบูร์
ที่ตั้งเมืองนีชอบูร์ในประเทศอิหร่าน
พิกัดภูมิศาสตร์: 36°12′48″N 58°47′45″E / 36.21333°N 58.79583°E / 36.21333; 58.79583พิกัดภูมิศาสตร์: 36°12′48″N 58°47′45″E / 36.21333°N 58.79583°E / 36.21333; 58.79583
ประเทศธงของประเทศอิหร่าน อิหร่าน
จังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี
เทศมณฑลนีชอบูร์
อำเภอกลาง
ก่อตั้งคริสต์ศตวรรษที่ 3
เทศบาลนีชอบูร์ค.ศ. 1931
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรีAli Najafi
ความสูง1,250 เมตร (4,100 ฟุต)
ประชากร
 (สำมะโน ค.ศ. 2016)
 • เขตเมือง264,375 [2]
เขตเวลาUTC+03:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง)UTC+04:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
เว็บไซต์neyshabur.ir

นีชอบูร์ (เปอร์เซีย: เกี่ยวกับเสียงนี้ نیشابور‎) เป็นนครในจังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ทางตอนเหนือของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่บนที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ ตรงตีนทิวเขาบีนอลูด มีประชากรราว 239,185 คน ในปี ค.ศ. 2011 เมืองตั้งอยู่ใกล้เหมืองแร่เทอร์ควอยซ์ ที่มีการขุดมาอย่างน้อยสองสหัสศวรรษ

เมืองก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 3 โดยพระเจ้าชอบูร์ที่ 1 ในฐานะเมืองข้าหลวงจักรวรรดิซาเซเนียน ต่อมาจึงเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ทอเฮรียอน และได้บูรณะใหม่ในสมัยอับดุลลฮ์ อิบน์ เฏาะฮิร ในปี ค.ศ. 830 และได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์เซลจุค ปี ค.ศ. 1037 ในสมัยราชวงศ์อับบาซียะฮ์ถูกชาวมองโกลรุกราน เมืองได้พัฒนาจนกลายเป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม การค้า ความรู้ของโลกอิสลาม เป็นหนึ่งในสี่เมืองใหญ่ของโฆรอซอนใหญ่ (ร่วมกับเมืองเมิร์ฟ, เฮราต และบัลค์) หนึ่งในเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสมัยกลาง ศูนย์กลางอำนาจของรัฐเคาะลีฟะฮ์ทางตะวันออก ที่อยู่อาศัยของคนหลากหลายเชื้อชาติและศาสนา และจุดหยุดพักของเส้นทางการค้าจากจีนและทรานซ็อกเซียนาไปยังอิรักและอียิปต์

อ้างอิง[แก้]

  1. The Cambridge History of Iran – Volume 1 – Page 68
  2. https://www.amar.org.ir/english